Τὸ ξέρω πὼς καθένας μοναχὸς πορεύεται στὸν ἔρωτα, μοναχὸς στὴ δόξα καὶ στὸ θάνατο.
Τὸ ξέρω. Τὸ δοκίμασα. Δὲν ὠφελεῖ. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου ~ Η Σονάτα του Σεληνόφωτος

Lisa

Δεν ζω ούτε στο παρελθόν μου, ούτε στο μέλλον μου. Έχω μόνο το παρόν, αυτό με ενδιαφέρει. Αν μπορείς να μένεις πάντα στο παρόν θα είσαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος, γιατί είναι πάντα και μόνο η στιγμή που ζούμε. ~ Paulo Coelho

Τρίτη, 19 Απριλίου 2016

Το σώμα πρόσμενε.

Το σώμα πρόσμενε.
Του Μάνου Μαλέση

Τα σώματα πρόσμεναν.
Τα σώματα πρόσμεναν από καιρό.
Μονάχα μια λέξη,
μονάχα μια κίνηση σου.
Μία κίνηση,
μετά ακολουθεί το σ’αγαπώ.
Μετά το αγαπώ
έπεται ο πόνος.
Ηχηρός ο πόνος του έρωτα
-ακλόνητος –
Χιλιάδες αγαπώ
και εγώ μόνο στο δικό σου.
Μια ανάσα ψυχομαχίας συνόδευσε την κίνηση μου.
Ψιθύρισε και δόθηκε.
Μετά η άρνηση,
μετά τον πόνο.
Από τα δάκρυα,
λέξεις σχημάτισα.
Το σώμα μου ζωγράφισε
πάνω στο δικό σου
όλο τον πόνο.
Τα σώματα γράψανε το σ’αγαπώ
με το κόκκινο του έρωτα εκείνη τη νύχτα.
Το σώμα μου μονάχα το δικό σου ποθεί.
Χιλιάδες θάλασσες και εγώ να βυθίζομαι στη δική σου.

Πηγή: themachine.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου