Τὸ ξέρω πὼς καθένας μοναχὸς πορεύεται στὸν ἔρωτα, μοναχὸς στὴ δόξα καὶ στὸ θάνατο.
Τὸ ξέρω. Τὸ δοκίμασα. Δὲν ὠφελεῖ. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου ~ Η Σονάτα του Σεληνόφωτος

Lisa

Δεν ζω ούτε στο παρελθόν μου, ούτε στο μέλλον μου. Έχω μόνο το παρόν, αυτό με ενδιαφέρει. Αν μπορείς να μένεις πάντα στο παρόν θα είσαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος, γιατί είναι πάντα και μόνο η στιγμή που ζούμε. ~ Paulo Coelho

Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2018

Which Horcrux are you from Harry Potter?

"Wizardfest", το φετινό μας αφιέρωμα.
Με άλλα λόγια, το ιστολόγιο παντρεύει το μυστικισμό του Halloween με την πανηγυρικότητα των Χριστουγέννων, ταξιδεύοντας μας σε χιονισμένα κάστρα, παγωμένες πολιτείες και πλανήτες χριστουγεννιάτικων δέντρων.

Ντύνω το ιστολόγιο με λαμπυρίζουσες χιονονιφάδες στο μαγεμένο ουρανό της μεγάλης τραπεζαρίας του Hogwarts και φορώ τον επίσημο μου μανδύα. Στην ακαδημία μαγισσών θα περάσουμε φέτος λευκές χριστουγεννιάτικες νύχτες μπροστά στο τζάκι του εντευκτηρίου μας, θα παίξουμε χιονοπόλεμο δίπλα στην παγωμένη λίμνη του Hogwarts, θα περιπλανηθούμε στα σοκάκια του Hogsmeade, θα πιούμε βουτυρόμπυρα και ουίσκι της φωτιάς στα Τρία Σκουπόξυλα, θα λικνιστούμε στο χορό του χειμερινού ηλιοστασίου, θα μελετήσουμε ξόρκια και θα αναζητήσουμε φανταστικά πλάσματα.

Απόψε θα είμαι ο ξεναγός σας. Κρατάτε πάντοτε στο μυαλό σας την αφηγήτρια του αφιερώματος Halloween, με μία δόση ανεμελιάς στο φίλτρο των μαγικών της λέξεων. Μη χάσετε από τα μάτια σας το μυτερό μου καπέλο, καθώς θα περιπλανιόμαστε στις μυστικές αίθουσες και τις μετακινούμενες σκάλες του μαγεμένου μας κάστρου. Τα χείλη μου, κατακόκκινα σαν το θυρεό του Gryffindor, ψιθυρίζουν ασταμάτητα προστατευτικά ξόρκια. Ή μήπως είναι σκοτεινές κατάρες; Το θρόισμα ενός μαύρου μανδύα με πορφυρή επένδυση, αντηχεί σαν μελωδία στα αυτιά μας. Ή μήπως είναι το βάδισμα κάποιου φανταστικού πλάσματος μέσα στο απαγορευμένο δάσος; Οι αναρτήσεις μας θα είναι πολυπρισματικές και πολυποίκιλες, όπως η ίδια η φύση τούτου του μεικτού αφιερώματος. Το μειδίαμα της μυστηριώδους αφηγήτριας παραμένει πάντοτε γοητευτικά απειλητικό. Η γενναιότητα δε μπορεί να υπάρξει χωρίς φόβο, όπως το φως δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το σκοτάδι. Άλλωστε δεν υπάρχει τίποτα πιο τρομακτικό από τη βασανιστική αγωνία των άγρυπνων νυχτών παρέα με τις σκέψεις σου...

Ας διεισδύσουμε στη νύχτα και ας κατακτήσουμε τη φευγαλέα γητεύτρα, την περιπέτεια.

***
Το θέμα του φετινού μας αφιερώματος ανοίγει ξανά την ακαδημία μαγισσών και μεταμφιέζει το ιστολόγιο -και μαζί τη συντάκτρια του- σε μικρά μαγισσάκια, σκοτεινά και μυστηριώδη, έτοιμα για ένα ακόμη φεστιβάλ τρόμου στον μπλογκο-εορτασμό του Halloween. Στα ράφια των αναρτήσεων στοιβάζω αποθέματα βοτάνων και κρυστάλλων και με οδηγό το στοιχειωμένο μας αφιέρωμα δημιουργώ ένα μπλογκο-γκριμουάρ στο οποίο καταγράφω το ταξίδι του μεγαλύτερου αφιερώματος του παρόντος ιστολογίου.

Ελάτε, λοιπόν, να φορέσουμε τα μυτερά μας καπέλα και με τα ραβδιά μας ανά χείρας να ξαμοληθούμε σε μαγικές περιπέτειες.

Η ακαδημία μαγισσών άνοιξε και αυτό το Halloween. Ελπίζω να μην παραμελήσατε τα διαβάσματα σας στις διακοπές. Παρακαλούνται οι μαθητές να παραδώσουν τις εργασίες τους στην έδρα. 
Τι εννοείς το θέστραλ σου έφαγε την έκθεση;

Το κουδούνι χτυπά στην ακαδημία μαγισσών. Μάθημα θεατρολογίας σήμερα, κι ένα πολύ Πότερ μιούζικαλ (A Very Potter Musical) γεμίζει με γέλιο την αίθουσα και διακωμωδεί το σκοτεινό θέμα της διδασκαλίας μας. Σήμερα μιλάμε για τους Πεμπτουσιωτές μέσα από το μαγικό μας παιχνίδι. Τα τεστ προσωπικότητας δεν λείπουν ποτέ από το αφιέρωμα Halloween.


Το δαχτυλίδι του Marvolo Gaunt. Το χαμένο διάδημα της Rowena Ravenclaw. Η Nagini, το πιστό φίδι-σύντροφος του Voldemort. Το κύπελλο της Helga Hufflepuff. Το μενταγιόν του Salazar Slytherin. Το ημερολόγιο του Tom Riddle. Ο Harry Potter, αυτοπροσώπως.


Είναι κοινό μυστικό ότι καθένα από αυτά τα αντικείμενα εμπεριείχε κρυμμένο ένα τμήμα της ψυχής του Λόρδου Voldemort. Άλλα ποιο απ' όλα ταιριάζει περισσότερο σε σένα; Ποιος Πεμπτουσιωτής είσαι από τον κόσμο του Harry Potter?

Harry Potter Himself


You are the definition of sass. Probably brave, and exceptionally kind (to those who deserve it). You have tons of power, but just like Harry you don't seem to realize it. Reminder that Harry didn't know he was a horcrux until he died! While being smart, Harry was oblivious to most that was going around him. Try opening your eyes, look around you. The world is more complex than it seems, and its taking you in with welcoming arms.

Η ιστορία των τριών αδελφών 

"Wizardfest", το φετινό μας αφιέρωμα.
Με άλλα λόγια, το ιστολόγιο παντρεύει το μυστικισμό του Halloween με την πανηγυρικότητα των Χριστουγέννων, ταξιδεύοντας μας σε χιονισμένα κάστρα, παγωμένες πολιτείες και πλανήτες χριστουγεννιάτικων δέντρων.

Ντύνω το ιστολόγιο με λαμπυρίζουσες χιονονιφάδες στο μαγεμένο ουρανό της μεγάλης τραπεζαρίας του Hogwarts και φορώ τον επίσημο μου μανδύα. Στην ακαδημία μαγισσών θα περάσουμε φέτος λευκές χριστουγεννιάτικες νύχτες μπροστά στο τζάκι του εντευκτηρίου μας, θα παίξουμε χιονοπόλεμο δίπλα στην παγωμένη λίμνη του Hogwarts, θα περιπλανηθούμε στα σοκάκια του Hogsmeade, θα πιούμε βουτυρόμπυρα και ουίσκι της φωτιάς στα Τρία Σκουπόξυλα, θα λικνιστούμε στο χορό του χειμερινού ηλιοστασίου, θα μελετήσουμε ξόρκια και θα αναζητήσουμε φανταστικά πλάσματα.

Απόψε θα είμαι ο ξεναγός σας. Κρατάτε πάντοτε στο μυαλό σας την αφηγήτρια του αφιερώματος Halloween, με μία δόση ανεμελιάς στο φίλτρο των μαγικών της λέξεων. Μη χάσετε από τα μάτια σας το μυτερό μου καπέλο, καθώς θα περιπλανιόμαστε στις μυστικές αίθουσες και τις μετακινούμενες σκάλες του μαγεμένου μας κάστρου. Τα χείλη μου, κατακόκκινα σαν το θυρεό του Gryffindor, ψιθυρίζουν ασταμάτητα προστατευτικά ξόρκια. Ή μήπως είναι σκοτεινές κατάρες; Το θρόισμα ενός μαύρου μανδύα με πορφυρή επένδυση, αντηχεί σαν μελωδία στα αυτιά μας. Ή μήπως είναι το βάδισμα κάποιου φανταστικού πλάσματος μέσα στο απαγορευμένο δάσος; Οι αναρτήσεις μας θα είναι πολυπρισματικές και πολυποίκιλες, όπως η ίδια η φύση τούτου του μεικτού αφιερώματος. Το μειδίαμα της μυστηριώδους αφηγήτριας παραμένει πάντοτε γοητευτικά απειλητικό. Η γενναιότητα δε μπορεί να υπάρξει χωρίς φόβο, όπως το φως δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το σκοτάδι. Άλλωστε δεν υπάρχει τίποτα πιο τρομακτικό από τη βασανιστική αγωνία των άγρυπνων νυχτών παρέα με τις σκέψεις σου...

Ας διεισδύσουμε στη νύχτα και ας κατακτήσουμε τη φευγαλέα γητεύτρα, την περιπέτεια.

***
Το θέμα του φετινού μας αφιερώματος ανοίγει ξανά την ακαδημία μαγισσών και μεταμφιέζει το ιστολόγιο -και μαζί τη συντάκτρια του- σε μικρά μαγισσάκια, σκοτεινά και μυστηριώδη, έτοιμα για ένα ακόμη φεστιβάλ τρόμου στον μπλογκο-εορτασμό του Halloween. Στα ράφια των αναρτήσεων στοιβάζω αποθέματα βοτάνων και κρυστάλλων και με οδηγό το στοιχειωμένο μας αφιέρωμα δημιουργώ ένα μπλογκο-γκριμουάρ στο οποίο καταγράφω το ταξίδι του μεγαλύτερου αφιερώματος του παρόντος ιστολογίου.

Ελάτε, λοιπόν, να φορέσουμε τα μυτερά μας καπέλα και με τα ραβδιά μας ανά χείρας να ξαμοληθούμε σε μαγικές περιπέτειες.

Η ακαδημία μαγισσών άνοιξε και αυτό το Halloween. Ελπίζω να μην παραμελήσατε τα διαβάσματα σας στις διακοπές. Παρακαλούνται οι μαθητές να παραδώσουν τις εργασίες τους στην έδρα. 
Τι εννοείς το θέστραλ σου έφαγε την έκθεση;

Το κουδούνι χτυπά στην ακαδημία μαγισσών. Πρώτη ώρα: Ιστορία της Μαγείας. Οι λαϊκοί θρύλοι, τα παραμύθια, οι ιστορίες για καληνύχτα. Ανοίγουμε τις ιστορίες του Μπίντλ του Βάρδου και μελετούμε το παραμύθι των τριών αδερφών. Το θέμα της σημερινής μας εργασίας; Οι κλήροι του θανάτου.


Η ιστορία των τριών αδελφών
"Μια φορά και ένα καιρό ήταν τρεις αδελφοί που ταξίδευαν μόνοι, σε ένα φιδογυριστό δρόμο στο λυκόφως. Κάποτε οι αδελφοί έφτασαν σε ένα βαθύ ποτάμι, που δεν μπορούσαν να το διασχίσουν με τα πόδια κι ήταν πολύ επικίνδυνο για να κολυμπήσουν. Όμως οι τρεις αδελφοί κατείχαν τις μαγικές τέχνες και έτσι κούνησαν τα ραβδιά τους κι εμφανίστηκε μια γέφυρα πάνω από τα επικίνδυνα νερά. Είχαν φτάσει στα μισά της γέφυρας, όταν ένας κουκουλοφόρος τους έκλεισε το δρόμο. Κι ο Θάνατος τους μίλησε. 
Ήταν θυμωμένος που έχασε τρία νέα θύματα, γιατί οι ταξιδιώτες πνίγονταν συνήθως στο ποτάμι. Μα ο Θάνατος ήταν παμπόνηρος. Έκανε ότι δήθεν συγχαίρει τους τρεις αδελφούς για τα μάγια τους και είπε ότι είχαν κερδίσει ένα έπαθλο ο καθένας για την εξυπνάδα τους να του ξεφύγουν. 
Έτσι, ο μεγαλύτερος αδελφός, που ήταν εριστικός τύπος, ζήτησε το δυνατότερο ραβδί όλου του κόσμου: ένα ραβδί που θα νικούσε πάντα στις μονομαχίες, ένα ραβδί άξιο του μάγου που νίκησε τον Θάνατο! Κι ο Θάνατος πήγε σε μία κουφοξυλιά στην όχθη του ποταμού, έκοψε ένα ένα κλαδί, έφτιαξε ένα ραβδί και το έδωσε στο μεγαλύτερο αδελφό. 
Κατόπιν, ο δεύτερος αδελφός, που ήταν αλαζονικός, θέλησε να εξευτελίσει ακόμη περισσότερο τον Θάνατο και ζήτησε την δύναμη να ανασταίνει τους νεκρούς. Τότε ο Θάνατος πήρε μια πέτρα από την όχθη και την έδωσε στον δεύτερο αδελφό, και του είπε ότι η πέτρα αυτή είχε τη δύναμη να φέρνει πίσω τους νεκρούς. 
Και ύστερα, ο Θάνατος ρώτησε τον τρίτο και μικρότερο αδελφό τι δώρο ήθελε. Ο μικρότερος αδελφός ήταν ο πιο ταπεινός και μυαλωμένος από τους τρεις και δεν εμπιστευόταν τον Θάνατο. Ζήτησε, λοιπόν, κάτι που τα του έδινε τη δυνατότητα να φύγει απ' αυτό το μέρος χωρίς να τον ακολουθήσει ο Θάνατος. Κι ο Θάνατος του έδωσε, με τη μεγαλύτερη απροθυμία, το δικό του αόρατο μανδύα. Κατόπιν, ο Θάνατος παραμέρισε κι άφησε τους τρεις αδελφούς να συνεχίσουν το δρόμο τους, όπως κι έκαναν, συζητώντας εντυπωσιασμένοι την περιπέτειά τους και θαυμάζοντας τα δώρα του Θανάτου. 
Κάποια στιγμή, οι τρεις αδελφοί χώρισαν για να κατευθυνθεί ο καθένας στο δικό του προορισμό. Ο πρώτος αδελφός ταξίδεψε πάνω από μια βδομάδα και έφτασε σε ένα μακρινό χωριό, όπου αναζήτησε έναν άλλο μάγο, με τον οποίο είχε προηγούμενα. Φυσικά, έχοντας για όπλο το ραβδί από κουφοξυλιά, δεν υπήρχε περίπτωση να χάσει στη μονομαχία που ακολούθησε. Αφήνοντας τον εχθρό του να κείτεται νεκρός, ο μεγαλύτερος αδελφός πήγε σε ένα πανδοχείο όπου άρχισε να καυχιέται για το πανίσχυρο ραβδί που πήρε από τον ίδιο το θάνατο και τον έκανε ανίκητο. Την ίδια εκείνη νύχτα, ένας άλλος μάγος πήγε στο κρεβάτι όπου κοιμόταν μεθυσμένος ο μεγαλύτερος αδελφός. Ο κλέφτης πήρε το ραβδί και για καλό και για κακό έκοψε το λαιμό του μεγάλου αδελφού. Κι έτσι ο θάνατος πήρε τον πρώτο αδελφό. 
Στο μεταξύ ο δεύτερος αδελφός επέστρεψε στο σπίτι του όπου έμενε μόνος. Εκεί, έβγαλε την πέτρα που είχε τη δύναμη να ανασταίνει νεκρούς και τη γύρισε τρεις φορές στο χέρι του. Προς μεγάλη έκπληξη και ενθουσιασμό του, εμφανίστηκε ευθύς μπροστά του η κοπέλα που ήλπιζε να παντρευτεί, πριν από τον πρόωρο θάνατο της. Ήταν όμως ψυχρή και θλιμμένη, σαν να τη χώριζε από εκείνον ένα αόρατο πέπλο. Παρά την επιστροφή της στον κόσμο των ζωντανών ήταν κενό σώμα εκεί και υπέφερε. Τέλος, ο δεύτερος αδελφός, τρελαμένος από τον απελπισμένο ερωτά του, αυτοκτόνησε για να σμίξει στα αλήθεια μαζί της. Κι έτσι ο Θάνατος πήρε και το δεύτερο αδελφό. 
 
Ωστόσο, αν και ο Θάνατος έψαχνε πάρα πολλά χρόνια για τον τρίτο αδελφό, δεν κατάφερε να τον βρει. Μόνο όταν ο τρίτος αδελφός έφτασε σε βαθιά γεράματα, έβγαλε τον αόρατο μανδύα και τον έδωσε στο γιο του. Και ύστερα υποδέχτηκε τον Θάνατο σαν παλιό φίλο και τον ακολούθησε μετά χαράς, κι έφυγαν απ' αυτή τη ζωή σαν ίσοι."

Πηγή: fairytalesandmagic 

Harry Potter themed questions

"Wizardfest", το φετινό μας αφιέρωμα.
Με άλλα λόγια, το ιστολόγιο παντρεύει το μυστικισμό του Halloween με την πανηγυρικότητα των Χριστουγέννων, ταξιδεύοντας μας σε χιονισμένα κάστρα, παγωμένες πολιτείες και πλανήτες χριστουγεννιάτικων δέντρων.

Ντύνω το ιστολόγιο με λαμπυρίζουσες χιονονιφάδες στο μαγεμένο ουρανό της μεγάλης τραπεζαρίας του Hogwarts και φορώ τον επίσημο μου μανδύα. Στην ακαδημία μαγισσών θα περάσουμε φέτος λευκές χριστουγεννιάτικες νύχτες μπροστά στο τζάκι του εντευκτηρίου μας, θα παίξουμε χιονοπόλεμο δίπλα στην παγωμένη λίμνη του Hogwarts, θα περιπλανηθούμε στα σοκάκια του Hogsmeade, θα πιούμε βουτυρόμπυρα και ουίσκι της φωτιάς στα Τρία Σκουπόξυλα, θα λικνιστούμε στο χορό του χειμερινού ηλιοστασίου, θα μελετήσουμε ξόρκια και θα αναζητήσουμε φανταστικά πλάσματα.

Απόψε θα είμαι ο ξεναγός σας. Κρατάτε πάντοτε στο μυαλό σας την αφηγήτρια του αφιερώματος Halloween, με μία δόση ανεμελιάς στο φίλτρο των μαγικών της λέξεων. Μη χάσετε από τα μάτια σας το μυτερό μου καπέλο, καθώς θα περιπλανιόμαστε στις μυστικές αίθουσες και τις μετακινούμενες σκάλες του μαγεμένου μας κάστρου. Τα χείλη μου, κατακόκκινα σαν το θυρεό του Gryffindor, ψιθυρίζουν ασταμάτητα προστατευτικά ξόρκια. Ή μήπως είναι σκοτεινές κατάρες; Το θρόισμα ενός μαύρου μανδύα με πορφυρή επένδυση, αντηχεί σαν μελωδία στα αυτιά μας. Ή μήπως είναι το βάδισμα κάποιου φανταστικού πλάσματος μέσα στο απαγορευμένο δάσος; Οι αναρτήσεις μας θα είναι πολυπρισματικές και πολυποίκιλες, όπως η ίδια η φύση τούτου του μεικτού αφιερώματος. Το μειδίαμα της μυστηριώδους αφηγήτριας παραμένει πάντοτε γοητευτικά απειλητικό. Η γενναιότητα δε μπορεί να υπάρξει χωρίς φόβο, όπως το φως δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το σκοτάδι. Άλλωστε δεν υπάρχει τίποτα πιο τρομακτικό από τη βασανιστική αγωνία των άγρυπνων νυχτών παρέα με τις σκέψεις σου...

Ας διεισδύσουμε στη νύχτα και ας κατακτήσουμε τη φευγαλέα γητεύτρα, την περιπέτεια.

***

Πρώτη εβδομάδα στη μπλογκο-ακαδημία μαγισσών, παλιοί μαθητές αντάμωσαν με τους καινούργιους και οι συστάσεις επιβάλλονται.


Κάποιοι βρίσκονται εδώ από την πρώτη μέρα, 8 χρόνια πριν, όταν πάτησα για πρώτη φορά το πλήκτρο "Δημοσίευση" στο πάνω δεξιά άκρο της οθόνης μου. Άλλοι βρέθηκαν στις σελίδες μου στην πορεία, καθώς οι λέξεις δημιουργούσαν ιστορίες και το ιστολόγιο αποκτούσε τη δική του ταυτότητα. Κάποιοι έφυγαν, άλλοι ήρθαν... Κάπως τα έφερε η ζωή και όλα άλλαξαν. 8 χρόνια μετά κανένας μας δεν είναι ίδιος. Και πρώτη απ' όλους εγώ. Καιρός, λοιπόν, να συστηθούμε από την αρχή.

Στα πλαίσια του Wizardfest, ένα παιχνίδι ερωτήσεων γύρω από τον πιο αγαπημένο μας μαγικό κόσμο είναι ο καλύτερος τρόπος να γνωριστούμε ξανά. Αντιστέκομαι στον πειρασμό της...μετάφρασης και απαντώ τις ερωτήσεις στα αγγλικά, όπως με εκφράζουν, και όπως περιγράφουν καλύτερα την αγαπημένη σειρά βιβλίων και ταινιών, όπως απεικονίζουν καλύτερα ένα από τα μεγαλύτερα και παλαιότερα fandom του διαδικτύου -και εκτός αυτού. Άλλωστε, το μπλογκ μου πάντοτε ήταν μέσο επικοινωνίας πολυτροπικό και δίγλωσσο.

Ακολουθούν 25 ερωτήσεις γύρω από τον κόσμο του Harry Potter. Ποιος είσαι εσύ μέσα στο Potterverse?

1: Hogwarts House?


Where dwell the brave at heart...

2: Patronus?


Pottermore has spoken.

3: Butterbeer, fire whisky, or pumpkin juice?


As a hardcore Potter fan, I feel I should be choosing Butterbeer, but 
as a whisky fan, I think I would be enjoying fire whisky more.
In any case, cheers!

4: Diagon Alley or Hogsmeade?


Tough choice, but Diagon Alley is, indeed, 
the first glimpse we get of the wizarding world.

5: Favorite shop?


Ollivanders, 
where magic happens....

6: Favorite book?


Harry Potter and the Order of the Phoenix

7: Favorite movie?


Do Fantastic Beasts count as cheating?
In this case...
Harry Potter and the Prisoner of Azkaban

8: Invisibility cloak, elder wand, or resurrection stone?


Invisibility cloak.

9: Favorite common room?


View from the highest tower and a warm spot next to the fireplace...
What more can I ask for?
Gryffindor!

10: Otp?


Many choices, but Lily and James are a classic...
...until the very end.

11: Notp?


Won-Won will always haunt our nightmares.

12: Potions expert or charms expert?


Tough call... I think I'd have to say
Charms.

13: Animagus?


I've always thought I'd be a cat or dog Animagus.

14: Quidditch position or spectator?


Chaser or Seeker.

15: Favorite Marauder?


Sirius Black.

16: Lowkey ships?


Remus and Tonks, Ron and Hermione, Harry and Ginny and many more...

17: Owl, cat, or toad?


Although a cat lady myself, 
I've always thought that an owl would be my Hogwarts sidekick.

18: Character you most identify with?


I see a bit of myself in many characters, but 
deep down
we are all Harry, 
living in a cupboard under the stairs, waiting for something magical to happen.

19: Character you would bring back to life?


Fred Weasley,
the most heartbreaking loss of all.

20: Character you just want to be happy?


 The little boy who doesn't live under the stairs anymore..

21: What does amortentia smell like to you?


Cinnamon, fresh coffee and old books.

22: Favorite Hogwarts class?


Defense against the dark arts.

23: Least favorite Hogwarts class?


Divination.

24: Favorite professor?


A tie between Lupin and McGonagall.

25: Crookshanks or Pigwidgeon?


Crookshanks.

Και τώρα που είδαμε τον κόσμο του Harry Potter μέσα από τα μάτια της Λίζας, ήρθε η ώρα να τον γνωρίσουμε και μέσα από τα δικά σας. Ποιες θα είναι οι απαντήσεις σας;

Ιστορία Μαγείας - Το Halloween μιας Λίζας

EDITORIAL

Ένας χρόνος πέρασε κι εγώ βρίσκομαι πάλι εδώ, σαν έτοιμη από καιρό, για να μοιράσω λέξεων οφειλές... Η χρονιά που πέρασε ένας ακόμη σταθμός, έτος αλλαγής και νέων στόχων. Στιγμές που δε μπορούν να χωρέσουν στη σελίδα του μπλόγκερ, μήνες και εποχές ολόκληρες. Και, τώρα, μια ανάπαυλα·
Σπίτι, λέξη μαγική.

Ένα χρόνο μετά, το ιστολόγιο μου συνεχίζει να με καλεί με το τραγούδι της σειρήνας, μικρό παιχνίδι φαντασίας και ονειροπολήσεων. Κι αν κάτι μου έλειψε σε αυτή τη χώρα των διαδικτυακών ποιημάτων, είναι το σκοτεινό μου αφιέρωμα, το μυστικιστικό παιχνίδι του Halloween. Το κυνήγι σκιών και φαντασμάτων.

***

Τι κι αν κοντεύουν Χριστούγεννα; Το αφιέρωμα Halloween δεν τελειώνει ποτέ! Με ένα swish and flick του μαγικού ραβδιού μου κρεμώ γιρλάντες και χιονονιφάδες στον τοίχο του ιστολογίου μου και μεταμορφώνω το σκοτεινό μας αφιέρωμα σε Wizardfest
Η ακαδημία μαγισσών παραδίδει μαθήματα και τα Χριστούγεννα, καθώς τα δύο μεγαλύτερα αφιερώματα του ιστολογίου παντρεύονται για να δημιουργήσουν ένα διαδικτυακό Hogwarts. Μια μαγική γωνιά στη μπλογκόσφαιρα· αφιερωμένη στις ιστορίες που διαμόρφωσαν την παιδική μας ηλικία, τις ιστορίες που μας συντρόφευσαν μέχρι την ενηλικίωση. Τις ιστορίες που παραμένουν πάντοτε ζωντανές μέσα μας.

Το κουδούνι χτυπά. Φορέστε τα πουλόβερ της Molly και συγκεντρωθείτε στη μεγάλη τραπεζαρία για το στολισμό του χριστουγεννιάτικου δέντρου. Hogwarts will always be there to welcome you home.

***
Πρώτο Μάθημα:

Ιστορία Μαγείας
Η ιστορία ενός διαδικτυακού Halloween

Οκτώβρης έφτασε ξανά... Η μουσική της βροχής αντηχεί σε κεραμίδια και παράθυρα, οι ψίθυροι του ανέμου κρύβονται σε χρυσοκίτρινες φυλλωσιές, που αδυσώπητος χειμώνας σωριάζει ξανά στο έδαφος, οι νύχτες μεγαλώνουν και στο σκοτάδι τους γεννιούνται ιστορίες τρόμου και μαγείας, ιστορίες από το υπερπέραν και από κόσμους υπερφυσικούς, τα πλάσματα των οποίων κάθε χρόνο την 31η του Οκτώβρη διαβαίνουν τη γέφυρα που οδηγεί στον κόσμο μας.

Το παρόν ιστολόγιο αγαπά ιδιαιτέρως τη μυστικιστική γιορτή και τις ιστορίες τρόμου που κρύβει μέσα της, κάτι που απέδειξε περίτρανα με την παράδοση που ξεκίνησε πριν 3 χρόνια, με το 1ο αφιέρωμα Halloween. Όπως καταλαβαίνετε, καθώς μετρούσα τις ημέρες για την πολυπόθητη επιστροφή στο σπίτι και τα πάτρια εδάφη, μία ακόμη σκέψη κατέκλυζε το μυαλό μου. Μια σκέψη που δεν ήταν άλλη από την επιστροφή στο σύμπαν του ιστολογίου μου και την επιβεβλημένη συνέχεια του αγαπημένου μου αφιερώματος. Καιρός να βάλουμε τη φαντασία μας σε λειτουργία, να παίξουμε με το φόβο μας, να γνωρίσουμε τα πλάσματα που κρύβονται στο σκοτάδι...

Με την παρούσα ανάρτηση κηρύσσω επισήμως την έναρξη του φετινού αφιερώματος Halloween.

Κάθε χρόνο το βράδυ της 31ης Οκτωβρίου, παράξενα και «τρομακτικά» πράγματα συμβαίνουν στη Βόρειο Αμερική. Φωτισμένες κολοκύθες, ανθρώπινοι σκελετοί, χαρούμενα φαντάσματα, μάγισσες καβάλα σε σκούπες κάνουν την εμφάνισή τους στους δρόμους των αμερικανικών πόλεων. Παιδιά γυρίζουν από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας και οι νοικοκύρηδες τους προσφέρουν κέικ η ζαχαρωτά για την ανάπαυση των ψυχών.
A Brief History of Halloween

Όπως έχουμε μάθει στα προηγούμενα αφιερώματα μας, η καρδιά της μυστικιστικής αυτής γιορτής είναι η μαγεία· με όλες της τις προεκτάσεις στο χώρο των τεχνών. Στη σύγχρονη πραγματικότητα ο μυστικισμός του Halloween έχει μετασχηματιστεί σε στοιχειωμένους κινηματογραφικούς μαραθώνιους και πάρτι τρόμου με εκλεκτούς καλεσμένους· βρυκόλακες και μάγισσες, φαντάσματα και δαίμονες.

Το Χάλοουιν συνδέεται με την υπερφυσική δραστηριότητα. Πολλές πολιτιστικές παραδόσεις θεωρούν την ημέρα αυτή ως μία από τις ελάχιστες μέρες που μπορεί να επιτευχθεί επαφή με τον κόσμο των πνευμάτων καθώς και ότι είναι η μέρα που η μαγεία, και γενικότερα οποιαδήποτε δραστηριότητα που έχει να κάνει με το υπερφυσικό, είναι στο ζενίθ. 
A Brief History of Halloween

Και μιλώντας για μαγεία, είναι αδύνατον να μη σκεφτούμε τον αγαπημένο μάγο μικρών και μεγάλων, που σαν σίφουνας εισέβαλε στις ζωές μας πριν από 20, περίπου, χρόνια. Ο λόγος, φυσικά, για τον Harry Potter

Για ένα λάτρη της σειράς βιβλίων Harry Potter, Halloween σημαίνει το μεγάλο φαγοπότι του Hogwarts, η αποκριάτικη διακόσμηση της μεγάλης τραπεζαρίας με jack-o'-lanterns για τη γιορτή, οι νυχτερίδες που πετούν ελεύθερες στους διαδρόμους, οι σκελετοί που χορεύουν, τα φαντάσματα που τρυπώνουν στα δωμάτια περνώντας μέσα απ' τους τοίχους, οι τεράστιες κολοκύθες που καλλιεργεί ο Hagrid για το δείπνο, οι λαχταριστές κολοκυθόπιτες που καταβροχθίζουν ο Harry με τον Ron, το πρώτο Σαββατοκύριακο στο Hogsmeade, τα γενέθλια του θανάτου του Sir Nicholas de Mimsy-Porpington... 
Για έναν Potterhead Halloween σημαίνει μαγεία.
Το Halloween μέσα από τα μάτια ενός Potterhead

Το θέμα του φετινού μας αφιερώματος ανοίγει ξανά την ακαδημία μαγισσών και μεταμφιέζει το ιστολόγιο -και μαζί τη συντάκτρια του- σε μικρά μαγισσάκια, σκοτεινά και μυστηριώδη, έτοιμα για ένα ακόμη φεστιβάλ τρόμου στον μπλογκο-εορτασμό του Halloween. Στα ράφια των αναρτήσεων στοιβάζω αποθέματα βοτάνων και κρυστάλλων και με οδηγό το στοιχειωμένο μας αφιέρωμα δημιουργώ ένα μπλογκο-γκριμουάρ στο οποίο καταγράφω το ταξίδι του μεγαλύτερου αφιερώματος του παρόντος ιστολογίου.


Ελάτε, λοιπόν, να φορέσουμε τα μυτερά μας καπέλα και με τα ραβδιά μας ανά χείρας να ξαμοληθούμε σε μαγικές περιπέτειες.

Ενδιάμεσα στα μαθήματα της μπλογκο-ακαδημίας μαγισσών 
παρεμβάλλονται οι γνωστές μας ιστορίες τρόμου, 
η περιπέτεια του Halloween, 
το ταξίδι επιβίωσης στη στοιχειωμένη μπλογκόσφαιρα. 
Ας διαβάσουμε το καλωσόρισμα της σιβυλλικής οδηγού των αφιερωμάτων αυτού του ιστολογίου:

'Halloween', το αποψινό μας αφιέρωμα. 
Με άλλα λόγια, το ιστολόγιο διασκεδάζει το μυστικισμό της γιορτής, με μικρές ιστορίες "τρόμου".


Ντύνω το ιστολόγιο και τη φωνή μου μ' ένα σκοτεινό πέπλο ποεϊκού μυστηρίου και προχωρώ το αφιέρωμα ένα βήμα παραπέρα. Είστε έτοιμοι;

Μετράω παρουσίες και διαπιστώνω με κατάπληξη τον αριθμό των επιζησάντων της περσινής μας περιπέτειας και σας συγχαίρω προσωρινώς. Έως τα τέλη του έτους ο αριθμός αυτός θα μειωθεί εμφανώς... Βάζω κραγιόν και σηκώνω αργά το βλέμμα μου σ' εσάς· το 4ο ταξίδι στο μαγικό κόσμο του Halloween ξεκινά.

Διανθίζω το αφιέρωμα μας με "τρομακτικές ιστορίες" που θέλω να πιστεύω ότι θα κάνουν τις τρίχες του αυχένα σας να σηκωθούν. Σαν το κοράκι του ποιήματος του Πόε, χτυπούν κι αυτές επίμονα τις οθόνες σας...

Απόψε θα είμαι ο ξεναγός σας. Μαζί θα ταξιδέψουμε στον κόσμο των σκιών. Φανταστείτε μια -βγαλμένη από film noir- μαυροντυμένη γυναικεία φιγούρα, μ' ένα μαύρο πλατύγυρο καπέλο. Μια femme fatale. Θα είμαι καλύτερη στη δουλειά μου αν με βλέπετε έτσι.

Κάτω απ' τη σκιά του καπέλου μου, σας κοιτώ με ένα πολύ έντονο βλέμμα. Η φωνή μου, σαν σειρήνα, σας δένει με τα μάγια της και σας παρασύρει στο ερεβώδες σκοτάδι. Σας περικυκλώνει ο καπνός του τσιγάρου μου. Μη νιώθετε άβολα, είναι όλα μέρος του show.

Στα κόκκινα σαν αίμα χείλη μου, ένα αδιόρατο μειδίαμα. Αυτό ίσως θα έπρεπε να σας τρομάζει. Θα προσπαθήσω να σταθώ καλός αφηγητής. Θα σας κάνω και να γελάτε πού και πού. Ή να ακούτε μακάβρια γέλια από το πουθενά.

Ελπίζω να μη φοβάστε...

Αγνοήστε το γέλιο μου.

Τρίτη, 31 Οκτωβρίου 2017

All eyes on Sirius Black


Γιατί ο Sirius Black είναι ο καλύτερος χαρακτήρας της σειράς βιβλίων Harry Potter


Ήδη από το πρώτο αφιέρωμα Halloween, έχουμε αναλύσει τη σημασία που έχει αυτή η γιορτή στον κόσμο του Harry Potter. Η παραμονή των Αγίων Πάντων (All Hallows' Eve) αποτελεί ημερομηνία-σταθμό για την ιστορία του Harry Potter, του "αγοριού που σώθηκε". Ο ομότιτλος χαρακτήρας, ωστόσο, δεν είναι ο μόνος μάγος, η ζωή του οποίου άλλαξε ριζικά την 31η του Οκτώβρη...

Το τρίτο βιβλίο της σειράς έκανε το εκδοτικό ντεμπούτο του στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 8 Ιουλίου 1999 υπό τον τίτλο "Harry Potter and the Prisoner of Azkaban" (ελληνική έκδοση: Ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν). Το βιβλίο αυτό, που κατά πολλούς αποτελεί το τελευταίο "αθώο" βιβλίο της σειράς, είναι το μοναδικό όπου ο Λόρδος Βόλντεμορτ δεν εμφανίζεται υπό καμία μορφή. Αυτή η επιβράδυνση της πλοκές υπό άλλες συνθήκες θα το καθιστούσε το πιο βαρετό βιβλίο της επταλογίας, ωστόσο κατά κάποιο μαγικό τρόπο αποτελεί ένα από τα πιο αγαπημένα όλης της σειράς. Είναι το βιβλίο που μας συστήνει για πρώτη φορά τους Marauders, το βιβλίο όπου μαθαίνουμε για την προδοσία ενάντια στους Potters, το βιβλίο του Sirius Black.

Η 31η Οκτωβρίου 1981 δημιούργησε το "αγόρι που σώθηκε" αλλά και το "αγόρι που καταστράφηκε". Τρεις μόλις ημέρες πριν τα 22α γενέθλια του, ο Sirius Black έχασε τον αδελφικό του φίλο, James Potter, κατηγορήθηκε άδικα ως ο προδότης των Potter και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη στο Azkaban για 13 φόνους που δεν διέπραξε ποτέ, μεταξύ των οποίων και του Peter Pettigrew, του αληθινού προδότη, που τα σκηνοθέτησε όλα. Έμεινε 12 χρόνια έγκλειστος στην απάνθρωπη φυλακή που απομύζησε τη νιότη, την αθωότητα και το κάποτε αστείρευτο κέφι του Αλαφροπάτητου, ενώ ο μόνος άνθρωπος που θα όρθωνε το ανάστημα και θα τον υπερασπιζόταν δίχως δισταγμό ήταν νεκρός· και το παιδί του James, ο βαφτισιμιός του Σείριου, το μόνο που του είχε απομείνει από τους αγαπημένους του φίλους, το παιδί το οποίο παρακάλεσε ο Σείριος να του δοθεί να το μεγαλώσει, είναι πλέον ορφανό και μεγαλώνει κακοποιημένο σε μια οικογένεια που δεν του δίνει αγάπη.

Κάποιοι λογοτεχνικοί χαρακτήρες καταφέρνουν να αγγίξουν την ψυχή σου με τέτοιο τρόπο, που ο αναγνώστης τους κρατά μέσα στην καρδιά του για πάντα. Ο Sirius Black είναι ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα τέτοιου χαρακτήρα. Η εμφάνισή του στο βιβλίο "Ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν" ήταν έρωτα με την πρώτη...ανάγνωση. Η τραγική του ιστορία ήταν αρκετή για να σημαδέψει τον κάθε αναγνώστη.

Με αφορμή τα γενέθλια του αγαπημένου μας χαρακτήρα στις 3 Νοεμβρίου, αποδίδουμε φόρο τιμής στον Sirius Black. Το παρόν άρθρο είναι αφιερωμένο στους λόγους για τους οποίους θα τον αγαπάμε αιωνίως. Για όλους εσάς που δεν έχετε δει ακόμη τις ταινίες και/ή δεν έχετε διαβάσει ακόμη τα βιβλία (aka καιρός είναι να το κάνετε επιτέλους), 5 λόγοι για να αγαπήσετε τον Sirius Black.

1. Απέδρασε από το Azkaban 


Με άλλα λόγια, δεν αστειεύεται.

Δε μπορεί κανείς παρά να αγαπήσει ένα καλό plot twist. Ο Sirius παρουσιάζεται ως ένας απαίσιος, υποσιτισμένος, καταζητούμενος εγκληματίας κατά το μεγαλύτερο μέρος του Αιχμαλώτου του Αζκαμπάν και μόνον μετά από αίμα, δάκρυα κι ιδρώτα συνειδητοποιούμε τόσο εμείς όσο και ο Harry ότι στην πραγματικότητα πρόκειται για των αδίκως καταδικασμένο και για 12 χρόνια φυλακισθέντα νονό του. Όχι μόνο απέδρασε από την πιο σκοτεινή φυλακή μάγων, αλλά το έκανε υπό τη μορφή ενός τεράστιου μαύρου σκύλου, καθώς ήταν αδήλωτος Animagus (Ζωομάγος). Παθιασμένος από την εικόνα του πραγματικού προδότη Peter Pettigrew στην εφημερίδα (και τη σκέψη του Pettigrew κοντά στον βαφτισιμιό του, Harry), ανέκτησε όλη του τη θέληση, ώστε να ξεγλιστρήσει από τους Παράφρονες, να κολυμπήσει μακριά από το νησί του Άζκαμπαν και να φτάσει σε μορφή ζώου μέχρι το Hogwarts. Είναι ένας αφοσιωμένος σκύλος. 

(Υποσημείωση: έχει μια ιπτάμενη μοτοσυκλέτα, απέδρασε από το Azkaban υπό τη μορφή του μαλλιαρού Padfoot, και απέφυγε τη σύλληψη ξανά καβάλα σε έναν καταζητούμενο ιππόγρυππα με το όνομα Buckbeak. Πρέπει να του αναγνωρίσουμε ότι ξέρει να ταξιδεύει με στυλ.) 

2. Τηρεί τις υποσχέσεις του


Είναι η επιτομή του πιστού φίλου. Η εκδίκηση για το φόνο του καλύτερου φίλου, James, ήταν η κινητήριος δύναμη που τον οδήγησε να αποδράσει από το Azkaban. Κατά την επανένωσή του με τον Harry, αμέσως αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις του ως νονός του, τιμώντας την επιθυμία του James. Εμπλέκεται ενεργά στη ζωή του Harry και των φίλων του, και γίνεται πραγματικά η οικογένεια του Harry, συμβουλεύοντας τον σε κάθε βήμα. Είναι πολύ προστατευτικός απέναντι στον βαφτισιμιό του, ένας άντρας που τιμά το λόγο του και τη μνήμη του νεκρού του φίλου. 
Αν και δεν μπόρεσε τελικά να υλοποιήσει την πρόσκλησή του στον Harry να ζήσει μαζί του (καθότι ο πιο καταζητούμενος μάγος στην Αγγλία), όπως σκόπευε στον Αιχμάλωτο του Αζκαμπάν, μολαταύτα διατηρεί συνεχή επαφή με τον Harry και είναι πάντα πρόθυμος να σταθεί στο πλευρό του όποτε τον χρειαστεί. Είναι αληθινός φίλος.
“You don’t understand!” whined Pettigrew. “He would have killed me, Sirius!” 

“THEN YOU SHOULD HAVE DIED!” roared Black. 

“DIED RATHER THAN BETRAY YOU FRIENDS, AS WE WOULD HAVE DONE FOR YOU!” 
Σε ένα κεφάλαιο γεμάτο ανατροπές και αναπάντεχες αποκαλύψεις, αυτός είναι ένας από τους αγαπημένους μου διαλόγους, στον οποίο διαφαίνεται η προσωπικότητα του Sirius, αλλά και η αφοσίωσή του στους φίλους του. Δεν μπορείς παρά να ανατριχιάσεις με τον πόνο και το θυμό, που χρωματίζουν τα λόγια του. 

3. Είναι διαλυμένος

Ένας από τους λόγους που ο χαρακτήρας του Sirius έχει τόσο μεγάλη απήχηση στο κοινό, είναι ότι είναι τόσο διαλυμένος όσο και ο Harry. Έχει τα ψεγάδια του, αλλά και βαθύτατη δύναμη. Γίνεται για τον Harry κάτι ανάμεσα σε πατέρα και αδερφό, βλέποντας ορισμένες φορές τον James στο πρόσωπο του Harry — τον φίλο τη μνήμη του οποίου δε μπορεί να αφήσει, τον αδερφό που θα του λείπει για πάντα. Σε ευχαριστώ J.K. Rowling που μου ξεριζώνεις την καρδιά.


Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο Sirius ήταν πολύ κατεστραμμένος και απερίσκεπτος ώστε να μπορέσει να γίνει μια γνήσια πατρική φιγούρα για τον Harry, ότι ίσως δεν ήταν ικανός να αναλάβει το βάρος μιας τέτοιας ευθύνης. Στην πραγματικότητα, δεν του δόθηκε ποτέ η ευκαιρία να ωριμάσει. Ο πόλεμος, η θλίψη και τα χρόνια στο Azkaban έκλεψαν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Οι πιο ευτυχισμένες και ανεξίτηλες αναμνήσεις του ήταν τα νεανικά του χρόνια με τον James.

Ίσως ήταν, όντως, ανώριμος. Ήταν πάντα πρόθυμος να ρισκάρει, και δε σκεφτόταν τον πόνο που μπορούσε να προκαλέσει βάζοντας τη ζωή του σε κίνδυνο. Αλλά ο Sirius είναι απέναντι στον Harry πολύ πιο ευθύς και ειλικρινής από τους υπόλοιπους ενήλικες (προς μεγάλη απογοήτευση των τελευταίων). Ως αναγνώστης, πάντοτε εμπιστευόμουν περισσότερο τον Sirius επειδή ποτέ δεν είπε ψέμματα στον Harry ούτε προσπάθησε να του αποκρύψει την αλήθεια "για το καλό του". Ίσως ήταν κάτι παραπάνω από πρόθυμος να βρει ένα υποκατάστατο του James, αλλά πάντοτε ήξερε, ή έστω πίστευε, ότι ο βαφτισιμιός του μπορούσε να διαχειριστεί πολύ περισσότερα απ' όσα του αναγνώριζαν.

4. Είναι Γεναίος


Είναι επίσης απερίσκεπτος, αλλά σε τελική ανάλυση είναι άνθρωπος της δράσης. Είναι ο τύπος ανθρώπου που δε μπορεί να καθίσει στο περιθώριο, όσο οι άλλοι γύρω του δραστηριοποιούνται. Το ρίσκο, ο κίνδυνος, το πάθος, η ζωή στο έπακρο· Αυτός είναι ο Sirius Black. Από την εφηβική του ηλικία ακόμη αψήφησε κατά τρόπο ριζοσπαστικό το πρότυπο που καθιέρωσαν οι πρόγονοί του  — ο Πανάρχαιος Τιμημένος Οίκος των Μπλακ, διαβόητα ευγενείς και μοχθηροί, ήταν απολύτως ντροπιασμένος από την αγαθότητα του Σείριου. Ήταν ένας από τους ελάχιστους αξιοπρεπείς Black ανά τους αιώνες, κέρδισε μια θέση στον κοιτώνα των γενναίων, Gryffindor, στην ηλικία των 11 και αφιέρωσε τη ζωή του στην προσπάθεια να κόψει τα δεσμά από τη σκοτεινή κληρονομιά της οικογένειάς του. Όπως όλοι γνωρίζουμε, το να αποδεσμευτεί κανείς από την παράδοση μιας καθαρόαιμης οικογενείας του Slytherin δεν είναι εύκολο κατόρθωμα.

Ήταν αρκετά γενναίος και ανυπότακτος ώστε να ρισκάρει τη σύλληψη, για να είναι στο πλευρό του Harry σε πολλές περιπτώσεις. Πριν ακόμη μάθει ο Harry την αλήθεια για το νονό του, ο τελευταίος τρύπωνε στους αγώνες Quidditch του Gryffindor για να δει το βαφτισιμιό του να πετάει. Όταν Harry ξεκίνησε να βλέπει όνειρα σχετικά με τον λόρδο Voldemort, ο Sirius, που κατάλαβε ότι ο βαφτισιμιός του κινδυνεύει, άφησε την ασφάλεια του καταφυγίου του και επέστρεψε στην Αγγλία, ζώντας σε μια σπηλιά κοντά στο Hogwarts και επιζώντας τρώγοντας ποντίκια, για να βρίσκεται κοντά στον Harry. Δεν ήταν ένα απλό ρίσκο, βέβαια — καθώς ήταν ο πιο καταζητούμενος μάγος στη Μεγάλη Βρετανία, και με την επικήρυξη του Υπουργείου Μαγείας να κρέμεται πάνω από το κεφάλι του σαν λαιμητόμος, αν τον ανακάλυπταν, θα τον παρέδιδαν στα χέρια τον Παραφρόνων, των σατανικών μαγικών πλασμάτων που ήταν ήδη έξαλλα με την απόδραση του. Και όπως έχει πει και ο Dumbledore, το Φιλί του Παράφρονα είναι "μια μοίρα χειρότερη από το θάνατο".
Ο Sirius ρίσκαρε κυριολεκτικά την ψυχή του.

5. Η ιστορία του είναι τραγική

Ποιος δε μίσησε το φινάλε της ιστορίας του Sirius; Ποιος δε σοκαρίστηκε με τον τρόπο που έχασε τη ζωή του; Ποιον αναγνώστη δε σημάδεψε το Πέπλο του Θανάτου; Κι όμως, το τραγικό του τέλος είναι κι αυτό ένας από τους λόγους που θα μείνει για πάντα στις καρδιές μας. Η τόλμη του και η επιθυμία του να δράσει και να προστατέψει τον Harry έγιναν τελικά η αιτία του θανάτου του — και κανείς δε μπορεί να τον κατηγορήσει γι' αυτό. Και η αλήθεια είναι ότι όποιον και να κατηγορήσουμε για τον θάνατο του Sirius  τον Kreacher που είπε ψέμματα, τον Snape που τον περιγελούσε επειδή έπρεπε να μείνει κρυμμένος, ή ακόμη και τον Harry που πιάστηκε στην παγίδα ή που δε σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει τον καθρέφτη  δεν θα απαλύνει τον πόνο της απώλειας.

15 περίπου χρόνια από την ημέρα που με κλάματα πέταξα το Τάγμα του Φοίνικα στον τοίχο και ορκίστηκα να μην ξαναδιαβάσω Harry Potter(ασφαλώς και ξαναδιάβασα) μπορώ πλέον -απρόθυμα- να αποδεχτώ το θάνατο του αγαπημένου μου χαρακτήρα και να καταλάβω το γιατί.

Ο θάνατος του Σείριου είναι μέρος της συγκλονιστικής πολυπλοκότητας της ζωή του Harry. Η απώλεια είναι η κινητήριος δύναμη του και η παρηγοριά του στο κατώφλι του δικού του θανάτου, στιγμές πριν αντιμετωπίσει τον Voldemort για τελευταία φορά. Ο Sirius ήταν ένα από τα τραγικότερα θύματα του πολέμου – ενός πολέμου στον οποίο πίστευε με σθένος. Ο πόλεμος δεν του πήρε απλώς τη ζωή· του στέρησε τα πάντα. Αθώος και έγκλειστος για 12 χρόνια στην πιο απάνθρωπη μαγική φυλακή, απόβλητος και καταδιωκόμενος, μόνος· με τον αδελφικό του φίλο νεκρό και χωρίς κανέναν να υπερασπιστεί την αθωότητά του. Ήταν, είναι και θα είναι ο αγαπημένος μου χαρακτήρας από τη σειρά βιβλίων Harry Potter. 
Μας λείπεις, Sirius.


Ζήτω οι Φεγγαρογητεμένος, Ελαφοκέρατος και Αλαφροπάτητος.


Μετάφραση και διασκευή από το hellogiggles.com