Τὸ ξέρω πὼς καθένας μοναχὸς πορεύεται στὸν ἔρωτα, μοναχὸς στὴ δόξα καὶ στὸ θάνατο.
Τὸ ξέρω. Τὸ δοκίμασα. Δὲν ὠφελεῖ. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου ~ Η Σονάτα του Σεληνόφωτος

Lisa

Δεν ζω ούτε στο παρελθόν μου, ούτε στο μέλλον μου. Έχω μόνο το παρόν, αυτό με ενδιαφέρει. Αν μπορείς να μένεις πάντα στο παρόν θα είσαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος, γιατί είναι πάντα και μόνο η στιγμή που ζούμε. ~ Paulo Coelho

Τρίτη, 28 Δεκεμβρίου 2010

Η μελαγχολία των χριστουγέννων

Όσο υπέροχα ειναι τα χριστούγεννα, τόσο μελαγχολικά είναι...σκεφτεσαι τα χριστούγεννα που πέρασαν με αγαπημένα πρόσωπα που είναι πλέον μακριά σου...τα χριστούγεννα που θα μπορούσαν να ρθουν και να τους έχεις κοντά σου...σκέφτεσαι τα χριστούγεννα που θα ρθουν και θα ναι ακόμη μακριά σου...και κυρίως ότι δεν θα ρθουν ποτέ τα χριστούγεννα που θα ναι κοντά σου.......
Αφιερωμένο στον άγγελο που εδώ και έξι χρόνια είναι στον ουρανό και με προσέχει....
Σ' αγαπάω

Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

Αποχή - η νέα πολιτική σταση;

Αρχίζω να απογοήτευομαι από τη γενιά μου...Απ' τους συνομήλικους μου, που απέχουν απ' τις εκλογές, απ' τα κοινά, απ' την πολιτική...Ασφαλώς δεν είναι υποχρεωμένοι να στηρίξουν κάποιο κόμμα, ΟΦΕΙΛΟΥΝ όμως να είναι πολιτικοποιημένοι...Να έχουν πολιτική άποψη....Να ακούν τη λέξη "μνημόνιο" και να ξέρουν περί τίνος πρόκειται...Και φυσικά να πηγαίνουν στις κάλπες...ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ, αποχή εξήντα και εβδομήντα τοις εκατό!!!!Και ξαναλέω, ΔΕΝ χρειάζεται να ψηφίσουν κάποιο κόμμα...Ακόμη και άκυρο, που λέει ο λόγος, να ρίξουν....Ακόμη και να βρίσουν τους υποψηφίους αντί να τους ψηφίσουν.....Ο,τιδήποτε είναι καλύτερο απ' την αδιαφορία!!!!Και στην τελική ακόμη κι αν δεν σας εκφράζει κανένας απ' τους δημαρχους/περιφερειάρχες, ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ να μην σας εκφράζει ούτε ένας σύμβουλος!!!Τί πιστεύετε ότι κερδίζετε με την αποχη;Θα αλλάξει η κατάσταση;ΟΧΙ βέβαια!!!Απλώς θα σας επιβάλλουν αυτό που ψήφισαν οι άλλοι....Συγχαρητήρια λοιπόν!!!!Καταφέρατε να κάνετε μια τρύπα στο νερό!!!!

Υ.Γ. Ασφαλώς δεν κατηγορώ όλους αυτούς που είναι μακριά και δεν μπορούν να έρθουν...Αυτό έλειπε!!!Δεν κατηγορώ την έλλειψη χρόνου, κατηγορώ την αδιαφορία...
Φυσικά και δεν απαιτώ οι ετεροδημότες να κάνουν ένα μεγάλο ταξίδι για να ψηφίσουν και μάλιστα δύο συνεχόμενα Σ/Κ....

Δευτέρα, 27 Σεπτεμβρίου 2010

Το κοκτειλ της παρέας.....

Χθες ήταν μία απ' τις μέρες που με κάνουν να καταλαβαίνω ότι δε χρειάζεται να βγεις έξω για να περάσεις καλά.... Το μόνο που χρειάζεσαι είναι το "κοκτέιλ της παρέας".... Δηλαδή: πρώτο και κύριο καλή παρέα (συνήθως καλύτερα είναι λίγοι και καλοί), ένα "ζεστό" μέρος (ζεστό από συναισθήματα, όχι από θερμοκρασία), το ποτό που προτιμάτε, ίσως και φαγητό (η πιο ωραία εμπειρία είναι να το έχετε μαγειρέψει όλοι μαζί), μια ωραία μουσικούλα και μια καλή κουβέντα....Μια κουβέντα σοβαρή, αλλά και αστεία.... Με γέλιο, αλλά και πίκρα..... Με αναμνήσεις, αλλά και σχέδια για το μέλλον (ακόμη κι αν τα σχέδια είναι πού θα διασκεδάσετε την Πρωτοχρονιά!)..... Με καρδιές που ανοίγουν και εξομολογήσεις..... Δείχνοντας μια άλλη πτυχή του εαυτού σου, ίσως, που δεν θες να δείχνεις προς τα έξω και τη γνωρίζουν μόνο οι φίλοι.... Γιατί όχι και με αυτοκριτική..... Όχι τα ίδια και τα ίδια... Πολλά μπορούν να ειπωθούν σε μια συζήτηση.... Κυρίως αν είσαι σε μια ηλικία που σου επιτρέπει να κάνεις συζήτηση ενηλίκων, ευτελίζοντας τη ταυτόχρονα με ένα σχόλιο που αρμόζει στην ηλικία σου.... Όλα αυτά τα έζησα χθες.... Σχεδόν όλα δηλαδή.... Και άλλες πόσες φορές..... Και σήμερα που βγήκαμε ήταν μια τέλεια βραδιά με πολύ γέλιο!!!! Χαίρομαι που μπορώ να περνάω τόσο καλά με την παρέα μου.... Κι ό,τι προβλήματα κι αν έχουμε θα τα περάσουμε μαζί.... Θα είμαι πάντα ΔΙΠΛΑ σας!!!!!!



Υ.Γ. Το κοκτέιλ της δικής μου παρέας χθες ήταν μαρτίνι με γρεναδίνη και σπράιτ..........

Τετάρτη, 1 Σεπτεμβρίου 2010

τέλος........

Τέλειωσε το καλοκαίρι επίσημα πλέον και μπαίνει σιγά-σιγά το φθινόπωρο.....Αμέτρητες στιγμές αποτελούν πλέον γλυκιές αναμνήσεις σ'ένα συρτάρι του μυαλού μου.....Κι αν το φετινό καλοκαίρι δεν μας έφερε ό,τι ονειρευόμασταν, ας σκεφτούμε τα υπόλοιπα, τα ωραία, αυτά που θα θυμόμαστε πάντα.....Κι αυτά που θέλαμε για μας δεν συνέβησαν, ας σκεφτούμε αυτά που θέλαμε για τα αγαπημένα μας πρόσωπα που έγιναν......Και ένα θερμό ευχαριστώ σε όλους όσους βοήθησαν να περάσουμε άλλο ένα υπέροχο καλοκαίρι.........
Σε λίγο καιρό τα σύννεφα και η βροχή θα αποτελούν ένα συχνό φαινόμενο....Μα αυτός ο ρομαντικός καιρός εκτός του ότι θα μας δώσει αφορμή να χουχουλιάσουμε μέσα στα ζεστά χειμωνιάτικά μας ρούχα, θα μας δώσει το έωαυσμα να κάνουμε πολλές σκεψεις......Να σκεφτούμε τι πήραμε, αλλά κυρίως τι δώσαμε αυτό το καλοκαίρι.....
Ας είναι το φθινόπωρο σαν το φετινό καλοκαίρι.....Να ζήσουμε ωραίες στιγμές και να μας αφήσει γλυκές αναμνήσεις.....Κι ό,τι δεν ζήσαμε, κι ό,τι παράπονο είχαμε, κι ό,τι απωθημένο, να το ζήσουμε τώρα και να τα ξεχάσουμε όλα όσα μας βαραίνουν...Και προπάντων να γελάμε....Να περάσουμε άλλη μια χρονιά με ΓΕΛΙΟ ΓΕΛΙΟ και ΓΕΛΙΟ....!!!!!!Γιατί το γελιο δίνει ζωεί.....Γιατί μας ανασταίνει.....Ξεχνάμε όλα τα άσχημα και εκτοξευόμαστε σε άλλη διάσταση....Βρισκόμαστε σε άλλο κόσμο......Αγγίζουμε, έστω και για λίγο, την ευτυχία......
Ας φορέσουμε, λοιπόν, τις ζεστες μας πιτζαμούλες, ας πάρουμε ενα ζεστο καφέ, τσάι, γάλα ή ό,τι άλλο θέλουμε, ας κάτσουμε δίπλα στο παράθυρο του σπιτιού μας με την πιό ωραία θέα και ας απολαύσουμε τους ήχους της βροχής, τη μυρωδιά του βρεγμένου χώματος και τα χρώματα του φθινοπώρου ζωγραφισμένα πάνω στα δέντρα.....Κι ίσως.....Ας βάλλουμε ένα σιγανό κομμάτι να παίζει(καλώς ή κακώς δεν κολλάνε ροκιές με τη γλυκιά μελαγχολία του φθθινοπώρου)......Κι ας βυθιστούμε στις σκέψεις μας......

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

Σάββατο, 31 Ιουλίου 2010

Οι δημιουργίες mou

Ψάχνω την αλήθεια

Δεν ξέρω ποια είμαι
Δεν ξέρω πού πάω
Δεν ξέρω τι κάνω
Απλά ψάχνω την αλήθεια....

Στα παιδικά χαμόγελα που φωτίζουν τον κόσμο
Στις παλιές φωτογραφίες που συγκινούν
Στις αναμνήσεις που δεν ξέρω αν είναι αλήθεια ή απλά ένα όνειρο
Στα ερωτικά παιχνίδια που αλλάζουν ολοκληρωτικά μια ζωή
Δεν ξέρω ποια είμαι, απλά ψάχνω την αλήθεια....

Αθώα μυστικά
βαθιά κρυμμένα στην καρδιά
Μα λίγο πιο βαθιά
μυστικά πιο σκοτεινά
Δεν ξέρω ποια είμαι, απλά ψάχνω την αλήθεια...

Στη νύχτα......
Σ' εκείνο το μαύρο πέπλο που καλύπτει τα πάντα
Καλά κρυμμένες ενοχές κι απωθημένα
Δεν ξέρω ποια είμαι ούτε τη νύχτα
και τότε ψάχνω πιο πολύ την αλήθεια...

Και κυρίως στον έρωτα
Στον σαρωτικό θεό που φέρνει τα πάνω κάτω στη ζωή....
Που σε όλους αφήνει το σημάδι του
Η παγίδα που κανένας δεν γλιτώνει
Κυρίως στον έρωτα χάνομαι......
Δεν ξέρω ποια είμαι, απλά ψάχνω την αλήθεια...

Δεν ξέρω ποια είμαι
Δεν ξέρω πού πάω
Δεν ξέρω τι κάνω
Απλά ψάχνω την αλήθεια....
Αυτή είναι η πρώτη ανάρτηση δικού μου ποιήματος...Δεν ξέρω αν με εκφράζει γενικά ή επηρεάστηκα εκείνη τη στιγμή από άλλες σκέψεις...Όταν το διαβάζω κάποιες φορές πιστεύω ότι μιλά για μένα και άλλες για μία άλλη....Πραγματικά δεν ξέρω τι να πω...Ίσως να είμαι στο μεταίχμιο...Άλλωστε είμαι λίγο κυκλοθυμική....Ποιος άραγε να ξέρει...Ο χρόνος θα δείξει........

Τρίτη, 27 Ιουλίου 2010

Ποια είναι η γνώμη σας για τα λάθη????


Ποιο σκοτάδι σ' έχει αγκαλιά
να το φώτιζα με τα μάτια σου
Πού σε πάει, πες μου, η καρδιά,
πάλι χάνεσαι μες στα βράδια σου

Πάλι στη σιωπή μου πέφτω,
Πέφτω σαν αστέρι στο κενό, στο κενό
Μια σε έχω, μια δε σ' έχω
Πες μου τι είναι αυτό που ζω εδώ, τι είναι αυτό

Άσε με να κάνω λάθη
έτσι είναι η αγάπη
Άσε με και μη φοβάσαι
Όλα τα φρένα σπάσε
Άσε με απλά να νιώσω
τα πάντα να σου δώσω
Άσε με να ζω για σένα
εμείς θα μείνουμε ένα

Ένα γέλιο δως μου όπως χθες
είμαι δίπλα σου, θα 'μαι πάντοτε
Διώξε του μυαλού μου τις σκιές
Έλα μίλα μου, όπως άλλοτε

Δεν υπάρχει τίποτα άλλο,
άλλο από σένα που αγαπώ, σ' αγαπώ
και δεν έχω άλλο δρόμο
άλλο απ' τα μάτια μου κοιτώ, σε κοιτώ

Άσε με να κάνω λάθη
έτσι είναι η αγάπη
Άσε με και μη φοβάσαι
Όλα τα φρένα σπάσε
Άσε με απλά να νιώσω
τα πάντα να σου δώσω
Άσε με να ζω για σένα
εμείς θα μείνουμε ένα
Άσε με(να κάνω λάθη) - Κοργιαλάς&Ευρυδίκη
Το παραπάνω είναι ένα απ' τα αγαπημένα μου τραγούδια, λόγω του νοήματός του....Όλοι έχουμε δικαίωμα στα λάθη....Μάλιστα πιστεύω ότι είναι καλύτερα να 'χεις τύψεις, παρά απωθημένα.....Τι πιστεύετε???Τελικά στον έρωτα και τον πόλεμο όλα επιτρέπονται????

Δευτέρα, 26 Ιουλίου 2010

1η φορά blogger

Σε ανύποπτο χρόνο πήρα την απόφαση να δημιουργήσω ένα blog χωρίς ιδιαίτερο λόγο....Ίσως με γοητεύει η ιδέα του να μοιράζομαι τον εσωτερικό μου κόσμο με αγνώστους που δεν μπορουν να με κρίνουν...Φυσικά πρέπει να ξεκαθαρίσω ότι το Λίζα ΔΕΝ είναι το πραγματικό μου όνομα, αλλά είναι εμπνευσμένο(όπως και ο τίτλος ιστολογίου) από μία ταινία....Ελπίζω να έχω την ευκαιρία να συζητήσω και να ανταλλάξω απόψεις με πολλά άτομα....Αυτά προς το παρόν..............