Τὸ ξέρω πὼς καθένας μοναχὸς πορεύεται στὸν ἔρωτα, μοναχὸς στὴ δόξα καὶ στὸ θάνατο.
Τὸ ξέρω. Τὸ δοκίμασα. Δὲν ὠφελεῖ. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου ~ Η Σονάτα του Σεληνόφωτος

Lisa

Δεν ζω ούτε στο παρελθόν μου, ούτε στο μέλλον μου. Έχω μόνο το παρόν, αυτό με ενδιαφέρει. Αν μπορείς να μένεις πάντα στο παρόν θα είσαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος, γιατί είναι πάντα και μόνο η στιγμή που ζούμε. ~ Paulo Coelho

Παρασκευή, 24 Απριλίου 2015

Πρώτες Φράσεις



Λένε πως η πρώτη φράση ενός βιβλίου είναι εκείνη που θα σε ελκύσει και θα σε κάνει να θέλεις απεγνωσμένα να διαβάσεις παρακάτω. Κι είναι αλήθεια, η πρώτη φράση είναι μεγάλη υπόθεση. Είπα, λοιπόν, να κάνω μια λεπτομερή έρευνα σε πολλά από τα βιβλία που έχω διαβάσει, για να βρω όλες εκείνες τις πρώτες φράσεις που μου έκλεισαν το μάτι και μου υποσχέθηκαν ένα μοναδικό ταξίδι στις σελίδες τους. Ίσως έτσι, παίρνοντας μια γεύση κι εσείς από τις φράσεις αυτές και τον τρόπο γραφής ορισμένων συγγραφέων που δεν είχατε ποτέ επαφή, να θελήσετε να διαβάσετε και το παρακάτω της ιστορίας...

Την τόσο φριχτή και όμως τόσο απλή ιστορία που αρχίζω να γράφω, ούτε περιμένω ούτε ζητώ να την πιστέψετε.
Ε.Α.Πόε - "Ο Μαύρος Γάτος"

Ο κύριος και η κυρία Ντάρσλι, που έμεναν στο νούμερο 4 της οδού Πριβέτ, έλεγαν συχνά, και πάντα με υπερηφάνεια, πως ήταν απόλυτα φυσιολογικοί άνθρωποι, τίποτα περισσότερο ή λιγότερο. Ήταν οι τελευταίοι άνθρωποι που θα περίμενε κανείς να δει ανακατεμένους σε κάτι παράξενο ή μυστήριο, απλώς και μόνο γιατί και οι ίδιοι πίστευαν πως δεν υπήρχαν αληθινά τέτοιες ανοησίες στη ζωή.
Τζ.Κ.Ρόουλινγκ - "Χάρι Πότερ"

Κυριακή 1 Ιανουαρίου
59 κιλά (αλλά προηγήθηκαν Χριστούγεννα), δόσεις αλκοόλ 14 (αλλά στην ουσία μέσα σε 2 μέρες, γιατί οι 4 από τις ώρες του πάρτυ ήταν την παραμονή της Πρωτοχρονιάς), τσιγάρα 22, θερμίδες 5.424.
Ε.Φήλντινγκ - "Το ημερολόγιο της Μπρίτζετ Τζόουνς"

Τον δέκατο όγδοο αιώνα έζησε στη Γαλλία ένας άντρας που συγκαταλεγόταν ανάμεσα στις πιο μεγαλοφυείς και τρομερές μορφές εκείνης της εποχής, μιας εποχής ωστόσο πλούσιας σε μεγαλοφυείς και τρομερές μορφές. Αυτή εδώ είναι η ιστορία του. Ονομαζόταν Ζαν-Μπατίστ Γκρενουίγ• κι αν το όνομά του έχει πια ξεχαστεί, σε αντίθεση με τα ονόματα άλλων μεγαλοφυών τεράτων όπως ο Ντε Σαντ, ο Σεν Ζιστ, ο Φουσέ κι ο Βοναπάρτης, αυτό δε συνέβη επειδή ο Γκρενουίγ υπολειπόταν αυτών των φημισμένων καθαρμάτων σε εγωπάθεια, ανηθικότητα και περιφρόνηση για το γένος των ανθρώπων• ο Γκρενουίγ ξεχάστηκε γιατί η μεγαλοφυΐα του και η μοναδική του φιλοδοξία περιορίζονταν σ' ένα πεδίο που δεν αφήνει ίχνη στην ιστορία: στο φευγαλέο βασίλειο της όσφρησης.
Π.Ζίσκιντ - "Το Άρωμα"

Αν σας ενδιαφέρουν οι ιστορίες με καλό τέλος, τότε θα ήταν καλύτερο για σας να διαβάσετε κάποιο άλλο βιβλίο. Σε αυτό εδώ το βιβλίο, όχι μόνο δεν υπάρχει καλό τέλος, δεν υπάρχει ούτε καλή αρχή, αλλά και στη μέση τα ευχάριστα πράγματα είναι πολύ λίγα.
Λ.Σνίκετ - "Μια σειρά από ατυχή γεγονότα"

Σε πιο μικρή και πιο τρυφερή ηλικία, μου 'δωσε ο πατέρας μου μια συμβουλή που μέχρι σήμερα τη γυροφέρνω στο μυαλό μου. "Όποτε έχεις διάθεση να κατακρίνεις κάποιον", μου είπε, "να θυμάσαι μόνο ότι δεν είχαν όλοι οι άνθρωποι σε αυτό τον κόσμο τα πλεονεκτήματα που είχες εσύ".
Φ.Σ.Φιτζέραλντ - "Ο υπέροχος Γκάτσμπυ"

Το επώνυμό μου είναι Πίριπ και το μικρό μου όνομα Φίλιπ, αλλά καθώς η παιδική μου γλώσσα δεν μπορούσε να καταφέρει κάτι τόσο δυσκολοπρόφερτο και μακρόσυρτο, όταν με ρωτούσαν πώς με έλεγαν απαντούσα Πιπ, κι έτσι έμεινε να με φωνάζουν όλοι Πιπ.
Κ.Ντίκενς - "Μεγάλες Προσδοκίες"

Μπορεί να ήταν οι αναθυμιάσεις, ανάβουνε με την υγρασία τα στάρια και στο χαπιάρισμα γίνονται ζαβομάρες, μπορεί και να 'φταιγε το παστό, καούρα τον έπιασε τον Σάββα Σαλταφέρο, μα δεν του πήγαινε ν' αφήσει μονάχο τον Νικηφόρο στο αμπάρι, αγγάρεψε το βαφτιστηράκι του και τον Στέλιο, με πλάτες, ποντίκια κι οι δυο, πιάστε να τον αποθέσουμε στην πλώρη, δέκα λεπτών δουλειά.
Ι.Καρυστιάνη - "Μικρά Αγγλία"

Σήμερα πέθανε η μαμά. Μπορεί και χθες, δεν ξέρω.
Α.Καμύ - "Ο ξένος"

Μέσα στη γη, σε μια τρύπα, ζούσε κάποτε ένα χόμπιτ. Δεν ήταν καμιά βρόμικη και υγρή τρύπα, γεμάτη σκουλήκια και αποπνιχτική μυρωδιά, ούτε ήταν ξερή και γυμνή γεμάτη άμμο, χωρίς μέρος να καθίσεις ή να φας. Ήταν η τρύπα ενός χόμπιτ, δηλαδή ένα άνετο, βολικό και όμορφο σπίτι.
Τζ.Ρ.Ρ.Τόλκιν - "Χόμπιτ"

Όταν ξυπνάω, η άλλη πλευρά του κρεβατιού είναι κρύα. Τα δάχτυλά μου τεντώνονται, αναζητώντας τη ζεστασιά της Πριμ για να βρουν, ωστόσο, μόνο το σκληρό κάλυμμα του στρώματος. Πρέπει να είχε εφιάλτες και πήγε να κοιμηθεί με τη μητέρα μας. Φυσικά και είχε εφιάλτες. Σήμερα είναι η μέρα του θερισμού.
Σ.Κόλλινς - "Αγώνες Πείνας"

Στα παραμύθια, οι μάγισσες πάντα φοράνε αστεία μαύρα καπέλα και μαύρους μανδύες, και καβαλάνε σκουπόξυλλα. Αλλά αυτό δεν είναι παραμύθι. Αυτό αφορά τις ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΜΑΓΙΣΣΕΣ.
Ρ.Νταλ - "Οι Μάγισσες"

Άραγε σας έκανε κάποια το κλικ;

5 σχόλια:

  1. Ντάξει, υπέροχηη ανάρτηση Λίζαα! <3

    Αχχχχ <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ μόλις την είδα τη λάτρεψαααα <3
      Αφού ξεκίνησα να την αναδημοσιεύω πριν καν ακόμη τη διαβάσω ολόκληρη

      Θυμάμαι, 15 περίπου χρόνια πριν, όταν πρωτοδιάβασα το
      "Ο κύριος και η κυρία Ντάρσλι, που έμεναν στο νούμερο 4 της οδού Πριβέτ, έλεγαν συχνά, και πάντα με υπερηφάνεια, πως ήταν απόλυτα φυσιολογικοί άνθρωποι, τίποτα περισσότερο ή λιγότερο. Ήταν οι τελευταίοι άνθρωποι που θα περίμενε κανείς να δει ανακατεμένους σε κάτι παράξενο ή μυστήριο, απλώς και μόνο γιατί και οι ίδιοι πίστευαν πως δεν υπήρχαν αληθινά τέτοιες ανοησίες στη ζωή."
      ήταν λες κι έσπασε ένα κομμάτι από την ψυχή μου και δημιούργησε έναν Πεμπτουσιωτή <3

      Διαγραφή
    2. Αχχχχ και εγώ ανατρίχιασα με το που διάβασα την πρώτη πρόταση <3

      Διαγραφή
    3. Σε αιχμαλωτίζει κατευθείαν! <3

      Διαγραφή