Και το κουιζ του Ρασκόλνικωφ..

1)Ποιο θεωρείτε το μεγαλύτερο σας ελλάτωμα

Είμαι ευέξαπτη και οξύθυμη(Kill Bill λέμε)...χαχαχα

2)Αν είχατε να διαλέξετε μεταξύ ανθρώπων και χρημάτων τι θα διαλέγατε

Τους ανθρώπους... αν δεν έχεις που να τα ξοδέψεις, τότε τι να τα κάνεις??? (όπως λέγαν και στη Ρωσία "καλύτερα να έχεις 100 φίλους, παρά 100 ρούβλια")

3)Τόπος που θα θέλατε να επισκεφθείτε

Νέα Υόρκη!!! Η αγαπημένη μου πόλη.. Αλλά για συναισθηματικούς λόγους την Παναγία Σουμελά στον Πόντο(γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε;)

4)Έχετε ερωτευτεί ποτέ πραγματικά

Θα σου πω σε καμιά 10αρια χρόνια που θα ξέρω(και θα μπορώ να κρίνω πιο ξεκάθαρα)..

5)Ποιο άτομο μπορεί να σας εξοργίσει και να σας ηρεμήσει απίστευτα

Η μαμά μου!!!χαχαχα ღ 

6)Τι θεωρείτε ως το χειρότερο πράγμα στην κοινωνία

Την νοοτροπία ότι μπορείς να κάνεις ότι σκατά θες και να μένεις ατιμώρητος..

Την ηλιθιότητα

Την αγένεια

7)Αν θέλατε να είστε σε κάποια άλλη εποχή ποια θα ήταν αυτή

Διάφορες, ανάλογα με τις φλασιές που τρώω.. Αυτή την περίοδο(που είδα το Μεσάνυχτα στο Παρίσι) με ελκύει πολύ η δεκαετία του 1920.. Τσάρλεστον κι έτσι..

8)Τι προσέχετε στο αντίθετο φύλο

Εξυπνάδα και χιούμορ από προσωπικότητα.. Ύψος από εμφάνιση σίγουρα.. Κάτι άλλο δε μου έρχεται..

9)Τι θεωρείται προσόν σε έναν άνθρωπο

Το λέγειν αν πρόκειται για μια απλή γνωριμία.. Για μια φιλία ή σχέση η αφοσίωση..

10)Αν θέλατε να είστε κάτι πχ αστροναύτης τι θα θέλατε να είστε

Δικηγόρος ή συγγραφέας... 

Από το χώρο της φαντασίας θα διάλεγα βρυκόλακας, πολεμιστής-δολοφόνος(το Kill Bill που λέγαμε...χαχαχα) ή μάγισσα...χαχαχα

11)Είστε ερωτευμένοι αυτήν την εποχή

нет

Και επειδή ζήλεψα θα γράψω και τις δικές μου ερωτήσεις

1) Αν έπρεπε να διαλέξετε, ποιο θα ήταν; Ένας θυελλώδης έρωτας ή μια παντοτινή φιλία?

2) Ποια είναι η πιο γλυκιά σας ανάμνηση?

3) Ποιο είναι το ταξίδι που δε θα ξεχάσετε ποτέ?

4) Αν ήσασταν ένας φανταστικός ήρωας, ποιος θα ήταν αυτός?

5) Αν είχατε μια ευχή, ποια θα ήταν αυτή(ειλικρινά, ε)?

6) Αν διαλέγατε μια υπερδύναμη, ποια θα ήταν αυτή?

7) Τι θα εξαφανίζατε από τον κόσμο αν μπορούσατε?

8) Τι κάνετε για να χαλαρώσετε?

9) Αν η ζωή σας ήταν βιβλίο, ποιος θα την είχε γράψει?

10) Ποιο άτομο θα φέρνατε πίσω στη ζωή σας πάση θυσία, ανεξάρτητα το τίμημα?

2 μίνι κουιζάκια που ανακάλυψα..

Το πρώτο...

1.Δεν μπορείς να φανταστείς την ζωή σου χωρίς...

Μα χωρίς φίλους φυσικά!!!

2.Αγαπημένη ταινία και αγαπημένο τραγούδι;

Πολλά και δε μπορώ να ξεχωρίσω.. Αν αρχίσω να γράφω δε θα τελειώσω.. Ό,τι κατά καιρούς ανεβάζω στο ιστολόγιό μου(έχω κάνει και σχετική ανάρτηση για ταινίες).. Αναφέρω ενδεικτικά(όχι τα αγαπημένα μου, ένα από κάθε κατηγορία) The Notebook και Wonderwall - Oasis.

3.Επένδυσες σε κάποιον και σε πρόδωσε;

Ωχωω... Σε πολλούς.. Αλλά είμαι πολύ τυχερή, γιατί τα λίγα άτομα που σημαίνουν πάρα πολλά για μένα είναι ακόμη εδώ..

4.Τι είναι αυτό που μετρά περισσότερο για σένα η εξωτερική εμφάνιση ή η προσωπικότητα(την αλήθεια!)

Η προσωπικότητα (έχω πει πολλές φορές ότι το σημείο G μου είναι στα αυτιά), αλλά να συνοδεύεται από μια καλή(δε χρειάζεται να είναι κούκλος, αλλά να βλέπεται) εμφάνιση..

5.Το πιο κοντινό σου πρόσωπο αυτή την περίοδο;

Η κολλητή μου και η μαμά μου πάντα, τώρα τελευταία δένομαι πολύ και με την παρέα των φοιτητικών μου χρόνων(τα κορίτσια δηλαδή με τα οποία κάνω παρέα τώρα που είμαι φοιτήτρια)

6.Έχεις μετανιώσει για κάτι που έκανες;Για κάτι που δεν έκανες;

Έχω μετανιώσει για πολλά ασήμαντα, αλλά για κανένα σημαντικό.. Όσο για το δεύτερο στη ζωή μου προτιμώ να έχω τύψεις, παρά απωθημένα..

7.Μπορεί ο έρωτας να μετατραπεί σε φιλία και το αντίστροφο;

Η φιλία μπορεί να γίνει έρωτας(μετά ίσως θα υπήρχε πρόβλημα) αλλά ο έρωτας δε γίνεται ποτέ φιλία.. Το "να μείνουμε φίλοι" είναι ότι πιο υποκριτικό μπορεί να ειπωθεί σ' ένα χωρισμό..

8.Δε μπορείς να ζήσεις χωρίς...

Πρωινό καφέ και σοκολάτα(αφού είπα για τους φίλους, ας μιλήσουμε και για το στομάχι μας)..

9.Τι σου φτιάχνει περισσότερο την διάθεση ακόμη και όταν είσαι πολύ άσχημα;

Πολλά πράγματα, ανάλογα.. Στα περισσότερα οι φίλοι..

10.Πιστεύεις στο Θεό και στην μοίρα;
Πιστεύω σε μια ανώτερη δύναμη είτε λέγεται Θεός, είτε Αλλάχ, είτε Γιαχβέ(έτσι κι αλλιώς το ίδιο είναι).. Δηλώνω Χριστιανή Ορθόδοξη γιατί έτσι έχω μάθει, είναι κομμάτι της ταυτότητας μου.. Πιστεύω στο Χριστιανικό Θεό, αλλά όχι στην εκκλησία(έτσι όπως την κάνανε).. Πιστεύω στο Πεπρωμένο, στον Προσωπικό μύθο για τον οποίο γράφει ο Κοελιο στον Αλχημιστή, αλλά πιστεύω ότι εμείς παίρνουμε τη Μοίρα στα χέρια μας.. Ότι στο χέρι μας είναι να κυνηγήσουμε τα όνειρά μας ή να τα αφήσουμε να σκονίζονται σ' ένα κλειδωμένο συρτάρι.. Με άλλα λόγια ότι υπάρχει κάτι γραμμένο για μας εκεί έξω, αλλά αν εμείς δεν κάνουμε τίποτα γι' αυτό δε γίνεται τίποτα..

11.Είσαι ερωτευμένος και αν όχι θα σε ενδιέφερε αυτή την περίοδο 

Όχι και γιατί όχι??? Δεν το κυνηγάω αυτή την περίοδο, αλλά αν είναι να συμβεί, καλώς να έρθει.. (Το Πεπρωμένο που λέγαμε...)

Και το δεύτερο..

1)Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που κάνεις όταν ξυπνάς;

Τεντώνομαι να ξεπιαστώ.. Και ο γάτος δίπλα τεντώνεται κι αυτός!!!

2)Πράξη που ξεχειλίζεις από περηφάνια που την έκανες;

Δούλεψα τα Χριστούγεννα σε δικηγορικό γραφείο!!!

3)Πράξη που ντρέπεσαι που  έκανες;

Αν σας πω, θα πρέπει μετά να σας σκοτώσω...

4)Μια ατάκα σου, που άφησε ιστορία;

Πάρα πολλές.. Δε θυμάμαι κάτι συγκεκριμένο τώρα(το είπα ότι έπρεπε να τα γράφω)...

5)Καλύτερες διακοπές;

Οι φετινές!!! Χαχαχαχα.. Μακάρι.. Μέχρι στιγμής το καλοκαίρι μετά τη Β' Λυκείου ήταν μακράν το απολαυστικότερο και πιο αστείο απ' όλα...

6)Ιδανική μέρα/νύχτα;
Μια καλοκαιρινή νύχτα με Πανσέληνο στο μπαλκόνι, αγκαλιά μ' ένα μπουκάλι κρασί και αρωματικά στικάκια να καίνε... 

7)Αγαπημένη συνήθεια;

Πρωινός καφές(πάρα πολλά γι' αυτό λέω το κλισέ)..

8)Τρόπος εκτόνωσης;

Φωνάζω, γκρινιάζω, κλωτσάω πόρτες και βρίζω!!!

9)Η πιο αμήχανη στιγμή σου;

Πάρα πολλές που θα τις θυμηθώ σε ανύποπτο χρόνο.. Κυρίως να με χαιρετά κάποιος και να μην τον θυμάμαι(δε θυμάμαι ποτέ φάτσες και ονόματα!!!)

10)Τι σε κάνει να χαμογελάς ανά πάσα στιγμή;
Οι φίλες μου και οι χαζομάρες που λέμε..

11)Τι μπορεί να σου φτιάξει τη μέρα 

Μια βόλτα ή να κάθομαι απόγευμα αγκαλιά μ' ένα βιβλίο στο μπαλκόνι(άνοιξη που έχει ζέστη αλλά δε βγάζεις τη μπέμπελη)..

Show must go on...

Σήμερα είδα ένα βίντεο-αφιέρωμα για τον Freddie Mercury, ένα θρύλο της μουσικής, κι ένα απ' τα πρώτα θύματα του φονικού ιού AIDS. Τα λόγια δε φτάνουν για να περιγράψουμε το ταλέντο του..

Περισσότερα διαβάστε εδώ...

Οι 50 γυναίκες που άφησαν το σημάδι τους στην ιστορία...

 

από το www.marymary.gr

Μέρος 1ο

Μέρος 2ο

Μέρος 3ο

Μέρος 4ο

Μέρος 5ο

Αν η ζωή μου(μέρος 4ο)...

Αν η ζωή μου ήταν σειρά στην τηλεόραση, τότε σίγουρα θα ήταν το "The O.C."

ένα σίριαλ που έβλεπα στα εφηβικά μου χρόνια-και συνεχίζω να το βλέπω που και που- και θα είναι πάντα το αγαπημένο μου(λόγω συναισθημάτων και αναμνήσεων)

Ο χαρακτήρας, με την οποία ταυτίζομαι(εδώ και χρόνια) είναι Summer Roberts

Σίγουρα θα ήμουν αυτή αν η ζωή μου ήταν αυτή η σειρά...

Είναι ένα κράμα μοναδικό-σαν εμένα χε χε- που συνδυάζει την απόλυτη σκύλα, το πιο παθιασμένο άτομο, και απέραντη ευαισθησία, την οποία όμως κρατά κρυφή... Όλα αυτά -τις περισσότερες φορές- συνυπάρχουν σε μια τέλεια αρμονία. Μου θυμίζει τόσο πολύ τον εαυτό μου...

 

 

Αν ήμουν η Σάμερ, θα είχα ένα αγόρι σαν αυτόν(Seth Cohen).. Θα με λάτρευε και μετά από κάθε λάθος(θα έκανε πολλά) θα έκανε τα πάντα για να με ξανακερδίσει.. Εμφανισιακά είναι -σχεδόν- όπως θέλω έναν άντρα(τώρα που μεγάλωσα τους θέλω πιο "αντρουά") -ψηλός, μελαχρινός... Επίσης είναι έξυπνος-υποτίθεται χαχαχα- και αστείος-έως και νούμερο- ένας συνδυασμός που λατρεύω!!!

Τουλάχιστον έχω μια κολλητή σαν τη δική της(Marissa Cooper)... Με την κολλητή μου ανακαλύψαμε πόσο πολύ ταιριάζουμε εγώ με τη Σάμερ κι αυτή με τη Μαρίσα και είπαμε ότι η φιλία μας είναι "καρμική"...χαχαχα ღ
Δόξα τω θεώ η δική μου κολλητή δεν πέθανε, όπως η Μαρίσα.. Πάλι καλά, γιατί το αγόρι της σ' εκείνη  την ηλικία είχε ένα αμάξι -καινούριο- παρόμοιο με αυτό του Ράιαν(Ryan Atwood ο κυριότερος εκ των πρωταγωνιστών, κολλητός του Σεθ και ο μεγάλος έρωτας της Μαρίσα.
Για περισσότερα δείτε την σειρά...)

Η ζωή μου, τόσο καλοφτιαγμένη για σίριαλ, θα ήταν γεμάτη...

......με αξέχαστες ατάκες......

.....και υπέροχες σκηνές!!!!

Θα είχε φυσικά τα καλύτερα soundtracks, όπως και η σειρά:

Τα πάχη μου...τα κάλλη μου!!!

Γιατί τα "πιασίματά" μας να θεωρούνται κάτι κακό?

Γιατί να μην τα θεωρούμε σούπερ δύναμη σαν το γουρουνάκι?

Άλλωστε...

Γυναίκα χωρίς πιασίματα, δρόμος χωρίς σήματα.....!!!! 

Pijama party with my girls...ღ

Τα κορίτσια ξενυχτάνε μ' ένα μυστικό... ο-ο έτσι κάνω κι εγώ.. Το πάρτυ που κάναμε για να γιορτάσουμε την "γρουσούζικη" Τρίτη και 13, την πανσέληνο που μας αποσυντόνισε και τον ανάδρομο Ερμή που μας κατέστρεψε... Αλλού πατάμε κι αλλού βρισκόμαστε!!

Όχι σήμερα, προχθές.. Η παρέα πέρασε μια υπέροχη ημέρα με πολύ φαΐ και γέλιο!!!
Ξεκινήσαμε χαλαρά: ακυρώθηκε το πρωινό μας μάθημα και πήγαμε για καφέ.. 2 άτομα.. Να πάρουμε τον αέρα μας, να μας δει ο ήλιος.. Ο ύπνος θρέφει τα παιδιά, κι ο ήλιος τα μοσχάρια.. Κι εμείς είμαστε όλα αυτά!!! Χαχαχαχα...

Μετά είπαμε να μαγειρέψουμε και να φάμε όλοι μαζί: σνίτσελ κοτόπουλο και πατάτες τηγανητές(όταν το σώμα ζητάει "βρώμικο" του το δίνεις ασυζητητί) σύνολο 3 άτομα.. Στην πορεία γίναμε 4(έλα να γινόμαστε πολλοί)!!! Και ο τέταρτος της παρέας έφερε φρούτα και σαντιγύ για το όργιο... Μα τι σκέφτεστε? Φρουτοσαλάτα εννοώ... Σαν παιδιά γελούσαμε και τρώγαμε σαντιγύ απ' το "μπουκάλι"... Φυσικά μια σωστή κραιπάλη προϋποθέτει κάτι πιο "βρώμικο" από μια φρουτοσαλάτα, γι' αυτό είχαμε 7 γλυκά(3 σοκολατένια απ' την τρίτη της παρέας, 2 lemon pie και 2 τάρτες απ' το αγόρι της παρέας).. Ούτε συνεννοημένοι να ήταν, τα γλυκά ήταν όλα από το "Σπίτι του γλυκού". Τόσο νόστιμα που είχαν και ΠΟΠ(Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης) χαχαχα... Φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε τις πεντανόστιμες πατάτες μας -αλανιάρες πατάτες Κοζανίτικες- που τις μισές τις φάγαμε ανάλατες, μόλις βγήκαν απ' το τηγάνι...

 3 ώρες μαγειρεύαμε -3 τηγανιές πατάτες, 4 τηγανιές μπουκιές κοτοσνίτσελ- σ' ένα 10λεπτο, τέταρτο το πολύ, τα φάγαμε.. Γουρουνάκια ροζ, μικρά και στρουμπουλά... 6μιση η ώρα, λοιπόν, φάγαμε -4 άτομα- ένα κουβά κρέας, ένα κουβά πατάτες, ένα κουβά φρουτοσαλάτα! Τα καλά παιδιά της παρέας ήπιαν χυμούλη, αλλά εγώ το κρασάκι μου το χτύπησα.. 2 ποτηράκια έτσι για την καλή διάθεση.. Τα "καλά" κορίτσια πάνε στον παράδεισο, τα "κακά" πάνε παντού...

Τα γλυκά τα αφήσαμε για μετά(φυσικά δεν υπάρχουν πλέον), παίζαμε ακόμη με τη σαντιγύ... Βγάλαμε υπέροχες φωτογραφίες(με τη φρουτοσαλάτα, τα σνίτσελ εξαφανίστηκαν πριν προλάβεις να πεις "κρέας")!!! Σαν παιδιά νιώσαμε για μια στιγμή, με τόσο παιχνιδιάρικη διάθεση και απίστευτο γέλιο! Μιλούσαμε για γρουσουζιά, και γελούσαμε σαν χαζά. Θίξαμε διάφορα θέματα, τόσα πολλά που δε μπορώ να θυμηθώ.. Φυσικά έπεσε και το πάντα-απαραίτητο-σε-μαζώξεις-φίλων "θάψιμο", ή εξωραϊσμένα "κοινωνικό σχόλιο"... Επί τόπου αποφασίσαμε να κάνουμε κοπάνα από τα απογευματινά μας μαθήματα(η καθεμιά είχε κάτι διαφορετικό) κι έγινε το απαραίτητο τηλεφώνημα "δεν είμαι καλά, έχω πονοκέφαλο"... Ανάθεμα κι αν το πίστεψε ο αγαπητός συνάδελφος, όταν ακούγονταν στο βάθος 3 χαζοχαρούμενα να γελούν πνιχτά με κάθε λέξη της "κοπανατζούς"... Εκείνη τη στιγμή είπαμε να ονομάσουμε το πάρτυ γιορτή της κοπάνας!

Μια ώρα αργότερα ήρθε η τέταρτη της κοριτσοπαρέας μας.. Αυτή που συμβολικά θα ονομάσουμε "Lost: η αγνοούμενη" γιατί τη βλέπουμε μια στις τόσες... Τότε φάγαμε τα γλυκά.. Το σοκολατένιο ήταν κόλαση με βάση μωσαϊκό σοκολάτα και από πάνω μους σοκολάτας και τριμένη σοκολάτα για διακόσμηση... Μια γλυκιά αμαρτία, κόλαση και παράδεισος μαζί η κάθε κουταλιά... Φυσικά έγινε πόλεμος  για το ποιος θα τα πρωτοφάει... Ο άντρας της παρέας, σαν σωστός τζεντλεμαν, μας παραχώρησε τις "αμαρτίες" που μας έφερε η αγαπητή συνδαιτυμόνας, αρκεί να του αφήναμε τη lemon pie.. Φυσικά οι γυναίκες-γουρούνες της παρέας συμφώνησαν και η οικοδέσποινα(η ένοικος του σπιτιού που έγινε το 1ο πάρτυ) περιορίστηκε στο να δοκιμάσει και να καβατζώσει τις 2 τάρτες... Όλοι ήταν χαρούμενοι!

Το βραδάκι βάλαμε τις φόρμες μας και βγήκαμε χαλάρα.. Πήγαμε στο στέκι μας, όπου βρήκαμε το δεύτερο αγόρι της παρέας, για να συνεχιστεί το γέλιο..
Το κοκτέιλ της παρέας; Οινόμελα!!!

Όσο ετοιμαζόμασταν για τη μικρή μας έξοδο, αποφασίσαμε ΕΠΙΤΈΛΟΥΣ να οργανώσουμε το sleepover που λέμε τόσο καιρό και ποτέ δεν κάνουμε πράξη.. 4 κορίτσια, ένα κρεβάτι... Εκεί ήταν το 2ο πάρτυ, το καθαρά γυναικείο... Και για να μη λέτε ότι ήταν ένα βράδυ "κατινιάς" σας πληροφορώ ότι είχε και θέμα... Αμ τι μας περάσατε? Φυσικά... Το θέμα της βραδιάς ήταν τραγούδια που ακούγαμε όταν ήμασταν μικρά(Δημοτικό λέμε...) και στη συνέχεια εξελίχθηκε σε πολύ παλιά λαϊκά τραγούδια.. Αφού βγάλαμε τις πιο τρελές φωτογραφίες με την επισήμανση "άκρως απόρρητες-αυστηρά για το προσωπικό αρχείο και μόνο", στρωθήκαμε σ' ένα υπέρδιπλο κρεβάτι 4 άτομα για ύπνο... Το αστείο είναι ότι όντως χωρέσαμε.. Αστειευτήκαμε για διάφορα θέματα και ανοίξαμε την τηλεόραση να μας κρατάει παρέα όταν κοιμηθούμε... Βαθμολογήσαμε τις κοπέλες των 090 και ψάξαμε τις λέξεις στο live game του Ant1.. Φυσικά δε παραλείψαμε να μιλήσουμε για άντρες και σεξ(τι πιο φυσιολογικό σ' ένα γυναικείο πιτζάμα πάρτυ;), μια συζήτηση που μας συνόδεψε μέχρι το τέλος της επική ημέρας, ως τη στιγμή που αποκαμωμένες κλείσαμε τα μάτια...