Τὸ ξέρω πὼς καθένας μοναχὸς πορεύεται στὸν ἔρωτα, μοναχὸς στὴ δόξα καὶ στὸ θάνατο.
Τὸ ξέρω. Τὸ δοκίμασα. Δὲν ὠφελεῖ. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου ~ Η Σονάτα του Σεληνόφωτος

Lisa

This is thy hour O Soul, thy free flight into the wordless. Away from books, away from art, the day erased, the lesson done. Thee fully forth emerging, silent gazing, pondering the themes thou lovest best. Night, sleep, death, and the stars. - Walt Whitman

Τρίτη 24 Απριλίου 2012

Τέλος..!!

Τέλειωσαν και οι φετινές πασχαλινές διακοπές.. Η παράταση τέλειωσε, αύριο επιστρέφω και κάθε κατεργάρης στον πάγκο του από εδώ και πέρα.. Δεν ξέρω γιατί, αλλά δε θέλω να φύγω.. Όχι, δε με κρατάει κάτι εδώ.. Απλά δεν ξέρω.. Ίσως φταίει η εξεταστική που κοντεύει κι εγώ νιώθω ότι θα πατώσω.. Αχχχχ πραγματικά δεν ξέρω.. Φέτος ήταν μια δύσκολη χρονιά.. Απ' τη μια θέλω να τελειώσει κι απ' την άλλη φοβάμαι τι θα ακολουθήσει... Τέλος πάντων.. Ας χαλαρώσουμε.. Έχω και ταξίδι αύριο.. Ποιος κουβαλάει πάλι τη βαλίτσα??? Ασήκωτη είναι.. Το καλό είναι ότι αύριο θα δω επιτέλους τα κορίτσια μου, την παρέα μου.. Έχω να τις δω 3 βδομάδες(σχεδόν 3μιση).. Και αύριο είναι Τρίτη και ξέρετε τι σημαίνει αυτό.. Μα φυσικά αύριο είναι το καθιερωμένο εβδομαδιαίο μας πιτζάμα πάρτυ!!! Τώρα θα μου πείτε για ποιο λόγο το έχουμε καθιερώσει όταν είμαστε μαζί 24 ώρες το 24ωρο.. Ούτε εμείς ξέρουμε, αλλά σημασία έχει ότι θα βρεθούμε και θα περάσουμε τέλεια!!! Εγώ σας αφήνω, πέφτω για ύπνο σιγά-σιγά(αφού τελειώσω το ποτό μου βέβαια!).. Άντε καληνύχτα και όνειρα γλυκά!!!







Σε είδα...

Σε είδα και αυτό το Πάσχα.. Νόμιζα ότι δε θα σ' έβλεπα γιατί δεν έβγαινα πολύ, κι όμως σε είδα.. Έχουν περάσει δύο βδομάδες, όμως τώρα το συνειδητοποίησα.. Ήταν πρωί -9μιση η ώρα- στο πιο άκυρο σημείο που θα μπορούσα να σε δω.. Εγώ πήγαινα στο γραφείο, εσύ πρέπει να πήγαινες στη δουλειά των γονιών σου.. Πέρασα από εκεί λίγο πριν και δεν σε είδα.. Είπα εντάξει, δεν θα σε δω.. Και  μόλις πήρα μια ανάσα έπεσα πάνω σου.. Με χαιρέτησες με περίεργο κέφι πρωί-πρωί σε χαιρέτησα κι εγώ -που βρήκα τόσο κέφι πρωινιάτικα? Ήταν για μια στιγμή, καλά-καλά δεν πρόλαβα να σε δω.. Γιατί τότε θυμάμαι τι φορούσες? Δεν πρέπει να κολλήσω πάλι.. Το ξέρω.. Γιατί κάθε φορά που σε βλέπω νιώθω ακόμη κολλημένη? Γιατί όταν κάνω καιρό να σε δω είναι σαν να μη σε γνώρισα ποτέ? Και γιατί κάθε φορά που σε βλέπω έχω το μαύρο μου το χάλι? Γιατί με πετυχαίνεις πάντα με νεύρα ή νυσταγμένη? Λες και τα φέρνει έτσι η τύχη επίτηδες.. Αχχχ Λίζα μην κολλάς πάλι.. Είσαι το μεγαλύτερό μου κόλλημα, γιατί άραγε? Δεν μου αρέσεις καν! Το γούστο μου είναι διαφορετικό.. Σε σβήνω με τη λογική, σε ξαναγράφει η καρδιά.. Θυμάμαι... Όχι Λίζα μη θυμάσαι.. Το κρασί τελειώνει πάνω που άρχισα να θυμάμαι... Γιατί σήμερα? Τόσες ημέρες γιατί δε σε θυμήθηκα? Μην κολλάς Λίζα δεν έχεις μέλλον μαζί του.. Μην κολλάς, έχεις καταφέρει να μην το καταλάβει κανένας τόσα χρόνια.. Γιατί ενώ έχω προχωρήσει σε βρίσκω μπροστά μου? Γιατί όταν σε βρίσκω μπροστά μου νιώθω ότι πηγαίνω Λύκειο ξανά? Άκουσα τις προάλλες το τραγούδι που σε θυμίζει.. Τι το θελα και το 'γραψα? Στο media player άρχισε ένα τραγούδι που άκουγα τότε... Γιατί νιώθω Λυκειόπαιδο σήμερα? Περίεργη νύχτα.. Γιατί σε σκέφτομαι τώρα? Πώς μου ήρθε.. Σε θυμάμαι που να πάρει! Γιατί??? Πες μου γιατί? Θα σε ξεχάσω πάλι.. Στο ορκίζομαι... Κάποια στιγμή θα σε ξεχάσω.. Γιατί δε μου κάνει το κλικ κανένας άλλος? Ίσως γιατί τώρα τελευταία δε με πλησιάζει κάποιος αξιόλογος.. Σε είχα ξεχάσει για αρκετό καιρό, τώρα γιατί σε θυμάμαι πάλι??? Ας έρθει ένας έρωτας... Θα σε ξεχάσω πάλι.. Πλέον δεν είμαι ερωτευμένη, είσαι μόνο ένα απωθημένο.. Δε σ' αγαπώ, νοιάζομαι όμως για σένα... Πάρα πολύ... Τότε διάλεξες αυτήν, τώρα σίγουρα θα υπάρχει μια άλλη.. Το ξέρω.. Αν ήταν να γίνει κάτι μεταξύ μας, θα έκανες την κίνηση τότε.. Τότε που με κοιτούσες -γιατί το έκανες? Γιατί έμεινες μόνο στα βλέμματα? Για να κολλήσω? Τα κατάφερες! Εγώ κόλλησα, εσύ τα έφτιαξες με αυτήν... Αυτή σε πρόδωσε 1.5 χρόνο μετά.. Το έμαθα, αλλά πλέον ήταν αργά.. Τώρα και να έρθεις όχι θα σου πω.. Είμαι σίγουρη όμως? Όχι, λέω ψέμματα.. Θα σου πω όχι για σχέση, θα ενδώσω, όμως, αν είναι να "παίξουμε"... Μετά απ' ότι έγινε, δε μπορώ πλέον να σε δω σοβαρά.. Είσαι μόνο ένα απωθημένο.. Και απωθημένο θα μείνεις.... Τέλος..

Δευτέρα 23 Απριλίου 2012

Those lazy Sundays..

Είναι κάτι Κυριακές, τεμπέλικες, που δε θέλεις να σηκωθείς απ' το κρεβάτι.. Ξέρετε τι κάνω εγώ??? Παίρνω το laptop μου, βάζω μια ταινία, τρώω μαλακίες και πίνω ένα ποτάκι... Σήμερα, λοιπόν, αποφάσισα να χαρίσω στον εαυτό μου την πολυτέλεια που του αξίζει και να τον κακομάθω λίγο.. Έτσι αντί να βάλλω απλώς ένα ποτό, αποφάσισα ν' αυτοσχεδιάσω συνδυάζοντας ό,τι είχα στο σπίτι κι έκανα ένα πρόχειρο κοκτέιλ.. Σίγουρα όλοι θα έχετε ακουστά το spitzer... Αυτό το γρήγορο κοκτέιλ σκέφτηκα όταν είδα το ροζέ κρασί που είχαμε.. Είναι τόσο απλό και τόσο "σπέσιαλ" ταυτόχρονα που είναι ό,τι πρέπει για την "Τεμπέλικη Κυριακή" μου.. Τα βήματα? Πανεύκολα!

1)πήρα ένα κάλυκα σαμπάνιας(είπαμε να κακομάθουμε τον εαυτό μας)

2)έβαλα μέσα ένα κερασάκι μαρασκίνο

3)έβαλα ροζέ κρασί μέχρι τη μέση

4)γέμισα το υπόλοιπο με τόνικ(δεν είχα σόδα)

Εκ του μηδενός, λοιπόν, έφτιαξα ένα υπέροχο κοκτέιλ.. Γιατί όχι κι εσείς???







Bottoms up!!!!

Σάββατο 21 Απριλίου 2012

Νέο πείραμα!!!

Θυμάστε το γλυκό που έκανα τη Δευτέρα του Πάσχα(τούρτα σοκολάτα με γιαούρτι)..??? Που σας είπα ότι το έκανα με γιαούρτι φράουλα και σοκολάτα... Ε σήμερα το έκανα με γιαούρτι μπισκότο και τρίμμα lacta(πήρα μια μεγάλη για να τη χρησιμοποιήσω και για ρόφημα ζεστής σοκολάτας)... Φυσικά κράτησα την υπέροχη βάση με μπισκότο oreo και τα κομμάτια μπισκότου μέσα στο γιαούρτι... Δεν το έφαγα ακόμη -γιατί πρέπει να παγώσει- αλλά δοκίμασα τα υπολείμματα της κρέμας-γιαούρτι στο μπολ και είναι ΤΕΛΕΙΑ!!! Ακόμη καλύτερη κι απ' τη σοκολάτα-φράουλα(η φράουλα ξινίζει λίγο).. Δοκιμάστε το!!! Σας το συστήνω ανεπιφύλακτα...























Και για όσους θέλουν να πειραματιστούν με κάτι παρόμοιο:







Καλά Μαγειρέματα!!!




Βάλτε χρώμα στη ζωή σας!!!

ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΤΙΣ ΦΩΤΕΙΝΕΣ ΓΟΒΕΣ





Είναι τόσο άνετα αυτά τα τζιν. Είτε είναι μιλιτέρ είτε κανονικό blue jean τα λατρεύουμε και τα φοράμε ακόμα κι αν τα αγόρια δεν δείχνουν να συμφωνούν μαζί μας. Σε αυτό που δεν θα έχουν σίγουρα αντίρηση είναι ο συνδιασμός τους με ψηλοτάκουνες χρωματιστές γόβες που είναι το πιο χοτ στοιχείο της σεζόν. Κόκκινες, φούξια, λαχανί, κίτρινες δείχνουν σαν καραμελάκια και κάνουν σέξυ ακόμα και το πιό μη κολακευτικό τζιν. To αγαπημένο μας t-shirt κι ένα σακκάκι συμπληρώνουν την εμφάνιση μας και μας επιτρέπουν να κυκλοφορούμε έτσι από το πρωί μέχρι το βράδυ.






















Παρασκευή 20 Απριλίου 2012

Ελάτε να κάνουμε μια ομορφιά...!!

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΤΣΑΓΙΟΥ,

ΕΙΝΑΙ ΜΠΙΣΚΟΤΑ








Θέλουν υπομονή, είναι όμως τόσο εντυπωσιακά. Αυτά τα φακελάκια τσαγιού είναι στην πραγματικότητα μπισκότα με φυστικοβούτυρο. Δεν είναι δύσκολο να φτιαχτούν, θέλει όμως μεράκι για να κάνεις τον κόπο για αυτά τα μικρά μπισκοτάκια που θα φαγωθούν αμέσως. Αν έχετε το μεράκι και χρόνο πάμε να σας δείξω πως γίνονται.




Χρειαζόμαστε:

1 ¾ φλιτζάνι αλεύρι
1/8 κουταλάκι μπέικιν πάουντερ
½ κουταλάκι του γλυκού αλάτι
12 κουταλιές της σούπας βούτυρο
7 ½ κουταλιές της σούπας φυστικοβούτυρο
5 κουταλιές ζάχαρη κρυσταλλική
6 κουταλιές ζάχαρη καφέ
¾ κουταλάκι του γλυκού βανίλια
1 μεγάλο αυγό

Xρειαζόμαστε ακόμα
μια σοκολάτα
χαρτί με σχέδια
ψαλίδι
κόλλα
κορδόνι

Χτυπήστε το βούτυρο, το φυστικοβούτυρο, τις ζάχαρες, τη βανίλια και με ένα ηλεκτρικό μίξερ μέχρι να γίνουν μια λεία μάζα. Προσθέτουμε το αυγό και ανακατεύουμε. Τώρα προσθέτουμε σιγά-σιγά στο μίγμα το αλεύρι. Ανακατεύουμε σε χαμηλή ταχύτητα μέχρι να γίνουν όλα ένα.





Το βάζουμε στο ψυγείο τουλάχιστον 1-2 ώρες. Όταν έρθει η ώρα να τα φτιάξουμε βγάζουμε τη ζύμη μας και την απλώνουμε με τον πλάστη σε έναν αλευρωμένο πάγκο σαν ένα χοντρό φύλλο.





Mε ένα μαχαίρι κόβουμε τη ζύμη μας σε τετραγωνάκια όμοια με αυτά που είναι τα φακελάκια του τσαγιού.









Kαι τώρα κάνουμε μια μικρή τρυπούλα στο κέντρο για να περάσουμε μετά το κορδόνι.







Τα ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 20 λεπτά ή μέχρι να ροδίσουν.





Όταν τα βγάλουμε τα αφήνουμε λίγο να κρυώσουν. Λιώνουμε τη σοκολάτα και βουτάμε μέσα την άκρη τους. Για να κρυώσει η σοκολάτα πιο γρήγορα μπορούμε να τα βάλουμε στο ψυγείο. Κατόπιν δένουμε και τα κορδονάκια μας κι είναι έτοιμα και κουκλίστικα..


Πέμπτη 19 Απριλίου 2012

Κρίση πανικού...


Η κρίση πανικού είναι μια αιφνίδια περίοδος έντονου άγχους, ψυχολογικής διέγερσης, φόβου, στομαχικών διαταραχών και αδιαθεσίας που σχετίζεται με μια ποικιλία σωματικών και νοητικών συμπτωμάτων. Υπολογίζεται ότι μέχρι 4% του πληθυσμού υποφέρει από σοβαρές και συχνές κρίσεις πανικού ενώ στις γυναίκες η πάθηση είναι δύο έως τρεις φορές συχνότερη σε σύγκριση με τους άνδρες. Η εμφάνιση των επεισοδίων τυπικά είναι απότομη, ενώ μπορεί να μην υπάρχει κάποια συγκεκριμένη αιτία, ωστόσο υπάρχουν και οι κρίσεις πανικού που εμφανίζονται πάντοτε κάτω από συγκεκριμένες καταστάσεις (π.χ. όταν κάποιος είναι σε κάποιο μέρος με πολύ κόσμο-αγοραφοβία) ενώ πολλές φορές ο φόβος ότι θα επέλθει μια κρίση πανικού, είναι ικανός από μόνος του να προκαλέσει τα συμπτώματα της κρίσης.
Οι κρίσεις πανικού επηρεάζουν τον κάθε άνθρωπο διαφορετικά. Άτομα που έχουν βιώσει στο παρελθόν κάποια κρίση πανικού μπορούν μερικές φορές να "αντέξουν" την κρίση χωρίς να παρουσιάσουν εξωτερικά συμπτώματα, ενώ σε αντίθεση άτομα που βιώνουν την κρίση για πρώτη φορά μπορεί να πιστέψουν πως παθαίνουν έμφραγμα ή νευρικό κλονισμό.






Τα συνηθέστερα συμπτώματα της κρίσης πανικού είναι έντονος φόβος, άγχος, πανικός, αίσθημα επέλευσης τρέλας, αίσθημα απώλειας ελέγχου και επερχόμενου θανάτου. Ωστόσο υπάρχουν ακόμα μερικά συμπτώματα που μπορεί να βιώσει κάποιος:
ΤρέμουλοΑυξημένη εφίδρωσηΠόνος στο στήθος
ΤαχυκαρδίαΔύσπνοιαΑίσθημα ασφυξίας
Αίσθημα πνιγμού
ΝαυτίαΚράμπες
ΖάληΜουδιάσματα ή μυρμηγκιάσματα στα χέρια
Ρίγος ή εξάψεις
Αίσθημα αδυναμίας και τάση λιποθυμίας


Θα μου πείτε τώρα που μου ήρθε... Πριν 2-3 μέρες έπαθα μια μετά από πολύ καιρό.. Ας αρχίσω όμως από την αρχή..

Στα 13 έχασα τη γιαγιά μου(όπως έχω γράψει σε προηγούμενες αναρτήσεις μου) σε τροχαίο.. Ήταν μόλις 57 ετών και κανένας δεν το περίμενε... Πόσο μάλλον εγώ που είχα μόλις μπει στην εφηβεία, είχα κάποια οικογενειακά και η γιαγιά μου ήταν το μεγαλύτερο στήριγμα καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μου.. Τότε, λοιπόν, επί 2 χρόνια είχα πέσει σε κατάθλιψη..  Μη φανταστείτε κάτι ακραίο όπως φάρμακα και απόπειρες, απλά κατά κάποιο τρόπο επί 2 χρόνια ένιωθα ότι δε ζούσα, απλά υπήρχα.. Εκείνο το διάστημα πάθαινα συχνά -ήπιες- κρίσεις πανικού.. Τα συμπτώματα που είχα εγώ δεν ήταν τα "χτυπητά" αλλά ο καθένας έχει διαφορετικά.. Εγώ ένιωθα ότι δεν ήμουν εκεί(άκουγα τους ήχους από μακριά) ενώ τα έβλεπα όλα γύρω μου σε slow motion. Δε διαρκούσε πολύ, ούτε ένιωθα αυτό που λέμε συνήθως "πανικό" αλλά με λίγη έρευνα το κατάλαβα.. Για να μην τα πολυλογώ, ξεπέρασα την κατάθλιψη και κρίσης πανικού πλέον παθαίνω σε περιόδους έντονου άγχους, τα συμπτώματα πλέον είναι διαφορετικά... Δεν ξέρω πώς γίνεται, ίσως φταίει η διαφορετική αφορμή ίσως φταίει ότι είμαι 7 χρόνια μεγαλύτερη πλέον... Τι να σας πω... Το θέμα είναι ότι από τότε έχω πάθει όλο κι όλο 3-4 κρίσεις πανικού -μέσα σε 5 χρόνια.. Πριν λίγες μέρες υπήρξε ένα θέμα με μια φίλη μου(δεν έχει σημασία τι) και αγχώθηκα τόσο πολύ που οδήγησε σε μια αρκετά δυνατή κρίση.. Δεν ήταν βέβαια μόνο το πρόβλημα που αντιμετωπίζαμε, αλλά και το γενικότερο άγχος που έχω αυτή την περίοδο, το θέμα όμως είναι ότι την έπαθα..
Στην αρχή ένιωθα άγχος και μετά πέρασα στη δύσπνοια.. Ένιωθα σαν εκείνες τις μέρες που έχει κουφόβραση και δεν μπορείς ούτε να σταθείς στο λιμάνι... Έπρεπε να συγκεντρωθώ -χωρίς ιδιαίτερο αποτέλεσμα- στην αναπνοή μου για να αναπνεύσω σωστά.. Μαζί με αυτό άρχισε μια ελαφριά ζάλη και τα μάτια μου έκλειναν(σαν υπνηλία) επειδή δεν έπαιρνα αρκετό οξυγόνο... Τότε ήταν που ένιωθα κάπως σαν να παθαίνω ασφυξία, αλλά συγκεντρώθηκα και πάλι στην αναπνοή μου.. Προσπάθησα να σκεφτώ ότι κόντευα στο γραφείο και θα ξεχνιόμουν εκεί λίγο(ναι, η όλη κρίση συνέβη ενώ περπατούσα από την καφετέρια στο γραφείο-σε μια απόσταση 100 μέτρων το πολύ!).. Ε, τότε ήταν που άρχισαν οι εξάψεις! Έφτασα μετά από λίγο στο γραφείο όπου έβγαλα κατευθείαν το μπουφάν και τη ζακέτα κι έμεινα με το κοντομάνικο(λίγο ήθελα να το βγάλω κι αυτό!) και άρχισα να κάνω αέρα και να πίνω παγωμένο νερό μπας και συνέλθω! Σε μια κοπέλα εκεί έλεγα "λες να περνάω κλιμακτήριο και να μην το ξέρω".. Δεν ήθελα να τους ανησυχήσω οπότε έμεινα σε αυτά και μετά από κανένα μισάωρο είχα συνέλθει εντελώς... Η αλήθεια, όμως, είναι ότι η αποτελεσματικότερη μέθοδος αντιμετώπισης μιας κρίσης πανικού(ή μιας υστερίας) είναι -πέραν της φαρμακευτική οδού- το να πάρεις μια σακούλα και να ανασάνεις μέσα σ' αυτή.. Επειδή ήμουν στο γραφείο ήθελα να το αποφύγω, αλλά τις άλλες φορές που έπαθα στο σπίτι και το δοκίμασα μου πέρασε σχεδόν αμέσως... Δεν ξέρω αν είναι το διοξείδιο που εισπνέεις ή αν απλώς φταίει το ότι επικεντρώνεσαι στην αναπνοή σου, αλλά μιλάμε για σίγουρο αποτέλεσμα.. Αυτά λοιπόν.. Να προσέχετε!!!






Κι ένα τραγουδάκι να σας ανεβάσω λίγο μετά από αυτή την ανάρτηση...χε χε

τώρα είμαι μόνος μου και κάνω πανικό...χαχαχα