2020 checklist

*Adds “October: werewolves” to 2020 bingo list*

@8FACT

Πανσέληνος της μεγάλης νύχτας

Απόψε στις 12:12 μετά τα μεσάνυχτα, τον δωδέκατο μήνα του χρόνου και δώδεκα μέρες πριν τα Χριστούγεννα θα δούμε στον ουρανό την Πανσέληνο του Δεκεμβρίου, η οποία θα είναι και η τελευταία της δεκαετίας.

Το ολόγιομο φεγγάρι θα κάνει την εμφάνισή του δώδεκα λεπτά μετά τα μεσάνυχτα και θα μείνει στον ουρανό έως το πρωί της Παρασκευής.

Την ονομάζουν «Πανσέληνο της Μεγάλης νύχτας», «Παγωμένη Πανσέληνο», «Moon before Yule», δηλαδή «Πανσέληνο πριν τα Χριστούγεννα» αλλά και «Πανσέληνο των Βελανιδιών».

Από που πήρε την ονομασία της

Σύμφωνα με τη NASA οι Ευρωπαίοι της είχαν δώσει αυτό το όνομα, καθώς το φεγγάρι είναι κοντά στο χειμερινό ηλιοστάσιο. «Το επίπεδο της τροχιάς της σελήνης γύρω από τη Γη, ταιριάζει σχεδόν απόλυτα με το επίπεδο της τροχιάς γύρω από τον Ήλιο. Όταν η διαδρομή του Ήλιου εμφανίζεται στον ουρανό στο χαμηλότερο σημείο για ολόκληρο τον χρόνο, η διαδρομή της πανσελήνου απέναντι από τον Ήλιο εμφανίζεται ψηλότερα στον ουρανό», εξηγεί η αμερικανική διαστημική υπηρεσία.

Στις ΗΠΑ οι φυλές Algonquin, που ζούσαν στα βόρεια και στα ανατολικά των Ηνωμένων Πολιτειών, είχαν "βαφτίσει" την τελευταία πανσέληνο της σεζόν ως «Παγωμένη Πανσέληνο», καθώς οι νύχτες ήταν μεγάλες και κρύες.

Στην Ευρώπη την αποκαλούσαν επίσης «Πανσέληνο των βελανιδιών», που πιστεύεται ότι χρονολογείται από την εποχή παραδόσεων των δρυίδων, όταν μάζευαν το γκι (τον ιξό) από τα βελανίδια. Ο όρος «δρυίδης», σημαίνει «αυτός που ξέρει/βλέπει τη βελανιδιά».

Η άλλη ευρωπαϊκή ονομασία της Πανσελήνου του Δεκεμβρίου ήταν και το «Yule Moon». Τι ήταν όμως το «Yule»; Ένα τριήμερο χειμερινό φεστιβάλ που είχε τις ρίζες του στον 10ο αιώνα, όταν ο βασιλιάς Haakon συνδύασε το φεστιβάλ Yule με τα Χριστούγεννα, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να συμβολίσει τη χριστιανοποίηση της Νορβηγίας.

Πηγή: newsbomb.gr

11.11

EDITORIAL

Όλα ξεκίνησαν πριν από τέσσερα χρόνια. Φαντάσματα ξετρύπωσαν από τις σκοτεινές γωνίες της μπλογκο-χώρας και απόκοσμο σκοτάδι κατέκλυσε τις σελίδες του ιστολογίου μου. Το αλφάβητο ξεκίνησε να χορεύει και να σχηματίζει λέξεις, και τούτες οι λέξεις δημιούργησαν κάθε λογής μάγισσα, στοιχειό και ξωτικό. Τον Οκτώβριο του 2015 έμελλε να γεννηθεί το μεγαλύτερο αφιέρωμα μιας Λίζας. Της Λίζας στη Χώρα των Θαυμάτων.

Και σήμερα·

Σήμερα φτάνει στο τέλος του.

Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου το ιστολόγιο μου να βαφτεί με τα δικά του χρώματα. Είναι καιρός το διαδικτυακό ημερολόγιο να ανοίξει ξανά. Είναι καιρός να θυμηθώ ποια ήμουν. Και να συνειδητοποιήσω τι δεν είμαι πια.

Rewind.

Έχουν γίνει τόσα, που αν προσπαθούσα να τα διηγηθώ δε θα ήξερα από πού να αρχίσω.

Από την άλλη, δεν ξέρω καν αν θέλω και αν μπορώ.

Σκέφτομαι πόσοι άνθρωποι μπήκαν στη ζωή μου αυτή την τετραετία. "Όσους ήταν για να μείνουν, όσους έφυγαν πριν γίνουν". Πόσα μέρη επισκέφτηκα. Ποια χώματα αγάπησα και τους ανέμους που σμίλεψαν τις άκρες μου. Πόσες ιδέες χρωμάτισαν τις σκέψεις μου. Τις λέξεις που χαράχτηκαν στο δέρμα μου. Τις λέξεις που δεν ειπώθηκαν ποτέ.

Την απώλεια. 

Γνώριμη χώρα της καρδιάς.

Και ανθρώπους που έγιναν πατρίδα μου.

Στο σημείο αυτό θα βάλω μια άνω τελεία. 

Έχουμε πολλά να πούμε.

Η ιστορία μου δεν τελειώνει εδώ. 

Όπως πάντα· Συνεχίζεται...

Κάποια μέρα το Halloween θα επιστρέψει. Θα χορέψουμε ξανά στο φεγγαρόφως και θα φλερτάρουμε με το μακάβριο και το τρομακτικό. Τα τέρατα θα βγουν από την κρυψώνα τους. 

Προς το παρόν, θα είμαι εγώ το μοναδικό τέρας στο δικό μου παραμύθι.

***

Το κουδούνι χτυπά για τελευταία φορά στην ακαδημία μαγισσών. Οι μαθητές καλούνται να συγκεντρωθούν στη μεγάλη τραπεζαρία, για τον αποχαιρετισμό. Ξεκρεμώ τις κολοκύθες, τις  αραχνοΰφαντες γιρλάντες και τους μαγεμένους μανδύες. Φαντάσματα και νυχτερίδες βαμπίρ κρύβονται ξανά στις σκιές. Η μουσική της νυχτός αργοσβήνει πίσω από τις πανηγυρικές νότες κάποιου μινόρε της αυγής.

Ο ήλιος ανατέλλει ξανά στη μπλογκόσφαιρα.

Για πόσο θα κρατήσει αυτό το αντίο;

Δυο-δυο, στην Αποκριά δυο-δυο

"Amortentia", το νέο μας αφιέρωμα.

Με άλλα λόγια, το ιστολόγιο παντρεύει το ρομαντισμό του Βαλεντίνου με τη μαγεία του Wizardfest. Κρατώντας πάντα το μυστικισμό του Halloween, θα ταξιδέψουμε με το κυκνοσυρόμενο άρμα της Αφροδίτης και θα ανακαλύψουμε το άρωμα του πιο ισχυρού ερωτικού φίλτρου.

Ντύνω το ιστολόγιο με κρυστάλλους, ροζ κεριά και ροδοπέταλα και δίνουμε ραντεβού κάτω από τον ξάστερο ουρανό της μεγάλης τραπεζαρίας του Hogwarts. Χρυσόσκονη λούζει την ακαδημία μαγισσών, καθώς την επισκέπτονται νεράιδες, γοργόνες, μονόκεροι και μαγεμένοι πήγασοι. Μικροί φτερωτοί θεοί στοχεύουν τα βέλη τους στους μαθητές, καθώς τα μαγεμένα δέντρα του Απαγορευμένου Δάσους σιγοτραγουδούν ρομαντικές μελωδίες. Ερωτικές περγαμηνές καταφθάνουν με την Ταχυδρομική Υπηρεσία Κουκουβάγιων, ψιθυρίζοντας ερωτικά ραβασάκια στους παραλήπτες. Κομφετί σε σχήμα καρδιάς πέφτει σαν βροχή στο πρωινό γεύμα. Χέρι χέρι τα ζευγαράκια του Hogwarts θα χαθούν σε περιπάτους στο χιονισμένο Hogsmeade και θα απολαύσουν τσάι με ιβίσκο και κόκκινα μούρα στο τεϊοποτείο της Μαντάμ Πάντιφουτ.

Απόψε θα είμαι ο ξεναγός σας. Κρατάτε πάντοτε στο μυαλό σας την αφηγήτρια του αφιερώματος Halloween, με μία δόση ρομαντισμού στο φίλτρο των μαγικών της λέξεων. Το κεφάλι μου στεφανώνει ένα ροζ καπέλο με βέλο, κι ένας ροζ μανδύας θροΐζει καθώς περιπλανάται στις μυστικές αίθουσες και τις μετακινούμενες σκάλες του μαγεμένου μας κάστρου. Τα χείλη μου, πάντοτε βαμμένα σε άλικο κόκκινο, ψιθυρίζουν επωδές έρωτα. Ή μήπως είναι σκοτεινές κατάρες; Ο ντελικάτος καπνός ενός φίλτρου που σιγοβράζει μας τυλίγει, μαγεύοντας το μυαλό κι αιχμαλωτίζοντας τις αισθήσεις. Το λεπτό άρωμα των ατμών του συνθέτει σονέτα με νότες βανίλιας, κανέλας και παλιάς περγαμηνής. Ερωτικό φίλτρο ή θανάσιμο δηλητήριο;

Οι αναρτήσεις μας θα είναι πολυπρισματικές και πολυποίκιλες, όπως η ίδια η φύση τούτου του μεικτού αφιερώματος. Το μειδίαμα της μυστηριώδους αφηγήτριας παραμένει πάντοτε γοητευτικά απειλητικό. Η γενναιότητα δε μπορεί να υπάρξει χωρίς φόβο, όπως το φως δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το σκοτάδι. Άλλωστε δεν υπάρχει τίποτα πιο τρομακτικό από τη βασανιστική αγωνία των άγρυπνων νυχτών παρέα με τις σκέψεις σου...

Ας διεισδύσουμε στη νύχτα και ας κατακτήσουμε τη φευγαλέα γητεύτρα, την περιπέτεια. ღ

***

Όλα ξεκίνησαν πριν από τρία χρόνια. Φαντάσματα ξετρύπωσαν από τις σκοτεινές γωνίες της μπλογκο-χώρας και απόκοσμο σκοτάδι κατέκλυσε τις σελίδες του ιστολογίου μου. Το αλφάβητο ξεκίνησε να χορεύει και να σχηματίζει λέξεις, και τούτες οι λέξεις δημιούργησαν κάθε λογής μάγισσα, στοιχειό και ξωτικό. Τον Οκτώβριο του 2015 έμελλε να γεννηθεί το μεγαλύτερο αφιέρωμα μιας Λίζας. Της Λίζας στη Χώρα των Θαυμάτων.

Halloween σημαίνει ιστορίες τρόμου, που σε κάνουν άθελά σου να αναριγείς. Ιστορίες για αόρατα τέρατα που καραδοκούν στο σκοτάδι. Θρύλοι για το ανεξήγητο και το μεταφυσικό. Δεν έχει καθόλου σημασία αν πιστεύεις σε αυτά. Είναι η μαγεία της μυστηριώδους ποεϊκής ατμόσφαιρας που σε συναρπάζει. 

Το άγνωστο γοητεύει τους πάντες...

Στο πνεύμα του Halloween ξεκίνησα να δημοσιεύω μερικά "μεταφυσικά" quiz. Αναρτήσεις που χρωμάτισα με μυστήριο και τον πομπώδη λόγο αφηγήτριας σκοτεινού μεταφυσικού διηγήματος. 

Έτσι, για την ίντριγκα. 

Τα τεστ προσωπικότητας αποτελούν μεγάλο κομμάτι των αφιερωμάτων μας και το Wizardfest δεν αποτελεί εξαίρεση.

Σε τούτη την πιο ρομαντική του χροιά, η Amortentia ντύνει το αφιέρωμα με το μανδύα του έρωτα. Φοράει το πιο εκλεπτυσμένο ένδυμά του, το οποίο κοσμούν ροδοπέταλα, ιδέες και λέξεις. Ραφές από χρυσοκέντητη ποίηση. Καλαίσθητη στοργή και λόγου ηδονή.

Βαδίζοντας στα σύνορα του Βαλεντίνου και του Halloween, κρατώ αυτήν ακριβώς την ατμόσφαιρα και επιλέγω quiz που παντρεύουν τον έρωτα με το υπερφυσικό. Καθότι η ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου γιορτάζεται στα μέσα του Φλεβάρη, πολύ συχνά συμπίπτει με την ελληνική Αποκριά. Τούτη ακριβώς η συγκυρία είναι που μπορεί να ντύσει το μικρό φτερωτό θεό με το χιτώνα του μακάβριου και να φέρει φανταστικά πλάσματα πιο κοντά στον εκλεκτό της καρδιάς τους. Σε μια αποκριάτικη γιορτή σαν και αυτή βρέθηκα κι εγώ πριν από 10 χρόνια, ντυμένη έρωτας, και σαν μικρός θίασος αναπαραστήσαμε σε χώρο εξωτερικό 4...κηδείες και ένα γάμο. Στο προαιώνιο ερώτημα "τι να ντυθώ φέτος;" έρχεται να απαντήσει το επόμενο κουίζ, Choose Your Favorite Movie And We'll Tell You What To Be For Halloween. Και αν οι απαντήσεις σας μοιάζουν με τις δικές μου, θα σας χαρίσει ένα αποτέλεσμα επίκαιρο και ταιριαστό με το αφιέρωμά μας.

You and a partner should go as Sandy and Danny from Grease

or another couples costume 

 

Based on your answers from this quiz, it appears that you should team up with someone for Halloween this year, and dress in a couples costume! You could pair up with a friend, a lover, or a family member to dress up as something really creative. Luckily, there are so many great ideas out there- Sandy and Danny from Grease, Fred and Wilma from The Flintstones, Thing 1 and Thing 2 from the Dr. Seuss books, Mickey and Minnie.... the possibilities are endless!

Your Wizard Soulmate

"Amortentia", το νέο μας αφιέρωμα.

Με άλλα λόγια, το ιστολόγιο παντρεύει το ρομαντισμό του Βαλεντίνου με τη μαγεία του Wizardfest. Κρατώντας πάντα το μυστικισμό του Halloween, θα ταξιδέψουμε με το κυκνοσυρόμενο άρμα της Αφροδίτης και θα ανακαλύψουμε το άρωμα του πιο ισχυρού ερωτικού φίλτρου.

Ντύνω το ιστολόγιο με κρυστάλλους, ροζ κεριά και ροδοπέταλα και δίνουμε ραντεβού κάτω από τον ξάστερο ουρανό της μεγάλης τραπεζαρίας του Hogwarts. Χρυσόσκονη λούζει την ακαδημία μαγισσών, καθώς την επισκέπτονται νεράιδες, γοργόνες, μονόκεροι και μαγεμένοι πήγασοι. Μικροί φτερωτοί θεοί στοχεύουν τα βέλη τους στους μαθητές, καθώς τα μαγεμένα δέντρα του Απαγορευμένου Δάσους σιγοτραγουδούν ρομαντικές μελωδίες. Ερωτικές περγαμηνές καταφθάνουν με την Ταχυδρομική Υπηρεσία Κουκουβάγιων, ψιθυρίζοντας ερωτικά ραβασάκια στους παραλήπτες. Κομφετί σε σχήμα καρδιάς πέφτει σαν βροχή στο πρωινό γεύμα. Χέρι χέρι τα ζευγαράκια του Hogwarts θα χαθούν σε περιπάτους στο χιονισμένο Hogsmeade και θα απολαύσουν τσάι με ιβίσκο και κόκκινα μούρα στο τεϊοποτείο της Μαντάμ Πάντιφουτ.

Απόψε θα είμαι ο ξεναγός σας. Κρατάτε πάντοτε στο μυαλό σας την αφηγήτρια του αφιερώματος Halloween, με μία δόση ρομαντισμού στο φίλτρο των μαγικών της λέξεων. Το κεφάλι μου στεφανώνει ένα ροζ καπέλο με βέλο, κι ένας ροζ μανδύας θροΐζει καθώς περιπλανάται στις μυστικές αίθουσες και τις μετακινούμενες σκάλες του μαγεμένου μας κάστρου. Τα χείλη μου, πάντοτε βαμμένα σε άλικο κόκκινο, ψιθυρίζουν επωδές έρωτα. Ή μήπως είναι σκοτεινές κατάρες; Ο ντελικάτος καπνός ενός φίλτρου που σιγοβράζει μας τυλίγει, μαγεύοντας το μυαλό κι αιχμαλωτίζοντας τις αισθήσεις. Το λεπτό άρωμα των ατμών του συνθέτει σονέτα με νότες βανίλιας, κανέλας και παλιάς περγαμηνής. Ερωτικό φίλτρο ή θανάσιμο δηλητήριο;

Οι αναρτήσεις μας θα είναι πολυπρισματικές και πολυποίκιλες, όπως η ίδια η φύση τούτου του μεικτού αφιερώματος. Το μειδίαμα της μυστηριώδους αφηγήτριας παραμένει πάντοτε γοητευτικά απειλητικό. Η γενναιότητα δε μπορεί να υπάρξει χωρίς φόβο, όπως το φως δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το σκοτάδι. Άλλωστε δεν υπάρχει τίποτα πιο τρομακτικό από τη βασανιστική αγωνία των άγρυπνων νυχτών παρέα με τις σκέψεις σου...

Ας διεισδύσουμε στη νύχτα και ας κατακτήσουμε τη φευγαλέα γητεύτρα, την περιπέτεια. ღ

***

Όλα ξεκίνησαν πριν από τρία χρόνια. Φαντάσματα ξετρύπωσαν από τις σκοτεινές γωνίες της μπλογκο-χώρας και απόκοσμο σκοτάδι κατέκλυσε τις σελίδες του ιστολογίου μου. Το αλφάβητο ξεκίνησε να χορεύει και να σχηματίζει λέξεις, και τούτες οι λέξεις δημιούργησαν κάθε λογής μάγισσα, στοιχειό και ξωτικό. Τον Οκτώβριο του 2015 έμελλε να γεννηθεί το μεγαλύτερο αφιέρωμα μιας Λίζας. Της Λίζας στη Χώρα των Θαυμάτων.

Halloween σημαίνει ιστορίες τρόμου, που σε κάνουν άθελά σου να αναριγείς. Ιστορίες για αόρατα τέρατα που καραδοκούν στο σκοτάδι. Θρύλοι για το ανεξήγητο και το μεταφυσικό. Δεν έχει καθόλου σημασία αν πιστεύεις σε αυτά. Είναι η μαγεία της μυστηριώδους ποεϊκής ατμόσφαιρας που σε συναρπάζει. 

Το άγνωστο γοητεύει τους πάντες...

Στο πνεύμα του Halloween ξεκίνησα να δημοσιεύω μερικά "μεταφυσικά" quiz. Αναρτήσεις που χρωμάτισα με μυστήριο και τον πομπώδη λόγο αφηγήτριας σκοτεινού μεταφυσικού διηγήματος. 

Έτσι, για την ίντριγκα. 

Τα τεστ προσωπικότητας αποτελούν μεγάλο κομμάτι των αφιερωμάτων μας και το Wizardfest δεν αποτελεί εξαίρεση.

Σε τούτη την πιο ρομαντική του χροιά, η Amortentia ντύνει το αφιέρωμα με το μανδύα του έρωτα. Φοράει το πιο εκλεπτυσμένο ένδυμά του, το οποίο κοσμούν ροδοπέταλα, ιδέες και λέξεις. Ραφές από χρυσοκέντητη ποίηση. Καλαίσθητη στοργή και λόγου ηδονή.

Βαδίζοντας στα σύνορα του Βαλεντίνου και του Halloween, κρατώ αυτήν ακριβώς την ατμόσφαιρα και επιλέγω quiz που παντρεύουν τον έρωτα με το υπερφυσικό. Στο δεύτερο σκέλος της αναζήτησης ενός Χαριποτερικού Βαλεντίνου, το τεστ Pass This Harry Potter Test To Get Your Wizard Soulmate μας ζητά να απαντήσουμε σε ένα συνδυασμό ερωτήσεων που συνδυάζουν τα τεστ γνώσεων με τις ερωτήσεις τύπου would you rather, και το κλασικό multiple choice προσωπικής προτίμησης, ώστε να επιλέξει για εμάς τον Hogwarts Mr Perfect.

Ron Weasley 

  

Your wizard soulmate is Ron Weasley! He is funny, kindhearted and down to earth. Plus, he helped Harry save the wizarding world!

A Very Potter Valentine

"Amortentia", το νέο μας αφιέρωμα.

Με άλλα λόγια, το ιστολόγιο παντρεύει το ρομαντισμό του Βαλεντίνου με τη μαγεία του Wizardfest. Κρατώντας πάντα το μυστικισμό του Halloween, θα ταξιδέψουμε με το κυκνοσυρόμενο άρμα της Αφροδίτης και θα ανακαλύψουμε το άρωμα του πιο ισχυρού ερωτικού φίλτρου.

Ντύνω το ιστολόγιο με κρυστάλλους, ροζ κεριά και ροδοπέταλα και δίνουμε ραντεβού κάτω από τον ξάστερο ουρανό της μεγάλης τραπεζαρίας του Hogwarts. Χρυσόσκονη λούζει την ακαδημία μαγισσών, καθώς την επισκέπτονται νεράιδες, γοργόνες, μονόκεροι και μαγεμένοι πήγασοι. Μικροί φτερωτοί θεοί στοχεύουν τα βέλη τους στους μαθητές, καθώς τα μαγεμένα δέντρα του Απαγορευμένου Δάσους σιγοτραγουδούν ρομαντικές μελωδίες. Ερωτικές περγαμηνές καταφθάνουν με την Ταχυδρομική Υπηρεσία Κουκουβάγιων, ψιθυρίζοντας ερωτικά ραβασάκια στους παραλήπτες. Κομφετί σε σχήμα καρδιάς πέφτει σαν βροχή στο πρωινό γεύμα. Χέρι χέρι τα ζευγαράκια του Hogwarts θα χαθούν σε περιπάτους στο χιονισμένο Hogsmeade και θα απολαύσουν τσάι με ιβίσκο και κόκκινα μούρα στο τεϊοποτείο της Μαντάμ Πάντιφουτ.

Απόψε θα είμαι ο ξεναγός σας. Κρατάτε πάντοτε στο μυαλό σας την αφηγήτρια του αφιερώματος Halloween, με μία δόση ρομαντισμού στο φίλτρο των μαγικών της λέξεων. Το κεφάλι μου στεφανώνει ένα ροζ καπέλο με βέλο, κι ένας ροζ μανδύας θροΐζει καθώς περιπλανάται στις μυστικές αίθουσες και τις μετακινούμενες σκάλες του μαγεμένου μας κάστρου. Τα χείλη μου, πάντοτε βαμμένα σε άλικο κόκκινο, ψιθυρίζουν επωδές έρωτα. Ή μήπως είναι σκοτεινές κατάρες; Ο ντελικάτος καπνός ενός φίλτρου που σιγοβράζει μας τυλίγει, μαγεύοντας το μυαλό κι αιχμαλωτίζοντας τις αισθήσεις. Το λεπτό άρωμα των ατμών του συνθέτει σονέτα με νότες βανίλιας, κανέλας και παλιάς περγαμηνής. Ερωτικό φίλτρο ή θανάσιμο δηλητήριο;

Οι αναρτήσεις μας θα είναι πολυπρισματικές και πολυποίκιλες, όπως η ίδια η φύση τούτου του μεικτού αφιερώματος. Το μειδίαμα της μυστηριώδους αφηγήτριας παραμένει πάντοτε γοητευτικά απειλητικό. Η γενναιότητα δε μπορεί να υπάρξει χωρίς φόβο, όπως το φως δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το σκοτάδι. Άλλωστε δεν υπάρχει τίποτα πιο τρομακτικό από τη βασανιστική αγωνία των άγρυπνων νυχτών παρέα με τις σκέψεις σου...

Ας διεισδύσουμε στη νύχτα και ας κατακτήσουμε τη φευγαλέα γητεύτρα, την περιπέτεια. ღ

***

Όλα ξεκίνησαν πριν από τρία χρόνια. Φαντάσματα ξετρύπωσαν από τις σκοτεινές γωνίες της μπλογκο-χώρας και απόκοσμο σκοτάδι κατέκλυσε τις σελίδες του ιστολογίου μου. Το αλφάβητο ξεκίνησε να χορεύει και να σχηματίζει λέξεις, και τούτες οι λέξεις δημιούργησαν κάθε λογής μάγισσα, στοιχειό και ξωτικό. Τον Οκτώβριο του 2015 έμελλε να γεννηθεί το μεγαλύτερο αφιέρωμα μιας Λίζας. Της Λίζας στη Χώρα των Θαυμάτων.

Halloween σημαίνει ιστορίες τρόμου, που σε κάνουν άθελά σου να αναριγείς. Ιστορίες για αόρατα τέρατα που καραδοκούν στο σκοτάδι. Θρύλοι για το ανεξήγητο και το μεταφυσικό. Δεν έχει καθόλου σημασία αν πιστεύεις σε αυτά. Είναι η μαγεία της μυστηριώδους ποεϊκής ατμόσφαιρας που σε συναρπάζει. 

Το άγνωστο γοητεύει τους πάντες...

Στο πνεύμα του Halloween ξεκίνησα να δημοσιεύω μερικά "μεταφυσικά" quiz. Αναρτήσεις που χρωμάτισα με μυστήριο και τον πομπώδη λόγο αφηγήτριας σκοτεινού μεταφυσικού διηγήματος. 

Έτσι, για την ίντριγκα. 

Τα τεστ προσωπικότητας αποτελούν μεγάλο κομμάτι των αφιερωμάτων μας και το Wizardfest δεν αποτελεί εξαίρεση.

Σε τούτη την πιο ρομαντική του χροιά, η Amortentia ντύνει το αφιέρωμα με το μανδύα του έρωτα. Φοράει το πιο εκλεπτυσμένο ένδυμά του, το οποίο κοσμούν ροδοπέταλα, ιδέες και λέξεις. Ραφές από χρυσοκέντητη ποίηση. Καλαίσθητη στοργή και λόγου ηδονή.

Βαδίζοντας στα σύνορα του Βαλεντίνου και του Halloween, κρατώ αυτήν ακριβώς την ατμόσφαιρα και επιλέγω quiz που παντρεύουν τον έρωτα με το υπερφυσικό. Σε τούτη την πρώτη ανάρτηση επιλέγω ένα ταξίδι στο Hogwarts, τι πιο ταιριαστό; Στο τεστ με τίτλο Ladies: Which Harry Potter Character Would Be Your True Valentine? καλείστε να απαντήσετε σε μία σειρά ερωτήσεων που θα σαν οδηγήσουν στο δικό σας μαγικό Βαλεντίνο.

Fred Weasley

 

Your true valentine would be Fred, the more outgoing and sarcastic Weasley twin! You have always been attracted to funny boys, and this ginger is the ultimate class clown. He is mischievous enough to always keep you entertained but also successful enough to keep you from worrying about too much trouble. He is loyal, brave, and a great friend, which would translate easily to being the perfect valentine.

Bat Cave

Witch troubles.

Valentine's Day in Hogwarts

"Amortentia", το νέο μας αφιέρωμα.

Με άλλα λόγια, το ιστολόγιο παντρεύει το ρομαντισμό του Βαλεντίνου με τη μαγεία του Wizardfest. Κρατώντας πάντα το μυστικισμό του Halloween, θα ταξιδέψουμε με το κυκνοσυρόμενο άρμα της Αφροδίτης και θα ανακαλύψουμε το άρωμα του πιο ισχυρού ερωτικού φίλτρου.

Ντύνω το ιστολόγιο με κρυστάλλους, ροζ κεριά και ροδοπέταλα και δίνουμε ραντεβού κάτω από τον ξάστερο ουρανό της μεγάλης τραπεζαρίας του Hogwarts. Χρυσόσκονη λούζει την ακαδημία μαγισσών, καθώς την επισκέπτονται νεράιδες, γοργόνες, μονόκεροι και μαγεμένοι πήγασοι. Μικροί φτερωτοί θεοί στοχεύουν τα βέλη τους στους μαθητές, καθώς τα μαγεμένα δέντρα του Απαγορευμένου Δάσους σιγοτραγουδούν ρομαντικές μελωδίες. Ερωτικές περγαμηνές καταφθάνουν με την Ταχυδρομική Υπηρεσία Κουκουβάγιων, ψιθυρίζοντας ερωτικά ραβασάκια στους παραλήπτες. Κομφετί σε σχήμα καρδιάς πέφτει σαν βροχή στο πρωινό γεύμα. Χέρι χέρι τα ζευγαράκια του Hogwarts θα χαθούν σε περιπάτους στο χιονισμένο Hogsmeade και θα απολαύσουν τσάι με ιβίσκο και κόκκινα μούρα στο τεϊοποτείο της Μαντάμ Πάντιφουτ.

Απόψε θα είμαι ο ξεναγός σας. Κρατάτε πάντοτε στο μυαλό σας την αφηγήτρια του αφιερώματος Halloween, με μία δόση ρομαντισμού στο φίλτρο των μαγικών της λέξεων. Το κεφάλι μου στεφανώνει ένα ροζ καπέλο με βέλο, κι ένας ροζ μανδύας θροΐζει καθώς περιπλανάται στις μυστικές αίθουσες και τις μετακινούμενες σκάλες του μαγεμένου μας κάστρου. Τα χείλη μου, πάντοτε βαμμένα σε άλικο κόκκινο, ψιθυρίζουν επωδές έρωτα. Ή μήπως είναι σκοτεινές κατάρες; Ο ντελικάτος καπνός ενός φίλτρου που σιγοβράζει μας τυλίγει, μαγεύοντας το μυαλό κι αιχμαλωτίζοντας τις αισθήσεις. Το λεπτό άρωμα των ατμών του συνθέτει σονέτα με νότες βανίλιας, κανέλας και παλιάς περγαμηνής. Ερωτικό φίλτρο ή θανάσιμο δηλητήριο;

Οι αναρτήσεις μας θα είναι πολυπρισματικές και πολυποίκιλες, όπως η ίδια η φύση τούτου του μεικτού αφιερώματος. Το μειδίαμα της μυστηριώδους αφηγήτριας παραμένει πάντοτε γοητευτικά απειλητικό. Η γενναιότητα δε μπορεί να υπάρξει χωρίς φόβο, όπως το φως δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το σκοτάδι. Άλλωστε δεν υπάρχει τίποτα πιο τρομακτικό από τη βασανιστική αγωνία των άγρυπνων νυχτών παρέα με τις σκέψεις σου...

Ας διεισδύσουμε στη νύχτα και ας κατακτήσουμε τη φευγαλέα γητεύτρα, την περιπέτεια. ღ

***

Κλείνουμε το τριπλό αφιέρωμα στη Ginny Weasley με το ποίημα που έγραφε για τον Harry Potter όταν ήταν 11 χρονών για την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Ω ναι, όλοι αγαπάμε τη φρέσκια πίκλα βατράχου.

His eyes are as green as a fresh pickled toad,

His hair is as dark as a blackboard.

I wish he was mine, he's truly divine,

the hero who conquered the Dark Lord.

Kiss a Ginger

"Amortentia", το νέο μας αφιέρωμα.

Με άλλα λόγια, το ιστολόγιο παντρεύει το ρομαντισμό του Βαλεντίνου με τη μαγεία του Wizardfest. Κρατώντας πάντα το μυστικισμό του Halloween, θα ταξιδέψουμε με το κυκνοσυρόμενο άρμα της Αφροδίτης και θα ανακαλύψουμε το άρωμα του πιο ισχυρού ερωτικού φίλτρου.

Ντύνω το ιστολόγιο με κρυστάλλους, ροζ κεριά και ροδοπέταλα και δίνουμε ραντεβού κάτω από τον ξάστερο ουρανό της μεγάλης τραπεζαρίας του Hogwarts. Χρυσόσκονη λούζει την ακαδημία μαγισσών, καθώς την επισκέπτονται νεράιδες, γοργόνες, μονόκεροι και μαγεμένοι πήγασοι. Μικροί φτερωτοί θεοί στοχεύουν τα βέλη τους στους μαθητές, καθώς τα μαγεμένα δέντρα του Απαγορευμένου Δάσους σιγοτραγουδούν ρομαντικές μελωδίες. Ερωτικές περγαμηνές καταφθάνουν με την Ταχυδρομική Υπηρεσία Κουκουβάγιων, ψιθυρίζοντας ερωτικά ραβασάκια στους παραλήπτες. Κομφετί σε σχήμα καρδιάς πέφτει σαν βροχή στο πρωινό γεύμα. Χέρι χέρι τα ζευγαράκια του Hogwarts θα χαθούν σε περιπάτους στο χιονισμένο Hogsmeade και θα απολαύσουν τσάι με ιβίσκο και κόκκινα μούρα στο τεϊοποτείο της Μαντάμ Πάντιφουτ.

Απόψε θα είμαι ο ξεναγός σας. Κρατάτε πάντοτε στο μυαλό σας την αφηγήτρια του αφιερώματος Halloween, με μία δόση ρομαντισμού στο φίλτρο των μαγικών της λέξεων. Το κεφάλι μου στεφανώνει ένα ροζ καπέλο με βέλο, κι ένας ροζ μανδύας θροΐζει καθώς περιπλανάται στις μυστικές αίθουσες και τις μετακινούμενες σκάλες του μαγεμένου μας κάστρου. Τα χείλη μου, πάντοτε βαμμένα σε άλικο κόκκινο, ψιθυρίζουν επωδές έρωτα. Ή μήπως είναι σκοτεινές κατάρες; Ο ντελικάτος καπνός ενός φίλτρου που σιγοβράζει μας τυλίγει, μαγεύοντας το μυαλό κι αιχμαλωτίζοντας τις αισθήσεις. Το λεπτό άρωμα των ατμών του συνθέτει σονέτα με νότες βανίλιας, κανέλας και παλιάς περγαμηνής. Ερωτικό φίλτρο ή θανάσιμο δηλητήριο;

Οι αναρτήσεις μας θα είναι πολυπρισματικές και πολυποίκιλες, όπως η ίδια η φύση τούτου του μεικτού αφιερώματος. Το μειδίαμα της μυστηριώδους αφηγήτριας παραμένει πάντοτε γοητευτικά απειλητικό. Η γενναιότητα δε μπορεί να υπάρξει χωρίς φόβο, όπως το φως δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το σκοτάδι. Άλλωστε δεν υπάρχει τίποτα πιο τρομακτικό από τη βασανιστική αγωνία των άγρυπνων νυχτών παρέα με τις σκέψεις σου...

Ας διεισδύσουμε στη νύχτα και ας κατακτήσουμε τη φευγαλέα γητεύτρα, την περιπέτεια. ღ

Το θέμα του φετινού μας αφιερώματος ανοίγει ξανά την ακαδημία μαγισσών και μεταμφιέζει το ιστολόγιο -και μαζί τη συντάκτρια του- σε μικρά μαγισσάκια, σκοτεινά και μυστηριώδη, έτοιμα για ένα ακόμη φεστιβάλ τρόμου στον μπλογκο-εορτασμό του Halloween. Στα ράφια των αναρτήσεων στοιβάζω αποθέματα βοτάνων και κρυστάλλων και με οδηγό το στοιχειωμένο μας αφιέρωμα δημιουργώ ένα μπλογκο-γκριμουάρ στο οποίο καταγράφω το ταξίδι του μεγαλύτερου αφιερώματος του παρόντος ιστολογίου.

Ελάτε, λοιπόν, να φορέσουμε τα μυτερά μας καπέλα και με τα ραβδιά μας ανά χείρας να ξαμοληθούμε σε μαγικές περιπέτειες.

***

Η ακαδημία μαγισσών άνοιξε και αυτό το Halloween. Ελπίζω να μην παραμελήσατε τα διαβάσματα σας στις διακοπές. Παρακαλούνται οι μαθητές να παραδώσουν τις εργασίες τους στην έδρα. 

Τι εννοείς το θέστραλ σου έφαγε την έκθεση;

Το κουδούνι χτυπά στην ακαδημία μαγισσών. Οι μαθητές καλούνται να συγκεντρωθούν στη μεγάλη τραπεζαρία, όπου μας περιμένει μια εκλεκτή προσκεκλημένη. Με ταμπεραμέντο φλογερό, σαν τα κόκκινα μαλλιά της, η Ginny Weasley είναι μία από τις πιο δυναμικές γυναίκες του μαγικού κόσμου.

Μαζί με το νεότερο μέλος της πιο διάσημης οικογένειας κοκκινομάλληδων μάγων, θα συζητήσουμε για το χρώμα που είναι συνυφασμένο με τον έρωτα και το πάθος. Θα ταξιδέψουμε στην ιστορία και τους θρύλους πίσω από τα πορφυρά μαλλιά. Θα ανακαλύψουμε πώς τα κόκκινα μαλλιά αποτέλεσαν  κατά το Μεσαίωνα αλάνθαστο σημάδι μαγείας.

Σε αυτό το δεύτερο μέρος του σημερινού μας αφιερώματος, η Ginny Weasley θα μας μιλήσει για τα κόκκινα μαλλιά, και πώς αυτά μοιάζουν να κερδίζουν τις καρδιές των Potter.

Σε όλη την ιστορία οι κοκκινομάλληδες έχουν υπάρξει αντικείμενο φόβου και σεβασμού, αποστροφής και λατρείας, απαξίωσης και εξύμνησης. Κανένα άλλο ανθρώπινο χαρακτηριστικό δεν έχει προκαλέσει τέτοια πόλωση συναισθημάτων σε διαφορετικούς λαούς και πολιτισμούς.

Το λένε φωτιά, ρουμπινί, βύσσινο, κεραμιδί. Το λένε πάθος, οργή, έρωτα, καρδιά. Είναι κόκκινο σαν το αίμα, το χρώμα του πάθους. Σφυρηλατεί σαν τη φωτιά το σίδερο και το λιώνει. Το κόκκινο συμβολίζει το ερωτικό πάθος, το λάθος και τον κίνδυνο. 

Μοιάζει να είναι πάντα ρευστό, θερμό και να εξωτερικεύει τη δύναμη και την ορμή που συνοδεύεται με ένα σπινθηροβόλο θάρρος. Είναι στοιχείο της ύπαρξης ζωής και θεωρείται κύριο υλικό συστατικό της. Γίνεται μοιραίο και δυνητικό. Δίνει σήμα κινδύνου αλλά και μας προκαλεί.

Είναι οι νεανικές παρειές, που κοκκινίζουν καθώς τις αγγίζουν αυθάδεις ματιές. Είναι τα κόκκινα χείλη, που λεηλατούν και κλέβουν φιλιά. Είναι οι καρδιές που χτυπούν ρυθμικά, στο δικό τους τραγούδι, σε ένα κονσέρτο για δυο. Είναι τα χέρια που προσπαθούν να κλείσουν μέσα τους τη φευγαλέα στιγμή. Είναι τα δάχτυλα που συμπλέκονται. Ο βιολιστής που φλερτάρει με το βιολί του. Τα κορμιά που στροβιλίζονται, συνθέτοντας μια συμφωνία σε Λα μείζονα. Η ανάσα στο αυτί σου, κι οι ψίθυροι που μόλις ακούγονται....

Ανά τον κόσμο τα κόκκινα μαλλιά έχουν θεωρηθεί σημάδι ζωώδους ερωτικής επιθυμίας και σεξουαλικής ελευθερίας. Έχουν προκαλέσει, ιντριγκάρει, σαγηνεύσει, κι έχουν κερδίσει επάξια μια θέση στο Πάνθεον της Ιστορίας της Τέχνης.

Τα έργα του Τισιάνου και των προραφαελιτών ζωγράφων αποθέωσαν τα πλούσια κόκκινα μαλλιά, το λευκό δέρμα και τις καμπύλες.
Στο Παρίσι όλες οι γυναίκες στους πίνακες του Εντγκάρ Ντεγκά είναι κοκκινομάλλες χάρη στον έρωτα του για μια από αυτές ενώ και ο Τουλούζ Λοτρέκ ήταν και αυτός μεταξύ των ζωγράφων που λάτρεψαν τις γυναίκες με κόκκινα μαλλιά.

Ο Τσαρλς Βιντόρ δημιούργησε την σέξι κοκκινομάλλα Τζίλντα την οποία υποδύθηκε η πληθωρική Ρίτα Χέιγουορθ και ο Ρόμπερτ Ζεμέκις την Τζέσικα Ράμπιτ στο «Ποιος Παγίδευσε τον Ρότζερ Ράμπιτ».

Συνάδοντας με την αύρα μυστηρίου που συνοδεύει πάντα τους κοκκινομάλληδες, έτσι και στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση του φανταστικού, οι ήρωες με κόκκινα μαλλιά δεν είναι από αυτούς που θα περάσουν απαρατήρητοι, ειδικά οι εντυπωσιακές κοκκινομάλλες. Από τις παντοδύναμες μάγισσες Willow (Buffy) και Endora (Bewitched) μέχρι τη γοργόνα Ariel (The Little Mermaid) και την πανέμορφη ξωτικίνα Tauriel (The Hobbit), οι κοκκινομάλλες πάντα ιντριγκάρουν, είτε θετικά είτε αρνητικά.

Κι ύστερα εγένετο κόκκινο

Αντίθετα με την αντίληψη που επικρατεί, οι άνθρωποι με κόκκινα μαλλιά δεν κατάγονται από την Σκανδιναβία, την Σκωτία ή την Ιρλανδία αλλά από την Κεντρική Ασία. Το χρώμα των μαλλιών τους προέρχεται από μια μετάλλαξη του γονιδίου MC1R που δεν μπορεί να παράξει μελανίνη –την ουσία που σκουραίνει αλλά και προστατεύει το δέρμα από την ηλιακή ακτινοβολία- με αποτέλεσμα οι άνθρωποι με αυτό το γονίδιο να έχουν λευκή επιδερμίδα, φακίδες και κόκκινα μαλλιά.

Καθώς οι μακρινοί μας πρόγονοι μετανάστευαν για να εγκατασταθούν στα ψυχρά, συννεφιασμένα κλίματα της Βόρειας Ευρώπηs, οι κοκκινομάλληδες είχαν ένα συγκριτικό πλεονέκτημα σε σχέση με τους πιο μελαχρινούς συνοδοιπόρους τους. Το ανοιχτόχρωμο δέρμα τους μπορούσε να παράγει περισσότερη βιταμίνη D ακόμη και με λιγοστό ήλιο πράγμα που έκανε τα κόκαλα τους πιο γερά και τις γυναίκες πιο ανθεκτικές τόσο στην εγκυμοσύνη όσο και στην γέννα. Το μεταλλαγμένο γονίδιο MC1R είναι σπάνιο και αναπτύσσεται κυρίως σε απομονωμένες περιοχές και κλειστές κοινωνίες γι’ αυτό και με το πέρασμα του χρόνου επικράτησε στην Σκωτία, την Ιρλανδία και τις παραλιακές περιοχές της Σκανδιναβίας.

Παραδοσιακά, η προκατάληψη και η καχυποψία προς τους κοκκινομάλληδες συνδυαζόταν πάντα με την πεποίθηση ότι είναι παθιασμένοι και θερμοκέφαλοι. Αυτή η εικόνα -λανθασμένη ή όχι- μπορεί να πηγάζει από τους Σκωτσέζους, οι οποίοι ήταν απόγονοι των Κελτών, διαβόητα βίαιων πολεμιστών, ή να έχει ρίζες πολύ πιο παλιές. Όποια κι αν είναι η πηγή της, η εντύπωση αυτή είναι η αιτία πολλών παράξενων και ευφάνταστων πεποιθήσεων για τα κόκκινα μαλλιά που φαίνεται να έχουν διεισδύσει σε όλες τις κουλτούρες.

Η γένεση των θρύλων

Το κόκκινο χρώμα θεωρούνταν άτυχο και πολλές κοκκινομαλλούσες κοπέλες ρίχνονταν στη πυρά για να εξαλειφθεί το γονίδιο. Υπάρχουν ιστορίες που μιλούν για ανθρώπους με κόκκινα μαλλιά που θάφτηκαν ζωντανοί.

Στην Αρχαιότητα οι υπερ-προληπτικοί αρχαίοι Αιγύπτιοι είχαν πολλές δοξασίες όσον αφορά τα κόκκινα μαλλιά. Ο κακόβουλος θεός Σετ ήταν βίαιος και άγριος, είχε λευκό δέρμα και κοκκινωπά μαλλιά. Πολλοί φαραώ (που θεωρούνταν παιδιά των θεών) ήταν κοκκινομάλληδες (συμπεριλαμβανομένου και του διαβόητου Ραμσή Β). Οι Αιγύπτιοι απεχθάνονταν τόσο αυτό το χρώμα κώμης που το παρομοίαζαν με το τρίχωμα γαϊδάρου. 

Οι αρχαίοι Βαλκάνιοι πίστευαν πως οι κοκκινομάλληδες μεταμορφώνονται σε βρικόλακες μετά το θάνατο. Νεότερες εκδοχές θεωρούσαν ότι τα άτομα με κόκκινα μαλλιά και γκρι μάτια είναι βρικόλακες και μάλιστα κατάγονταν από τον Ιούδα τον Ισκαριώτη, ο οποίος λέγεται ότι έγινε βρικόλακας μετά την αυτοκτονία του. Η δεισιδαιμονία αυτή συνέχιζε, λέγοντας ότι τα τριάντα αργύρια ήταν το μόνο όπλο που μπορούσε να χρησιμοποιηθεί εναντίον του, καίγοντας το δέρμα του αγγίζοντας τα, αποτελώντας τον πρόδρομο των Χολλιγουντιανών ταινιών που παρουσιάζουν τους βρικόλακες ευάλωτους στους σταυρούς και το ασήμι. Την άποψη αυτή φαίνεται να συμμερίζονται και οι μεσαιωνικές πηγές.

"Red was the colour of the hair of Judas Iscariot, and of Cain ...I have not met with the following tradition save orally, but it is believed in Serbia, Bulgaria, and Rumania, that there are certain red-polled vampires who are called "Children of Judas," and that these, the foulest of the foul, kill their victim with one bite or kiss which drains the blood as it were at a single draught. The poisoned flesh of the victim is wounded with the Devil's stigmata, three hideous scars shaped thus, XXX, signifying the thirty pieces of silver, the price of blood."

- Montague Summers 

The Vampire, His Kith and Kin(1928)

Ο Montague Summers, γνωστός για την πρώτη αγγλική μετάφραση του εγχειριδίου κυνηγιού μαγισσών του 15ου αιώνα, Malleus Maleficarum, γράφει "Those whose hair is red, of a certain peculiar shade, are unmistakably vampires" (= εκείνοι των οποίων τα μαλλιά είναι κόκκινα, μια συγκεκριμένη περίεργη απόχρωση, είναι αναμφίβολα βρικόλακες).

Οι Αρχαίοι Έλληνες φορούσαν κόκκινες περούκες στους ηθοποιούς που υποδύονται τους σκλάβους, ενώ οι αρχαίοι Ρωμαίοι πλήρωναν περισσότερα για τους κοκκινομάλληδες σκλάβους.

Μια παροιμία προειδοποιεί «δεν υπάρχει άγιος με κόκκινα μαλλιά». Όντως, οι κοκκινομάλληδες στον οχετό της Βίβλου είναι αμφιλεγόμενα πρόσωπα. Το όνομα του Αδάμ σημαίνει κόκκινος ή κοκκινωπός στα Εβραϊκά. Ο Βασιλιάς Δαυίδ όπως και ο Βασιλιάς Σολομώντας επίσης, πιστεύεται ότι είχαν κόκκινα μαλλιά. Κάποιοι ακαδημαϊκοί πιστεύουν ότι το βιβλικό σημάδι του Κάιν δεν ήταν κάποιο κυριολεκτικό σημάδι, άλλα τα χαρακτηριστικά κόκκινα μαλλιά.

Η ιδέα της αναξιοπιστίας, προδοσίας, ρουφιανιάς, παραλληλίζεται με την ιδέα ότι ο Ιούδας- ο υποτιθέμενος προδότης του υποτιθέμενου Ιησού- είχε κόκκινα μαλλιά. Διόλου τυχαία, στη μεσαιωνική τέχνη, ο Ιούδας απεικονίζεται με κόκκινα μαλλιά ή γενειάδα. Ο χριστιανισμός έχει και αυτός την δική του κοκκινομάλλα πρωταγωνίστρια. Η Μαρία Μαγδαληνή συχνά απεικονίζεται με μακριά κόκκινα μαλλιά που προσφέρουν μια πολύ έντονη αντίθεση με την εικόνα της Παναγίας.

Από το Μεσαίωνα και δώθε

Στην χριστιανική μεσαιωνική Ευρώπη, το κόκκινο θεωρούνταν το χρώμα του Διαβόλου. Τα κόκκινα μαλλιά και οι φακίδες θεωρούνταν σημάδια του κακού και ενδείξεις σύνδεσης με σατανικές δυνάμεις.
Οι γυναίκες με κόκκινα μαλλιά θεωρούνταν μάγισσες και ήταν σημάδι ενοχής στα μάτια των κυνηγών μαγισσών, έτσι πολλές γυναίκες οδηγήθηκαν στην πυρά εξαιτίας των κόκκινων μαλλιών τους.

Τα παιδιά που γεννιόνταν με κόκκινα μαλλιά πιστεύονταν ότι προέρχονταν από ακάθαρτη σύλληψη, κατά τις ημέρες της έμμηνου ρύσης της γυναίκας.

Απ’ όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, φαίνεται ότι οι Γάλλοι έχουν τη χειρότερη γνώμη για τα κόκκινα μαλλιά. Από το 19ο αιώνα η φράση «poil de Judas» (μαλλιά του Ιούδα) χρησιμοποιούνταν υποτιμητικά για τα κόκκινα μαλλιά. Λέγεται ότι οι Γαλλίδες μάγισσες του 14ου αιώνα βλασφημούσαν αναφερόμενες στη Παναγία ως «la Rousse», η κοκκινομάλλα. Ταυτόχρονα, τα κόκκινα μαλλιά ενός άντρα, θεωρούνταν έγκυρος λόγος απόρριψης από την ιεροσύνη, λόγω του συσχετισμού των κόκκινων μαλλιών με τον Ιούδα.

Κατά τη Ιερά Εξέταση στην Ισπανία τα πυροκόκκινα μαλλιά ήταν απόδειξη ότι το άτομο είχε κλέψει φωτιά από την Κόλαση και γι' αυτό έπρεπε να καεί ως μάγος/μάγισσα.

Για κάποιο περίεργο λόγο, το μεσαιωνικό μυαλό, γαλουχημένο από τον χριστιανισμό, απέδιδε μαγικές ιδιότητες στα σωματικά υγρά των κοκκινομάλληδων. Πίστευαν πως το λίπος από ένα κοκκινομάλλη άντρα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να φτιαχτεί δηλητήριο. Αντίστοιχα, ο Λατίνος συγγραφεύς Theophilus Presbyter υποστήριξε πως το αίμα ενός κοκκινομάλλη άντρα ήταν κύριο συστατικό στη διαδικασία μετατροπής του χαλκού σε χρυσάφι (Αλχημεία).

The recipe asks for red copper, basilisk powder, human blood, and vinegar. "The blood, meanwhile, must come from a red-haired man, and must be dried and ground."

Κι επειδή το παράλογο του ανθρώπινου παρασιτικού μυαλού σπάνια σταματά τόσο εύκολα, για να χρωματίσουν τα βιτρό παράθυρα  κατά το μεσαίωνα χρησιμοποιούσαν τα ούρα κοκκινομάλλικων αγοριών.

Οι κοκκινομάληδες δε γλίτωσαν ούτε από το στόχαστρο των...Ναζί, οι οποίοι τους είχαν σε δυσμένεια, εξετάζοντας την πιθανότητα να τους απαγορεύσουν το δικαίωμα να παντρεύονται για να μην έχουν ‘εκφυλισμένους απογόνους‘.

Δεισιδαιμονίες της καθημερινής ζωής

Μια παράδοση στην Πολωνία λέει πως αν δεις τρεις κοκκινομάλλες στην σειρά θα κερδίσεις το λαχείο.

Στην Κορσική αν αντικρίσεις κοκκινομάλλα πρέπει να φτύσεις και να αποστρέψεις το βλέμμα σου γιατί θεωρείται κακή τύχη, ενώ στην Βρετανία αν σου κάνει ποδαρικό καστανή θα έχεις καλή τύχη αν πάλι αυτή που θα μπει πρώτη στο σπίτι σου είναι κοκκινομάλλα θα σου φέρει σίγουρη κακοτυχία.

Τα κόκκινα μαλλιά όμως φαίνεται πως φέρνουν κακοτυχία και στους ίδιους τους κατόχους τους. Έρευνες έχουν μετρήσει πως τα άτομα με κόκκινα μαλλιά έχουν έξι φορές λιγότερες πιθανότητες να προσληφθούν σε μια θέση από τους καστανούς ή τους ξανθούς συνυποψηφίους τους.

Όσο για τις σχέσεις, τα πράγματα δεν είναι καλά για τους κοκκινομάλληδες αφού όλοι τείνουν να αναζητούν σύντροφο με παρόμοια με αυτούς χαρακτηριστικά, εκτός από τους ανθρώπους με κόκκινα μαλλιά και τους αλμπίνους.

Δεν είναι όλα άσχημα όμως για τους κοκκινομάλληδες στην ιστορία και τη μυθολογία.

Ο μυθικός βασιλιάς Αρθούρος αναφέρεται ότι είχε κόκκινα μαλλιά. Υπάρχει μια προφητεία που λέει ότι ένας ηγέτης με κόκκινα μαλλιά θα σώσει τη χώρα σε στιγμές κρίσεις. Η βασίλισσα Ελισάβετ Ά θεωρήθηκε η απάντηση σε αυτό το θρύλο. Επίσης τα μέλη της δυναστείας των Μεροβιγγείων στη Γαλατία θεωρείται ότι είχαν κόκκινα μαλλιά και ότι αυτά ήταν πηγή μαγικών δυνάμεων.

TRIVIA

Ξέρατε ότι οι άνθρωποι με κόκκινα μαλλιά:

• Χρειάζονται περίπου 20% μεγαλύτερη δόση αναισθητικού από τους υπόλοιπους για να υποβληθούν σε επέμβαση
• Μελανιάζουν ευκολότερα και έχουν πιο ευαίσθητα δόντια
• Νιώθουν εντονότερα το κρύο στις χαμηλές θερμοκρασίες
• Είναι δυσκολότερο να βάψουν τα μαλλιά τους σε οποιοδήποτε άλλο χρώμα
• Έχουν λιγότερες τρίχες στο κεφάλι τους και πιο συγκεκριμένα 90.000, έναντι 110.000 που έχουν οι ξανθές και 140.000 οι καστανές.
• Αργούν να ασπρίσουν πηγαίνοντας σταδιακά από το κόκκινο, στο ροζ ξανθό και τέλος στο ασημί λευκό.
• Έχουν πολλούς μιμητές. Από τις γυναίκες που βάφουν τα μαλλιά τους στο σπίτι το 30% επιλέγει αποχρώσεις του κόκκινου.

Πηγές:

terrapapers

korres

supernaturalgreece

thedailyowl
stoupaspaintingonline
themythsandhistoryofredhair
buzzfeed

All eyes on Ginny Weasley

"Amortentia", το νέο μας αφιέρωμα.

Με άλλα λόγια, το ιστολόγιο παντρεύει το ρομαντισμό του Βαλεντίνου με τη μαγεία του Wizardfest. Κρατώντας πάντα το μυστικισμό του Halloween, θα ταξιδέψουμε με το κυκνοσυρόμενο άρμα της Αφροδίτης και θα ανακαλύψουμε το άρωμα του πιο ισχυρού ερωτικού φίλτρου.

Ντύνω το ιστολόγιο με κρυστάλλους, ροζ κεριά και ροδοπέταλα και δίνουμε ραντεβού κάτω από τον ξάστερο ουρανό της μεγάλης τραπεζαρίας του Hogwarts. Χρυσόσκονη λούζει την ακαδημία μαγισσών, καθώς την επισκέπτονται νεράιδες, γοργόνες, μονόκεροι και μαγεμένοι πήγασοι. Μικροί φτερωτοί θεοί στοχεύουν τα βέλη τους στους μαθητές, καθώς τα μαγεμένα δέντρα του Απαγορευμένου Δάσους σιγοτραγουδούν ρομαντικές μελωδίες. Ερωτικές περγαμηνές καταφθάνουν με την Ταχυδρομική Υπηρεσία Κουκουβάγιων, ψιθυρίζοντας ερωτικά ραβασάκια στους παραλήπτες. Κομφετί σε σχήμα καρδιάς πέφτει σαν βροχή στο πρωινό γεύμα. Χέρι χέρι τα ζευγαράκια του Hogwarts θα χαθούν σε περιπάτους στο χιονισμένο Hogsmeade και θα απολαύσουν τσάι με ιβίσκο και κόκκινα μούρα στο τεϊοποτείο της Μαντάμ Πάντιφουτ.

Απόψε θα είμαι ο ξεναγός σας. Κρατάτε πάντοτε στο μυαλό σας την αφηγήτρια του αφιερώματος Halloween, με μία δόση ρομαντισμού στο φίλτρο των μαγικών της λέξεων. Το κεφάλι μου στεφανώνει ένα ροζ καπέλο με βέλο, κι ένας ροζ μανδύας θροΐζει καθώς περιπλανάται στις μυστικές αίθουσες και τις μετακινούμενες σκάλες του μαγεμένου μας κάστρου. Τα χείλη μου, πάντοτε βαμμένα σε άλικο κόκκινο, ψιθυρίζουν επωδές έρωτα. Ή μήπως είναι σκοτεινές κατάρες; Ο ντελικάτος καπνός ενός φίλτρου που σιγοβράζει μας τυλίγει, μαγεύοντας το μυαλό κι αιχμαλωτίζοντας τις αισθήσεις. Το λεπτό άρωμα των ατμών του συνθέτει σονέτα με νότες βανίλιας, κανέλας και παλιάς περγαμηνής. Ερωτικό φίλτρο ή θανάσιμο δηλητήριο;

Οι αναρτήσεις μας θα είναι πολυπρισματικές και πολυποίκιλες, όπως η ίδια η φύση τούτου του μεικτού αφιερώματος. Το μειδίαμα της μυστηριώδους αφηγήτριας παραμένει πάντοτε γοητευτικά απειλητικό. Η γενναιότητα δε μπορεί να υπάρξει χωρίς φόβο, όπως το φως δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το σκοτάδι. Άλλωστε δεν υπάρχει τίποτα πιο τρομακτικό από τη βασανιστική αγωνία των άγρυπνων νυχτών παρέα με τις σκέψεις σου...

Ας διεισδύσουμε στη νύχτα και ας κατακτήσουμε τη φευγαλέα γητεύτρα, την περιπέτεια. ღ

Το θέμα του φετινού μας αφιερώματος ανοίγει ξανά την ακαδημία μαγισσών και μεταμφιέζει το ιστολόγιο -και μαζί τη συντάκτρια του- σε μικρά μαγισσάκια, σκοτεινά και μυστηριώδη, έτοιμα για ένα ακόμη φεστιβάλ τρόμου στον μπλογκο-εορτασμό του Halloween. Στα ράφια των αναρτήσεων στοιβάζω αποθέματα βοτάνων και κρυστάλλων και με οδηγό το στοιχειωμένο μας αφιέρωμα δημιουργώ ένα μπλογκο-γκριμουάρ στο οποίο καταγράφω το ταξίδι του μεγαλύτερου αφιερώματος του παρόντος ιστολογίου.

Ελάτε, λοιπόν, να φορέσουμε τα μυτερά μας καπέλα και με τα ραβδιά μας ανά χείρας να ξαμοληθούμε σε μαγικές περιπέτειες.

***

Η ακαδημία μαγισσών άνοιξε και αυτό το Halloween. Ελπίζω να μην παραμελήσατε τα διαβάσματα σας στις διακοπές. Παρακαλούνται οι μαθητές να παραδώσουν τις εργασίες τους στην έδρα. 

Τι εννοείς το θέστραλ σου έφαγε την έκθεση;

Το κουδούνι χτυπά στην ακαδημία μαγισσών. Οι μαθητές καλούνται να συγκεντρωθούν στη μεγάλη τραπεζαρία, όπου μας περιμένει μια εκλεκτή προσκεκλημένη. Μια παρουσία που αδικήθηκε οικτρά από την κινηματογραφική της απεικόνιση, όπου παρουσιάστηκε ως τίποτα παραπάνω από ένα fangirl που ξαφνικά μεταμορφώνεται στο ερωτικό ενδιαφέρον του πρωταγωνιστή. Οι περισσότεροι την γνωρίζουν ως σύζυγο του Αγοριού που Σώθηκε, για κάποιους η μικρή αδερφή του Ron Weasley, ενώ ελάχιστοι ίσως τη θυμούνται από το Στρατό του Ντάμπλντορ. Με ταμπεραμέντο φλογερό, σαν τα κόκκινα μαλλιά της, η Ginny Weasley είναι μία από τις πιο δυναμικές γυναίκες του μαγικού κόσμου.

Η Ginevra Molly "Ginny" Weasley γεννήθηκε στις 11 Αυγούστου 1981. Η πολυπόθητη και μονάκριβη κόρη της οικογένειας Weasley, αποτέλεσε το νεότερο μέλος της πολύτεκνης μαγικής οικογένειας. Μεγαλώνοντας σε ένα σπιτικό που δεν είχε πολλά, αλλά ποτέ δεν έλειπε το φαγητό και η αγάπη, η Ginny γαλουχήθηκε με τις αρχές μιας οικογένειας καθαρόαιμων μάγων, που ωστόσο περιφρονούσε την ιδέα της ανωτερότητας του ανόθευτου αίματος. Με αδερφούς όπως ο Bill Weasley, λύτης για κατάρες στη μαγική τράπεζα Gringotts, ο Charlie Weasley, φροντιστής δράκων στη Ρουμανία, αλλά και οι αιώνιοι πλακατζήδες Fred και George, η νεαρή μάγισσα διαμόρφωσε μια ισχυρή και έντονη προσωπικότητα, πιστεύοντας σθεναρά ότι "όλα είναι δυνατά αν το λέει η καρδιά σου".

Η πορεία της Hogwarts υπήρξε επεισοδιακή από το πρώτο μόλις έτος, καθώς υπό τον έλεγχο του ημερολογίου του Tom Riddle, άνοιξε την Κάμαρα με τα Μυστικά και εξαπέλυσε έναν αρχαίο κίνδυνο ενάντια στους στους γεννημένους από Muggle μαθητές της σχολής, πέφτοντας θύμα και η ίδια -ενώ σώθηκε από το ίνδαλμα της και κολλητό του αδερφού της, τον 12χρονο τότε Harry Potter. Καθώς τα χρόνια περνούσαν και με την παρότρυνση της φίλης της, Hermione Granger, η Ginny φανερώνει τον αληθινό της χαρακτήρα και τις εκπληκτικές της ικανότητες. Όπως, άλλωστε, σημειώνει ο αδερφός της, George, το μικρό της μέγεθος δε μαρτυρά τίποτα για τις δυνάμεις της.

Στο 4ο της έτος γίνεται μέλος του Στρατού του Ντάμπλντορ (όνομα το οποίο σκέφτηκε η ίδια), και αποτελεί ήδη μια γοητευτική και δυναμική παρουσία στο Hogwarts. Μια γνήσια Gryffindor, η Ginny δε μετράει τα λόγια της και δε διστάζει να αντιταχθεί σε όποιον προσβάλλει την ίδια ή τα αγαπημένα της πρόσωπα. Ως μέλος των Σίγμα-Νι και υπό την καθοδήγηση του Harry Potter, η Ginny εκτελεί ξόρκια που δυσκολεύουν μαθητές πιο προχωρημένους και μεγαλύτερους σε ηλικία από εκείνη. Καταφέρνει μάλιστα να καλέσει έναν ενσώματο "προστάτη" υπό τη μορφή αλόγου.
Η άψογη εκτέλεση του ξορκιού "μπαμπούλα-νυχτερίδα" ενάντια στο Draco Malfoy γίνεται ο τέλειος αντιπερισπασμός για να βρεθούν "χρυσό" (Golden trio: Harry - Ron - Hermione) και "αργυρό" (Silver trio: Ginny - Neville - Luna) τρίο ένα βήμα πιο κοντά στη μάχη στο Τμήμα Μυστηρίων του Υπουργείου Μαγείας. Ένα χρόνο μετά, το ίδιο ξόρκι κερδίζει για αυτήν μια θέση στο μεσημεριανό γεύμα στο βαγόνι του Horace Slughorn, στην προσπάθεια του τελευταίου να αναβιώσει το Slug Club. Στο τέλος του 5ου της έτους συμμετέχει ενεργά σε μία ακόμη μάχη ενάντια στου Θανατοφάγους, ενώ στο 6ο έτος μαζί με τον Neville Longbottom και τη Luna Lovegood αποτελούν την καρδιά της αντίστασης εντός του Hogwarts και προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανό το Στρατό του Νταμπλντορ. Παρά το νεαρό της ηλικίας της, η Ginny λαμβάνει μέρος στη μάχη του Hogwarts, όπου δε διστάζει να βρεθεί στο επίκεντρο μιας μονομαχίας ενάντια στην "υπαρχηγό" του λόρδου Voldemort, τη μοχθηρή θανατοφάγο Bellatrix Lestrange.

Καθώς ξεπερνά τη συστολή της και βγαίνει από το καβούκι της, η Ginny καταφέρνει να κερδίσει όχι μόνο την εκτίμηση του αναγνωστικού κοινού, αλλά και την καρδιά του ινδάλματός της. Ο Harry Potter γνωρίζει σιγά σιγά την πραγματική Ginny -τη συμπονετική Ginny, την ακομπλεξάριστη κι ετοιμόλογη Ginny, την ικανή μονομάχο, την επιδέξια παίκτρια κουίντιτς- και αρχίζει να την ερωτεύεται.

Μετά το Hogwarts ασχολήθηκε επαγγελματικά με το Κουίντιτς, παίζοντας στην ομάδα Αγιοκέφαλες Άρπυιες. Αργότερα αποσύρθηκε για να κάνει οικογένεια και έγινε αθλητική αρχισυντάκτρια στον “Ημερήσιο Προφήτη”, γράφοντας άρθρα για το αγαπημένο της άθλημα. Παντρεύτηκε τον παιδικό της έρωτα, Harry Potter, και μαζί έκαναν τρία παιδιά: τον James Sirius, τον Albus Severus και τη Lily Luna.

Στο δεύτερο μέρος του σημερινού μας αφιερώματος, η Ginny Weasley θα μας μιλήσει για τα κόκκινα μαλλιά, και πώς αυτά μοιάζουν να κερδίζουν τις καρδιές των Potter.

Μαζί με το νεότερο μέλος της πιο διάσημης οικογένειας κοκκινομάλληδων μάγων, θα συζητήσουμε για το χρώμα που είναι συνυφασμένο με τον έρωτα και το πάθος. Θα ταξιδέψουμε στην ιστορία και τους θρύλους πίσω από τα πορφυρά μαλλιά. Θα ανακαλύψουμε πώς τα κόκκινα μαλλιά αποτέλεσαν  κατά το Μεσαίωνα αλάνθαστο σημάδι μαγείας.

Πηγές:

Pottermore
pottermore.com/features

thedailyowl

...almost there

Dang it.

ღ Amortentia ღ

EDITORIAL

"Amortentia", το νέο μας αφιέρωμα.

Με άλλα λόγια, το ιστολόγιο παντρεύει το ρομαντισμό του Βαλεντίνου με τη μαγεία του Wizardfest. Κρατώντας πάντα το μυστικισμό του Halloween, θα ταξιδέψουμε με το κυκνοσυρόμενο άρμα της Αφροδίτης και θα ανακαλύψουμε το άρωμα του πιο ισχυρού ερωτικού φίλτρου.

Ντύνω το ιστολόγιο με κρυστάλλους, ροζ κεριά και ροδοπέταλα και δίνουμε ραντεβού κάτω από τον ξάστερο ουρανό της μεγάλης τραπεζαρίας του Hogwarts. Χρυσόσκονη λούζει την ακαδημία μαγισσών, καθώς την επισκέπτονται νεράιδες, γοργόνες, μονόκεροι και μαγεμένοι πήγασοι. Μικροί φτερωτοί θεοί στοχεύουν τα βέλη τους στους μαθητές, καθώς τα μαγεμένα δέντρα του Απαγορευμένου Δάσους σιγοτραγουδούν ρομαντικές μελωδίες. Ερωτικές περγαμηνές καταφθάνουν με την Ταχυδρομική Υπηρεσία Κουκουβάγιων, ψιθυρίζοντας ερωτικά ραβασάκια στους παραλήπτες. Κομφετί σε σχήμα καρδιάς πέφτει σαν βροχή στο πρωινό γεύμα. Χέρι χέρι τα ζευγαράκια του Hogwarts θα χαθούν σε περιπάτους στο χιονισμένο Hogsmeade και θα απολαύσουν τσάι με ιβίσκο και κόκκινα μούρα στο τεϊοποτείο της Μαντάμ Πάντιφουτ.

Απόψε θα είμαι ο ξεναγός σας. Κρατάτε πάντοτε στο μυαλό σας την αφηγήτρια του αφιερώματος Halloween, με μία δόση ρομαντισμού στο φίλτρο των μαγικών της λέξεων. Το κεφάλι μου στεφανώνει ένα ροζ καπέλο με βέλο, κι ένας ροζ μανδύας θροΐζει καθώς περιπλανάται στις μυστικές αίθουσες και τις μετακινούμενες σκάλες του μαγεμένου μας κάστρου. Τα χείλη μου, πάντοτε βαμμένα σε άλικο κόκκινο, ψιθυρίζουν επωδές έρωτα. Ή μήπως είναι σκοτεινές κατάρες; Ο ντελικάτος καπνός ενός φίλτρου που σιγοβράζει μας τυλίγει, μαγεύοντας το μυαλό κι αιχμαλωτίζοντας τις αισθήσεις. Το λεπτό άρωμα των ατμών του συνθέτει σονέτα με νότες βανίλιας, κανέλας και παλιάς περγαμηνής. Ερωτικό φίλτρο ή θανάσιμο δηλητήριο;

Οι αναρτήσεις μας θα είναι πολυπρισματικές και πολυποίκιλες, όπως η ίδια η φύση τούτου του μεικτού αφιερώματος. Το μειδίαμα της μυστηριώδους αφηγήτριας παραμένει πάντοτε γοητευτικά απειλητικό. Η γενναιότητα δε μπορεί να υπάρξει χωρίς φόβο, όπως το φως δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το σκοτάδι. Άλλωστε δεν υπάρχει τίποτα πιο τρομακτικό από τη βασανιστική αγωνία των άγρυπνων νυχτών παρέα με τις σκέψεις σου...

Ας διεισδύσουμε στη νύχτα και ας κατακτήσουμε τη φευγαλέα γητεύτρα, την περιπέτεια. ღ

A Very Wicked Halloween

Τον Οκτώβριο του 2003 το Broadway γιορτάζει το Halloween με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Πρόκειται για την επόμενη ημέρα μετά τη μεγάλη πρεμιέρα του Wicked, ένα μιούζικαλ που έμελλε να γράψει τη δική του ιστορία στο σανίδι. Ένα θεατρικό έργο που αγαπήθηκε από κοινό και κριτικούς, αποσπώντας -μεταξύ άλλων- 10 υποψηφιότητες Tony Awards, 1 για Grammy Award and 11 για Drama Desk Awards. Το 2004 του απονέμονται 3 Tony Awards, ένα εκ των οποίων το Tony Α' Γυναικείου Ρόλου. Για την ιστορία, υποψήφιες για το βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου ήταν και οι δύο πρωταγωνίστριες του αρχικού θιάσου, Idina Menzel (Elphaba) Kristin Chenoweth (Glinda), ενώ νικήτρια της βραδιάς ήταν η Idina Menzel.

Το μιούζικαλ Wicked βασίζεται στο βιβλίο του Gregory Maguire Wicked: The Life and Times of the Wicked Witch of the West (1995), μια διασκευή (κι ένα είδος fanfic θα μπορούσαμε να πούμε) του κλασικού πλέον μυθιστορήματος του L. Frank Baum, The Wonderful Wizard of Oz (Ο Μάγος του Οζ, 1900). Διηγείται την απροσδόκητη φιλία ανάμεσα στην Elphaba (Wicked Witch of the West) και τη Glinda (The Good Witch) και όλα όσα τις ένωσαν και πλέον τις χωρίζουν. Πώς η Elphaba έγινε η Κακή Μάγισσα της Δύσης.

15 χρόνια μετά, οι πρώτες μάγισσες του Wicked τιμούν την επέτειο και επιστρέφουν στη Χώρα του Οζ για να γιορτάσουν το Halloween, μαγεύοντας μας με στίχους και μουσική.

Practical Magic

 

http://lisa-and-her-dark-paradise.tumblr.com/post/180618740271/always-throw-spilled-salt-over-your-left-shoulder

 

Always throw spilled salt over your left shoulder. 

Keep rosemary by your garden gate. 

Add pepper to your mashed potatoes. 

Plant roses and lavender, for luck. 

Fall in love whenever you can.

— Alice Hoffman, Practical Magic

Χρησμοί της Σίβυλλας

"Wizardfest", το φετινό μας αφιέρωμα.
Με άλλα λόγια, το ιστολόγιο παντρεύει το μυστικισμό του Halloween με την πανηγυρικότητα των Χριστουγέννων, ταξιδεύοντας μας σε χιονισμένα κάστρα, παγωμένες πολιτείες και πλανήτες χριστουγεννιάτικων δέντρων.

Ντύνω το ιστολόγιο με λαμπυρίζουσες χιονονιφάδες στο μαγεμένο ουρανό της μεγάλης τραπεζαρίας του Hogwarts και φορώ τον επίσημο μου μανδύα. Στην ακαδημία μαγισσών θα περάσουμε φέτος λευκές χριστουγεννιάτικες νύχτες μπροστά στο τζάκι του εντευκτηρίου μας, θα παίξουμε χιονοπόλεμο δίπλα στην παγωμένη λίμνη του Hogwarts, θα περιπλανηθούμε στα σοκάκια του Hogsmeade, θα πιούμε βουτυρόμπυρα και ουίσκι της φωτιάς στα Τρία Σκουπόξυλα, θα λικνιστούμε στο χορό του χειμερινού ηλιοστασίου, θα μελετήσουμε ξόρκια και θα αναζητήσουμε φανταστικά πλάσματα.

Απόψε θα είμαι ο ξεναγός σας. Κρατάτε πάντοτε στο μυαλό σας την αφηγήτρια του αφιερώματος Halloween, με μία δόση ανεμελιάς στο φίλτρο των μαγικών της λέξεων. Μη χάσετε από τα μάτια σας το μυτερό μου καπέλο, καθώς θα περιπλανιόμαστε στις μυστικές αίθουσες και τις μετακινούμενες σκάλες του μαγεμένου μας κάστρου. Τα χείλη μου, κατακόκκινα σαν το θυρεό του Gryffindor, ψιθυρίζουν ασταμάτητα προστατευτικά ξόρκια. Ή μήπως είναι σκοτεινές κατάρες; Το θρόισμα ενός μαύρου μανδύα με πορφυρή επένδυση, αντηχεί σαν μελωδία στα αυτιά μας. Ή μήπως είναι το βάδισμα κάποιου φανταστικού πλάσματος μέσα στο απαγορευμένο δάσος; Οι αναρτήσεις μας θα είναι πολυπρισματικές και πολυποίκιλες, όπως η ίδια η φύση τούτου του μεικτού αφιερώματος. Το μειδίαμα της μυστηριώδους αφηγήτριας παραμένει πάντοτε γοητευτικά απειλητικό. Η γενναιότητα δε μπορεί να υπάρξει χωρίς φόβο, όπως το φως δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το σκοτάδι. Άλλωστε δεν υπάρχει τίποτα πιο τρομακτικό από τη βασανιστική αγωνία των άγρυπνων νυχτών παρέα με τις σκέψεις σου...

Ας διεισδύσουμε στη νύχτα και ας κατακτήσουμε τη φευγαλέα γητεύτρα, την περιπέτεια.

***

Το θέμα του φετινού μας αφιερώματος ανοίγει ξανά την ακαδημία μαγισσών και μεταμφιέζει το ιστολόγιο -και μαζί τη συντάκτρια του- σε μικρά μαγισσάκια, σκοτεινά και μυστηριώδη, έτοιμα για ένα ακόμη φεστιβάλ τρόμου στον μπλογκο-εορτασμό του Halloween. Στα ράφια των αναρτήσεων στοιβάζω αποθέματα βοτάνων και κρυστάλλων και με οδηγό το στοιχειωμένο μας αφιέρωμα δημιουργώ ένα μπλογκο-γκριμουάρ στο οποίο καταγράφω το ταξίδι του μεγαλύτερου αφιερώματος του παρόντος ιστολογίου.

Ελάτε, λοιπόν, να φορέσουμε τα μυτερά μας καπέλα και με τα ραβδιά μας ανά χείρας να ξαμοληθούμε σε μαγικές περιπέτειες.

Η ακαδημία μαγισσών άνοιξε και αυτό το Halloween. Ελπίζω να μην παραμελήσατε τα διαβάσματα σας στις διακοπές. Παρακαλούνται οι μαθητές να παραδώσουν τις εργασίες τους στην έδρα. 

Τι εννοείς το θέστραλ σου έφαγε την έκθεση;

Το κουδούνι χτυπά στην ακαδημία μαγισσών. Πρώτη ώρα: Μαντική. Αφήστε φλιτζάνια και γυάλινες σφαίρες κατά μέρος. Στο σημερινό μάθημα, η καθηγήτρια Sybill Trelawney θα πραγματοποιήσει διδασκαλία θεωρίας. Μέσα από μια ιστορική αναδρομή στις Σίβυλλες της αρχαιότητας, μας εξηγεί από πού πήρε το όνομά της. Μόνον μαθαίνοντας και αγκαλιάζοντας το παρελθόν, θα μπορέσουμε να κυνηγήσουμε το μέλλον. Κρατήστε σημειώσεις, στα ΚΔΜ θα εξεταστείτε στην ιστορία της μαντικής.

Και μην ξεχνάτε· οι οιωνοί κρύβονται σε κοινή θέα.

Στην αρχαιότητα με τη λέξη Σίβυλλα χαρακτηριζόταν η οποιαδήποτε γυναίκα με μαντική ικανότητα που προφήτευε αυθόρμητα (χωρίς να ερωτηθεί), όταν περιερχόταν σε έκσταση, μελλοντικά συμβάντα (συνήθως δυσάρεστα ή φοβερά). Αυτό συνέβαινε, όπως πίστευαν οι αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι, γιατί δεχόταν την επίσκεψη ενός θεϊκού πνεύματος. Οι Σίβυλλες δεν είχαν σχέση εργασίας με κάποιο μαντείο.[1]

Σίβυλλα οὐκ ἄνευ θεοῦ προεθέσπισεν  

η Σίβυλλα προφήτευσε με τη θέληση του θεού, λέει ο Παυσανίας (7.8.8.6).[2]

Οι Σίβυλλες είχαν ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά:

1. Γεννιόντουσαν με το προφητικό χάρισμα, και γι' αυτό θεωρούνταν υπάρξεις ανάμεσα στους θεούς και τους ανθρώπους.

2. Ζούσαν πολύ περισσότερο από τους ανθρώπους.

3. Οι Σίβυλλες παρέμεναν παρθένες, αναγκαία προϋπόθεση για την επαφή τους με το θείο.

4. Αντίστοιχα με τον θεό της μαντικής Απόλλωνα που κρατούσε λύρα, αυτές κρατούσαν τη σαμβύκη (είδος τριγωνικής λύρας).

5. Ενίοτε προφήτευαν στη φύση, είτε μέσα σε σπήλαια (Κυμαία Σιβυλλα) είτε πάνω σε μια πέτρα που την κουβαλούσαν μαζί τους (Ηροφίλη).[3]

Οὐχ ὁρᾷς .., ὅσην χάριν ἔχει τὰ Σαπφικὰ μέλη, κηλοῦντα καὶ καταθέλγοντα τοὺς ἀκροωμένους; Σίβυλλα δὲ μαινομένῳ στόματι καθ᾽ Ἡράκλειτον ἀγέλαστα καὶ ἀκαλλώπιστα καὶ ἀμύριστα φθεγγομένη χιλίων ἐτῶν ἐξικνεῖται τῇ φωνῇ διὰ τὸν θεόν. (Ηράκλειτος, Fr. 92.1-5) 

[Δεν βλέπεις πόσο ευχάριστα είναι τα τραγούδια της Σαπφώς, που γοητεύουν και καταθέλγουν τους ακροατές; Ενώ η Σίβυλλα, με την ένθεη φωνή της, κατά τον Ηράκλειτο, αν και μιλάει αγέλαστα, ακαλλώπιστα και χωρίς αρώματα με τη φωνή της φθάνει χίλια χρόνια μακριά, χάρη στον θεό της. (Μετ. Β.Α. Κύρκος)[4]

Ετυμολογία

Η Σίβυλλα των Δελφών
του Μιχαήλ Αγγέλου

Ο πολιτικός και συγγραφέας Μάρκος Τερέντιος Βάρρωνας (116 π.Χ.-27 μ.Χ.) θεώρησε τη λέξη Σίβυλλα σύνθετη και κράμα δωρικών και αιολικών τύπων, από το δωρικό σιός (= θεός) και τον αιολικό τύπο της λέξης βουλή (=θέληση), βόλλα. 

Σίβυλλα, λοιπόν, είναι εκείνη που αποκαλύπτει τη θέληση του θεού. 

Η ετυμολογία αυτή, πολύ βολική για το έργο και με το έργο που πρόσφεραν οι Σίβυλλες, επινοήθηκε στο τέλος του ελληνορωμαϊκού κόσμου και διασώζεται μόνο από τον χριστιανό συγγραφέα Λακτάντιο (4ος αι. μ.Χ.) από τη Β. Αφρική (Divinarum Institutionum 6). 

Νεότερες έρευνες αμφισβητούν την ετυμολογία αυτή.[5]

Γνωστές Σίβυλλες

Τα αρχαιότερα ελληνικά κείμενα, που δεν φτάνουν πριν τον 6ο αι. π.Χ., κάνουν λόγο για μία και μοναδική Σίβυλλα (Ηράκλ., Fr. 92.3-5, Πλ., Φαίδρος 244a, Θεαγ. 124d9, Αριστοφ., Ειρήνη 1095, 1116, κ.ά.). Ο πρώτος που κάνει λόγο για «Σίβυλλες» στον πληθυντικό αριθμό είναι ο Αριστοτέλης (Πρβλ. 954a36).[6]

Ο Παυσανίας γράφει ότι η αρχαιότερη από όλες τις Σίβυλλες ήταν η Ηροφίλη, που έζησε πριν από τον Τρωικό Πόλεμο, κόρη του Δία και εγγονή του Ποσειδώνα. Νεότερή της ήταν μια άλλη Ηροφίλη, που κατοικούσε κοντά σε μια πηγή νερού στις Ερυθρές της Μικράς Ασίας (Ηράκλειτος, fr. 92). Οι μετά τον Αριστοτέλη πηγές αναφέρουν τρεις, 4 ή και 10 Σίβυλλες. 

Σύμφωνα με αρχαίους θρύλους, υπήρξαν συνολικά 12 Σίβυλλες σε όλη την αρχαιότητα. Από αυτές, οι πιο διάσημες ήταν:

• Η Ιδαία Σίβυλλα ή Σίβυλλα της Μαρπήσσου ή Ελλησποντία
• Η Σαμία Σίβυλλα
• Η Ερυθραία Σίβυλλα, η Ηροφίλη {νεότερη}
• Η Δελφική Σίβυλλα
• Η Κυμαία Σίβυλλα, η Δημώ ή Δημοφίλη

Λιγότερο γνωστές Σίβυλλες ήταν:

• Η Αιγυπτία Σίβυλλα
• Η Θεσπρωτίς Σίβυλλα
• Η Θετταλή Σίβυλλα, που ταυτίζεται με τη Μαντώ
• Η Κιμμερία Σίβυλλα
• Η Σίβυλλα της Κολοφώνας ή Λάμπουσα
• Η Λιβυκή Σίβυλλα
• Η Περσική Σίβυλλα
• Η Ροδία Σίβυλλα
• Η Σαρδιανή Σίβυλλα
• Η Σικελή Σίβυλλα
• Η Φρυγική Σίβυλλα
• Η Χαλδαϊκή Σίβυλλα

Στην ύστερη αρχαιότητα προστέθηκαν άλλες δύο Σίβυλλες, η «Ιουδαία Σίβυλλα» και η «Βαβυλωνία Σίβυλλα». Η δεύτερη αναφέρεται και με το όνομα Σάββη, αλλά η Σάββη είχε επίσης εβραϊκή καταγωγή. Ακόμα και η Βασίλισσα του Σαβά έχει αναφερθεί ως Σίβυλλα.[7] 

Η Κυμαία Σίβυλλα

Ένα από τα σπουδαιότερα μαντεία της αρχαιότητας βρισκόταν στην πρώτη αρχαιοελληνική αποικία των Ελλήνων στη Δύση. Στην Κύμη της Ιταλίας. Η ιέρεια όταν ήθελε να συμβουλευτεί τον Απόλλωνα έμπαινε μέσα σε μια θαλάσσια σπηλιά. Η ιέρεια ήταν η Σιβύλλα που τη σέβονταν και την εκτιμούσαν όλοι, από τον τελευταίο αγρότη μέχρι τον σπουδαιότερο βασιλιά. 

Η ονομασία «Κυμαία Σίβυλλα» δεν ήταν το πραγματικό της όνομα. Το «Κυμαία» προσδιόριζε την καταγωγή, ενώ με το «Σίβυλλα» προσδιορίζεται η προφητική της ιδιότητα. Σίβυλλες υπήρχαν πολλές. 

Ως πραγματικά ονόματα της Κυμαίας Σίβυλλας επικρατέστερα θεωρούνται τα : Αμάλθεια, Διηφόβη και Ιεροφίλη.

Ο μύθος έλεγε πως ο θεός Απόλλων της είχε χαρίσει χίλια χρόνια ζωής, αλλά επειδή δεν ενέδωσε στις σεξουαλικές του επιθυμίες, απέσυρε το δώρο της αιώνιας νεότητας, με αποτέλεσμα η Σίβυλλα να γερνάει συνεχώς με το πέρασμα των αιώνων.[8]

Ένας χρησμός του μαντείου έλεγε ότι ο Αινείας, που γνωρίσαμε σαν ήρωα της Τροίας, θα γινόταν ιδρυτής μιας μεγάλης και ισχυρής δυναστείας. Μετά τη φυγή του απ την Τροία έφτασε στο Λάτιο και επισκέφθηκε το μαντείο. Η Σιβύλλα τότε τον οδήγησε σε ένα μακρύ διάδρομο που γύρω του χόρευαν φοβερές σκιές. Ο Αινείας κατάλαβε ότι βρισκόταν στο βασίλειο των νεκρών. Τότε μπροστά του εμφανίστηκε ο πατέρας του ο Αγχίσης που τον διαβεβαίωσε ότι το μέλλον του θα ήταν λαμπρό και του έδειξε μια αυτοκρατορία που είχε στη μέση το Λάτιο. Αναφερόταν στη Ρώμη. Όντως σύμφωνα με το Βιργίλιο, ο Αινείας έγινε βασιλιάς αυτής της χώρας που εξελίχθηκε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.[9]

Η αρχαιολογική σκαπάνη επιβεβαιώνει το μύθο

Μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα υπήρχε ο μύθος αλλά δεν υπήρχαν αποδείξεις για το μαντείο της Σιβύλλας ήταν υπαρκτό στα πλαίσια του μύθου. 

Η είσοδος της σπηλιάς της Σίβυλλας

Τη δεκαετία του 1920 όμως, ομάδα αρχαιολόγων ξεκίνησε ανασκαφές στην περιοχή και κυρίως στο ναό του Απόλλωνα στην Κύμη. Τον Μάϊο του 1932 ο Ιταλός αρχαιολόγος Amadeo Maiuri εντόπισε υπόγειους διαδρόμους εκεί που βρισκόταν το μαντείο στην αρχαιότητα. Ήταν το «Cumae Cave», που θεωρείται πως είναι ο τόπος που συνδέεται με την Κυμαία Σίβυλλα. 

Όσοι ήθελαν να πάρουν χρησμό έπρεπε να κατέβουν μέσα απ τη στενή στοά μήκους 131 μέτρων για να φτάσουν στο σπήλαιο. Λόγω των φωτεινών ακτίνων που έμπαιναν στη σπηλιά ο άνθρωπος περνούσε από σημεία με έντονο φως και σημεία με έντονο σκοτάδι μέχρι να φτάσει στη Σίβυλλα. 

Κάπως έτσι οι άνθρωποι αυτοί φαίνονταν σαν σκιές και ο καθένας που βρισκόταν εκεί, είχε την αίσθηση ότι βρισκόταν στο βασίλειο του θανάτου. 

Ήταν ένας φοβερός μυστικιστικός κόσμος. 

Όταν ο ενδιαφερόμενος έφτανε στην είσοδο του σπηλαίου η Σιβύλλα φώναζε: 

«Ζητήστε το ρητό γρήγορα. Ο Θεός δείτε ο Θεός». 

Αμέσως άλλαζε έκφραση το πρόσωπό της, 

έλυνε τα μαλλιά της και η φωνή της δεν ήταν πια ανθρώπινη.[10]

Σιβυλλικά Βιβλία

Οι αρχαίοι Ρωμαίοι για τα καθημερινά τους ερωτήματα, συμβουλεύονταν ιερείς οι οποίοι «διάβαζαν» το κοντινό μέλλον στα εντόσθια θυσιασμένων ζώων και στο πέταγμα των πουλιών. 

Οι ηγέτες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας όμως, πίστευαν ότι απόλυτη ασφάλεια παρείχε μόνο ο γραπτός οδηγός του μέλλοντος, τα Σιβυλλικά Βιβλία. Πιστεύεται ότι στην αρχική τους μορφή, τα Σιβυλλικά Βιβλία ήταν έμμετροι λόγοι της ελληνόφωνης προφήτισσας Σίβυλλας, γραμμένοι πάνω σε φύλλα βελανιδιάς.

Όταν ζητούσε κάποιος συμβουλές από τα βιβλία δεν ήταν το ίδιο με το να ζητήσει χρησμό από την Πυθία των Δελφών. Οι χρησμοί της Πυθίας, αν και διφορούμενοι, απαντούσαν σε συγκεκριμένες ερωτήσεις. Τα Σιβυλλικά Βιβλία, αντιθέτως, είχαν γραφτεί αιώνες νωρίτερα και οι προφητείες που περιέχονταν σε αυτά μπορούσαν να προσαρμοστούν στην τρέχουσα κατάσταση.

Οι φύλακες δεν κοινοποιούσαν ποτέ τις αρχικές προφητείες, με αποτέλεσμα να μπορούν να τις ερμηνεύσουν με όποιο τρόπο ήθελαν.

Σύμφωνα με τα ρωμαϊκά έγγραφα, οι προβλέψεις της Σιβύλλας που είχαν περάσει σε γραπτά κείμενα, ήταν ορθές και ακριβείς σε τέτοιο βαθμό, ώστε ο Ταρκύνιος ο Υπερήφανος, ο έβδομος και τελευταίος βασιλιάς της Ρώμης, αγόρασε τα κείμενα πληρώνοντας ένα τεράστιο χρηματικό ποσό και πλέον, θεωρήθηκαν κρατικό μυστικό. 

Η Σίβυλλα πρόσφερε εννέα βιβλία με προφητείες στον έβδομο και τελευταίο βασιλιά της Ρώμης, τον τυραννικό Λεύκιο Ταρκύνιο τον Υπερήφανο. 

Η Κυμαία Σίβυλλα
του Μιχαήλ Αγγέλου

Όταν ο Ταρκύνιος αρνήθηκε να αγοράσει τα βιβλία επειδή θεώρησε ότι τα χρήματα που ζητούσε η Σίβυλλα ήταν πολλά, εκείνη έκαψε τρεις τόμους και τους πρόσφερε τους υπόλοιπους στην ίδια τιμή. Ο Ταρκύνιος απέρριψε και τη δεύτερη προσφορά, με αποτέλεσμα η Σίβυλλα να κάψει τρία ακόμα βιβλία.[11]

Τότε ο βασιλιάς συνειδητοποίησε το λάθος του και συμφώνησε να αγοράσει τα τρία εναπομείναντα βιβλία στην αρχική τιμή. Τα μετέφερε στη Ρώμη, όπου τα τοποθέτησε σε ένα πέτρινο θησαυροφυλάκιο σε μια κρύπτη κάτω από τον νέο Ναό του Δία που είχε κατασκευαστεί κατ’ εντολή του, στον λόφο του Καπιτωλίου. Η Σίβυλλα τότε εξαφανίστηκε.[12]

Η φροντίδα των βιβλίων ανατέθηκε σε δέκα, και αργότερα δεκαπέντε, ανώτερους υπαλλήλους, του φύλακες των σιβυλλικών βιβλίων, οι οποίοι έπρεπε να τα διατηρούν σε ασφαλές και μυστικό μέρος.

Την περίοδο της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, μόνο 15 εκλεγμένοι που τους επέλεγε η Ρωμαϊκή Σύγκλητος είχαν το δικαίωμα πρόσβασης στα βιβλία της Σίβυλλας. Επρόκειτο για τα «Σιβυλλικά βιβλία» που φυλάσσονταν και φρουρούνταν σε μια μαρμάρινη κρύπτη κάτω απ το ναό του Καπιτωλίου Δία στη Ρώμη.

Σ’ αυτά κατέφευγαν σε περιόδους ανάγκης όπως στα πρόθυρα ενός πολέμου. Έχει καταγραφεί πως ο τελευταίος αυτοκράτορας που τα συμβουλεύτηκε ήταν ο Ιουλιανός, ο οποίος λεγόταν και «Αποστάτης», επειδή είχε επιχειρήσει να επαναφέρει την ειδωλολατρία στην εκχριστιανισμένη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. 

Ο Ιουλιανός τα συμβουλεύτηκε όταν ετοιμαζόταν να εισβάλει στην Περσία και οι φύλακες του απάντησαν πως το κατάλληλο έτος για να περάσει τα σύνορα ήταν το 363 μ.Χ. Όμως τα Βιβλία δεν διευκρίνιζαν ποιος θα ωφελούνταν από την εισβολή των Ρωμαίων στην περσική επικράτεια. Στο τέλος, αποδείχτηκε πως ωφελήθηκαν οι Πέρσες. Οι Ρωμαίοι νικήθηκαν, ο Ιουλιανός σκοτώθηκε και ο χριστιανισμός αποκαταστάθηκε στην αυτοκρατορία.[13]

Γύρω στο 83 π.Χ., τα Σιβυλλικά Βιβλία καταστράφηκαν σε μια πυρκαγιά και η Σύγκλητος για να τα αντικαταστήσει, έστειλε αντιπροσώπους να συλλέξουν παρόμοιες προφητείες από ναούς και ιερούς τόπους σε ολόκληρη την αυτοκρατορία.

Τα βιβλία, αφού αντικαταστάθηκαν μετά την πυρκαγιά του 83 π.Χ, επιβίωσαν μέχρι την εποχή του Μεγάλου Θεοδοσίου και γλίτωσαν από τις καταστροφές που προκάλεσαν σε πολλούς ναούς οι φανατικοί χριστιανοί, αλλά μόνο για έξι ακόμα χρόνια.

Το 405 μ.Χ. ο διοικητής της Δυτικής Αυτοκρατορίας, Στίλικο, διέταξε να καούν δημόσια. Τα κίνητρά του ήταν περισσότερο πολιτικά παρά θρησκευτικά, καθώς την εποχή εκείνη ένας βάρβαρος στρατός απειλούσε ότι θα τα χρησιμοποιήσει εναντίον των Ρωμαίων.[14]

Αυτά τα βιβλία, εκ των οποίων μόνο κάποια αποσπάσματα έχουν διασωθεί, δεν πρέπει να συγχέονται με τους "Σιβυλλικούς Χρησμούς", 12 βιβλία με προφητείες που εικάζεται ότι έχουν συγγραφεί σε ιουδαιοχριστιανικό περιβάλλον.[15]

Οι Σίβυλλες στην τέχνη

Οι τοιχογραφίες του Μιχαήλ Αγγέλου
στην Καπέλα Σιξτίνα

Η δυτική χριστιανική τέχνη εμπνεύσθηκε πολλές φορές από τις Σίβυλλες, στις οποίες αποδιδόταν συμβολικός χαρακτήρας. 

Ο Μιχαήλ Άγγελος στις γνωστές τοιχογραφίες του της Καπέλα Σιξτίνα, στο Βατικανό, έχει ζωγραφίσει 5 Σίβυλλες, την καθεμιά με διαφορετική μορφή και σε διαφορετική στάση, που θεωρούνται από τα πιο χαρακτηριστικά έργα του. 

4 Σίβυλλες ζωγράφισε και ο Ραφαήλ στις τοιχογραφίες στον ναό της Παναγίας της Ειρήνης στη Ρώμη.[16]

Πηγές:

Βικιπαίδεια

Μηχανή του Χρόνου

Αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία