ΦΑΚΕΛΟΣ: ΤΑΤΟΥΑΖ

Πάμε να μιλήσουμε λίγο για τατουάζ και μλκες ανθρώπους;

Τα τατουάζ είναι, όπως το σκέφτομαι εγώ, ένα παράθυρο στην ψυχή κ το μυαλό του κάθε ανθρώπου. Είναι σαν να σου ανοίγει λίγο το "μέσα" του, χωρίς να σου πει τίποτα, σου δείχνει κάτι πολύτιμο του κ αυτό για μένα είναι ιερό. Δεν έχει σημασία να μου αρέσει προσωπικά ή όχι, φίλε, ο άλλος μου δείχνει ένα κομμάτι από τα "σπλάχνα" του κ θα τολμήσω εγώ να πω αν το εγκρίνω ή όχι;; ΜΗ ΣΩΣΩ Κ ΤΟ ΕΓΚΡΙΝΩ ΠΟΤΕ!

Δεν είναι "μόδα" το τατουάζ. Είναι "μόδα" ίσως, η ανάγκη των ανθρώπων να επικοινωνήσουν συναισθήματα ή σκέψεις τους, να "σύρουν" στην επιφάνεια του κορμιού τους, ότι κρατούν στα βάθη της ψυχής τους. Ποιος είμαι εγώ, που θα κρίνω τα μύχια της ψυχής του καθενός, τα "ανείπωτα" του; Ένα όνομα, μια ημερομηνία, ένα σύμβολο, μια αστεία εικόνα, ένα πρόσωπο, απεικονίσεις ζώων, μια φράση, ένας γρίφος... Σέβομαι την ανάγκη, την επιθυμία σου να κάνεις το σώμα σου καμβά έκφρασης και αντιλαμβάνομαι πως μου επιτρέπεις να ρίξω μια ματιά στην ιστορία σου, στη ζωή κ την προσωπικότητα σου. Το σέβομαι και σου χαμογελώ κ γω, χαίρομαι όταν αναγνωρίζεις κ συ, στο δικό μου δέρμα, αυτά που επιλέγω κ γω να εκθέσω.

Το πρώτο μου τατού, το έκανα όταν ήμουν 20 χρονών. Σχετικά μικρό κ διακριτικό, αν δεν ήθελα δεν φαινόταν. Κάτι που λόγω δουλειάς τότε, προτιμούσα.

Πέρυσι, ανήμερα στα γενέθλια μου, έκανα ένα δώρο στον εαυτό μου, που το σκεφτόμουν καιρό. Ένα ΜΕΓΑΛΟ τατουάζ στο βραχίονα, στο χέρι μου. Αν είστε παλιοί στη σελίδα, θα θυμάστε ίσως, είχα βάλει κ βιντεάκι.. (Που είχαν πεταχτεί μερικοί κι έγραφαν "αααα εμένα δε μ αρέσει 😄" κ όταν τους απαντούσα κι εμένα δε μ αρέσει η καρικατούρα που έχεις στη μέση του προσώπου σου, "αυτή είναι η μύτη μου!!!!" "έλα ρε, νόμιζα πως ήταν κάποιο εφφέ, τι μελιτζάνα είναι αυτή" - "πως τολμάς να με προσβάλεις, φυστίκι" - "γιατί ταράζεσαι; αν εσύ εκφέρεις γνώμη για το σώμα μου, να μη μιλήσω κ γω για το δικό σου; ΚΑΙΙΙΙΙΙΙ ΜΠΛΟΚ")

Πριν λίγες μέρες, πάλι μου την έπεσε μια θείτσα εκεί που έπινα καφέ με μια φίλη, "μα γιατί έχεις τατουάζ στο χέρι, γιατί τ έκανες, μια χαρά κοπέλα είσαι, μορφωμένη, έχεις κ παιδί" και κλασικά η ατάκα κόλαφος, "ΕΜΕΝΑ ΔΕ Μ ΑΡΕΣΕΙ, ΕΓΩ ΔΕΝ ΘΑ ΕΚΑΝΑ ΠΟΤΕ". Ε, να σου γμσ, ένα ρημαδοκαφέ βγήκα να πιω θα μου τον βγάλεις από τη μύτη!!!

Το να έχεις τατουάζ, είναι στάση ζωής. Το να μην έχεις, είναι επίσης στάση ζωής. Όσο σέβομαι τους ανθρώπους που δεν έχουν κ δεν θα ήθελαν ποτέ να αποκτήσουν "ζωγραφιές" στο σώμα τους, άλλο τόσο αγαπώ αυτούς που το κάνουν. Μικρό και διακρτικό τατουάζ ή τατού ΤΟΥΜΠΑΝΟ, δεν έχει σημασία. Σημασία όμως, έχει να μην τους προσβάλω. Δεν ξόδεψαν τόσα χρήματα, δεν άντεξαν τον πόνο της διαδικασίας, για να σκάει ο κάθε τυχάρπαστος "α εμένα δε μ αρέσει" ΠΟΙΟΣ ΣΕ ΡΩΤΗΣΕ ΡΕ ΓΕΛΟΙΕ, ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΥΣΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΑΠΟΨΗ ΣΤΟ ΠΟΙΑ ΜΟΡΦΗ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΜΟΥ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΕΡΜΑ ΜΟΥ"

Από την άλλη, σκέφτομαι πως το να κάτσεις να εξηγήσεις σε κάποιον, για ποιο λόγο πρέπει να σέβεται τα τατουάζ στα σώματα των αθρώπων, είναι χρονοβόρο και συχνά ψυχοφθόρο.Και λίγο ανόητο να προσπαθείς να εξηγείς τα αυτονόητα περί σεβασμού και αυτοδιάθεσης.

Ενώ το "πως είσαι έτσι ρε, σύρε μπζόφα που έχεις κ άποψη για το σώμα μου, που είναι η μάπα σου σα μποστάνι, μύτη μελιτζάνα, 2 σπυριά κάπαρη για μάτια και τι αυτια μαρουλόφυλλα ειναι αυτά που έχεις" επιφέρει ένα καίριο χτύπημα, που συνήθως φέρνει κ διακοπή των σχέσεων, αν αυτό δεν είναι ευλογία, δεν ξέρω τι είναι...

Η θείτσα με βλέπει κ αλλάζει πεζοδρόμιο. Και σίγουρα, ακόμα προσπαθεί να καταλάβει, τι δεν πάει καλά με τη μούρη της και γιατί της έθιξα τη μελιτζ, τη μύτη της τέλος πάντων. 😁

Πηγή: Φυστίκι ΠουΚυλάει

Millenial food trends

What do millenials eat?

Αυτές είναι οι τέσσερις κορυφαίες τροφές της εποχής των millenials

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά διατροφικά trends της εποχής μας είναι να προσέχει κανείς τις τροφές που επιλέγει ανάλογα με το πόσο καλή είναι για την υγεία μας

Τα παρακάτω τρόφιμα και ροφήματα βρίσκονται στην κορυφή των προτιμήσεων των millenials:

Κινόα

Είναι μάλλον ο επίσημος αντικαταστάτης του ρυζιού, ωστόσο δεν περιέχει γλουτένη και έχει πολύ υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη. Σίγουρα πρόκειται για το trend των τελευταίων ετών, ωστόσο είναι τόσο νόστιμο, όσο και θρεπτικό!

Τοστ με αβοκάντο

Πολλοί λένε ότι πρόκειται για το πιο εμβληματικό πιάτο της εποχής και ορκίζονται για την νοστιμιά του

Cold Brew Coffee

Καφές που δεν χάνει τη φρεσκάδα του ακόμη και μετά από ώρες. Δεν είναι ίδιος με τον κλασικό κρύο καφέ ενώ έχει και λιγότερη καφεΐνη.

Βρώμη με γάλα από την προηγούμενη νύχτα (overnight oats)

Καθώς πολλές φορές το πρωί βιαζόμαστε να φύγουμε για τη δουλειά και δεν προλαβαίνουμε να φτιάξουμε πρωινό, η λύση με τη βρώμη από την προηγούμενη νύχτα είναι σωτήρια! 

Απλά τη βάζεις σε ένα μπολ με γάλα και ό,τι συνοδευτικό θέλεις (φρούτα, κομμάτια σοκολάτας κλπ) και το αφήνεις στο ψυγείο. Το πρωί η απόλαυση και η θρέψη σε περιμένει!

Πηγή: in.gr

Page 1

Can you remember who you were, before the world told you who you should be?

- Danielle LaPorte

Who prays for Satan?

Who, in eighteen centuries, has had the common humanity to pray for the one sinner that needed it most?

What's up?

A guy ate a bat and now i am unemployed

Πέθανες και μήτε κανένας ξέρει αν υπήρξες

" Λες έχω αμπέλια και χωράφια και σπίτια και γης. Κουράδες έχεις. Κανένας άνθρωπος δεν έχει γη. Η γης έχει εμάς και σπάει κέφι μαζί μας, άσε που την ενοχλάμε κάθε λίγο σαν κοτόψειρες.Δύναμη; Μπούρδες. Ίδρωσες να κάνεις μια πολυκατοικία 46 διαμερίσματα και πλακώνει ένας σεισμός και στην κάνει λιάδα.Πήρες παρασήματα και χειροκροτήματα και ζήτω και έρχεται αδερφάκι μου ένα τόσο δα μικρόβιο από συνάχι και σε κάνει μια πτωματάρα, χωρίς να το καταλάβεις.Έβαλες παρά στην μπάντα και διέταξες κόσμο κάντε έτσι ρε μερμήγκια ασήμαντα και σε πιάνει ένα κόψιμο και είσαι ρεζίλης στη λεκάνη του καμπινέ.Κάνεις το δυνατό κι έτσι και πιάσει μια παγωνιά τρέμεις σαν παλιόσκυλο και από την άλλη μεριά, μια μολόχα, ένα χορταράκι ασήμαντο, κάθεται όλη νύχτα και τρώει τους αέρηδες και το χιονιά και το πρωί, είναι φρέσκο και δεν του 'γινε τίποτα.Πού 'ν’ η δύναμή σου ρε φιόγκο κάτου από τούτο εδώ το Σύμπαν που μας πλακώνει με το βάρος του; Πού 'ναι τα μεγαλεία σου και το τουπέ σου; Μια ανάποδη να πάρουνε τα πράματα, στα λεφτά, στα πολιτικά, στην υγεία, στα όλα που την βασίζεις, πας, ξεγράφτηκες και μήτε που θέλουνε να σε θυμούνται οι άλλοι.Πέθανες και περάσανε πενήντα χρόνια και μήτε κανένας ξέρει αν υπήρξες και αν έκανες και σε φοβηθήκανε και σε λογαριάσανε... "

- Νίκος Τσιφόρος

Πηγή: Η Ποίησις Εντός Μας

Από τη «Χαμένη Γενιά» μέχρι τους Millenials

Ποιες είναι οι καθιερωμένες γενιές από τον 20ο αιώνα και μετά;

Millennials, Generation X, Generation Y, λέξεις που σίγουρα κάπου έχεις ακούσει αλλά ίσως δεν γνωρίζεις τι ακριβώς σημαίνουν και ποιους προσδιορίζουν. Πρόκειται για ονομασίες γενεών, ανθρώπων με κοντινές ηλικίες που έχουν παρόμοια βιώματα αλλά και κοινές πολιτισμικές, πολιτικές, οικονομικές και τεχνολογικές επιρροές. Επομένως, κάθε γενιά έχει τα δικά της χαρακτηριστικά, τον δικό της κώδικα επικοινωνίας και κατ’ επέκταση τη δική της ονομασία. 

Πότε όμως τελειώνει μία γενιά και ξεκινά η επόμενη; 

Η απάντηση στο ερώτημα είναι εύκολη. Όταν οι εκπρόσωποι μίας γενιάς φτάσουν σε ηλικία που θεωρητικά θα μπορούσαν να αποκτήσoυν δικό τους παιδί, τότε έχουμε τη συγκεκριμένη αλλαγή. Δεδομένου όμως ότι από γενιά σε γενιά το ηλικιακό όριο στο οποίο τα ζευγάρια αποφασίζουν να γίνουν γονείς αλλάζει (για παράδειγμα οι γιαγιάδες μας έφτιαχναν οικογένεια σε πολύ μικρότερη ηλικία απ’ ότι οι σημερινές γυναίκες), τα χρόνια τα οποία χρειάζονται για να περάσουμε από τη μια γενιά στην επόμενη δεν είναι πάντοτε ίδια.

Αυτή τη στιγμή υπολογίζεται ότι ο μέσος όρος ηλικίας που οι περισσότεροι άνθρωποι του δυτικού κόσμου γίνονται γονείς είναι κοντά στα 30 χρόνια. Σύμφωνα με έρευνες, το 51,2% των γυναικών στην Ευρώπη γεννούν το πρώτο τους παιδί σε ηλικία 20-29, ενώ το 40,6% σε ηλικία 30-39. Για το λόγο αυτό, άτυπα καθιερώθηκε πως η κάθε γενιά πλέον θα αλλάζει κάθε 25 χρόνια.

Ποιες είναι όμως οι καθιερωμένες γενιές από τον 20ο αιώνα και μετά; 

Η χαμένη γενιά του 1914 - The Lost Generation 

Όσοι είναι γεννημένοι μεταξύ 1890 - 1915

Κοινά στοιχεία - βιώματα: Φυσικά ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, στον οποίο σχεδόν 20 εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Επιπλέον η ονομασία της προσδιορίζει πως η συγκεκριμένη γενιά βρέθηκε «χαμένη» σε έναν κόσμο μεταξύ δύο παγκοσμίων πολέμων.

Η σπουδαιότερη γενιά - The Greatest Generations

Όσοι είναι γεννημένοι μεταξύ 1910 - 1924

Κοινά στοιχεία - βιώματα: Η παγκόσμια οικονομική κρίση του 1929 και ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος είναι τα δύο συνταρακτικά γεγονότα που καθόρισαν τις ζωές της γενιάς αυτής. Επιπλέον οι άνθρωποι αυτοί γνώρισαν τις πρώτες μεγάλες τεχνολογικές καινοτομίες όπως το τηλέφωνο και το ραδιόφωνο. 

Η σιωπηρή γενιά - The Silent Generation - Builders

Όσοι είναι γεννημένοι μεταξύ 1925 - 1945

Κοινά στοιχεία - βιώματα: Το όνομα της προέρχεται από την αφοσίωση της γενιάς στη σκληρή δουλειά και όχι στον ακτιβισμό. Η «Σιωπηρή Γενιά» βρίσκει μπροστά της έναν κόσμο διαλυμένο από τον πόλεμο και την ύφεση και πρέπει να τον ξαναχτίσει από την αρχή. 

Οι άνθρωποι αυτής της γενιάς αποτελούν πιστούς υπαλλήλους, παραδοσιακούς, που εργάστηκαν σκληρά και έχτισαν τα θεμέλια του κόσμου όπως τον γνωρίσαμε σήμερα.

Είναι η τελευταία γενιά που δεν επηρεάστηκε (εργασιακά) από την τεχνολογική επανάσταση των τελευταίων χρόνων, καθώς είχαν ήδη αποσυρθεί από την αγορά εργασίας.

Οι Baby Boomers - Baby Boomer Generation

Όσοι είναι γεννημένοι μεταξύ 1946 - 1964

Κοινά στοιχεία - βιώματα: Το όνομα της προέρχεται από την «έκρηξη γεννήσεων» που σημειώθηκε κατά την περίοδο αυτή στον δυτικό κόσμο.

Πρόκειται για την πρώτη εξ' ολοκλήρου μεταπολεμική γενιά. Είναι μια γενιά επαναστατική, η οποία αμφισβητεί το παραδοσιακό κατεστημένο και επιζητεί καινοτομίες και αλλαγές. Είναι η γενιά των Χίπηδων, του Μάη του 68’ του Πολυτεχνείου στην Ελλάδα αλλά και γενικότερα εκείνη που έζησε την κορύφωση του «Ψυχρού Πολέμου».

Αυτοπροσδιορίζεται ως ξεχωριστή σε σχέση με τις προηγούμενες και τις επόμενες γενιές, καθώς κατάφερε να ξεπεράσει τους προγόνους της και να δημιουργήσει μια νέα ισχυρή μεσαία τάξη, ενώ ακόμα και σήμερα κρατά στα χέρια της την κοινωνική, επιστημονική και καλλιτεχνική ζωή. 

Η Γενιά Χ - Generation X

Όσοι είναι γεννημένοι μεταξύ 1965 – 1980

Κοινά στοιχεία - βιώματα: Θεωρείται η «Τυχερή Γενιά» καθώς γνώρισε μια εποχή μεγάλης οικονομικής άνθησης. Οι γονείς των ανθρώπων αυτών ήταν λιγότερο καταπιεστικοί, ενώ οι περισσότερες μητέρες τους είχαν βγει στην αγορά εργασίας.

Είναι η γενιά που από μικρή ηλικία παρακολουθεί τηλεόραση (MTV Generation), ενώ επηρεάστηκε από την κουλτούρα του χιπ χοπ και τις υπερπαραγωγές του Hollywood (Star Wars κλπ).

Θεωρείται μια γενιά που στην ηλικία της πνευματικής της ωρίμανσης κατάφερε να ζήσει μια ευτυχισμένη και ισορροπημένη ζωή ενώ τα τελευταία χρόνια επηρεάστηκε έντονα από παγκόσμια οικονομική ύφεση του 2008.

Millennials - Generation Y - Gen Next

Όσοι είναι γεννημένοι μεταξύ 1981 – 1995 (ή 2000)

Κοινά στοιχεία - βιώματα: Είναι η γενιά που γεννήθηκε και μεγάλωσε μέσα σε μια τεχνολογική «έκρηξη». Από την τηλεόραση στο Ίντερνετ και από εκεί στα smartphones. Τα χαρακτηριστικά της ποικίλλουν ανά περιοχή καθώς οι οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες έχουν πλέον διαμορφωθεί διαφορετικά από χώρα σε χώρα. Είναι όμως κοινό χαρακτηριστικό πως η ζωή τους έχει επηρεαστεί έντονα από τα social media.

Βγήκαν - και συνεχίζουν να βγαίνουν - σε μια αγορά εργασίας πληγωμένη από την οικονομική κρίση, ενώ έχει παρατηρηθεί μια γενικότερη αδιαφορία για πράγματα που αφορούν την τέχνη, την ιστορία και την πολιτική. 

Το όνομα Millennials, φυσικά προέρχεται από το γεγονός πως ξεκίνησαν να δημιουργούν και να εργάζονται στη νέα χιλιετία.

Η Γενιά Ζ - Generation Z

Όσοι είναι γεννημένοι μεταξύ 1996 ή 2001 – 2010 (ή 2015)

Κοινά στοιχεία - βιώματα: Η γενιά που ζει εξ’ ολοκλήρου στη νέα χιλιετία. Πράγματα όπως το Διαδίκτυο, τα smartphones και τα social media θεωρούνται δεδομένα και μια ζωή χωρίς αυτά αδιανόητη.

Εδώ η αδιαφορία για πράγματα του παρελθόντος πολλές φορές μεταλλάσσεται σε μία βιντάζ νοσταλγία, όμως ακόμα δεν μπορούμε ακόμα να πούμε με σιγουριά ποια θα είναι η εξέλιξη αυτών των παιδιών, που αρχίζουν σιγά σιγά να ενηλικιώνονται.

Οι ειδικοί ωστόσο θεωρούν ότι επειδή η γενιά αυτή έχει δει τους γονείς της να δυσκολεύονται από την παγκόσμια ύφεση του 2008 θα επιδιώξει την ανεξαρτησία της μέσα από σκληρή δουλειά.

Γενιά Άλφα - Gen Alpha

Όσοι είναι γεννημένοι και θα γεννηθούν μεταξύ 2011 - 2025

Ακόμα δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι θα επηρεάσει τη ζωή αυτής της γενιάς. Ωστόσο κάποιοι ειδικοί ήδη αναφέρουν πως θα υπάρχει ακόμα μεγαλύτερη έλξη προς την πολυπολιτισμικότητα ενώ οι κανόνες των φύλων θα αρχίσουν να «ξεθωριάζουν».

Επιμέλεια: Πασχάλης Γαγάνης

Πηγή: ethnos.gr

ΕΡΩΤΑΣ ΣΤΟ ΚΑΠΝΙΣΤΗΡΙΟ

Smirting

Έρωτας στα χρόνια της καπνοαπαγόρευσης

Η Ελλάδα ξαναπροσπαθεί επισήμως να «κόψει» το τσιγάρο σε όλους τους εσωτερικούς χώρους. Στους εξωτερικούς χώρους, όμως, «από τις στάχτες» των εξόριστων καπνιστών, γεννιούνται νέοι έρωτες.

του Γιώργου Κόκουβα

Ο θεριακλής Έλληνας, αλλά και ο απλός πολίτης που βρίσκει στο στριφτό του τσιγάρο την παρηγοριά από τα οικονομικά βάρη, τελούν από την 1η Σεπτεμβρίου υπό διωγμό από το υπουργείο Υγείας. Η εφαρμογή του νέου νόμου για την απαγόρευση του καπνίσματος απειλεί να αδειάσει τις καφετέριες και τα εστιατόρια, στέλνοντας τους θαμώνες για «αναγκαστικό» διάλειμμα για τσιγαράκι στα πεζοδρόμια.

Όταν, όμως, οι καπνιστές κοιτάξουν γύρω τους, θα συνειδητοποιήσουν ότι η εξορία, κάθε άλλο παρά σε μοναξιά μεταφράζεται. Αντίθετα, ο αέρας έξω από τους απαγορευμένους χώρους μυρίζει καπνό και φλερτ. Κάπως έτσι γεννιέται η νέα μόδα του smirting, που συνδυάζει καπνό και ερωτική διάθεση.

Ο «απαγορευμένος» καρπός της ΕλλάδαςΣτην χώρα μας, το «κυνήγι» του τσιγάρου έχει ιστορία σχεδόν ίση με την ηλικία του νεοελληνικού κράτους. Για πρώτη φορά, το «καπνίζειν» απαγορεύτηκε με βασιλικό διάταγμα του Όθωνα το 1856. Περιορισμένη σε κρατικά μόνο κτίρια, η συγκεκριμένη απαγόρευση περίμενε υπομονετικά να περάσει ενάμισης αιώνας, για να ενταθούν και πάλι οι απόπειρες πάταξης των «μίνι φουγάρων». Το 2002 ένας σχετικός νόμος πέρασε και… δεν ακούμπησε τους φανατικούς του καπνού, που βρήκαν ένα σωρό παραθυράκια για να παρακάμψουν τις «βλαβερές» συνέπειες της απαγόρευσης. Το 2008 συντάχθηκε νέος, αυστηρότερος νόμος, που τέθηκε σε ισχύ από τον Ιούλιο του 2009, αλλά δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Οι εξαιρέσεις και πάλι βρήκαν τον τρόπο να γίνουν ο κανόνας, μέχρι αυτόν τον Σεπτέμβρη, οπότε και η «τσιμπίδα» του νόμου επανήλθε δριμύτερη.

«Βγαίνω για smirting!»

Ο αγγλικός αυτός νεολογισμός προέρχεται από τους όρους «smoking» και «flirting». Κάπνισμα και φλερτάρισμα με άλλα λόγια έγινε η νέα μόδα σε όλες τις περιοχές του κόσμου, όπου το «φετίχ» του cowboy της διαφήμισης, ανακηρύχθηκε θανάσιμος εχθρός.

Ξεκινώντας το 2003 από τις ΗΠΑ, το «σμερτάρισμα», όπως μεταφέρθηκε στα νεοελληνικά, μετακόμισε στην Ευρώπη. Η Ιρλανδία το 2005 «έδειξε το τασάκι» στους καπνιστές της χώρας. Εκείνοι, αντί να σβήσουν το τσιγάρο τους, προτίμησαν να «ζεσταθούν» στο τσουχτερό κρύο των δρόμων της Ιρλανδίας με λίγες τζούρες νικοτίνης και πολλές απόπειρες έξυπνης ατάκας προς το αντίθετο φύλο.

Την νέα συνήθεια «αγκάλιασε» και η Βρετανία, όπου αμέσως μετά η σχετική νομοθεσία έγινε πιο αυστηρή. Από τα βόρεια, το smirting έρχεται και στον Νότο, με τις ευλογίες της –μέχρι προ ολίγων ημερών- υπουργού Υγείας. Η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου προώθησε σε τηλεοπτική της εμφάνιση το «φλερτ μετά καπνού», ως εναλλακτική των Ελλήνων που δεν θέλουν να κόψουν το τσιγάρο.

Οι Έλληνες είναι οι πιο αμετανόητοι καπνιστές της Ευρώπης, σύμφωνα με την EUPHIX (Πληροφοριακό σύστημα Δημόσιας Υγείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης). Με ποσοστό καπνιστών 38% αναδεικνύονται σε πρωταθλητές στο τσιγάρο. Είναι γνωστό, επίσης, ότι οι Έλληνες είναι πρωταθλητές στο… καμάκι. Γιατί να μην τα συνδυάσουμε; Κάπως έτσι σκέφτηκε το υπουργείο, και δεν αποκλείεται να εισακουστεί η προτροπή του, αφού το ελαφρύ κλίμα της χώρας θα ευνοήσει τις «υπαίθριες» γνωριμίες.

Σύμφωνα, μάλιστα, με παρατηρήσεις στην συμπεριφορά των ανθρώπων στις ήδη «σμερτίζουσες» χώρες, η ενδιαφέρουσα δραστηριότητα προσελκύει και τους μη-καπνιστές προς τους εξωτερικούς χώρους. Ακόμα και όσοι δεν έχουν λόγο να αφήσουν την μπύρα τους και να βγουν στο αγιάζι, το κάνουν για να συμμετέχουν στα «φλογερά» τετ-α-τετ. 

Οι κοινωνιολόγοι πιστεύουν πως η περιθωριοποίηση των καπνιστών τους δένει περισσότερο, κάνοντας τους «συνένοχους», που τελούν υπό το καθεστώς μίας ιδιότυπης εξορίας. Γι’ αυτό, είναι πιο εύκολο να μειωθούν οι αποστάσεις μεταξύ τους και να προκύψει η ερωτική προσέγγιση. Δεν είναι λίγα τα ευτυχή ζευγάρια που τους ένωσε… ένας αναπτήρας έξω από κάποιο μπαρ.

Από τώρα και στο εξής λοιπόν, οι καπνιστές της παρέας ξέρετε τι πρέπει να κάνετε όταν σας έρθει η ακατανίκητη επιθυμία για νικοτίνη και βρίσκεστε σε δημόσιο χώρο. Περάστε στο «πεζοδρόμιο της στάχτης» και ζητήστε φωτιά από την ενδιαφέρουσα παρουσία, με την οποία δεν βρίσκατε μία πιστευτή αφορμή για να πιάσετε συζήτηση όσο βρισκόσασταν μέσα.

Η κλισέ ερώτηση «Έχεις φωτιά;» αποκτά πλέον καινούριο νόημα και οι εξαρτημένοι αυτής της χώρας, θα περιμένουν σαν… τσιγάρα αναμμένα στα πεζούλια και στις αυλές των μαγαζιών για έναν «σπιρτόζο» συνομιλητή στο πεντάλεπτο του «ξεχαρμανιάσματος». Μία απλή φράση, όπως «Τι λες για την απαγόρευση;» είναι αρκετή για να προσεγγίσετε έναν άγνωστο καπνιστή, που ρίχνει «στάχτη στα μάτια» της απαγόρευσης.

Κάπως έτσι, το υπουργείο Υγείας μάς σπρώχνει στις εξής προτροπές: Αν δείτε κάποιον να καπνίζει σε εσωτερικό χώρο, πάρτε τον αριθμό 1142. Αν δείτε κάποιον να καπνίζει σε εξωτερικό χώρο, πάρτε τον δικό του αριθμό. 

Πηγή: in2life

Παγκόσμια μέρα της κακοποίησης

«Η παγκόσμια μέρα της καριόλας που τα ‘θελε ο κώλος της»

Το άρθρο γράφτηκε το 2013 και (δυστυχώς) θα παραμένει για πολλά χρόνια επίκαιρο

Θα σας πω μερικές από τις συνηθισμένες φράσεις και κουβέντες μεταξύ ανδροπαρεών κάθε φορά που περνάει από μπροστά τους μια ευπαρουσίαστη γυναίκα: 

Καριόλα, πόρνη, πουτάνα, μουνάρα, να σου σκίσω την πατάρα, πωπω τι κωλάρα είσαι εσύ.

Αυτές είναι οι μόνιμες επωδοί «θαυμασμού» προς το ωραίο φύλο από παντελώς άγνωστα της σερνικά. Αυτά λούζεται κάθε γυναίκα που η εμφάνιση της φτουράει. 

Στο δρόμο, μέρα, νύχτα, ένας ανελέητα ισοπεδωτικός σεξιστικός πόλεμος.

Και ενώ οι gay κάναν περήφανες παρελάσεις, η ξανθιά δασκάλα πρέπει να ντρέπεται που είναι γυναίκα. Και οι κακοποιημένες πρέπει να τη ρουφάν όλη την κακοποίηση στο σπίτι τους και να ντρέπονται που είναι θύματα.

Ενώ πύρινοι λόγοι εκτοξεύονται κατά του ρατσισμού, ο σεξισμός, η πιο οικουμενική μορφή ρατσισμού παραμένει στο απυρόβλητο από μεγάλα τμήματα της ένοχης κοινωνίας.

Πως θα ήταν δυνατόν να συμβαίνει το αντίθετο; Οι Έλληνες είναι σεξισταριά του κερατά.

Προέρχονται από κοινωνίες της προίκας, του εθίμου του ματωμένου σεντονιού της πρώτης νύχτας του γάμου, των αυστηρών ποινών κατά της γυναικείας μοιχείας, του συνοικεσίου που καταργούσε την ελεύθερη βούληση των γυναικών και μιας θρησκείας που θεωρούσε την Εύα πηγή της αμαρτίας και επέβαλε σεξουαλικό έλεγχο μέσω της προγαμιαίας αγαμίας.

Και αυτό δεν έχει αλλάξει δραματικά. Ο γάμος παραμένει σε πολλές περιπτώσεις μορφή θεσμοθετημένης δουλείας. Η γυναίκα παραμένει σε πολλές περιπτώσεις οικιακή δούλα και παιδομηχανή, αντικείμενο εκμετάλλευσης και καταπίεσης.

Οι ροές πληθυσμών από μισογυνικές κουλτούρες δεν βοήθησαν και ούτε ποτέ θα βοηθήσουν στην αντίληψη της ισότητας των φύλων.

Ο σεξισμός και η κάθε μορφής βία απέναντι στις γυναίκες είναι διάχυτος στην ελληνική κοινωνία: στη δουλειά, στο σπίτι, στο δρόμο, παντού οι γυναίκες είναι θύματα ενός στην καλύτερη περίπτωση ψυχολογικού πολέμου ο οποίος συγκαλύπτει από μια σαδιστική και διεστραμμένη ομερτά.

Η χυδαιοποίση της θηλυκότητας βρίσκεται παντού και σχεδόν πουθενά η υπεράσπιση του αυτόβουλου της γυναικείας σεξουαλικότητας και προσωπικότητας, αν εξαιρέσουμε κάτι ΜΚΟ και κάτι κρατικές υπηρεσίας που υπάρχουν για το φαίνεσθε.

Ακόμη θυμάμαι με αηδία τον «κορυφαίο» μυρ-εικαστικό Τσόκλη να λέει στον τηλεοπτικό αέρα που ο βιασμός γίνεται λόγω της πρόκλησης του θύματος.

Όλοι τα ξέρουμε, πολλοί τα κάνουμε, λίγοι μιλούνε. Και η εγκληματική οργάνωση των σεξιστών παραμένει όχι μόνο ελεύθερη αλλά και προκλητική όπως πάντα. Περισσότερο από πάντα.

Η κρίση, μάλιστα, πάλι αυτή η αναθεματισμένη κρίση ανέβασε την κακοποίηση στα ύψη: 47% πάνω η κακοποίηση των γυναικών σε αυτή τη χώρα της ανάπτυξης.

Ο άντρας βλέπετε, ο άντρας ο σωστός, δεν έχει πλέον τα φράγκα για να ξενοπηδάει αντί λούσων, ούτε καν για να πηγαίνει στα κωλάδικα ή και στα μπουρδέλα. Και ξεσπάει στη σύντροφο να της δείξει πόσο άντρας είναι λες και το υψωμένο χέρι είναι προέκταση του μαραζωμένου ανδρισμού του.

Παγκόσμια μέρα κατά της κακοποίησης σήμερα. Ένας λόγος παραπάνω για να φάνε περισσότερο ξύλο και βιασμό οι γυναίκες, μην τους μπουν και ιδέες.

Δεν είστε οι μόνες και είστε μόνες. Το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να γίνεται νέες Λυσιστράτες. Αφήστε τα αρχίδια άκληρα. Στείρα όσο στείρα είναι η ψυχή τους.

Μην ξεγελάτε τον εαυτό σας: Δεν είναι αγάπη που δεν έχει τρόπο να εκφραστεί αυτό που σας κάνουν. Είναι μίσος. Πηχτό και μαύρο η κακοποίηση τους.

Μην τους δικαιώνετε με την καρτερικότητα σας. Δε θα αλλάξουν ποτέ.

Αντίθετα, θα κάνουν τα παιδιά σας σαν τα μούτρα τους.

Αποκλείστε τους. Απορρίψτε τους. Εγκαταλείψτε τους.

Και θα είστε μόνες. Απέναντι στις οικογένειες τους, στις γνωστές σας που θα έχουν κάτι πρόστυχο να πουν για τον αγώνα σας για την αξιοπρέπεια σας, στα αρχίδια της γειτονιάς που θα σας πουν πουτάνα. Έτσι κι αλλιώς, πουτάνα σας έλεγαν και πριν.

Όσο και να παλεύουν κάποιοι άντρες για να αλλάξει, τίποτε δεν πρόκειται να αλλάξει αν οι γυναίκες, η πηγή της ζωής, δεν πάρουν τη ζωή τους στα χέρια της.

Τέτοια μέρα που είναι, εύχομαι μονάχα καλή δύναμη και καλή τύχη σε όσες τουλάχιστον το επιδίωξαν.

Στους αρκετούς σεξιστές συμπολίτες μου, να σταθώ με «ευαισθησία» στο πρόβλημά τους που εξάγουν στα πιο αδύναμα μυϊκά θηλυκά και να τους πω πως όσο και αν δείρουν, ανίκανοι θα παραμείνουν. Αν όχι σωματικά, τότε σίγουρα πνευματικά.

Του Πέτρου Αργυρίου 25/11/2013

Πηγή: alfavita.gr

Η γλώσσα αλλάζει τη σκέψη

Η γλώσσα αλλάζει τη σκέψη

«Οι λέξεις που γνωρίζουμε είναι αυτές που χρειαζόμαστε. Αυτές καθορίζουν τη σκέψη μας.» 

«Στην ταινία Arrival του Ντενί Βιλνέβ, εξωγήινοι προσφέρουν στην ανθρωπότητα ένα νέο “όπλο”, τη γλώσσα τους. Όσοι μαθαίνουν αυτή την “κυκλική” και χωρίς χρόνους γλώσσα, μπορούν να αντιληφθούν διαφορετικά τον χρόνο. Ακούγεται εξωπραγματικό ως ιδέα, κι όμως συμβαίνει: Ό,τι θεωρούμε ως αληθινό εξαρτάται απόλυτα απ’ τη γλώσσα που μάθαμε να μιλάμε. 

Η γλωσσολόγος Dorothy Lee, ανέλυσε την ινδιάνικη γλώσσα Wintu και λέει γι’ αυτήν: Αυτό που επαναλαμβάνεται είναι η νοοτροπία της ταπεινότητας και του σεβασμού προς την πραγματικότητα, προς τη φύση και προς την κοινωνία. Δεν μπορώ να βρω έναν ικανοποιητικό αγγλικό όρο για τη νοητική αυτή διεργασία, που είναι τόσο ξένη στην παιδεία μας. Εμείς είμαστε επιθετικοί απέναντι στην πραγματικότητα. Λέμε “αυτό είναι ψωμί”. Οι Wintu λένε “ονομάζω αυτό ψωμί” ή “αισθάνομαι ότι είναι ψωμί” ή “βλέπω πως είναι ψωμί”. Ένας Wintu δεν λέει ποτέ απόλυτα “αυτό είναι…” Αν μιλά για μια πραγματικότητα που δε βρίσκεται μέσα στην περιοριστική εμπειρία δεν τη δηλώνει καν, απλώς την υπαινίσσεται. Κι αν μιλά για την εμπειρία τότε ποτέ δεν την εκφράζει ως κατηγορηματικά αληθινή. (“Γλωσσολογικός στοχασμός πάνω στη γλώσσα των Wintu” – Dorothy Lee). 

Η ελληνική γλώσσα (όπως και οι περισσότερες δυτικές) περιέχει μια έννοια όπως η χρωματική κλίμακα, σ’ ένα φάσμα που εκφράζεται μ’ ευδιάκριτες κατηγορίες: κόκκινο, πορτοκαλί, πράσινο, μπλε κ.ο.κ. Κάποιος ίσως να πιστέψει ότι ξεχωρίσαμε αυτά τα χρώματα, επειδή αυτά υπάρχουν. Ότι ο εξωτερικός κόσμος (ο “πραγματικός”) υπαγόρευσε τις έννοιες. Κι όμως συμβαίνει το αντίθετο: Η γλώσσα δημιουργεί την αντίληψη μας για τον εξωτερικό κόσμο. Σας φαίνεται απίστευτο; 

Στη γλώσσα Bassa (μία απ’ τις γλώσσες της Λιβερίας) η χρωματική κλίμακα διαιρείται σε δύο μόνο κατηγορίες. (Η.Α. Gleason, “Εισαγωγή στην Περιγραφική Γλωσσολογία”). Στη Bassa υπάρχουν μόνο δύο χρώματα, μόνο δύο λέξεις για τα χρώματα. Η μία περιλαμβάνει το μπλε, το πράσινο και το μωβ, η δεύτερη το κόκκινο, το πορτοκαλί και το κίτρινο. Τα μάτια τους δεν διαφέρουν σε τίποτα απ’ τα δικά μας μάτια. Όμως όταν βλέπουν κάτι μπλε λένε “πάτι”. Κι όταν βλέπουν κάτι πράσινο λένε “πάτι”. Προσωπικά δεν μπορούσα να καταλάβω πώς έχει γίνει η ταξινόμηση. Μόλις όμως την ανέφερα στην Νέλλη, που είναι ζωγράφος, μου είπε απλά: “Α, τα θερμά και τα ψυχρά χρώματα“. 

Ένας δυτικός άνθρωπος θα αποφανθεί ότι οι Bassa κάνουν λάθος. Ότι αντιλαμβάνονται τον κόσμο, την πραγματικότητα με λάθος τρόπο. Όμως το “χρώμα” είναι ένα continuum, ένα συνεχές. Αν υπάρχουν έξι “χρώματα” στο φάσμα, γιατί να μην υπάρχουν εξήντα έξι ή δύο; Σίγουρα ένας ζωγράφος μπορεί να αντιληφθεί (και να ονομάσει, αυτό έχει σημασία) πολύ περισσότερα “πράσινα” απ’ όσα ο υποφαινόμενος (λαδί, βεραμάν, σμαραγδί, χακί, βερονέζε, πράσινο celadon, πράσινο ζαντ, πράσινο του χρωμίου, πράσινο αλιζαρίνης-κυανίνης G, πράσινο του μαλαχίτη, πράσινο του καδμίου και άλλα πολλά αν κάνεις μια μικρή αναζήτηση στο διαδίκτυο). Οπότε δεν είναι κατώτεροι (οπτικά-γλωσσικά-νοητικά) οι Bassa, απλά μιλούν διαφορετική γλώσσα. 

Ό,τι θεωρούμε ως αληθινό εξαρτάται απόλυτα απ’ τη γλώσσα που μάθαμε να μιλάμε. 

Αντίστοιχα οι Εσκιμώοι θα μπορούσαν να περιφρονήσουν τους ανθρώπους της Εύκρατης Ζώνης, που έχουν μόνο μια λέξη για τον πάγο. Αυτοί έχουν διαφορετικές λέξεις (όχι περιφραστικά) για τον πάγο αλμυρού νερού, τον πάγο γλυκού νερού, τον πάγο που κυλάει, τον λεπτό πάγο, τον παλιό πάγο και άλλες πολλές κατηγορίες (Herbert Landar, “Γλώσσα και παιδεία”). 

Ποια γλώσσα, ποια αντίληψη της πραγματικότητας είναι η σωστή; Νομίζω ότι ξέρετε την απάντηση: Καμία. Οι λέξεις που γνωρίζουμε είναι αυτές που χρειαζόμαστε. Αυτές καθορίζουν τη σκέψη μας. Ακόμα και τον χρόνο; 

“Το σύστημα μας των χρόνων, αποτυπώνει μια διάσταση παρελθόντος, παρόντος, μέλλοντος πάνω στα βιώματα μας, που άλλες γλώσσες (που ούτε κατά διάνοια δεν έχουν παρόμοιο σύστημα χρόνου) δεν υπολογίζουν.” Benjamin Lee Whorf. Υπάρχουν κοινωνίες, πολιτισμοί, γλώσσες, όπου ο χρόνος είναι διαφορετικός απ’ τον δικό μας. Σε απομονωμένες φυλές στον Αμαζόνιο και στη Νέα Γουινέα τα ρήματα δεν είχαν παρελθοντικούς ή μελλοντικούς χρόνους. Υπήρχε μόνο ένας διευρυμένος (και αλλόκοτος για μας) Ενεστώτας. Αυτοί οι άνθρωποι μιλούσαν και ζούσαν σ’ ένα συνεχές παρόν. Οι νεκροί πρόγονοι υπάρχουν μέσα στα σώματα των ζωντανών. Το ίδιο υπάρχουν και οι αγέννητοι απόγονοι. Ο κόσμος τους δεν έχει αρχή και τέλος. Μόνο τώρα. 

Οι λέξεις που γνωρίζουμε είναι αυτές που χρειαζόμαστε.

Ο Θεός ορίζεται απ’ τη γλώσσα και τον πολιτισμό που αυτή κουβαλάει; Οι πρώτοι Αμερινδιάνοι που ήρθαν αντιμέτωποι με τους κονκισταδόρες δεν μπορούσαν ν’ αντιληφθούν την έννοια ενός θεού μοναδικού και τριαδικού, ασώματου και πανταχού παρόντος. Η γλώσσα τους δεν είχε περάσει την περιπέτεια των πολιτισμών που άκμασαν γύρω απ’ τη Μεσόγειο. 

Οι κοινωνικές αξίες ορίζονται απ’ τη γλώσσα που μιλάμε; Λέγεται ότι όταν ο νεαρός Μάο Τσε Τουνγκ βρέθηκε σε ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο παραξενεύτηκε με τη λέξη “ελευθερία” και τη σημασία που της έδιναν οι Ευρωπαίοι. Στον Κομφουκιανισμό, την πολιτικο-κοινωνική θεωρία της Κίνας, η μεγαλύτερη αρετή είναι η “προσφορά στο κοινωνικό σύνολο” (αυτό εκφράζεται με μια λέξη). Ενάρετος, άξιος, είναι όποιος προσφέρει στο σύνολο. Η ελευθερία του ατόμου, όπως καλλιεργήθηκε στον αρχαιοελληνικό πολιτισμό και εξυμνήθηκε στον Ρομαντισμό, εφόσον αντιτίθεται στο κοινό συμφέρον είναι κατάπτυστη στον κομφουκιανισμό. 

Ο “πραγματικός κόσμος” οικοδομείται σε μεγάλο βαθμό πάνω στις γλωσσικές συνήθειες της ομάδας. Ποτέ δυο γλώσσες δεν είναι αρκετά όμοιες για να θεωρηθούν ότι εκφράζουν την ίδια κοινωνική πραγματικότητα. Βλέπουμε και ακούμε, και βιώνουμε, με τον τρόπο αυτό γιατί οι γλωσσικές συνήθειες της κοινότητας μας προδιαθέτουν για ορισμένες εκλογές ερμηνείας. (Edward Sapir, “Δοκίμια πάνω στην Παιδεία, τη Γλώσσα και την προσωπικότητα”). Σκεφτόμαστε με τις λέξεις που μάθαμε και τον πολιτισμό που αυτές κουβαλούν. Λέμε “ασθενές φύλο” και εννοούμε τις γυναίκες. Στον σύγχρονο κόσμο, όπου η μυική δύναμη έχει ελάχιστη σημασία, γιατί οι γυναίκες συνεχίζουν να είναι το “ασθενές φύλο”; Επειδή η γλώσσα ορίζει τη σκέψη κι εμείς μιλάμε-σκεφτόμαστε σύμφωνα με τις λέξεις που παραλάβαμε. 

Ποτέ δυο γλώσσες δεν είναι αρκετά όμοιες για να θεωρηθούν ότι εκφράζουν την ίδια κοινωνική πραγματικότητα. 

Αισθάνεται διαφορετικό ένα άτομο ανάλογα με τη γλώσσα που μιλάει; To 1974, στο Σαν Φρανσίσκο, o ψυχολόγος Farb μελέτησε Γιαπωνέζες γυναίκες, που είχαν παντρευτεί Αμερικανούς στρατιώτες. Αυτές μιλούσαν αγγλικά με τα παιδιά τους και τους συζύγους τους -και ιαπωνικά μεταξύ τους. Ο ερευνητής απέδειξε ότι οι στάσεις που εξέφραζαν οι γυναίκες εξαρτιόνταν από τη γλώσσα που χρησιμοποιούσαν κάθε φορά. Τους ζητήθηκε να συμπληρώσουν τη φράση: “Όταν οι επιθυμίες μου συγκρούονται με εκείνες της οικογένειάς μου…”. Στα ιαπωνικά έλεγαν “…είναι μία στιγμή μεγάλης θλίψης”. Στα αγγλικά έλεγαν “…κάνω αυτό που θέλω”. Οι γυναίκες συμπλήρωναν τη φράση ανάλογα με τη γλώσσα που έπρεπε να χρησιμοποιήσουν κάθε φορά -και κατ’ επέκταση τον πολιτισμό στον οποίο μετέβαιναν υιοθετώντας τη συγκεκριμένη γλώσσα. 

Η γλώσσα δεν αντικατοπτρίζει τον πολιτισμό μας, η γλώσσα ποιεί πολιτισμό. Κι είναι κάτι πιο βαθύ που μας λερώνει: Η γλώσσα που μιλάμε ορίζει την πραγματικότητα. Η γλώσσα δεν είναι απλώς το εξωτερικό ντύσιμο μιας σκέψης. Είναι επίσης το εσωτερικό της πλαίσιο [της σκέψης]. Δεν περιορίζεται να εκφράζει τη σκέψη αφού σχηματιστεί. Βοηθά στο να τη σχηματίσει. (Emile D. Durkheim)». 

Το κείμενο γράφτηκε από τον Γελωτοποιό και δημοσιεύθηκε στο nostimonimar.gr.

Πηγή: www.doctv.gr

History of Magic - Essay

'Halloween' το αποψινό μας αφιέρωμα.

Με άλλα λόγια, το ιστολόγιο διασκεδάζει το μυστικισμό της γιορτής, με ιστορίες μαγείας και "τρόμου".

Το θέμα του φετινού μας αφιερώματος ανοίγει ξανά την ακαδημία μαγισσών και μεταμφιέζει το ιστολόγιο -και μαζί τη συντάκτρια του- σε μικρά μαγισσάκια, σκοτεινά και μυστηριώδη, έτοιμα για ένα ακόμη φεστιβάλ τρόμου στον μπλογκο-εορτασμό του Halloween. Στα ράφια των αναρτήσεων στοιβάζω αποθέματα βοτάνων και κρυστάλλων και με οδηγό το στοιχειωμένο μας αφιέρωμα δημιουργώ ένα μπλογκο-γκριμουάρ στο οποίο καταγράφω το ταξίδι του μεγαλύτερου αφιερώματος του παρόντος ιστολογίου.

Ελάτε, λοιπόν, να φορέσουμε τα μυτερά μας καπέλα και με τα ραβδιά μας ανά χείρας να ξαμοληθούμε σε μαγικές περιπέτειες.

Η ακαδημία μαγισσών άνοιξε και αυτό το Halloween. Ελπίζω να μην παραμελήσατε τα διαβάσματα σας στις διακοπές. Παρακαλούνται οι μαθητές να παραδώσουν τις εργασίες τους στην έδρα. 

Τι εννοείς το θέστραλ σου έφαγε την έκθεση;

“Witch Burning in the Fourteenth Century Was Completely Pointless — discuss.”

Non-magic people (more commonly known as Muggles) were particularly afraid of magic in medieval times, but not very good at recognizing it. On the rare occasion that they did catch a real witch or wizard, burning had no effect whatsoever. The witch or wizard would perform a basic Flame Freezing Charm and then pretend to shriek with pain while enjoying a gentle, tickling sensation. Indeed, Wendelin the Weird enjoyed being burned so much that she allowed herself to be caught no less than fortyseven times in various disguises.

— Bathilda Bagshot, A History of Magic 

Harry Potter And The Prisoner of Azkaban

Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου του Μαστού

Το Δημαρχείο της Καβάλας φωτίζει και υπενθυμίζει η πρόληψη σώζει. Παγκόσμια ημέρα για τον καρκίνου του Μαστού. 

#kavala #Town_Hall_of_Kavala

#fight_breast_cancer

Πηγή: Καβάλα Συμβαίνει Τώρα

Έκαστος τόπος έχει την πληγήν του

" Έκαστος τόπος έχει την πληγήν του: η Αγγλία την ομίχλην, η Αίγυπτος τας οφθαλμίας, η Βλαχία τας ακρίδας και η Ελλάς τους Έλληνας. "

Εμμανουήλ Ροΐδης

What if...

“Oh my God, what if you wake up some day, and you’re 65, or 75, and you never got your memoir or your novel written; or you didn’t go swimming in warm pools and oceans all those years because your thighs were jiggly and you had a nice big comfortable tummy; or you were just so strung out on perfectionism and people pleasing that you forgot to have a big juicy creative life, of imagination and radical silliness and staring off into space when you were a kid? It’s going to break your heart. Don’t let this happen.”
~ Anne Lamott 

just a small town girl

http://princetanaka.tumblr.com/post/69294129070/just-a-small-town-girl-living-in-a-racist

Pay it forward

Τώρα που είναι «μέρες αγάπης», ας πάρουμε ένα αληθινό μάθημα αγάπης.

θέλεις να τα φτιάξουμε;

Αυτοί που φρικάρουν μόλις συνειδητοποιούν πως έχουν σχέση

της Γιοβάννας Κοντονικολάου

Πολύ συχνά βρίσκω τον εαυτό μου να νοσταλγεί τη δομή της σχέσης όπως ακριβώς ήταν διαμορφωμένη στο δημοτικό. Τότε που η σχέση, όπως και τα μαθηματικά, έφταναν βαριά-βαριά μέχρι την προπαίδεια του δέκα και του εννιά που ποτέ δεν έμαθες καλά. Τότε που κουτσά στραβά θα την έλυνες την άσκηση, γιατί δεν είχε και πολλά να κάνεις.

Παράδειγμα (ή αλλιώς προσομοίωση): Ένα (1) αγοράκι, αγαπάει ένα (1) κοριτσάκι, οπότε πάει το αγοράκι στο κοριτσάκι και του δηλώνει την ακατανίκητη έλξη που νιώθει γι’ αυτό. Γεννιέται τότε το πρόβλημα που επιζητεί λύση και ακούει στην ερώτηση «θέλεις να τα φτιάξουμε;»

Αυτό λοιπόν το πρόβλημα επιδέχεται μόνο δύο λύσεις. Η μία είναι να σου βγει αδύνατη η εξίσωση γιατί οι μονάδες σου δεν προστίθενται με τίποτα και το δεύτερο είναι να κάνεις μια απλή και κατανοητή πρόσθεση και να προκύψει το 1+1=2. Τόσο απλά. Ειλικρινά αυτή η ερώτηση σε έβγαζε από οποιαδήποτε δύσκολη θέση σχετικά με το ποιος είναι ο κατάλληλος και λιγότερο φλώρικος τρόπος να ζητήσεις από τον έρωτα τη εφτάχρονης ζωής σου να είστε μαζί.

Πλέον τα πράγματα δεν είναι και τόσο απλά, καθώς τα μαθηματικά, όσο περνάνε και τα χρόνια γίνονται περίεργα σύμβολα που λύνεις χωρίς να περιέχουν καν αριθμούς καμιά φορά, που όπως έσπευσαν να μας ενημερώσουν αργότερα στο πανεπιστήμιο, ονομάζονται και ανώτερα, καθώς είναι ένας σκέτος γρίφος ενίοτε. Ακριβώς όπως και οι σχέσεις. Λύνονται και προχωράνε υπό προϋποθέσεις, με υποθέσεις και ελέγχους για το αν ορίζεται η εξίσωση στο χώρο και το χρόνο που θέλεις. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι απλά να μη λύνεις την άσκηση και να περιμένεις ως δια μαγείας κάτι να γίνει να ξεκαθαρίσει η φάση.

Εκεί λοιπόν έρχεται και το μεγάλο συμπέρασμα της υπόθεσης. Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που η κρίση πανικού κι η συνειδητοποίηση του ότι έχεις σχέση, έχουν γίνει η απόλυτη εξίσωση. Αν απλά σου παρέθετε ο άλλος τη χρυσή ερώτηση του δημοτικού, δε θα είχες για τίποτα να ανησυχήσεις ή να σκεφτείς. Δεν υπάρχουν αμφιβολίες για το που το πάει, τι ακριβώς συμβαίνει με την πάρτη του, γιατί απομακρύνεται ή πλησιάζει πολύ, γιατί τίποτα δεν είναι ξεκάθαρο ενώ κατά βάθος τα πάντα είναι απόλυτα ξεκάθαρα σαν καθαρό νερό. Αν απλά σου έκανε ή του έκανες την ερωτησούλα, θα λύνατε την εξίσωση απλά και γρήγορα και ο πανικός δε θα 'βρισκε μέρος να χωθεί.

Ό,τι πανικό άλλωστε έχει δημιουργήσει ο άνθρωπος στη ζωή του, είναι γιατί έχωσε μέσα της όση αμφιβολία χωρούσε. Ας μην κάνουμε τα πράγματα ξεκάθαρα μωρέ, τον θέλω με θέλει, κοιμόμαστε κάθε βράδυ μαζί αλλά τι είμαστε; Φίλοι. Ε ρε φίλε να σου πω κάτι; Αν δεν αντιλαμβάνεσαι πόσο ηλίθιο ακούγεται αυτό το πράγμα που λες και θέλεις μετά μανίας να πιστέψεις, είναι σαν να προσπαθείς να αποδείξεις ότι ο κύκλος έχει γωνίες. Ε, δεν έχει.

Προφανώς και θα πανικοβληθείς όταν συνειδητοποιήσεις ότι έχεις σχέση, εσύ, δεσμοφοβικέ τύπε και τύπισσα και θα πανικοβληθείς, γιατί έχεις όλα τα συμπράγκαλα μιας σχέσης, χωρίς να έχες τα κότσια ν' αντιμετωπίσεις μια φορά αυτό που σου συμβαίνει. Και τι κάνεις; Πανικοβάλλεσαι, παίζει και να φύγεις όσο πιο μακριά γίνεται για να μην μπεις στο κλουβί, για να μείνεις μετά μόνος σου και να σου σκάσει η μεγάλη αλήθεια, πως τελικά αυτό ήθελες.

Τα πράγματα γίνονται όσο δύσκολα τα κάνουμε εμείς. Κι αυτό γιατί όσο πιο περίπλοκο είναι κάτι, τόσο πιο δυναμικοί και μάγκες νιώθουμε εμείς που το αντιμετωπίζουμε. Γι' αυτό πήγαμε και κάναμε κάθε έννοια ανθρώπινης συνύπαρξης ένα σταυρόλεξο. Μα όπως και στα μαθηματικά, όσο λαβύρινθος και να είναι η άσκηση, πάντα θα βρεις σε ένα σημείο την γνωστή εξίσωση του 1+1. Κι αυτό κι εγώ κι εσύ ξέρουμε, ότι πάντα κάνει 2. Τώρα αν σε φρικάρει η λέξη σχέση, πες το και διαστημόπλοιο. Έτσι κι αλλιώς οι λέξεις είναι απλά μια σύμβαση. Τα συναισθήματα όμως όχι.

Επιμέλεια Κειμένου Γιοβάννας Κοντονικολάου: Ιωάννα Κακούρη

Πηγή: pillowfights.gr

Εξομολογήσεις Αγνώστων XI

Φορούσα αυτά τα ρούχα…

**Προειδοποίηση περιεχομένου για αναφορά σε βιασμό.**

Το κείμενο αυτό εμφανίστηκε αρχικά ως ανάρτηση στη facebook σελίδα του οργανισμού Unite Women.

Φορούσα αυτά τα ρούχα σήμερα όταν πήγα σε ένα σούπερ μάρκετ κι έκανα ένα μωρό να χαμογελάσει. Φορούσα αυτά τα ρούχα σήμερα όταν γέλασα δυνατά και τραγούδησα στο αυτοκίνητο με την οικογένειά μου και γέμισα το σώμα μου με φαγητό για να είναι υγιές.

Φορούσα αυτά τα ρούχα σήμερα όταν πήγα σε ένα σούπερ μάρκετ και άκουσα μια γυναίκα να λέει στη νεαρή κόρη της (η οποία με έδειχνε και γελούσε) πως θα πάθω αυτό που μου αξίζει. Φορούσα αυτά τα ρούχα σήμερα όταν μια γυναίκα είπε σε έναν άντρα πως προκαλούσα το λάθος είδος προσοχής και πως προκαλούσα κάποιον να μου την πέσει. Φορούσα αυτά τα ρούχα σήμερα όταν ο ίδιος άντρας κοιτούσε με λαγνεία και συμφώνησε με την γυναίκα που του μιλούσε, λέγοντας πως, ναι, όντως προκαλούσα να μου επιτεθεί κάποιος.

Δεν φορούσα αυτά τα ρούχα όταν με βίασαν. Φορούσα μια XXL μπλούζα με κουκούλα και μια φόρμα της μαμάς μου, πράγμα που σοκάρισε τη φίλη μου που της εκμυστηρεύτηκα τι μου συνέβη και η οποία με ρώτησε αυτό που είχε μάθει πως έπρεπε να ρωτήσει: «Τι φορούσες;».

Αισθάνομαι πραγματικά πολύ άσχημα για το κοριτσάκι στο σούπερ μάρκετ που η μαμά της της μάθαινε πως της αξίζει να της επιτεθούν αν φοράει ρούχα που την κάνουν να αισθάνονται άνετα για τη θερμοκρασία έξω -που ήταν άνω των 30 βαθμών. Αν φοράει ρούχα που να βολεύουν κάποιον τραυματισμό, όπως ο δικός μου για τον οποίον έπρεπε να φοράω νάρθηκα και μια μπότα που δεν μου επέτρεπε να φορέσω μακρύ παντελόνι. Ή και για το ίδιο της το σώμα που είναι δικό της και μπορεί να βάζει πάνω του ό,τι γουστάρει.

Αισθάνομαι άσχημα και για τον άντρα που με κοίταζε από πάνω μέχρι κάτω σαν να ήμουν μπριζόλα σε προσφορά και ήθελε να με αγοράσει -και που μετά μπορούσε να μιλήσει σε μια άγνωστη για τη βίαιη επίθεση που μου άξιζε. Αισθάνομαι άσχημα και για τη γυναίκα με τα υπέροχα μαλλιά που αισθάνεται πως είναι οκ να εκφράζεται έτσι αλλά που μου απαγορεύει να εκφραστώ εγώ.

Το καλοκαίρι είναι εδώ. Έξω κάνει ζέστη. Έχω έναν τραυματισμένο αστράγαλο κι έναν σφιχτό νάρθηκα που πρέπει να φοράω στο ένα πόδι. Δεν θα ντυθώ άβολα για να προστατεύσω αγνώστους που τόσο εύκολα προσβάλλονται από ένα κομμάτι δέρμα που κάθονται και κάνουν εικασίες για τον επόμενο βιασμό μου.

Σταμάτα να ενισχύεις το slut shaming και μέσα από αυτό την κουλτούρα του βιασμού. Σταμάτα να ενισχύεις το slut shaming και μέσα από αυτό μια κουλτούρα ανασφάλειας, ντροπής και κακής εικόνας του σώματος που μπορεί να προκαλέσουν πολύ σκοτεινά προβλήματα που είναι δύσκολο να ξεπεραστούν.

Το σώμα μου είναι δικό μου και το αγαπώ. Είναι το σπίτι μου και ζω μέσα του, με το οποίο κάποια μέρα μπορεί να κάνω μια οικογένεια, με το οποίο τρέχω και χορεύω, το οποίο κρατάει τα δυνατά πνευμόνια που χρησιμοποιώ για να τραγουδάω. Αρνούμαι να ντρέπομαι για το σώμα μου για κανέναν λόγο. Ειδικά αν ο λόγος είναι αυτή η κουλτούρα που θεοποιεί το σεξ και τιμωρεί όσες το κάνουν, που προωθεί το να είσαι σέξι αλλά κηρύττει πως όταν τα κορίτσια είναι σέξι προκαλούν επιθέσεις, η κουλτούρα που έχει μάθει στους ανθρώπους πως το στομάχι μου είναι αμαρτία.

Σας παρακαλώ να σκεφτείτε πολύ καλά αυτό το καλοκαίρι πριν πείτε οτιδήποτε σε οποιαδήποτε σχετικά με το τι ρούχα έχει επιλέξει να φορέσει. Σκεφτείτε ξανά πριν πείτε πως ένα κορίτσι αξίζει να το βιάσουν επειδή φοράει σορτς. Σταματήστε τις σκέψεις αυτές. Παρακαλώ να είστε ευγενικοί και απαλοί και γεμάτοι αγάπη, ξοδέψτε τον χρόνο σας σε πραγματικά προβλήματα. Τα πόδια μου και το στομάχι μου δεν είναι πραγματικά προβλήματα.

Πηγή: Καμένα Σουτιέν

Γεύσης ταξίδια

Πρωινά απ' όλο τον κόσμο

Μπορείς να καταλάβεις πολλά για την κουλτούρα μίας χώρας από τις διατροφικές συνήθειες των κατοίκων της. Η γαστρονομική ταυτότητα ενός λαού είναι κομμάτι της πολιτιστικής του ταυτότητας.

Είναι κοινώς αποδεκτό ότι το πρωινό αποτελεί το σημαντικότερο γεύμα της ημέρας. Είναι το γεύμα που θέτει τέρμα στη νυχτερινή "νηστεία" (εξ ου και ο αγγλικός όρος breakfast), το γεύμα που σε γεμίζει με ενέργεια για να ανταποκριθείς στις υποχρεώσεις σου. 

Ο τρόπος με τον οποίο επιλέγεις να απολαύσεις το πρωινό σου επί της ουσίας μαρτυρά τον τρόπο με τον οποίο επιλέγεις να ξεκινήσεις την ημέρα σου.

Γέμισε, λοιπόν, το πιάτο σου με το δικό σου αγαπημένο πρωινό κι έλα να ταξιδέψουμε στον πρωινό μπουφέ πέντε λαών και να γευτούμε...αξιοθέατα από κάθε γωνιά του πλανήτη. Γι' αυτό το ταξίδι δε θα χρειαστούμε διαβατήρια.

Καλημέρα!

Βρετανικό Πρωινό

Αν βρεθείς μπροστά σ’ένα αγγλικό πρωινό, πολύ πιθανόν να μην πιστεύουν τα μάτια σου αυτό που θα αντικρίσεις.

Φασόλια με κόκκινη σάλτσα και τηγανιτά αυγά συνοδευμένα από μπέικον είναι κάτι γνωστό για το βρετανικό πρωινό. Προσθέστε και καπνιστή ρέγκα αλλά και τις αγγλικές πίτες με γέμιση από εντόσθια προβάτου. 

Από το τραπέζι δεν λείπουν φυσικά η πουτίγκα, αποξηραμένα δαμάσκηνα, δημητριακά, ψωμί με μαρμελάδες αλλά και πόριτζ, ο χυλός από νιφάδες βρώμης που έχει κερδίσει όλο τον κόσμο. 

Γεμίστε τα ποτήρια σας με χυμό και τα φλιτζάνια σας με καφέ ή τσάι.

Τούρκικο Πρωινό

Όπως και εμείς, οι Τούρκοι είναι λάτρεις του πρωινού, το οποίο και θεωρούν σημαντικό γεύμα της ημέρας. Με τη γείτονα χώρα, μάλιστα, μοιραζόμαστε το ρητό «το πρωί πρέπει να τρως σαν βασιλιάς».

Όταν βρίσκεσαι μπροστά σ’ένα τούρκικο πρωινό, δεν ξέρεις τι να πρωτοδοκιμάσεις. Για αρχή γεμίζεις το ποτήρι σου με τσάι. Ξεχνάς τις γλυκές λιχουδιές όπως μαρμελάδες και κρουασάν και τις αντικαθιστάς με αλμυρές γεύσεις. 

Αυγά μάτια σε σαγανάκι με παστουρμά, σουτζούκι ή καβουρμά. Μενεμέν, η παραδοσιακή ομελέτα (κάτι σαν στραπατσάδα με λαχανικά). Άφθονη ντομάτα, αγγούρι, ελιές ξιδάτες, ποικιλίες τυριών και αφράτο ψωμί. 

Επίσης, αξίζει να αλείψεις την φέτα σου με καϊμάκι(το πιο παχύ και γευστικό μέρος από το βούτυρο) και μέλι.

Ασιατικό Πρωινό

Αν ψάχνεις ένα πρωινό τελείως εναλλακτικό, τότε αυτό σίγουρα είναι το ασιατικό. 

Λαός με τόσο διαφορετική γαστρονομική κουλτούρα από τη δική μας, οι Ιάπωνες, δεν παραλείπουν από το τραπέζι του πρωινού φασόλια σόγιας τουρσί, αποξηραμένα σαυρίδια αλλά και φύκια. Οι Απωανατολίτες δεν μπορούν να αποχωριστούν το ρύζι στον ατμό ή το χυλό ρυζιού. 

Γλυκές γεύσεις μην περιμένεις. Προτιμούν σαφώς καλύτερα ένα καυτερό τουρσί από τζίντζερ, παρά ένα κρουασάν ή μαρμελάδα με βούτυρο σε φρυγανισμένο ψωμάκι.

Αμερικάνικο Πρωινό

Η μέρα για τους Αμερικάνους ξεκινά σχεδόν πάντα μ’ ένα μπολ δημητριακών, δυνατό καφέ και αβγά σε όλες τις εκδοχές τους. 

Λουκάνικα και μπέικον δεν λείπουν από τις πρωινές γεύσεις τους καθώς και φρυγανισμένο ψωμί συνοδευμένο από διάφορες μαρμελάδες. 

Δεν ξεχνάμε το εθνικό πιάτο pancakes με σιρόπι σφενδάμου αλλά και τα σουσαμένια μπέιγκελ (στρογγυλά ψωμάκια εβραϊκής καταγωγής), κομμένα στην μέση και αλειμμένα με βούτυρο ή τυρί. Σερβίρονται με ποικίλες γεμίσεις. Τέλος, τα brezel σε σχήμα φιόγκου παραπέμπουν στην αμερικάνικη πολυπολιτισμικότητα, αφού έρχονται από την Γερμανία. Αλμυρό κουλούρι με ηλιοκαμμένη όψη και κόκκους αλατιού πάνω του. 

Σίγουρα θα απολαύσεις ένα χορταστικό πρωινό.

Αραβικό Πρωινό

Ένα τραπέζι αραβικού πρωινού ξεκινά με ζεστό τσάι στο φλυτζάνι ή αραβικό καφέ. 

Καθώς τα μπαχαρικά είναι αναπόσπαστο κομμάτι τους, τα καυτερά μπαχαρικά zaatar πάνω σε ξεροψημένα άζυμα ψωμάκια αλειμμένα με λάδι, είναι κύριο πιάτο στο τραπέζι τους. 

Την ίδια στιγμή θα βρείτε και μικρά πιατάκια με ελιές, μαλακά τυριά, μέλι, αραβικό χαλβά, μαρμελάδες, αβγά ομελέτα και φρέσκο ζεστό ψωμί.

Πηγή: flowmagazine.gr