The Last Words Of
25 +2 Famous Dead Writers
25 +2 Famous Dead Writers
Lisa
Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2016
Συμμορφώσου
“ Ξυρίσου. Οι γυναίκες δεν έχουν τρίχες. Κάνε κερί. Κάνε λέιζερ. Βγάλε τα φρύδια σου. Μην κάθεσαι έτσι. Σφιχτό το σταυροπόδι. Μέσα η κοιλιά. Δοκίμασε έναν κορσέ. Βάλε τακούνια. Πρέπει να μάθεις να περπατάς με γόβες. Πιο σφιχτό σουτιέν. Το στήθος σου πρέπει να φαίνεται πιο πλούσιο, πιο ψηλά, πιο στρογγυλό. Όχι αυτό το εσώρουχο. Δοκίμασε στρινγκ. Βάλε ταμπόν. Δίαιτα, κάνε δίαιτα. Τη χημική. Τη θερμιδική. Την αποτοξινωτική. Αυτή με τη σούπα. Να πίνεις δυο μέρες μόνο νερό. Οι γυναίκες δεν πίνουν έτσι μπύρες. Μάθε να στέκεσαι. Μην καμπουριάζεις. Βάψε τα νύχια σου μόνιμα. Βάψε τα μαλλιά σου. Βγάλε τα φρύδια σου εντελώς και βαψ' τα κι αυτά μόνιμα. Βάλε πιο κοντή φούστα. Πιο στενή. Να φανούν τα πόδια σου. Μάθε να χορεύεις. Χαμογέλα,είσαι κοριτσάκι. Να είσαι ευγενική, είσαι κοριτσάκι. Μη βρίζεις, δε μιλάνε έτσι τα κοριτσάκια. Μην ξεφυσάς, δεν είναι κομψό. Μην κοιτάς έτσι, να έχεις τρόπους. Ο πρώτος σου πρέπει να είναι ο ένας. Πρέπει να ματώσεις. Πρέπει να πονέσεις. Δεν πρέπει να έχεις πολλούς. Πρέπει να τελειώνεις πάντα.
Επιτέλους, μεγάλωσε. Βρες άντρα. Έξυπνο όμορφο πλούσιο να σε ζει να τον κάνεις ο,τι θες να σου κάνει παιδιά. Γίνε μάνα. Ξανά. Ξανά. Ξανά. Μη θηλάζεις, θα πέσει το στήθος σου. Πως έγινε έτσι το σώμα σου. Κάνε πλαστική για να σε αγαπάει. Μη φύγεις με έναν τσακωμό. Με ένα βρισίδι. Με έναν ξυλοδαρμό. Αυτός σε ζει. Τα παιδιά χρειάζονται τον πατέρα τους. Μη μιλάς. Μάθε να σωπαίνεις.
Τι εννοείς δεν είσαι ευτυχισμένη; ”
Πηγή: daphneveens
Neverending rejection
“women don’t know how much rejection hurts”
i wasn’t allowed to play with legos or touch a football or look at sports. i wasn’t allowed to eat more. i wasn’t allowed to talk loudly, to laugh too much, to inject myself into male conversations. i wasn’t allowed to be good at science. i was told “oh sweetheart, have another college in mind, STEM fields are hard.” i got turned down from jobs in favor of boys where were less qualified. one boss told me he was hesitant to hire me because my last name is hispanic and i’m pretty and he didn’t want the “controversy.” i couldn’t take up space on the train. i would be talked over in public places. i couldn’t eat steak or drink beer, they were “boy” things. video games were off limits, i wasn’t allowed to ask if i could see more characters like myself in them. super heroes were all men, women were just love interests. i wanted shirts with wonderwoman, with black widow, with harley quinn, i found next to nothing. i wanted pockets and colors other than pink and clothes designed for warmth, not sexy, i got nothing. women change their name to be published nationally. i wasn’t allowed to be emotional, i wasn’t good at driving, i wasn’t in charge of my own body. i wasn’t allowed to show off my body, i wasn’t allowed to dress modestly. i had to be pretty, whatever it took, but my eating was constantly made fun of. “she’s, like, anorexic” was a punchline, not a disorder. “she’s fat” was a death sentence.
boys said no because: i wasn’t pretty i wasn’t small i was too loud i spent too much energy on being funny on because i wouldn’t shut up what a feminazi i wasn’t smart i was too smart for my own good i was always reading i was always busy i was too needy i was too independent i was not who you took home i was too much of a house mom i was perfect and it was scary.
women don’t know. women don’t know. never sat in a room and wrote angsty poetry about this shit. somehow both overemotional and not capable of knowing how much rejection stings. which one is it. which one is it. i’ll give you a hint: we’ve been rejected since the first time our parents said, “no, not the blue blanket, it’s for little boys to play with.” we are used to having “no” slammed in our faces. we got used to it. maybe the reason it seems so unnatural to hear “no” is because for your entire life, you heard “yes.”
- inkskinned
Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2016
❅ Baby it's cold outside ❅
EDITORIAL
Ξημέρωσε αισίως το τρίτο πρωινό του 2016
και η μπλογκόσφαιρα επιστρέφει σιγά-σιγά στους συνηθισμένους της ρυθμούς
και τα χειμωνιάτικα της τελετουργικά.
❅❅❅
Στο παρόν ιστολόγιο, η πρώτη ανάρτηση για τη νέα χρονιά
δε θα μπορούσε να είναι κάτι διαφορετικό
από τα κλασικά, πλέον, editorial για
Καλημέρα.
Έξω το κρύο τσουχτερό και το χιονόνερο, με το οποίο μας ψεκάζει από τα ξημερώματα ο κάτασπρος ουρανός, αναζωπυρώνει τις ελπίδες για τα πολυπόθητα -έστω αργοπορημένα- λευκά Χριστούγεννα, εν τέλει.
Τεμπέλικο πρωινό σήμερα για την «πιτζαμωμένη μπλόγκερ»· ξαπλωμένη «στρωματσάδα» δίπλα στη φωτιά, στην αφράτη μου μαξιλάρα-ανάκλιντρο, σκεπασμένη με τη μαλακή, σχεδόν λούτρινη, κουβέρτα μου. Καθισμένη σε στρατηγικό σημείο, ώστε να μη χάνω στιγμή από τα μάτια μου το λευκό υετό που χορεύει έξω από το παράθυρό μου. Αγκαλιά με το λάπτοπ μου, στη μικρή χειμερινή «φωλιά» μου γράφω τις πρώτες μου λέξεις για το 2016. Το πρόγευμα μου κρατάει ώρες, με μπόλικα φλιτζάνια ζεστό σπιτικό latte και γλυκιές μπουκιές μυρωδάτων lebkuchen.
Ο ώρες περνούν και μέσα στην παγωμένη βροχή σχηματίζονται χοντρές νιφάδες. Πάλλευκοι άγγελοι που χορεύουν νωχελικά με τη χειμωνιάτικη αύρα. Ίσως τελικά να ζήσουμε απόψε μια λευκή νύχτα.
Τέτοιες μέρες μου θυμίζουν ότι είμαι, πράγματι, παιδί του χειμώνα. Μου αρέσει ο κρύος καιρός, οι πλεκτές ζακέτες και οι χνουδωτές παντοφλο-μπότες. Μου αρέσουν τα ζεστά ροφήματα και τα πλούσια πρωινά. Μου αρέσει η μυρωδιά του πορτοκαλιού, της κανέλας και του ξύλου. Μου αρέσει η θαλπωρή της φωτιάς, ενώ η θερμοκρασία του εξωτερικού περιβάλλοντος πέφτει υπό του μηδενός. Μου αρέσουν οι τεμπέλικες Κυριακές δίπλα στο τζάκι και το τριζοβόλημα της φλόγας που γλύφει τα νωπά ξύλα. Μου αρέσει η κακοκαιρία και η παγωμένη ατμόσφαιρα. Μου αρέσει η ησυχία που απλώνεται στην πλάση. Μου αρέσει η γλυκόπικρη μελαγχολία του χειμώνα.
Οι νιφάδες πληθαίνουν. Η θερμοκρασία συνεχίζει την καθοδική της πορεία.Το χριστουγεννιάτικο όνειρό μου μού χαμογελά.
Ένα βιβλίο μού χαμογελάει από το τραπεζάκι, δίπλα μου. Με ύφος συνωμοτικό, μού προτείνει να με απαγάγει και μέσα στις σελίδες του να ταξιδέψουμε αγκαλιά στα πέρατα του κόσμου, σε ιστορίες που περιμένουν κάποιος να τις διηγηθεί. Οι ιστορίες θέλουν να τις διαβάζουμε. Μόνο έτσι αποκτούν ζωή.
Απόγευμα. Οι χιονονιφάδες εξαφανίστηκαν και ο ουρανός δακρύζει με παγωμένο χιονόνερο ξανά. Το κρύο καλά κρατεί. Η φωτιά συνεχίζει να ανάβει και να φωτίζει το ολοένα και σκοτεινότερο δωμάτιο. Σε λίγο ο λευκός ουρανός θα ντυθεί με το μαύρο πέπλο της νύχτας και τα άστρα του βορρά θα μας αφηγηθούν πολικές ιστορίες. Παραμύθια από χώρες όπου ο χειμώνας δεν κοιμάται ποτέ...
❅❅❅
Τεμπέλικη η σημερινή Κυριακή, τεμπέλικο και αμαρτωλό το πρωινό που μοιράζομαι μαζί σας σήμερα. Θερμιδική βόμβα, μα ό,τι πρέπει για παγωμένες ημέρες που ο οργανισμός μας αποζητά επιπλέον καύσιμα. Μία ακόμη εβδομάδα για φαγοπότι δίχως τύψεις έμεινε, άλλωστε, πριν επιστρέψουμε στην υγιεινή διατροφή και τους πρωτοχρονιάτικους στόχους μας.
Cheesy Bacon Eggs Cups
Συνήθως για πρωινό έχουμε 1 από τα 3 υλικά του τιτανομέγιστου αυτού Cheesy Bacon Eggs Cups. Δηλαδή ή τυρί με κάτι ή μπέικον με κάτι ή αυγά με κάτι! Ή φετούλες τοστ με κάτι άλλο, αμέ! Αυτή τη φορά όμως το πρωινό μας θα περάσει σε άλλο level και θα γίνει transformer! Και τυρί και μπέικον και αυγό μαζί! Και όλα αυτά σε ένα, 3 σε 1, νοικοκυρεμένα!
Τα υλικά που θα χρειαστείτε είναι:
- 3 φέτες τοστ
- 6 αυγά
- 3 μεγάλες κουταλιές τριμμένου τυριού
- 6 φέτες μπέικον
- αλάτι και πιπέρι
Παρασκευή 1 Ιανουαρίου 2016
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά
EDITORIAL
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά· 1η Ιανουαρίου, ημέρα απολογισμού και ενδοσκόπησης. Σαν κινηματογραφική σεκάνς μπροστά από τα μάτια σου παρελαύνουν οι καλύτερες αλλά και οι χειρότερες στιγμές της χρονιάς που πέρασε. Τα πλην, τα συν. Τα λάθη, τα σωστά. Οι αποτυχίες, οι επιτυχίες. Οι λύπες, οι χαρές. Τα δάκρυα, τα χαμόγελα. Οι άνθρωποι που μπήκαν στη ζωή σου, αλλά κι εκείνοι που έφυγαν. Οι άνθρωποι που πέρασαν από τη ζωή σου στιγμιαία. Προσθέσεις κι αφαιρέσεις.
Το μέτρημα.
Ακολουθεί ο δικός μου απολογισμός για το 2015, μία από τις καλύτερες και συνάμα μία από τις χειρότερες χρονιές της ζωής μου.
Το βαζάκι των όμορφων αναμνήσεων
Τη χρονιά που πέρασε αποφάσισα να εγκαινιάσω ένα νέο "έθιμο" που είχα συναντήσει σε αναρτήσεις σε πάμπολλα μπλογκς του εξωτερικού και όχι μόνο. Οι κανόνες απλοί: παίρνεις ένα άδειο βαζάκι και από την 1η Ιανουαρίου μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου το γεμίζεις με χαρτάκια στα οποία σημειώνεις καλά πράγματα που σου συνέβησαν εκείνη τη χρονιά. Δεν υπάρχει κανένας απολύτως περιορισμός για το περιεχόμενο αυτών των σημειωμάτων. Είναι το δικό σου βαζάκι και οι δικές σου όμορφες στιγμές. Είσαι ελεύθερος να βάλεις μέσα ό,τι σου κάνει κέφι. Αρκεί να σου φτιάχνει τη διάθεση. Κάτι σαν ημερολόγιο θετικής σκέψης, με σκέψεις και αναμνήσεις, ωστόσο, ολότελα δικές σου.
Έτσι κι εγώ τον περασμένο Γενάρη, ετοίμασα το βαζάκι μου (ευρύχωρο και ευοίωνο), το στόλισα λιγάκι, του έβαλα και μία αυτοσχέδια θήκη για τα ραβασάκια από ροζ αρωματισμένο τούλι και ετοιμάστηκα να το γεμίσω με όμορφες αναμνήσεις από το 2015. Δεν ήταν εύκολο.
Όταν περνάς μια άσχημη φάση, είναι δύσκολο να δεις τις ηλιαχτίδες μέσα στο σκοτάδι. Κι όταν είσαι ευτυχισμένος επιλέγεις να το ζήσεις και ξεχνάς να αφιερώσεις λίγο χρόνο για να το καταγράψεις σε σημείωμα για το μελλοντικό εαυτό σου, να το διαβάσει και να θυμηθεί να χαμογελάσει.
Το 2015 ήταν δύσκολο. Έζησα μερικές από τις χειρότερες στιγμές της ζωής μου. Ταυτόχρονα, έζησα και μερικές από τις καλύτερες. Το να γεμίζω το βαζάκι φάνταζε τόσο περιττό και επουσιώδες...
Μα τα κατάφερα. Έβαζα μέσα ό,τι μου έφερνε χαρά. Από τα πιο μικρά και ασήμαντα μέχρι αναμνήσεις που θα κουβαλάω μια ολόκληρη ζωή. Αρκεί να ζωγράφιζαν το χαμόγελο στα χείλη μου. Συνέχισα να επιμένω.
Ήμουν αποφασισμένη να αποδείξω στον εαυτό μου ότι το 2015 ήταν πράγματι μια καλή χρονιά. Να αποδείξω στον εαυτό μου ότι ακόμη και τις ημέρες ατόφιου ζόφου, έβρισκα ακόμη λόγους να χαμογελώ. Ότι άξιζε να μάχομαι τους δαίμονες μου, άξιζε να μείνω ζωντανή. Always keep fighting εαυτέ μου.
« Σήμερα είχα μια σκέψη. Ίσως το βαζάκι να μη γεμίζει μονάχα με...θεϊκή παρέμβαση, ίσως να ισχύει και για αυτό το "Συν Αθηνά και χείρα κίνει". Ίσως να φτιάχνουμε εμείς οι ίδιοι τις χρονιές μας, αποφασίζοντας να βρούμε ευτυχία σε καθετί που μας κάνει να χαμογελάμε, όσο μικρό κι αν είναι αυτό. Αν εμείς αποφασίσουμε να γεμίσουμε το "βαζάκι" μας με όμορφες στιγμές, τότε στο τέλος των 365 ημερών, στον τελικό απολογισμό της χρονιάς που πέρασε, τα άσχημα θα ξεκινήσουν να ξεθωριάζουν σιγά-σιγά και θα πιστέψουμε κι εμείς οι ίδιοι ότι περάσαμε μια όμορφη χρονιά... It's the little things that matter.
Αποφάσισε: Θα αντλήσεις χαρά από κάτι ασήμαντο, π.χ. ένα tweet, ή θα αφεθείς να βυθίζεσαι στη λύπη; Εγώ ήδη νιώθω καλύτερα διαβάζοντας τα χαρτάκια μου... »- 11 Ιουνίου 2015
Χαρτάκια: 87
Κάθε τέλος είναι και μία νέα αρχή. Με κάθε νέο έτος γεννιούνται νέες ελπίδες, νέες προσδοκίες, νέες ευκαιρίες, νέες περιπέτειες... Μια αφορμή να θέσουμε τους δικούς μας στόχους για τη νέα χρονιά, τις αποφάσεις που θέλουμε να πιστεύουμε ότι θα μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους. Ότι θα γράψουμε σε 12 μήνες τον επίλογο της φετινής χρονιάς με χαμόγελο και αισιοδοξία για το τι μέλλει γενέσθαι. Με περηφάνια και ικανοποίηση για τον άνθρωπο που έχουμε γίνει.
My New Year's Resolutions:
✓ Να πάρω το δίπλωμα οδήγησης
✓ Να βρω δουλειά
✓ Να αρχίσω ξανά την υγιεινή διατροφή
+1 Να μάθω να αγαπώ τον εαυτό μου
Blogger Resolutions
Δε θα μπορούσα να εξαιρέσω το μικρό μου Παράδεισο, το ιστολόγιο μου, από τον απολογισμό για το έτος που έφυγε. Το μπλογκ μου αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού μου. Οι μικρές «επιτυχίες» του είναι και δικά μου προσωπικά επιτεύγματα, για τα οποία είμαι αναντίρρητα περήφανη και συγκινημένη. Τι να πω, είμαι μισός συγγραφέας χωρίς τις λέξεις μου.
Ανασκόπηση μίας μπλογκο-χρονιάς✍
Ετήσια Στατιστικά:
424 Δημοσιευμένες Αναρτήσεις
1910 Δημοσιευμένα Σχόλια
21.590 Προβολές Σελίδας
Αφιέρωμα Halloween: 83
Αφιέρωμα Χριστουγέννων: 20
Συνολικά Στατιστικά:
1.071 Δημοσιευμένες Αναρτήσεις
3.870 Δημοσιευμένα Σχόλια
95.625 Προβολές Σελίδας
Αφιέρωμα Halloween: 84
Αφιέρωμα Χριστουγέννων: 28
Μπλογκο-στόχοι για το 2016
Ετήσιες Αναρτήσεις:
Μάξιμουμ: Έστω και μία παραπάνω ανάρτηση από φέτος.
Μίνιμουμ: Τουλάχιστον 200 αναρτήσεις.
Προβολές Σελίδας:
Μάξιμουμ: Έστω και μία παραπάνω προβολή από φέτος.
Μίνιμουμ: 100.000 συνολικές προβολές σελίδας.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)