Take a chance on them!

EDITORIAL

Σώσε μια ζωή, υιοθέτησε ένα αδέσποτο

Something to wait for!

EDITORIAL

Στα φετινά Grammy's προβλήθηκε το επίσημο τρέιλερ για την καινούρια ταινία της Disney, Maleficent, η οποία για όσους δε θυμούνται είναι η κακιά μάγισσα από την "Ωραία Κοιμωμένη". Την παράσταση έκλεψε το soundtrack της ταινίας και συγκεκριμένα η σκοτεινή εκτέλεση του τραγουδιού "Once upon a dream"(με μελωδία από το κομμάτι του Tsaikovsky για το μπαλέτο "Ωραία Κοιμωμένη" και στίχους από την εκτέλεση της ταινίας κινουμένων σχεδίων "Sleeping Beauty" της Disney) από την -ποια άλλη αν όχι αυτή;- Lana Del Rey. Εγώ έχω ήδη ενθουσιαστεί(περιττό να σας πω ότι το έχω ήδη κατεβάσει το τραγούδι και το έχω λιώσει)! Είναι ένας συνδυασμός του τραγουδιού που άκουσα ξανά και ξανά σαν παιδί(αναμνήσεις από την παιδική μου ηλικία) με ένα απ' τα είδη μουσικής που επιλέγω να ακούσω τώρα. Σαν το παρελθόν να συναντάει το παρόν. Και το αποτέλεσμα είναι υπέροχα σκοτεινό -σαν εμένα ίσως.. Στον ομώνυμο ρόλο η Angelina Jolie, η οποία πιστεύω θα τον απογειώσει.

ᶠᶸᶜᵏᵧₒᵤ ♥

EDITORIAL

Τα 5 στάδια διαβάσματος:

1)        Άρνηση        

2)        Θυμός         

3)   Διαπραγμάτευση

4)      Κατάθλιψη     

5)        Καφές         

Καλημε...σημεριασε!

Μ' έπιασε λίγο το μεσημέρι σήμερα μέχρι να αποφασίσω να γράψω ανάρτηση για καλημέρα και μάλιστα έχω ήδη μαγειρέψει μεσημεριανό. Όχι, δε με έπιασε η προκοπή του γήρατος, απλά χθες κοιμόμουν μέχρι τα μαύρα μεσάνυχτα και όπως είναι φυσικό είμαι ακόμη ξύπνια. Έτσι, λοιπόν, η σημερινή συνταγή δεν είναι για πρωινό, αλλά για μεσημεριανό. Είχαμε, λοιπόν, που λέτε, ένα πράσο ξεχασμένο στο ψυγείο και μου ζήτησε η μαμά μου να το μαγειρέψω. Αυτό που είχε στο μυαλό της, βέβαια, ήταν πρασόρυζο, αλλά εγώ σήμερα δεν ψηνόμουν και πολύ(ήταν και το πράσο μπασμένο, δεν "έλεγε"). Έτσι έψαχνα να φτιάξω κάτι διαφορετικό, κάτι που δεν τρώμε συχνά, κι έπεσα πάνω σ' αυτή τη συνταγή. Πάντα ήθελα να τη δοκιμάσω, αλλά ποτέ δεν έτυχε. Έτσι ξεκίνησα να τη φτιάξω και το αποτέλεσμα με δικαίωσε πανηγυρικά. Άλλωστε, ο ουρανός είναι ακόμη λευκός και ο καιρός χειμωνιάτικος -τι πιο ταιριαστό από σούπα; Και φυσικά δε μπορούσα να μην τη μοιραστώ μαζί σας!

Σούπα βελουτέ με πράσο και πατάτα
(http://www.athinorama.gr/umami/food/recipes/?id=3445)


Υλικά (για 4-5 άτομα):

• 5 μέτρια πράσα (το λευκό μέρος) 
• 2 μέτριες πατάτες
• 250 ml γάλα πλήρες
• 1,5 lt ζωμός κότας (κατά προτίμηση σπιτικό)
• 2 κ.σ. μαϊντανός, ψιλοκομμένος
• Αλάτι, φρεσκοκομμένο πιπέρι 

Εκτέλεση:

Σκίζουμε τα πράσα κατά μήκος στα δύο για να πλυθεί καλά το εσωτερικό τους. Τα κόβουμε σε ροδέλες 3 εκ. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε σε τέταρτα. Σε βαθιά κατσαρόλα βάζουμε το ζωμό μαζί με τα πράσα και τις πατάτες, ανάλογο αλάτι, σκεπάζουμε και αφήνουμε να βράσουν μέχρι να μαλακώσουν. Βγάζουμε από τη φωτιά, αφήνουμε να κρυώσει λίγο και προσθέτουμε το γάλα. Ανακατεύουμε καλά και περνάμε τη σούπα από το μπλέντερ. Την ξαναβάζουμε στην κατσαρόλα, διορθώνουμε το αλάτι, προσθέτουμε φρεσκοτριμμένο πιπέρι και αφήνουμε να ζεσταθεί καλά, ανακατεύοντας. Σερβίρουμε με το μαϊντανό. Σημ.: Για πιο πλούσια γεύση, προσθέτουμε στο τέλος μία κουτ. σούπας φρέσκο βούτυρο.

Σημειώσεις:

• Εγώ επειδή είχα μόνο ένα πράσο(κι αυτό λίγο μπασμένο) χρησιμοποίησα το 1/5 των προτεινόμενων υλικών, οπότε μη σας απασχολεί η ποσότητα.
• Αν χρησιμοποιήσετε διαλυμένο γάλα εβαπορέ -όπως κι εγώ- να ξέρετε ότι θα "γλυκίζει" λίγο, αλλά η σούπα είναι εξίσου νόστιμη.
• Η σούπα -σε μικρή ποσότητα- διαλύεται ωραιότατα και στο μούλτι(ποιος καθαρίζει ολόκληρο μίξερ!). Μπορείτε, μάλιστα, να ρίξετε μέσα το μαϊντανό χοντροκομμένο και να κοπεί ωραιότατα ενώ θα χτυπιέται η σούπα.
• Η γεύση του θυμίζει λίγο και πουρέ πατάτας, οπότε αν το κάνουμε λίγο πιο πηχτό μπορεί να συνοδεύσει ένα κρέας, όπως πχ μια χοιρινή τηγανιά.
• Μπορείτε να προσθέσετε στο τέλος φρεσκοτριμμένο μοσχοκάρυδο, η γεύση του θα το απογειώσει.
• Αν είναι να το φάτε ως σούπα, παίξτε με τις υφές και συνοδέψτε το με τραγανά κρουτόν(αν τα φτιάξετε εσείς ακόμη καλύτερα!).

Κι ένα ξεσηκωτικό τραγούδι, έτσι για το καλό

(να με δείτε να χτυπιέμαι στο σαλόνι λες και χορεύω harlem shake να γελάτε ένα μήνα!)

Καλημέρα ηλιαχτίδες μου!

Good morning sunshine!

Ίσως να φαίνεται ειρωνική η προσφώνηση, δεδομένου του καιρού. Κι όμως η σημερινή Δευτέρα ξημέρωσε υπέροχα για μένα, μ' έναν πάλλευκο ουρανό και άσπρα σημάδια του χθεσινού χιονιού που σιγά σιγά λιώνουν. Ο παγωμένος άνεμος χτυπά το τζάμι μου κι εγώ σαν γνήσιο τέκνο του χειμώνα το απολαμβάνω απίστευτα! Κι όμως αυτή η κακοκαιρία "ζέστανε" τόσο τη διάθεση μου, που έχω όρεξη ακόμη και για διάβασμα! Γι αυτό το λόγο αποφάσισα η συνταγή του πρωινού αυτής της συγκεκριμένης Δευτέρας να είναι αφιερωμένη εξαιρετικά στους φοιτητές. Τόσο εκείνους που δεν προλαβαίνουν να φτιάξουν κάτι ξεχωριστό για πρωινό, όσο κι εκείνους που οι μαγειρικές τους ικανότητες φτάνουν μέχρι μακαρόνια και αυγά. Κυρίως τώρα που τα παιδιά -όπως κι εγώ- διαβάζουν και θέλουν κάτι να τσιμπούν παράλληλα. Ταιριάζουν δε απίστευτα με ζεστό καφέ φίλτρου(και όχι μόνο)! Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι η συγκεκριμένη συνταγή απευθύνεται μόνο σε εκείνο το κοινό. Ιδίως αν δουλεύετε πρωί μπορείτε να τα έχετε έτοιμα αποβραδίς(ίσως ακόμη να έχετε φτιάξει και δική σας σφολιάτα) και να τα ψήσετε το πρωί όσο θα ετοιμάζεστε. Είναι τόσο γρήγορα που μαζί με το χρόνο προετοιμασίας δεν χρειάζονται πάνω από 30 λεπτά. Όπως, επίσης, θα παρατηρήσετε η συγκεκριμένη συνταγή χρησιμοποιεί έτοιμη σφολιάτα, το οποίο και είναι αυτό ακριβώς το υλικό που κάνει τη συνταγή εύκολη και γρήγορη. Κι ανησυχείτε ότι η συνταγή βγάζει πολλά ρολάκια και απορείτε ποιος θα τα φάει, πιστεύω ότι αν βάλετε στην κατάψυξη, σ' ένα ειδικό σακουλάκι, τα ρολά κανέλας έτοιμα για ψήσιμο(χωρίς να τα έχετε αλείψει με αυγό, ε;) θα διατηρηθούν ωραιότατα. Εκτός αυτού, μπορείτε να προσαρμόσετε τις αναλογίες ώστε να κάνετε τη μισή ή το 1/4 της προτεινόμενης ποσότητας και να χρησιμοποιήσετε την υπόλοιπη σφολιάτα για κάποια άλλη συνταγή(καλύτερα είναι την σφολιάτα που έχει ξεπαγώσει να τη μαγειρεύετε αντί να την ξαναβάλετε στην κατάψυξη) όπως πχ πιτάκια με την αγαπημένη σας γέμιση(εμένα μου αρέσει να συνδυάζω αλμυρές και γλυκές γεύσεις στο πρωινό μου). Καλό διάβασμα και καλή όρεξη!

Ρολάκια κανέλας στα γρήγορα

Τι χρειαζόμαστε:

• 500 γρ φύλλο σφολιάτας
• 100 γρ βούτυρο
• 8 κ.σ ζάχαρη
• 2 κ.σ κανέλα
• 1 αυγό
• λίγη κανελοζάχαρη ακόμα για το πασπάλισμα.

Πώς το κάνουμε:

1. Βγάζουμε την σφολιάτα από το ψυγείο και την αφήνουμε για 10 λεπτά.
2. Λιώνουμε το βούτυρο και σε μπολάκι ανακατεύουμε την ζάχαρη με την κανέλα.
3. Ανοίγουμε την σφολιάτα, αλοίφουμε με το μισό βούτυρο και πασπαλίζουμε με την μισή κανελοζάχαρη.
4. Τυλίγουμε σε ρολό την σφολιάτα. Αν θέλουμε να κάνουμε μεγάλα ρολάκια, τυλίγουμε απο την κοντή πλευρά του φύλλου.
5. Αν θέλουμε μικρά απο την μακριά πλευρά.
6. Επαναλαμβάνουμε την διαδικασία και για το άλλο φύλλο.
7. Κόβουμε τις τυλιγμένες σφολιάτες σε 20-25 ρολάκια (αναλόγως το πόσο χοντρά τα θέλουμε) και τα απλώνουμε σε λαμαρίνα στρωμένη με λαδόκολλα.
8. Αλοίφουμε τα ρολάκια με το αυγό που το έχουμε χτυπήσει με λίγες σταγόνες νερό,και πασπαλίζουμε με κανελοζάχαρη.
9. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς για 12-15 λεπτά.

Λίγα μυστικά ακόμα

Ο χρόνος ψησίματος είναι στο περίπου. Εξαρτάται από το μέγεθος,το πάχος και την ποιότητα της σφολιάτας γι'αυτό έχετε το νου σας!!!! Η σφολιάτα πρέπει να έχει ξεπαγώσει και να έχει καθίσει 10 λεπτά σε θερμοκρασία δωματίου για να ψηθεί καλύτερα μετά.

These wounds won't seem to heal..

EDITORIAL

Κάποια γενέθλια απλά σου προκαλούν πόνο... 

Κι ο χρόνος δε φαίνεται να 'χει βοηθήσει όσο θα ήθελα.

this pain is just too real.

26.01.1948ღ

Η επιστροφή της άσωτης κόρης

Λένε ότι ο δολοφόνος επιστρέφει πάντα στον τόπο του εγκλήματος. 

Αν είναι αλήθεια, τότε το δικό μου έγκλημα είναι τα γραπτά μου.

Μ' ένα επίγραμμα, δυο ημερολογιακά αποσπάσματα κι ένα διήγημα επέστρεψα στο δεύτερο πολυαγαπημένο μου ιστολόγιο, Το χαμόγελο της (Μόνα) Λίζα. Η αρχή έγινε χθες, με μια μικρή απογοήτευση για την έμπνευση που μ' έχει αφήσει λίγο το τελευταίο διάστημα. Μα μόλις έγραψα και δημοσίευσα τις πρώτες γραμμές δε μπορούσα να μην ανεβάσω κι άλλα -κι ας τα είχα γράψει πριν μήνες. Είχα γυρίσει σπίτι. 

Κάποιες φορές περνάμε διαστήματα που είτε στερεύει προσωρινά η έμπνευση μας, είτε χρειαζόμαστε ένα καινούριο έναυσμα, είτε μας κατατρώει το άγχος και η έλλειψη χρόνου. Τότε συχνά αφήνουμε το γράψιμο στην άκρη(με ότι αυτό συνεπάγεται για την ψυχολογική μας ισορροπία). Έτσι κι εγώ άφησα για μερικούς μήνες κατά μέρους το δεύτερο μου ιστολόγιο, χωρίς ωστόσο να το ξεχνώ ποτέ. Ανέβαλλα τη μέρα της επιστροφής συνεχώς ώσπου έφτασα στο σημείο να κοιτάξω πίσω μου και να μεσολαβεί ένα τρίμηνο. Και βρέθηκα να θέλω να βγάλω ένα συναίσθημα από μέσα μου και να μη μου κάνει χάρες η μούσα μου. Μα πλέον δεν ήθελα να περάσω στιγμή χωρίς το άλλο μου ιστολόγιο(απαιτητική μου έμπνευση όσο με πληγώνεις, τόσο με πωρώνεις!). Έτσι αποφάσισα να καταφύγω στο σχέδιο Β'. Να ανεβάσω δηλαδή γραπτά που έγραψα -πριν ένα τετράμηνο περίπου- αλλά δεν είχα αποφασίσει ακόμη να δημοσιεύσω. Βλέπετε, το υπερκινητικό μου χέρι γράφει συνέχεια κι όχι μόνο ηλεκτρονικά. Έτσι κρατώ ένα ημερολόγιο συγγραφής όπου σημειώνω τις σκέψεις μου, τις εμπνεύσεις της στιγμής ή συμπληρώνω σελίδες που έγραψα από δω κι από κει. Τις δημιουργίες αυτές τις ανεβάζω συνήθως ετεροχρονισμένα -ίσως και να τις κρατώ ως απόθεμα για τέτοιες δύσκολες στιγμές. Εγώ πάντως σκοπεύω να διεκδικήσω τη μούσα μου και να αποκτήσω τη χαμένη μου έμπνευση ξανά. Γιατί ξέρω πως είναι απλά μια φάση, κι όχι τρόπος ζωής..