Τὸ ξέρω πὼς καθένας μοναχὸς πορεύεται στὸν ἔρωτα, μοναχὸς στὴ δόξα καὶ στὸ θάνατο.
Τὸ ξέρω. Τὸ δοκίμασα. Δὲν ὠφελεῖ. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου ~ Η Σονάτα του Σεληνόφωτος

Lisa

This is thy hour O Soul, thy free flight into the wordless. Away from books, away from art, the day erased, the lesson done. Thee fully forth emerging, silent gazing, pondering the themes thou lovest best. Night, sleep, death, and the stars. - Walt Whitman

Δευτέρα 23 Ιανουαρίου 2012

Όσα λένε οι άντρες μεταξύ τους....

like a virgin... Το τραγούδησε η Madonna πριν χρόνια, clearly not a virgin... Τι γίνεται όμως όταν η γιναίκα δεν είναι like a virgin, αλλά σκέτο virgin? Τι σκέφτονται άραγε οι άντρες???


Ακολουθούν 7 κατηγορίες αντρών, σύμφωνα με τις απαντήσεις τους....


Ο «Ό,τι θες καρδιά μου, ό,τι θες»
Κοίτα εγώ με παρθένα δεν έχω πάει, αλλά φαντάζομαι αν ήξερα ότι η κοπέλα είναι παρθένα θα την άφηνα ελεύθερη να διαλέξει πότε και πώς θέλει να γίνει, δεν θα την πίεζα δηλαδή. Και θα περίμενα μέχρι εκείνη να νιώσει έτοιμη. Τώρα, αν αυτή απλά περιμένει για καιρό τον πρίγκιπα με το άλογο που θα έρθει, κι εγώ δεν ήμουν αυτός, τότε το πράγμα αλλάζει, λογικό δεν είναι;


Ο κατασκηνωτάκιας
Εγώ δεν πιστεύω ότι η παρθενιά είναι κάτι το μαγικό και πρέπει να βρεις τον κατάλληλο και σαχλαμάρες. Νομίζω όμως ότι, επειδή θες δεν θες θα μείνεις στο μυαλό της κοπέλας αυτής για πάντα, πρέπει να είσαι πραγματικά καλός. Να εφαρμόζεις δηλαδή αυτό που έμαθα στην κατασκήνωση από το Δημήτρη τον ομαδάρχη μου: μην τα αφήσεις όλα πίσω σου λαμπόγυαλο, φρόντισε να τα αφήσεις όπως ήταν πριν έρθεις, συγυρισμένα.


Ο «Θες να κάνουμε σχέση;»
Επειδή έχω πάει με παρθένα και μάλιστα δυο φορές και τις δύο είχα σοβαρή σχέση και το ξέρετε. Είναι τρελά ελεεινό να πας με παρθένα χωρίς να υπάρχει κάτι σοβαρό μεταξύ σας. Αν παιχτεί μαλακία, μπορεί και να κάνεις την άλλη κομμάτια και να μπλέξεις άσχημα. Για αυτό η μόνη μου προϋπόθεση είναι αυτή: να υπάρχει κάτι σοβαρό στη μέση, αλλιώς γιοκ.


Ο «Όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω»
Εμένα δεν με νοιάζει τι είναι και τι δεν είναι, ούτε σοβαρές και ασόβαρες σχέσεις! Θέλεις, κοριτσάκι μου; Θέλεις! Θέλω κι εγώ; Θέλω! Ε, έληξε! Τα άλλα δεν με απασχολούν.


Ο οργανωτικός
Δεν θα είχα πρόβλημα, αρκεί να μην μου το πει την ώρα που ο Βεζούβιος είναι έτοιμος να εκραγεί, χεχε, καταλαβαίνετε! Ε, να το ξέρω ρε κοπελιά λίγο νωρίτερα, να προετοιμαστώ κι εγώ ψυχολογικά. Μη μου το πεις τελευταία στιγμή γιατί και θα με ξενερώσεις και θα με αγχώσεις και δεν θα περάσεις καλά.


Ο «όξω από δω»

Τι λέτε μωρέ; Παρθένα; Βαρέα και ανθυγιεινά; Και να σε τρελάνει πριν και να νομίζεις ότι θα σου μείνει στα χέρια κατά τη διάρκεια και να το κουβεντιάζει μετά για όλη της τη ζωή; Και όχι μόνο να μην το απολαύσω, αλλά να πρέπει να παραδώσω και ιδιαίτερα; Να μου λείπει!


Ο τολμηρός

Εμένα κολλητοί μου φαίνεται πολύ προκλητικό όλο αυτό και θα ενθουσιαζόμουν αν μου το έλεγε! Θα γούσταρα τρελά να βάλω τα δυνατά μου για να είμαι καλός απέναντί της και να της μείνω πραγματικά αξέχαστος!

Πηγή: Marymary.gr

μμμμμμ.......

ΣΠΙΤΙΚΗ ΜΕΡΕΝΤΑ

Για να την φτιάξουμε λοιπόν χρειαζόμαστε: 
  • 80 γρ. Κακάο 
  • 180 γρ. ζάχαρη άχνη 
  • 100 γρ. βιτάμ 
  • 1 ζαχαρούχο γάλα 
  • τριμμένο φουντούκι (προαιρετικά) 

Στην πράξη:

Κοσκινίζουμε πολύ καλά το κακάο με την ζάχαρη άχνη.

Ζεσταίνουμε το βιτάμ να λιώσει, όχι να «κάψει» όμως.

Χτυπάμε πολύ καλά το βιτάμ με την ζάχαρη και το κακάο.

Προσθέτουμε το ζαχαρούχο και συνεχίζουμε το χτύπημα.

Αν θέλουμε να προσθέσουμε φουντούκια, πρέπει να τα χτυπήσουμε πολύ καλά στο μούλτι, να γίνουν «αλοιφή», πριν τα προσθέσουμε στο μείγμα μας.

Αδειάζουμε την μερέντα σε βαζάκια.

Την διατηρούμε στο ψυγείο.

Λίγο πριν την χρησιμοποιήσουμε, την βγάζουμε από το ψυγείο να έλθει σε θερμοκρασία δωματίου.

Καλή επιτυχία!




Πηγή: Marymary.gr

Δευτέρα 2 Ιανουαρίου 2012

Ο εξόριστος πρίγκιπας...


Ο εξόριστος πρίγκιπας...
ένας προβληματισμός σε μορφή τετράστιχων για τον "πρίγκιπα" που όλα τα κορίτσια περιμένουν και στην εποχή μας δεν υπάρχουν πια...

δείτε την καινούρια μου ανάρτηση στο:
http://lisaissmiling.blogspot.com/

Το χαμόγελο της (Μόνα) Λίζα όπου αναρτώ όλες μου τις δημιουργίες!!!


Πάει ο παλιός ο χρόνος.....

Ε και τι έγινε? Στραβός ο προηγούμενος, στραβός κι αυτός.... 2 του μηνός και τα νεύρα μου ήδη τσατάλια και η υπομονή μου μηδαμινή... Βλέπεις τέτοιες μέρες όσο θες να μη θυμώνεις, άλλο τόσο ψήνεσαι για καυγά... Άντε να ξεσπάσω κάπου να μου φύγει...
Καλή χρονιά σε όλους πάντως κ μακάρι να σας πάει καλά το 2012 με πολύ κουράγιο γιατί τα πράγματα είναι δύσκολα και υγεία ΠΑΝΩ απ' όλα...!!!!
Τα λέμε....φιλια

Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου 2011

Το χαμόγελο της (Μόνα) Λίζα.....


Το χαμόγελο της (Μόνα) Λίζα......
Το 2ο μου ιστολόγιο, το μέρος όπου αναρτώ τις "καλλιτεχνικές μου δημιουργίες" είτε αυτές λέγονται κείμενα, είτε φωτογραφίες ή κολάζ...

Ανυπομονώ να ακούσω τις σκέψεις σας...

Εις το επανιδείν
Λίζα





Ταινίες που πρέπει να δεις στη ζωή σου...

Για να μην παρεξηγηθούμε, η λίστα είναι απόλυτα υποκειμενική και τα κριτήριά της είναι σύμφωνα με το τι πρόσφεραν σε μένα... Φυσικά σημαντική θέση κατέχουν ταινίες που είναι κατά γενική ομολογία εξαιρετικές... Θεμιτό θα ήταν επίσης να διευκρινήσω ότι στη λίστα δεν θα περιληφθούν ταινίες που δεν πρόλαβα να δώ ακόμα(όπως το εξαιρετικό The Godfather - Ο Νονός) και επίσης επειδή δεν έχω κοιμηθεί(και είναι η ώρα δύσκολη!) μπορεί να ξεχάσω πολλές αγαπημένες ταινίες...


Μη διστάσετε να συμπληρώσετε τα κενά μου και να γράψετε τα δικά σας αγαπημένα και τις δικές σας ταινιο-προτάσεις...


Και στα πλαίσια της μεταξύ μας ειλικρίνειας, θα ομολογήσω ότι αρχική μου πρόθεση ήταν να βάλλω και αστεράκια, αλλά συνειδητοποίησα ότι είναι άσκοπο, καθώς στις περισσότερες θα έβαζα 5 αστεράκια...χαχαχα




Ας ξεκινήσουμε:

  • Love Story όχι τόσο πρωτότυπη στην αρχή(2 κολεγιόπαιδα από διαφορετικούς κόσμους ερωτεύονται), βλέποντάς τη λες γιατί όλοι παθιάζονται μαζί της, αλλά όταν φτάνει στο τέλος καταλαβαίνεις το γιατί(ή μάλλον μισή ώρα μετά το τέλος, όταν έχεις συνέλθει απ' το κλάμα)... Εξαιρετικές ερμηνείες, σπιρτόζικοι διάλογοι, τραγικό τέλος, υπέροχη μουσική και μία απ' τις πιο πετυχημένες ατάκες του Αμερικανικού Κινηματογράφου("love means never to have to say I'm sorry") 
  • The way we were - Τα καλύτερά μας χρόνια Μια ταινία που δείχνει ότι η αγάπη δεν είναι πάντα αρκετή και πως πολλές φορές το έντονο ταμπεραμέντο γυρνά εναντίον σου... Με ένα πικρό τέλος, που όμως το γλυκαίνει η μαγική φωνή της Barbra Streisand και η μελωδία που χτυπά στην καρδιά... Και να μην παραλείψω ίσως οι πιο όμορφοι στίχοι του Hollywood(memories light the corners of my mind, misty water colored memories of the way we were....) 
  • Breakfast at Tiffany's - Πρωινό στο Τίφανις υπέροχη ταινία με τη μοναδική Audrey Hepburne στο ρόλο της Holly, μιας γυναίκας(αμφισβητήσιμου επαγγέλματος) που φοβόταν τόσο πολύ ότι θα τη σκλαβώσει κάποιος, που έχτιζε τη δική της φυλακή γύρω της... Ίσως να μην ακούγεται σπουδαίο, αλλά βλέποντας την ταινία καταλαβαίνεις γιατί θεωρείται κλασική... 
  • BEACHES - Οι φίλες μια ταινία-ύμνος στη γυναικεία φιλία, όχι επειδή ήταν αχώριστες(όπως στις περισσότερες ταινίες), αλλά γιατί ενώ χωρίστηκαν πολλές φορές, έγιναν ένα, σαν μια γροθιά, όταν η μία είχε ανάγκη την άλλη... Γιατί η πραγματική φιλία(στον έξω κόσμο που τίποτα δεν είναι τέλειο) είναι αυτό ακριβώς το πράγμα: να είσαι εκεί για τον φίλο σου όχι μόνο στις χαρές, αλλά κυρίως στις πίκρες... 
  • Titanic - Τιτανικός τι μπορεί να πει κανείς για τη μεγαλύτερη επιτυχία του Αμερικανικού κινηματογράφου; Για την ταινία που έσπασε όλα τα ρεκόρ και καμιά δεν κατάφερε να τη φτάσει; Για μια ταινία πού όσες φορές κι αν την έχεις δει, ακόμη κι αν ξέρεις τους διαλόγους απ' έξω και ανακατωτά, πάλι νιώθεις την ίδια αγωνία, την ίδια συγκίνηση και το ίδιο πάθος με την πρώτη φορά; Ένα αριστούργημα της δεκαετίας του '90 που κατάφερε να συνδυάσει ένα πραγματικό γεγονός με τον καταδικασμένο έρωτα... Για όλους αυτούς τους λόγους δεν μπορεί να λείπει από την πρώτη 5αδα της λίστας μου...

    Κάνοντας ένα διάλειμμα, θα ήθελα να ανοίξω μια μικρή παρένθεση, και να αναφέρω ότι άνας ακόμη λόγος που αυτές οι ταινίες με άγγιξαν είναι η ταύτισή μου με τις πρωταγωνίστριες... Όχι τις ηθοποιούς φυσικά, αλλά τις ηρωίδες... Κυρίως με τις 3 πρώτες έλεγα...

    Ας συνεχίσω όμως:
  • Dead poets society - Ο κύκλος των χαμένων ποιητών αυτή την ταινία την είδα πριν λίγες μέρες, οπότε το σοκ είναι ακόμα έντονο και είμαι άφωνη... Ένα μόνο θα πω: μακάρι να είχαμε όλοι καθηγητές σαν τον John Keating και θα τους προσφωνούσα σίγουρα "Oh captain, my captain".... 
  • Memoirs of a Geisha - Αναμνήσεις μιας Γκέισας μ' έχει μαγέψει αυτή η ταινία με πολλούς τρόπους-σενάριο, ερμηνείες, σκηνικά, κοστούμια... Όλα τέλεια!!! 
  • The Notebook - Το Ημερολόγιο μία συγκινητική ταινία βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Nicholas Sparks... Εκτός απ' τον "απαγορευμένο έρωτα" θίγει ένα θέμα που δεν συζητείται πολύ, κυρίως λόγω του πόνου των κοντινών προσώπων... Το θέμα αυτό δεν είναι άλλο απ' τη νόσο Alzheimer, μια ασθένεια που εκφυλίζει όλα τα κύτταρα του εγκεφάλου, μετατρέποντας τον ασθενή σε κάποιον άλλο, κάνοντάς τον να χάσει την ταυτότητά του, μέχρι να ρθει ο θάνατός του, έχοντας βασανίσει και τον ασθενή και τους οικείους του... Στο "Ημερολόγιο" η πρωταγωνίστρια πάσχει από αυτή τη νόσο, αλλά ο άντρας της της διαβάζει κάθε μέρα απ' το ημερολόγιό της την ιστορία του έρωτά τους και κάποιες φορές θυμάται... Μια ταινία που δεν περιγράφεται, βιώνεται... 
  • Philadelphia - Φιλαδέλφια ο αγώνας ενός πάσχοντα από AIDS -ομοφυλόφιλου- δικηγόρου να βρει δικαστικά το δίκιο του ως θύμα ρατσισμού για την απόλυσή του... Στο πλευρό του ο άλλοτε αντίδικός του και νυν συνήγορος του, ένας (ομοφοβικός) δικηγόρος που μάχεται για τα δικαιώματα του κάθε πολίτη ανεξαιρέτως... Ανεπανάληπτες ερμηνείες και ισχυρά μηνύματα που δεν αφήνουν κανέναν ασυγκίνητο... Για να μην ξεχάσουμε και το μάθημα δικηγορίας στις σκηνές του δικαστηρίου... 
  • Die Welle - Το Κύμα καμία σχέση με τις παραπάνω ταινίες... Είναι βασισμένη σ' ένα πείραμα που έγινε σ' ένα σχολείο και πήρε τραγικές διαστάσεις... Είναι η εβδομάδα που τα ειδικά μαθήματα επιλογής είναι η Αναρχία και η Αυτοκρατία(ουσιαστικά Δικτατορία)... Ο καθηγητής Rainer Wenger θέλει να αναλάβει το μάθημα της Αναρχίας(καθώς είναι αναρχική φύση ο ίδιος), αλλά η διευθύντρια τον αναγκάζει ν αναλάβει το μάθημα της Αυτοκρατίας... Ως καθηγητής του μαθήματος, αποφασίζει να το διδάξει στους μαθητές του βιωματικά... Κανείς όμως δεν φανταζόταν τις συνέπειες... 
  • P.S. I love you - Υ.Γ. Σ' αγαπώ όταν ο Gerry μαθαίνει ότι πάσχει από καρκίνο σε πολύ νεαρή ηλικία και ότι θα πεθάνει σύντομα, αποφασίζει να γράψει μια σειρά από γράμματα που η χήρα γυναίκα του Holly λαμβάνει μετά το θάνατό του με διάφορους τρόπους... Στόχο έχει να της πει πόσο την αγαπάει, να της θυμίσει στιγμές τους και τελικά να τη βοηθήσει να προχωρήσει... Γιατί η πραγματική αγάπη δεν σβήνει ούτε και μετά το θάνατο...


    Και μερικές ακόμα ταινίες χωρίς πολλά λόγια:
  • Remember me - Να με Θυμάσαι 
  • Los abrazos rotos - Ραγισμένες Αγκαλιές (Almodovar) 
  • Forrest Gump 
  • The Green Mile - Το Πράσινο Μίλι 
  • Dirty Dancing 
  • Pretty Woman 
  • City of angels - Η πόλη των αγγέλων 
  • The bodyguard - Ο σωματοφύλακας 
  • Notting Hill - Μια βραδιά στο Notting Hill 
  • Stepmom - Η ζωή σε 2 πράξεις 
  • The phantom of the opera - Το φάντασμα της όπερας 
  • Gone with the wind - Όσα παίρνει ο άνεμος 
  • Slumdog millionaire 
  • Love in the time of cholera - Έρωτας στα χρόνια της χολέρας 
  • Castaway - Ο Ναυαγός 
  • Pride and Prejudice - Περηφάνια και Προκατάληψη


    Και 2 ταινίες του 2011 που ξεχώρισαν:
  • The King's speech - Ο λόγος του βασιλιά 
  • Black Swan - Μαύρος Κύκνος 


Αυτές προς το παρόν.... Είμαι σίγουρη ότι ξέχασα αρκετές, αλλά υπάρχουν πολλές ταινίες που αξίζουν να τις δείτε.... Κι επειδή είμαι σίγουρη ότι το θέμα θα το ξανανοίξω σύντομα, δεν το κλείνω οριστικά... Περιμένω και τις δικές σας προτάσεις - προσθήκες -υπενθυμίσεις...



Καληνύχτα