Τὸ ξέρω πὼς καθένας μοναχὸς πορεύεται στὸν ἔρωτα, μοναχὸς στὴ δόξα καὶ στὸ θάνατο.
Τὸ ξέρω. Τὸ δοκίμασα. Δὲν ὠφελεῖ. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου ~ Η Σονάτα του Σεληνόφωτος

Lisa

Δεν ζω ούτε στο παρελθόν μου, ούτε στο μέλλον μου. Έχω μόνο το παρόν, αυτό με ενδιαφέρει. Αν μπορείς να μένεις πάντα στο παρόν θα είσαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος, γιατί είναι πάντα και μόνο η στιγμή που ζούμε. ~ Paulo Coelho

Παρασκευή, 27 Απριλίου 2012

Καλησπέρα...!!!

ΔΕΝ ΕΧΩ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΚΑΙ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΩ...

Τόσες μέρες προσπαθώ να κλέψω και τίποτα...μπαίνω για 2 λεπτά κι ούτε καν προλαβαίνω ν' απαντήσω... Τι τραγικό! Χαχαχα

Να ξέρετε ότι δεν σας έχω γραμμένους, απλά κωλύομαι να σας απαντήσω... Φιλιά!

Λευτεριά στο μόντεμ του γείτονα!!!!









Η άχρηστη πληροφορία της ημέρας:

Σήμερα είναι 77η επέτειος γέννησης του Θ. Αγγελόπουλου
(μόλις το είδα στο google)


77η επέτειος γέννησης του Θεόδωρου Αγγελόπουλου

Τρίτη, 24 Απριλίου 2012

Τέλος..!!

Τέλειωσαν και οι φετινές πασχαλινές διακοπές.. Η παράταση τέλειωσε, αύριο επιστρέφω και κάθε κατεργάρης στον πάγκο του από εδώ και πέρα.. Δεν ξέρω γιατί, αλλά δε θέλω να φύγω.. Όχι, δε με κρατάει κάτι εδώ.. Απλά δεν ξέρω.. Ίσως φταίει η εξεταστική που κοντεύει κι εγώ νιώθω ότι θα πατώσω.. Αχχχχ πραγματικά δεν ξέρω.. Φέτος ήταν μια δύσκολη χρονιά.. Απ' τη μια θέλω να τελειώσει κι απ' την άλλη φοβάμαι τι θα ακολουθήσει... Τέλος πάντων.. Ας χαλαρώσουμε.. Έχω και ταξίδι αύριο.. Ποιος κουβαλάει πάλι τη βαλίτσα??? Ασήκωτη είναι.. Το καλό είναι ότι αύριο θα δω επιτέλους τα κορίτσια μου, την παρέα μου.. Έχω να τις δω 3 βδομάδες(σχεδόν 3μιση).. Και αύριο είναι Τρίτη και ξέρετε τι σημαίνει αυτό.. Μα φυσικά αύριο είναι το καθιερωμένο εβδομαδιαίο μας πιτζάμα πάρτυ!!! Τώρα θα μου πείτε για ποιο λόγο το έχουμε καθιερώσει όταν είμαστε μαζί 24 ώρες το 24ωρο.. Ούτε εμείς ξέρουμε, αλλά σημασία έχει ότι θα βρεθούμε και θα περάσουμε τέλεια!!! Εγώ σας αφήνω, πέφτω για ύπνο σιγά-σιγά(αφού τελειώσω το ποτό μου βέβαια!).. Άντε καληνύχτα και όνειρα γλυκά!!!







Σε είδα...

Σε είδα και αυτό το Πάσχα.. Νόμιζα ότι δε θα σ' έβλεπα γιατί δεν έβγαινα πολύ, κι όμως σε είδα.. Έχουν περάσει δύο βδομάδες, όμως τώρα το συνειδητοποίησα.. Ήταν πρωί -9μιση η ώρα- στο πιο άκυρο σημείο που θα μπορούσα να σε δω.. Εγώ πήγαινα στο γραφείο, εσύ πρέπει να πήγαινες στη δουλειά των γονιών σου.. Πέρασα από εκεί λίγο πριν και δεν σε είδα.. Είπα εντάξει, δεν θα σε δω.. Και  μόλις πήρα μια ανάσα έπεσα πάνω σου.. Με χαιρέτησες με περίεργο κέφι πρωί-πρωί σε χαιρέτησα κι εγώ -που βρήκα τόσο κέφι πρωινιάτικα? Ήταν για μια στιγμή, καλά-καλά δεν πρόλαβα να σε δω.. Γιατί τότε θυμάμαι τι φορούσες? Δεν πρέπει να κολλήσω πάλι.. Το ξέρω.. Γιατί κάθε φορά που σε βλέπω νιώθω ακόμη κολλημένη? Γιατί όταν κάνω καιρό να σε δω είναι σαν να μη σε γνώρισα ποτέ? Και γιατί κάθε φορά που σε βλέπω έχω το μαύρο μου το χάλι? Γιατί με πετυχαίνεις πάντα με νεύρα ή νυσταγμένη? Λες και τα φέρνει έτσι η τύχη επίτηδες.. Αχχχ Λίζα μην κολλάς πάλι.. Είσαι το μεγαλύτερό μου κόλλημα, γιατί άραγε? Δεν μου αρέσεις καν! Το γούστο μου είναι διαφορετικό.. Σε σβήνω με τη λογική, σε ξαναγράφει η καρδιά.. Θυμάμαι... Όχι Λίζα μη θυμάσαι.. Το κρασί τελειώνει πάνω που άρχισα να θυμάμαι... Γιατί σήμερα? Τόσες ημέρες γιατί δε σε θυμήθηκα? Μην κολλάς Λίζα δεν έχεις μέλλον μαζί του.. Μην κολλάς, έχεις καταφέρει να μην το καταλάβει κανένας τόσα χρόνια.. Γιατί ενώ έχω προχωρήσει σε βρίσκω μπροστά μου? Γιατί όταν σε βρίσκω μπροστά μου νιώθω ότι πηγαίνω Λύκειο ξανά? Άκουσα τις προάλλες το τραγούδι που σε θυμίζει.. Τι το θελα και το 'γραψα? Στο media player άρχισε ένα τραγούδι που άκουγα τότε... Γιατί νιώθω Λυκειόπαιδο σήμερα? Περίεργη νύχτα.. Γιατί σε σκέφτομαι τώρα? Πώς μου ήρθε.. Σε θυμάμαι που να πάρει! Γιατί??? Πες μου γιατί? Θα σε ξεχάσω πάλι.. Στο ορκίζομαι... Κάποια στιγμή θα σε ξεχάσω.. Γιατί δε μου κάνει το κλικ κανένας άλλος? Ίσως γιατί τώρα τελευταία δε με πλησιάζει κάποιος αξιόλογος.. Σε είχα ξεχάσει για αρκετό καιρό, τώρα γιατί σε θυμάμαι πάλι??? Ας έρθει ένας έρωτας... Θα σε ξεχάσω πάλι.. Πλέον δεν είμαι ερωτευμένη, είσαι μόνο ένα απωθημένο.. Δε σ' αγαπώ, νοιάζομαι όμως για σένα... Πάρα πολύ... Τότε διάλεξες αυτήν, τώρα σίγουρα θα υπάρχει μια άλλη.. Το ξέρω.. Αν ήταν να γίνει κάτι μεταξύ μας, θα έκανες την κίνηση τότε.. Τότε που με κοιτούσες -γιατί το έκανες? Γιατί έμεινες μόνο στα βλέμματα? Για να κολλήσω? Τα κατάφερες! Εγώ κόλλησα, εσύ τα έφτιαξες με αυτήν... Αυτή σε πρόδωσε 1.5 χρόνο μετά.. Το έμαθα, αλλά πλέον ήταν αργά.. Τώρα και να έρθεις όχι θα σου πω.. Είμαι σίγουρη όμως? Όχι, λέω ψέμματα.. Θα σου πω όχι για σχέση, θα ενδώσω, όμως, αν είναι να "παίξουμε"... Μετά απ' ότι έγινε, δε μπορώ πλέον να σε δω σοβαρά.. Είσαι μόνο ένα απωθημένο.. Και απωθημένο θα μείνεις.... Τέλος..

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2012

Μόνο για κορίτσια...

Είναι κάτι μέρες που δε θα βγεις απ' το σπίτι, αλλά είσαι τόσο περιποιημένη.. Μέσα στη όλη φάση της τεμπελιάς αρχίζεις να φτιάχνεσαι για να περάσει η ώρα -βάφεις τα νύχια σου, κάνεις πειράματα με τα μαλλιά σου,  κάνεις πειράματα με μακιγιάζ.. Το αποτέλεσμα: είσαι μια κούκλα και σε βλέπουν οι 4 τοίχοι!!! Αλλά δεν πειράζει, γιατί όλο αυτό σου τονώνει την αυτοπεποίθηση.. Το πρόβλημα είναι όταν θες να βγεις και τίποτα δεν κάθεται στη θέση του...αλλά αυτό είναι άλλο θέμα!!! Χαχαχα

Μία απ' αυτές τις μέρες είναι για μένα η σημερινή.. Βλέπετε σήμερα ήταν να φύγω.. Έφτιαξα τη βαλίτσα το μεσημέρι, έπιασα τα μαλλιά μου πλεξούδα -βασικά τα έχω από χθες που έκανα μπάνιο, αλλά σήμερα τα έπιασα λιγότερο πρόχειρα- και βγήκε πολύ ωραία(δυστυχώς δε φαίνεται στη φωτο γτ είναι θολή).. Το απόγευμα έβαλα το άσπρο μου φανελάκι, τη ροζ μου ζακέτα benetton και την αγαπημένη μου πιτζαμο-φόρμα(είναι μια γκρι πολύ ριχτή πιτζάμα, αλλά φορεμένη μοιάζει με τις αγαπημένες μου φόρμες -φφαρδιές επάνω και στενεύουν προς τα κάτω).. Να φανταστείτε πήγα μέχρι το περίπτερο, είδα πόσους γνωστούς και κανένας δεν κατάλαβε ότι φορούσα πιτζάμα..!! Αφού έβαλα πιτζάμες κάθισα στον υπολογιστή να δω ταινία.. Επειδή δεν είχα τι να κάνω, κάθισα έβαψα τα νύχια μου.. Επειδή όμως η μόνη όζα(μανό) που είχα ήταν εκρού του νεκρού, είπα να κοτσάρω και 2 αυτοκόλλητα-άσπρα λουλουδάκια με μπλε κέντρο- για να είναι λίγο πιο "ζουζουνιάρικα"... Αφού τέλειωσα με αυτά είπα να βγάλω και τα φρύδια μου, που είχαν αρχίσει ν πυκνώνουν πάλι.. Εν΄ψ στην αρχή είπα ότι θα βγάλω 1-2 τρίχες, κατέληξα να τους κάνω και σχήμα επειδή βαριόμουν..!! Στο τέλος, βάφτηκα κιόλας-πολύ ελαφριά βέβαια- για να ολοκληρώσω το σύνολο... Τελικά πήρα το laptop, έβαλα χαλαρή μουσικούλα, συγκεκριμένα τις αγαπημένες μου μπαλάντες -αυτή τη στιγμή ακούω Don't wanna miss a thing και ανατριχιάζω- έφτιαξα άλλο ένα spitzer -πρέπει επιτέλους να τελειώσει το κρασί- και αποφάσισα να καώ λιγάκι στο ίντερνετ....Χεχε






Καλό βράδυ... Φιλάκια!!!!


Those lazy Sundays..

Είναι κάτι Κυριακές, τεμπέλικες, που δε θέλεις να σηκωθείς απ' το κρεβάτι.. Ξέρετε τι κάνω εγώ??? Παίρνω το laptop μου, βάζω μια ταινία, τρώω μαλακίες και πίνω ένα ποτάκι... Σήμερα, λοιπόν, αποφάσισα να χαρίσω στον εαυτό μου την πολυτέλεια που του αξίζει και να τον κακομάθω λίγο.. Έτσι αντί να βάλλω απλώς ένα ποτό, αποφάσισα ν' αυτοσχεδιάσω συνδυάζοντας ό,τι είχα στο σπίτι κι έκανα ένα πρόχειρο κοκτέιλ.. Σίγουρα όλοι θα έχετε ακουστά το spitzer... Αυτό το γρήγορο κοκτέιλ σκέφτηκα όταν είδα το ροζέ κρασί που είχαμε.. Είναι τόσο απλό και τόσο "σπέσιαλ" ταυτόχρονα που είναι ό,τι πρέπει για την "Τεμπέλικη Κυριακή" μου.. Τα βήματα? Πανεύκολα!

1)πήρα ένα κάλυκα σαμπάνιας(είπαμε να κακομάθουμε τον εαυτό μας)

2)έβαλα μέσα ένα κερασάκι μαρασκίνο

3)έβαλα ροζέ κρασί μέχρι τη μέση

4)γέμισα το υπόλοιπο με τόνικ(δεν είχα σόδα)

Εκ του μηδενός, λοιπόν, έφτιαξα ένα υπέροχο κοκτέιλ.. Γιατί όχι κι εσείς???







Bottoms up!!!!

Κυριακή, 22 Απριλίου 2012

Είναι ποτέ δυνατόν...???

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ ΓΥΝΑΙΚΑ


«Υποψήφια γυναίκα πρωθυπουργός στο Αφγανιστάν; Το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις;» Φαντάζομαι αυτή θα είναι η αντίδρασή σας στο άκουσμα της είδησης. Δεν σας αδικώ. Σε μία χώρα όπου μπούργκα και γυναίκα είναι συνώνυμες, και οι Ταλιμπάν ελέγχουν ακόμη μεγάλα τμήματα της χώρας, κάθε σκέψη περί ανέκδοτου μοιάζει απόλυτα φυσιολογική.

Κι όμως, δεν είναι ανέκδοτο! Λέγεται Fawzia Koofi, είναι 37 ετών, αποτελεί μέλος του αφγανικού κοινοβουλίου και σίγουρα ένα παράδειγμα θέλησης, θάρρους και αγωνιστικότητας για όλες τις γυναίκες.

Και μη νομίζετε ότι πρόκειται για μέλος κάποιας πάμπλουτης οικογένειας, με ξιπασμένες φιλοδοξίες. Η Fawzia έδωσε τις μάχες της από πάρα πολύ νωρίς. Και μιλάμε για μάχες σκληρές… Κέρδισε τη μάχη για τη ζωή αμέσως μετά τη γέννησή της, καθώς η οικογένειά της δεν ήθελε άλλο ένα κορίτσι και ετοιμαζόταν να τη σκοτώσει μόλις γεννήθηκε… Γλίτωσε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, και από τότε κάθε μέρα προσπάθησε με όλες της τις δυνάμεις να ξεφύγει από το μισογυνικό ασφυκτικό πλαίσιο που κυριαρχεί στη χώρα.

Από μικρή διεκδίκησε και κατάφερε να πάει σχολείο. Και μη σας φαίνεται αυτονόητο. Ήταν το μόνο κορίτσι της οικογένειας που του επιτράπηκε και δεν έμεινε κλεισμένο στο σπίτι, λόγω των ασυγκράτητων καθημερινών κλαμμάτων όταν έβλεπε τα αγόρια της οικογένειας να φεύγουν για αυτό. Και αφού κέρδισε το στοίχημα της μόρφωσης, αποφάσισε να κερδίσει και αυτό της καλύτερης ζωής. Τελειώνοντας, άρχισε να δραστηριοποιείται έντονα στην προώθηση των γυναικείων δικαιωμάτων, γεγονός αδιανόητο μέχρι τότε, ειδικά μετά την πτώση των Ταλιμπάν από την πρωτεύουσα το 2002.

Και δεν σταματά εκεί. Στα 30 της, εκλέγεται βουλευτής, και η δράση της υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών εντείνεται, μέχρι και σήμερα. Έχει επιβιώσει από πολλές απόπειρες δολοφονίας, και παρ’ ότι οι απειλές συνεχίζονται, όχι μόνο δεν το βάζει κάτω, αλλά δηλώνει από τώρα ότι θα θέσει υποψηφιότητα στις προεδρικές εκλογές το 2014!

Λεπτομέρεια: το 2014 είναι το έτος αποχώρησης των ξένων δυνάμεων, οπότε η χώρα αναμένεται να ξαναβυθιστεί στο χάος, και κανένας άλλος δεν έχει τολμήσει να δηλώσει υποψηφιότητα για πρωθυπουργός. Δεν ισχύει ωστόσο το ίδιο και για τη Fawzia. Δηλώνει αποφασισμένη να διεκδικήσει την πρωθυπουργία και να πολεμήσει για τις ιδέες της και ένα καλύτερο μέλλον για τη χώρα της, απτόητη και άφοβη.

Μακάρι πολλοί άνδρες να είχαν το θάρρος και την αποφασιστικότητά της. Αλλά δεν πειράζει. Κάνει το παράδειγμά της ακόμα πιο φωτεινό, ακόμα πιο λαμπερό, και στέλνει μία αχτίδα ελπίδας στη δύσμοιρη χώρα της. Μακάρι να τα καταφέρει..

Γυναίκα πρωθυπουργός στο Αφγανιστάν τώρα!

Πηγή: marymary.gr

Σάββατο, 21 Απριλίου 2012

Νέο πείραμα!!!

Θυμάστε το γλυκό που έκανα τη Δευτέρα του Πάσχα(τούρτα σοκολάτα με γιαούρτι)..??? Που σας είπα ότι το έκανα με γιαούρτι φράουλα και σοκολάτα... Ε σήμερα το έκανα με γιαούρτι μπισκότο και τρίμμα lacta(πήρα μια μεγάλη για να τη χρησιμοποιήσω και για ρόφημα ζεστής σοκολάτας)... Φυσικά κράτησα την υπέροχη βάση με μπισκότο oreo και τα κομμάτια μπισκότου μέσα στο γιαούρτι... Δεν το έφαγα ακόμη -γιατί πρέπει να παγώσει- αλλά δοκίμασα τα υπολείμματα της κρέμας-γιαούρτι στο μπολ και είναι ΤΕΛΕΙΑ!!! Ακόμη καλύτερη κι απ' τη σοκολάτα-φράουλα(η φράουλα ξινίζει λίγο).. Δοκιμάστε το!!! Σας το συστήνω ανεπιφύλακτα...























Και για όσους θέλουν να πειραματιστούν με κάτι παρόμοιο:







Καλά Μαγειρέματα!!!




Η εξομολόγηση της Κατερίνας...

ΝΟΜΙΖΑ ΠΩΣ Η ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΗ ΚΑΡΙΕΡΑ ΜΟΥ ΜΟΥ ΣΤΕΡΗΣΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ





Το πρότυπο της μαζεμένης, λιγομίλητης και ντροπαλής κοπέλας ποτέ δεν μου άρεσε ιδιαίτερα και δεν μου ταίριαξε. Από πολύ μικρή ξεχώριζα για τον έντονο και δυναμικό χαρακτήρα μου. Δεν φοβόμουν να πω τη γνώμη μου, να αναλάβω οτιδήποτε μου ζητηθεί, να κάνω πράγματα που όλοι μου έλεγαν ότι είναι αντρικά (ξερνάω και μόνο με τον όρο).
Αν με ρωτάτε για ποιο λόγο, δεν έχω να σας δώσω απάντηση. Απλά έτσι γεννήθηκα και έτσι μεγάλωσα από μικρή. Έμαθα να είμαι ανεξάρτητη, να τα κάνω όλα μόνη μου, και να θέτω πάντα ψηλούς στόχους.
Μεγαλώνοντας τέλειωσα την ΑΣΟΕΕ, και με 2 μεταπτυχιακά στο Λονδίνο στα Οικονομικά, επέστρεψα στην Αθήνα και βρήκα αμέσως δουλειά σε μία πασίγνωστη εταιρία ως οικονομικός σύμβουλος. Η καριέρα μου χρόνο με το χρόνο ανέβαινε με ταχύτατους ρυθμούς, ήμουν το καμάρι των διευθυντών μου και οι προοπτικές μου ολοένα και έμοιαζαν λαμπρότερες.
Όλα καλά;; Εμ… Όχι. Γιατί πάντα υπήρχε ένα αγκαθάκι μέσα μου που με κατέτρωγε. Και αυτό λεγόταν «προσωπική ζωή». Αισθανόμουν λες και έχω τον ανθρωποδιώχτη, καθώς απλά αδυνατούσα να βρω έναν άνθρωπο και να έχω μια μόνιμη, φυσιολογική, ανθρώπινη σχέση. Έτσι πέρασα δύο στάδια αντιμετώπισης του προβλήματος. Σε πρώτη φάση στεναχωριόμουν τρελά, και αναρωτιόμουν τι να έφταιγε, περνώντας ατελείωτα διαστήματα στο σπίτι. Και σε δεύτερη, ανακάλυψα ως θηλυκή Sigmund Freud, την αιτία του κακού: ήταν που ήμουν υπερεπιτυχημένη, δυναμική και ανεξάρτητη αυτό που έφταιγε, γιατί πολύ απλά δεν υπάρχουν σήμερα κατάλληλοι άντρες για να τα βγάλουν πέρα και να διαχειριστούν γυναίκες σαν εμένα! Ναι, μπορείτε να μουντζώσετε ελεύθερα…
Όταν ο καιρός περνούσε και το πρόβλημα άρχισε να γίνεται οξύτερο, αποφάσισα να συμβουλευτώ μία ειδικό σε θέματα σχέσεων. Δεν χρειάστηκε καν να ακούσει όλη μου την ιστορία, όταν δε της είπα το παραπάνω συμπέρασμά μου, με το ζόρι κρατήθηκε να μην βάλει τα γέλια. Στο μάλλον εκνευρισμένο βλέμμα που της έριξα, απάντησε με την εξής αφοπλιστική φράση: τα πράγματα είναι απλά. Αποδέξου τη μοναδικότητά σου και μην κάνεις κάτι για να την αλλάξεις.
Η αγάπη δεν είναι κάτι που έρχεται κατά παραγγελία ή α λα καρτ. Η αγάπη και ο έρωτας θέλει δύο άτομα τα οποία να αναγνωρίζουν κάτι μοναδικό πάνω στον άλλο, από το οποίο δεν μπορούν να απεμπλακούν για κανένα λόγο και να τους τραβάει σαν μαγνήτης. Το να κάθομαι εγώ, το τέρας-γυναίκα καριέρας, να κοιτάζω αφ’ υψηλού κάθε έναν που προσπαθούσε να με πλησιάσει με ύφος 1528 καρδιναλίων, από μόνο του τον αποθάρρυνε για κάθε περαιτέρω επαφή. Άρα, δεν ήταν το ότι είμαι επιτυχημένη, αλλά η στάση μου απέναντι σε αυτό και το πώς εγώ έβλεπα η ίδια τον εαυτό μου που έδιωχνε τον έρωτα μακριά.
Η ειδικός μου διηγήθηκε και μία ακόμη ιστορία, που μαζί με τα παραπάνω λόγια, έσκασε σαν κεραυνός μέσα μου και με έκανε να αναθεωρήσω όσα πίστευα ως τότε. Μία 65χρονη γυναίκα, οδηγός αγώνων, δεν μπορούσε να βρει την αγάπη, γιατί πίστευε ότι οι άντρες φοβόταν το δυναμικό επάγγελμά της. Με το που άφησε τον εαυτό της ελεύθερο και πείστηκε ότι εκεί έξω υπάρχει κάποιος που μπορεί να την αγαπήσει για αυτό ακριβώς που είναι, το αποτέλεσμα έσκασε: στα 67 της παντρεύτηκε τον άντρα των ονείρων της.
Από εκείνη τη μέρα, άλλαξα τα πάντα: στάση, ύφος, αντιμετώπιση. Προβάλλω ακριβώς αυτό που είμαι, και κάνω τη μοναδικότητά μου ξεχωριστή, χωρίς να ντρέπομαι, χωρίς να προκαταλαμβάνω την κάθε ανθρώπινη επαφή απέναντί μου με μία εσάνς υπερεπιτυχίας και μεγάλης καριέρας. Αυτός είναι και ο στόχος μου με αυτό το γράμμα: να απευθυνθώ σε όλες εσάς που για τον ένα ή τον άλλο λόγο πιστεύετε ότι δεν υπάρχει η αγάπη για εσάς. Ψιτ, κορίτσια. Υπάρχει. Και είναι κάπου εκεί έξω. Το μόνο που πρέπει να κάνετε είναι να αφήσετε τον εαυτό σας ελεύθερο, όπως πραγματικά είναι.
Ανεξάρτητα του αν νομίζετε ότι παραείστε δυναμική, ή ενδιαφέρουσα, ή πανέμορφη, ή κακάσχημη, ή βαρετή, αφήστε τα όλα στην άκρη. Και δείξτε έξω αυτό που είστε, τον αληθινό σας εαυτό. Να είστε σίγουρες ότι κάποιος θα βρεθεί που να το εκτιμήσει. Ρωτήστε κι εμένα που μέσα σε ενάμιση χρόνο βρέθηκα με έναν άντρα που με λατρεύει και δίδυμα αγοράκια στην αγκαλιά μου, κάτι ξέρω παραπάνω… Και ναι, σας πληροφορώ ότι και σύζυγος και μάνα και career woman είναι ο πιο αγαπημένος συνδυασμός που είχα ποτέ…







Βάλτε χρώμα στη ζωή σας!!!

ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΤΙΣ ΦΩΤΕΙΝΕΣ ΓΟΒΕΣ





Είναι τόσο άνετα αυτά τα τζιν. Είτε είναι μιλιτέρ είτε κανονικό blue jean τα λατρεύουμε και τα φοράμε ακόμα κι αν τα αγόρια δεν δείχνουν να συμφωνούν μαζί μας. Σε αυτό που δεν θα έχουν σίγουρα αντίρηση είναι ο συνδιασμός τους με ψηλοτάκουνες χρωματιστές γόβες που είναι το πιο χοτ στοιχείο της σεζόν. Κόκκινες, φούξια, λαχανί, κίτρινες δείχνουν σαν καραμελάκια και κάνουν σέξυ ακόμα και το πιό μη κολακευτικό τζιν. To αγαπημένο μας t-shirt κι ένα σακκάκι συμπληρώνουν την εμφάνιση μας και μας επιτρέπουν να κυκλοφορούμε έτσι από το πρωί μέχρι το βράδυ.






















Παρασκευή, 20 Απριλίου 2012

Ελάτε να κάνουμε μια ομορφιά...!!

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΤΣΑΓΙΟΥ,

ΕΙΝΑΙ ΜΠΙΣΚΟΤΑ








Θέλουν υπομονή, είναι όμως τόσο εντυπωσιακά. Αυτά τα φακελάκια τσαγιού είναι στην πραγματικότητα μπισκότα με φυστικοβούτυρο. Δεν είναι δύσκολο να φτιαχτούν, θέλει όμως μεράκι για να κάνεις τον κόπο για αυτά τα μικρά μπισκοτάκια που θα φαγωθούν αμέσως. Αν έχετε το μεράκι και χρόνο πάμε να σας δείξω πως γίνονται.




Χρειαζόμαστε:

1 ¾ φλιτζάνι αλεύρι
1/8 κουταλάκι μπέικιν πάουντερ
½ κουταλάκι του γλυκού αλάτι
12 κουταλιές της σούπας βούτυρο
7 ½ κουταλιές της σούπας φυστικοβούτυρο
5 κουταλιές ζάχαρη κρυσταλλική
6 κουταλιές ζάχαρη καφέ
¾ κουταλάκι του γλυκού βανίλια
1 μεγάλο αυγό

Xρειαζόμαστε ακόμα
μια σοκολάτα
χαρτί με σχέδια
ψαλίδι
κόλλα
κορδόνι

Χτυπήστε το βούτυρο, το φυστικοβούτυρο, τις ζάχαρες, τη βανίλια και με ένα ηλεκτρικό μίξερ μέχρι να γίνουν μια λεία μάζα. Προσθέτουμε το αυγό και ανακατεύουμε. Τώρα προσθέτουμε σιγά-σιγά στο μίγμα το αλεύρι. Ανακατεύουμε σε χαμηλή ταχύτητα μέχρι να γίνουν όλα ένα.





Το βάζουμε στο ψυγείο τουλάχιστον 1-2 ώρες. Όταν έρθει η ώρα να τα φτιάξουμε βγάζουμε τη ζύμη μας και την απλώνουμε με τον πλάστη σε έναν αλευρωμένο πάγκο σαν ένα χοντρό φύλλο.





Mε ένα μαχαίρι κόβουμε τη ζύμη μας σε τετραγωνάκια όμοια με αυτά που είναι τα φακελάκια του τσαγιού.









Kαι τώρα κάνουμε μια μικρή τρυπούλα στο κέντρο για να περάσουμε μετά το κορδόνι.







Τα ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 20 λεπτά ή μέχρι να ροδίσουν.





Όταν τα βγάλουμε τα αφήνουμε λίγο να κρυώσουν. Λιώνουμε τη σοκολάτα και βουτάμε μέσα την άκρη τους. Για να κρυώσει η σοκολάτα πιο γρήγορα μπορούμε να τα βάλουμε στο ψυγείο. Κατόπιν δένουμε και τα κορδονάκια μας κι είναι έτοιμα και κουκλίστικα..


Άντρας χωρίς κοιλιά, σπίτι χωρίς μπαλκόνι!!!


Τη minimal κρεβατοκάμαρα πολλές αγάπησαν το « minimal κρεβάτι » καμιά .
Αν ανήκεις σε αυτές που προτιμούν τα πιο «ευρύχωρα» αγόρια δεν είσαι μόνη.
Πάρα πολλές φορές μπορεί να ακούσεις μια αντροπαρέα να συζητάει για το «πώς αυτός ο χοντρός έβγαλε τέτοια γκόμενα». Αν είναι και πολύ κάφροι στη συγκεκριμένη παρέα μπορεί να τους ακούσεις ενώ είσαι εσύ η συγκεκριμένη γκόμενα! Μην πτοείσαι!
Εξάλλου εσύ ξέρεις τι του βρίσκεις: Κάνει τον αρκούδο σου τα κρύα βράδυα του χειμώνα, δεν κάνει εκατό ώρες να ετοιμαστεί, δεν κοπανιέται όλη μέρα στα γυμναστήρια, δεν σε γεμίζει ενοχές κάθε φορά που θες να γουρουνιάσεις γιατί αυτός κάνει διατροφή, αντιθέτως βγαίνει μέσα στη νύχτα να φέρει παγωτό γιατί ξέρει από λιγούρες! Πώς να μην τον αγαπήσεις;


Επιπλέον, πρόκειται συνήθως για έναν άντρα με πραγματική αυτοπεποίθηση αφού το χρόνο που θα χρειαζόταν για να κάνει τους six-pack κοιλιακούς τον έχει επενδύσει στο να καλλιεργήσει τον τρόπο που φλερτάρει ,το χιούμορ, την τρυφερότητα, το ταλέντο... Το ξέρω πως δεν είσαι ρηχός άνθρωπος αγαπημένη; αλλά άκου το καλύτερο!
Οι φίλοι Τούρκοι έρχονται με την έρευνα τους να βάλουν πλάτη . Στο πανεπιστήμιο Εrciyes εξέτασαν τη σεξουαλική ζωή 200 ανδρών ,οι μισοί από τους οποίους ανέφεραν σεξουαλικά προβλήματα ενώ οι άλλοι μισοί όχι, μόνο και μόνο για να σε δικαιώσουν πανηγυρικά! Λοιπόν, τα ευρήματα δείχνουν ότι οι αφρατούληδες είναι καλύτεροι εραστές από τους πιο λεπτούς με τις επιδόσεις τους να διαρκούν 5 λεπτά περισσότερο κατά μέσο όρο...
Επιπλέον,από την ίδια έρευνα φαίνεται ότι οι πιο λεπτοί άντρες είναι πιθανότερο να εμφανίσουν πρόβλημα πρόωρης εκσπερμάτωσης. Δηλάδή και αδύνατος να είναι, τάιζε τον σε κάθε ευκαιρία! Η κοιλίτσα, εκτός από φετίχ (ας το παραδεχτούμε πια!, είναι σου λέει ένδειξη ότι ο φέρων την κοιλίτσα έχει υψηλά επίπεδα οιστραδιόλης, της γυναικείας ορμόνης που σχετίζεται με τον οργασμό .Οπότε καλώς την φέρει ο άνθρωπος!

Άσε που μετά από λίγο καιρό θες να μείνεις με αυτόν που σε κάνει να γελάς...









Και για να τελειώνουμε μια και καλή αν εσένα σου αρέσει, αρκεί!



we are siamese if you please, we are siamese if you don't please...

(επάνω στον ουρανό του κρεβατιού μου)

(δαγκώνει τα γυαλιά μου)

(τρώει noodles απ' το πιάτο μου!)


Θυμάστε εκείνο το τραγουδάκι στη Λαίδη και τον Αλήτη με τις Σιαμέζες γάτες? Θυμάστε τι ζημιάρες ήταν? Πίστευα ότι ήταν απλώς υπερβολή, μέχρι που πήρα το δικό μου Σιαμέζο γάτο.. Ο γάτος μου που λέτε δεν έχει αφήσει ζημιά για ζημιά(οι παραπάνω φωτογραφίες δεν είναι τίποτα μπροστά στο ζωντανό θέμα!).. Όσο ζημιάρης κι αν είναι, όμως, το χρυσόμαλλο τέρας μου(έτσι τον φωνάζω) όταν τον πιάνουν οι αγάπες κι έρχεται γουργουρίζοντας και τρίβεται πάνω μου, τότε του τα συγχωρώ όλα... Δεν ξέρω τι θα έκανα αν έπρεπε να τον δώσω.. Όπως καταλαβαίνετε, μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε!!!!








The end...