Τὸ ξέρω πὼς καθένας μοναχὸς πορεύεται στὸν ἔρωτα, μοναχὸς στὴ δόξα καὶ στὸ θάνατο.
Τὸ ξέρω. Τὸ δοκίμασα. Δὲν ὠφελεῖ. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου ~ Η Σονάτα του Σεληνόφωτος

Lisa

Δεν ζω ούτε στο παρελθόν μου, ούτε στο μέλλον μου. Έχω μόνο το παρόν, αυτό με ενδιαφέρει. Αν μπορείς να μένεις πάντα στο παρόν θα είσαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος, γιατί είναι πάντα και μόνο η στιγμή που ζούμε. ~ Paulo Coelho

Τρίτη, 10 Απριλίου 2012

15 Απριλίου 2012 - 100 χρόνια από το θρυλικό ναυάγιο του Τιτανικού...

ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1912



RMS Titanic sea trials April 2, 1912.jpg
Ο Τιτανικός αναχωρεί από το Μπέλφαστ για θαλάσσιες δοκιμές,
2 Απριλίου 1912.



Χαρακτηριστικά
ΠαραγγελίαWhite Star Line
ΝαυπηγείοHarland and Wolff shipyard, Belfast
ΠλοίαρχοςEdward John Smith
Παρθενικό ταξίδι10 Απριλίου 1912
Αριθμός επιβατώνΣύνολο 2,208
*Πρώτη Θέση: 324
*Δεύτερη Θέση: 285
*Τρίτη Θέση: 708
Αριθμός διασωθέντωνΆγνωστος ακριβής αριθμός, αλλά κοινές προσεγγίσεις θεωρούν τον αριθμό λίγο πάνω από 700
Αριθμός νεκρών και αγνοουμένωνΆγνωστος ακριβής αριθμός, αλλά κοινές προσεγγίσεις θεωρούν τον αριθμό λίγο κάτω από 1500 θύματα




Ο Τιτανικός (RMS TITANIC ή SS TITANIC) ήταν ένα βρετανικό υπερωκεάνιο επιβατηγό πλοίο, που ναυπηγήθηκε από τα ναυπηγεία Harland και Wolff, στο Μπέλφαστ, για την εταιρία "White Star Line".
Ο Τιτανικός αποτελούσε στην εποχή του κυριολεκτικά ένα θαύμα της ναυπηγικής, αποτελώντας ένα πρωτοποριακό τύπο πλοίου. Ενσωμάτωνε πολλές καινοτομίες για την εποχή του. Ανελκυστήρες για γρήγορη πρόσβαση στα διάφορα καταστρώματα, χαμάμ, γυμναστήριο, πισίνα, ταχυδρομείο και υπέρμετρη πολυτέλεια, ιδιαίτερα το σέρβις και το φαγητό που πρόσφερε σε επιβάτες της Α' θέσης ήταν πολύ πλουσιότερο και από τα αντίστοιχα των σύγχρονων ξενοδοχείων 5 αστέρων. Για πολλούς εκείνη την εποχή χαρακτηριζόταν ως το αβύθιστο πλοίο, και τούτο διότι ουσιαστικά ήταν δύο πλοία το ένα εντός του άλλου όπου το ενδιάμεσο κενό αποτελούσαν τα πρωτοποριακά για τότε διπύθμενα καθώς και πλευρικοί χώροι δεξαμενών. 
Τα αρχικά RMS (Royal Mail Steamer) σήμαιναν ότι το πλοίο αναλάμβανε τη μεταφορά ταχυδρομείου για τα Βασιλικά Ταχυδρομεία (Royal Mail) του Ηνωμένου Βασιλείου, όπως τα ελληνικά επιβατηγά πλοία τα λεγόμενα "ποστάλια". Στις 23:40 14 Απριλίου 1912, κατά τη διάρκεια του παρθενικού ταξιδιού του, συγκρούστηκε με ένα παγόβουνο στον Ατλαντικό Ωκεανό.Παρ' όλες τις προσπάθειες που έγιναν να αποφύγει την σύγκρουση,(πίσω ολοταχώς, στροφή αριστερά) το μοιραίο δεν άργησε να γίνει καθώς το πλοίο είχε αναπτύξει την μέγιστη ταχύτητα γιατί ήθελαν να φτάσουν στο λιμάνι της Ν.Υόρκης πιο γρήγορα από το αναμενόμενο. Το παγόβουνο έσκισε το κύτος του πλοίου, ξεκινώντας από την πλώρη, όπου κατέστρεψε και τα 5 στεγανά μέρη του πλοίου επιτρέποντας την εισροή υδάτων στο σκάφος.Το πλοίο είχε σχεδιαστεί έτσι ώστε ακόμα και αν πλημμύριζαν 4 στεγανά να μπορούσε να επιπλεύσει,όχι όμως και τα 5. Το πλοίο ήταν από τα πρώτα που χρησιμοποίησε το σήμα κινδύνου SOS, πρότερα και αντί αυτού χρησιμοποιούνταν το CQD (CQ Distress). Ο Τιτανικός βυθίστηκε δύο ώρες και σαράντα λεπτά αργότερα στις 02:20 στις 15 Απριλίου. Το κύτος κατά την βύθιση έσπασε σε 2 κομμάτια, αφού ενώ βυθιζόταν με την πλώρη προς τα κάτω και την πρύμνη προς τα πάνω, κόπηκε στην μέση λόγω του τεράστιου μεγέθους της πρύμνης. Η βύθισή του παρέσυρε στο θάνατο περίπου 1.500 ανθρώπους με τους υπόλοιπους 700 να βρίσκονται στις σωσίβιες λέμβους και να παρακολουθούν το τραγικό γεγονός.Το ναυάγιο αυτό θεωρείται ένα από τα τραγικότερα "εν καιρώ ειρήνης" ναυάγια. Η περισυλλογή των διασωθέντων έγινε από το πλοίο 'Καρπάθια'.



Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας "Herald" της Νέας Υόρκης
αναγγέλει το γεγονός της βύθισης του πλοίου.


Μερικές εκατοντάδες κατάφεραν να επιζήσουν από το ναυάγιο. Σήμερα κανένας επιζών δεν βρίσκεται στην ζωή. Η τελευταία επιζήσασα από το ναυάγιο, Μιλβίνα Ντιν, απεβίωσε στις 31 Μαϊου του 2009 σε ηλικία 97 ετών.


Η καταστροφή του Τιτανικού οδήγησε στην αλλαγή διάφορων νόμων της ναυτιλίας, και κυρίως σε θέματα σωστικών μέσων των πλοίων.Ιδιαίτερα δε της απαίτησης τα μέσα διάσωσης όπως οι ναυαγοσωστικές λέμβοι, οι σωσίβιες ζώνες κ.λπ. να υπερκαλύπτουν σημαντικά τον συνολικό αριθμό των επιβαινόντων (επιβατών και πληρώματος) κάθε πλοίου. Το ναυάγιο του Τιτανικού ανακαλύφθηκε από μια γαλλοαμερικανική ομάδα που ηγούνταν ο Ρόμπερτ Μπάλαρντ και ο Jean-Louis Michel στις 1 Σεπτεμβρίου 1985.


Αδελφά σκάφη του Τιτανικού ήταν o "Βρεταννικός", που βυθίστηκε στα νερά του Αιγαίου (δυτικά της Νήσου Κέας) κατά τον Α' Π.Π. μετά από πρόσκρουσή του σε νάρκη, και το Ολύμπικ που το 1935 πήρε το παρατσούκλι "Παλαιός αξιόπιστος" λόγω της μακράς καριέρας του. To OLYMPIC ήταν το πρώτο της σειράς ναυπήγησης, όπου και η ομώνυμη κλάση (κατά ναυπήγηση) αυτών.




Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ ΤΟΥ ΤΖΕΪΜΣ ΚΑΜΕΡΟΝ 1997


Titanic 1997 poster.jpg


Ο Τιτανικός (αγγλικάTitanic) είναι αμερικανική δραματική, αισθηματική ταινία εποχής, παραγωγής 1997 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Τζέιμς Κάμερον βασισμένη στο διασημότερο ναυάγιο όλων των εποχών, αυτό του υπερωκεάνιου Τιτανικός που βυθίστηκε στις 14 Απριλίου 1912.
Πρωταγωνιστούν οι Λεονάρντο Ντι Κάπριο και Κέιτ Γουίνσλετ. Η ταινία αφηγείται την ιστορία του Τζακ και της Ρόουζ, δύο νεαρών ατόμων από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις, που ερωτεύονται πάνω στο πλοίο ενώ αυτό κάνει το μοιραίο του ταξίδι. Παρ' όλο που οι δύο αυτοί κεντρικοί ήρωες είναι πλασματικοί, αρκετοί χαρακτήρες βασίζονται σε πραγματικούς ανθρώπους. Η Γκλόρια Στιούαρτ υποδύεται την ηλικιωμένη Ρόουζ που αφηγείται την ιστορία και ο Μπίλι Ζέιν τον αρραβωνιαστικό της νεαρής Ρόουζ. Ο Κάμερον εμπνεύστηκε την ερωτική ιστορία με σκοπό να δεσμεύσει το κοινό με την πραγματική τραγωδία.
Η παραγωγή της ταινίας ξεκίνησε το 1995, όταν ο Κάμερον τράβηξε κάποια πλάνα από τον πραγματικό "Τιτανικό". Έτσι ξεκίνησε η ανακατασκευή του πλοίου και με ηλεκτρονικούς υπολογιστές αναδημιούργησαν το βύθισμα. Η ταινία χρηματοδοτήθηκε κυρίως από τη 20th Century Fox και την Paramount Pictures και μέχρι τότε ήταν η πιο ακριβή παραγωγή που έγινε ποτέ με προϋπολογισμό 200 εκατομμύρια δολάρια.
Ο Τιτανικός είχε αρχικά προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 2 Ιουλίου 1997, όμως λόγω καθυστέρησης στο post-production κυκλοφόρησε στις 19 Δεκεμβρίου 1997. Η ταινία αποδείχτηκε τεράστια καλλιτεχνική και εισπρακτική επιτυχία. Προτάθηκε για 14 βραβεία Όσκαρ κερδίζοντας 11, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας, και έγινε η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία όλων των εποχών, έναν τίτλο που κράτησε 12 χρόνια, μέχρι την επόμενη ταινία του Κάμερον Άβαταρ (Avatar, 2010) που το ξεπέρασε.
Στις 4 Απριλίου 2012 η ταινία επανακυκλοφόρησε σε μορφή 3D.




Το 1996, ένα κυνηγός θησαυρών, ο Μπροκ Λόβετ και η ομάδα του, εξερευνούν τον Τιτανικό, ψάχνοντας για ένα κολιέ που ονομάζεται "Η Καρδιά του Ωκεανού". Πιστεύουν ότι το κολιέ βρίσκεται στο χρηματοκιβώτιο του Κάλεντον "Καλ" Χόκλι, το οποίο και εντοπίζουν. Αντί όμως για το διαμάντι, βρίσκουν ένα σκίτσο, με μια γυμνή γυναίκα να το φοράει, στις 14 Απριλίου 1912, τη νύχτα που ο Τιτανικός βυθίστηκε. Η Ρόουζ Ντόσον Κάλβερτ μαθαίνει για το σκίτσο, επικοινωνεί με τον Λόβετ και του λέει ότι είναι αυτή που απεικονίζεται στο σκίτσο. Αυτή και η εγγονή της η Λίζι επισκέπτονται τον Λόβετ στο πλοίο. Όταν τη ρωτάνε αν ξέρει πού βρίσκεται το διαμάντι, η Ρόουζ θυμάται τις μέρες πάνω στον Τιτανικό, αποκαλύπτοντας ότι είναι η Ρόουζ ΝτεΓουίτ Μπουκάτερ, μια επιβάτης που θεωρείται ότι πέθανε στο ναυάγιο.
Το 1912, η ανώτατης κοινωνικής τάξης Ρόουζ επιβιβάζεται στο πλοίο, στο Σαουθάμπτον της Αγγλίας, μαζί με τον αρραβωνιαστικό της Καλ Χόκλι και τη μητέρα της Ρουθ. Η μητέρα επιθυμεί πολύ τον γάμο της κόρης της με τον Καλ γιατί έτσι θα λυθούν τα οικονομικά προβλήματα της οικογένειας ΝτεΓουίτ Μπουκάτερ. Στην πίεση αυτή της μητέρας της, η Ρόουζ σκέφτεται να αυτοκτονήσει πηδώντας από την πρύμνη του πλοίου. Λίγο πριν πηδήξει, ένας περιπλανώμενος ζωγράφος με το όνομα Τζακ θα παρέμβει και θα την πείσει να μην πηδήξει. Έτσι οι δυο τους θα αρχίσουν μια φιλική σχέση.
Ο Καλ και η Ρουθ απαγορεύουν στη Ρόουζ να βλέπει τον Τζακ. Η Ρόουζ όμως τους αγνοεί και συναντά τον Τζακ στην πλώρη του πλοίου, και αποφασίζει ότι τον προτιμά από τον Καλ. Πηγαίνουν στην καμπίνα της Ρόουζ και εκεί του ζητάει να τη ζωγραφίσει φορώντας μόνο την Καρδιά του Ωκεανού. Εν τω μεταξύ ο Καλ έχει βάλει το σωματοφύλακά του να βρει τη Ρόουζ. Καθώς το ζευγάρι καταφέρνει να του ξεφύγει καταλήγουν στο αμπάρι του πλοίου, όπου κάνουν έρωτα μέσα σε ένα αυτοκίνητο. Μετά θα ανέβουν στο κατάστρωμα όπου θα δουν με τα μάτια τους τη σύγκρουση του Τιτανικού με τοπαγόβουνο. Εκεί θα ακούσουν το πλήρωμα του πλοίου να λέει για τη σοβαρότητα αυτής της σύγκρουσης. Η Ρόουζ τότε προτείνει στον Τζακ να προειδοποιήσουν τον Καλ και τη μητέρα της.
Ο Καλ ανακαλύπτει το σκίτσο του Τζακ και ένα σημείωμα στο χρηματοκιβώτιο μαζί με το διαμάντι. Έτσι αποφασίζει να βάλει το κολιέ στο παλτό του Τζακ και να τον κατηγορήσει για ληστεία. Ο Τζακ συλλαμβάνεται και ο αστυνόμος του πλοίου τον πηγαίνει στο γραφείο του και τον δένει με χειροπέδες γύρω από ένα σωλήνα. Ο Καλ βάζει το κολιέ στην τσέπη του και δίνει το παλτό του στη Ρόουζ, ξεχνώντας το διαμάντι. Η Ρόουζ αποφασίζει να εγκαταλείψει τον Καλ και τη μητέρα της, η οποία βρίσκεται μέσα στη σωστική λέμβο και τρέχει να ελευθερώσει τον Τζακ.
Οι δυο τους παλεύουν να φτάσουν πάλι στο κατάστρωμα όπου ο Καλ πείθει τη Ρόουζ να μπει στη λέμβο, ηρεμώντας την λέγοντας ότι έχει κανονίσει αυτός και ο Τζακ να μπουν αργότερα σε μια από τις βάρκες. Αφού επιβιβάζεται, ο Καλ προδίδει το Τζακ, λέγοντάς του ότι δεν υπάρχει τίποτα γι' αυτόν. Η Ρόουζ συνειδητοποιώντας ότι δεν μπορεί να αφήσει τον Τζακ, πηδάει από τη λέμβο και ξαναενώνεται μαζί του. Ο Καλ τότε, γεμάτος θυμό, παίρνει ένα πιστόλι και τους κυνηγά μέχρι το πλημμυρισμένο σαλόνι α' κατηγορίας. Όταν του τελειώνουν οι σφαίρες, επιστρέφει στο κατάστρωμα και επιβιβάζεται σε μια βάρκα, προσποιούμενος ότι κρατάει στα χέρια το παιδί του. Καθώς ο Τζακ και η Ρόουζ επιστρέφουν στην επιφάνεια του πλοίου και ανακαλύπτουν ότι δεν υπάρχουν άλλες σωστικοί λέμβοι, θα κατευθυνθούν στην πρύμνη του πλοίου μέχρι το πλοίο να βουλιάξει. Μέσα στον ωκεανό πια ο Τζακ θα βοηθήσει τη Ρόουζ να ανεβεί σε μια σανίδα που αντέχει το βάρος μόνο του ενός. Καθώς κρατιέται από τη σανίδα, τη διαβεβαιώνει ότι δεν πρόκειται να πεθάνει, αλλά αντιθέτως θα πεθάνει γριά, στη ζεστασιά του κρεβατιού της. Ο Τζακ ενδίδει τελικά στο κρύο και πεθαίνει.
Όταν μία από τις σωστικές λέμβους επιστρέφει στο ναυάγιο για τυχόν επιζώντες, η Ρόουζ αρπάζει μια σφυρίχτρα από έναν νεκρό και έτσι καταφέρνει να σωθεί. Πάνω στο πλοίο Καρπάθια που βρίσκονταν όλοι οι επιζήσαντες, όταν ένας αξιωματικός την ρωτάει πώς ονομάζεται, εκείνη απαντά Ρόουζ Ντόσον. Κρυμμένη, αποφεύγει τον Καλ για τελευταία φορά καθώς την ψάχνει.
Η ιστορία της Ρόουζ ολοκληρώνεται. Τότε εκείνη πηγαίνει στην πρύμνη του πλοίου του Λόβετ και φανερώνει στο χέρι της την Καρδιά του Ωκεανού, την οποία πετάει στον ωκεανό. Αργότερα, κι ενώ φαίνεται να κοιμάται στο κρεβάτι της, η κάμερα δείχνει τις φωτογραφίες από τη ζωή της, αντικατοπτρίζοντας τη γεμάτη ζωή που ήθελε να κάνει με τον Τζακ. Η νεαρή Ρόουζ τότε, ξανασυναντά τον Τζακ στο Μεγάλο Ρολόι του Τιτανικού, με ζητοκραυγές και χειροκροτήματα από όλους όσους χάθηκαν μαζί με το πλοίο. (εγώ πάντα πίστευα ότι πεθαίνει και συναντά όλους όσους πέθαναν εκεί, μαζί και τον Τζακ)


Πλασματικοί χαρακτήρες





Πραγματικοί χαρακτήρες 

  • Κάθυ Μπέιτς ως Μάργκαρετ "Μόλλυ" Μπράουν: έμεινε γνωστή ως "η Αβύθυστη Μόλλυ Μπράουν", καθώς ήταν αυτή, μαζί με την υποστήριξη των άλλων γυναικών, που παρότρυνε τη σωστική λέμβο νο. 6 να γυρίσει πίσω στο ναυάγιο.[1]
  • Βίκτορ Γκάρμπερ ως Τόμας Άντριους: ο σχεδιαστής του "Τιτανικού". Μετά την πρόσκρουση με το παγόβουνο, ο Άντριους έψαχνε τα δωμάτια και έλεγε στους επιβάτες να φορέσουν τα σωσίβιά τους. Γνωρίζοντας το λίγο χρόνο που είχε το πλοίο για να βυθιστεί παρότρυνε τους διστακτικούς επιβάτες να επιβιβαστούν στις σωστικές λέμβους ώστε να τις γεμίσει όσο το δυναντόν περισσότερο. Μαρτυρίες διασωθέντων θέλουν τον Άντριους να πετάει καρέκλες στον ωκεανό ώστε οι επιβάτες να τις χρησιμοποιήσουν για να επιπλέουν. Σύμφωνα με τον Τζον Στιούαρτ, έναν από τους καμαρώτους του πλοίου, τελευταία φορά που είδε τον Άντριους ήταν στο δωμάτιο καπνιζόντων της πρώτης τάξης, κοιτάζοντας τον πίνακα "Plymouth Harbour", πάνω από το τζάκι, με το σωσίβιό του να βρίσκεται στο διπλανό τραπέζι. Ο Άντριους δεν επέζησε του ναυαγίου και το σώμα του δεν βρέθηκε ποτέ.[2]
  • Μπέρναρντ Χιλ ως Καπετάνιος Έντουαρντ Τζον Σμιθ: ο καπετάνιος του "Τιτανικού". O Σμιθ σχεδίαζε ο "Τιτανικός" να είναι το τελευταίο του ταξίδι πριν συνταξιοδοτηθεί. Αυτό επηρέασε στην απόφασή του να αυξήσει την ταχύτητα του πλοίου ώστε να γίνει πρωτοσέλιδο. Αργότερα έγινε γνωστό ότι πήρε αυτή την απόφαση εξαιτίας της μεγάλης εμπειρίας του που τον οδήγησε στο συμπέρασμα ότι οτιδήποτε αρκετά μεγάλο για να βυθίσει τον "Τιτανικό" θα είναι ορατό και έτσι θα μπορέσουν να το αποφύγουν. Καθώς ο "Τιτανικός" βουλιάζει πηγαίνει στη γέφυρα του πλοίου και πεθαίνει όταν τα ορμητικά νερά σπάνε τα τζάμια. Ο τρόπος που πέθανε συχνά αμφισβητείται, δηλαδή αν πέθανε στη γέφυρα του πλοίου ή πέθανε από το κρύο, καθώς υπάρχουν μαρτυρίες που τον είδαν τελευταία φορά στην πτυσσόμενη σωστική λέμβο Β.[3] Το σώμα του, αν βρέθηκε, δεν αναγνωρίστηκε ποτέ.[4]
  • Τζόναθαν Χάιντ ως Τζόσεφ Μπρους Ίσμεϊ: ο πρόεδρος της εταιρίας White Star Line που κατασκεύασε τον "Τιτανικό". Επέζησε του ναυαγίου όταν επιβιβάστηκε "κρυφά" σε μια από τις σωστικές λέμβους. Κατηγορήθηκε σφοδρά μετά το ναυάγιο και αντιμετώπισε κατηγορίες όπως δειλός γιατί εγκατέλειψε το πλοίο αφήνοντας πίσω εκατοντάδες γυναίκες και παιδιά.[5]
  • Έρικ Μπρέιντεν ως Τζον Τζέικομπ Άστορ ΙV: επιβάτης α' τάξης και ο πλουσιότερος άνθρωπος μέσα στο πλοίο. Στην ταινία η τελευταία φορά που εμφανίζεται είναι στη μεγάλη σκάλα του πλοίου καθώς τα ορμητικά νερά πλησιάζουν. Στην πραγματικότητα ο Άστορ σκοτώθηκε όταν ένα από τα φουγάρα που κατέρρευσαν έπεσε πάνω του.[6] Η σύζυγος του Μαντελίν Άστορ επέζησε όταν επιβιβάστηκε σε μια από τις τελευταίες σωστικές λέμβους. Η διάσωσή της δεν εμφανίζεται στην ταινία.
  • Μπέρναρντ Φοξ ως Άρτσιμπαλντ Γκρέισι IV: ο Γκρέισι είναι αυτός που κάνει το σχόλιο ότι "γυναίκες και μηχανήματα δεν ταιριάζουν" όταν η Ρόουζ αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει. Στην ταινία ο Γκρέισι απεικονίζεται ως Βρετανός ενώ στην πραγματικότητα ήταν Αμερικανός. Ο Γκρέισι ήταν στο πλοίο μέχρι την τελευταία στιγμή. Μαζί με άλλους δώδεκα περίπου άνδρες στηρίχτηκαν στην αναποδογυρισμένη πτυσσόμενη σωστική λέμβο Β. Παρέμεινε στη λέμβο μέχρι την αυγή όταν οι σωστικές λέμβοι 4 και 12 γύρισαν πίσω στο ναυάγιο. Επιβιβάστηκε στη νο. 12 και επέζησε του ναυαγίου.[7]
  • Μάικλ Ενσάιν ως Μπέντζαμιν Γκούγγενχαϊμ: Αμερικανός επιχειρηματίας α' τάξης. Τελευταία φορά τον είδαν στη Μεγάλη Σκάλα. Τον άκουσαν να λέει "Φορέσαμε τα καλά μας και θα πεθάνουμε σαν κύριοι." Δεν επέζησε του ναυαγίου και το σώμα του δεν βρέθηκε και αν βρέθηκε δεν αναγνωρίστηκε ποτέ.[8]
  • Τζόναθαν Έβανς Τζόουνς ως Γουάλας Χάρτλεϊ: ο βιολιστής της ορχήστρας του Τιτανικού. Πέθανε στο ναυάγιο, παίζοντας μουσική μέχρι την ώρα που τον παρέσυραν τα νερά.[9]
  • Γιούαν Στιούαρτ ως Πρώτος Αξιωματικός Γουίλιαμ Μέρντοκ: ο αξιωματικός που είχε βάρδια τη νύχτα που το πλοίο συγκρούστηκε με το παγόβουνο. Στην ταινία ο Μέρντοκ πυροβολεί τον Τομ Ράιαν και μετά αυτοκτονεί. Στην πραγματικότητα όμως, δεν είναι αποδεδειγμένο πώς ακριβώς πέθανε ο Μέρντοκ. Τελευταία φορά τον είδαν στην καθέλκυση της πτυσσόμενης σωστικής λέμβου Α. Δεν τον ξαναείδε κανείς μετά τη βύθιση του "Τιτανικού" στον Ατλαντικό Ωκεανό. Το σώμα του, αν βρέθηκε, δεν αναγνωρίστηκε ποτέ. Μέρες μετά το ναυάγιο, αρκετά μέλη του πληρώματος και επιβάτες έκαναν λόγο για μια αυτοκτονία που συνέβη λίγο πριν το πλοίο βυθιστεί. Δεν είναι βέβαιο ποιος αυτοκτόνησε. Άλλα μέλη του πληρώματος, συμπεριλαμβανομένου και του Δεύτερου Αξιωματικού Τσαρλς Λαϊτόλερ, είπαν ότι είδαν τον Μέρντοκ να προσπαθεί να ελευθερώσει την πτυσσόμενη σωστική λέμβο Α στα τελευταία στάδια λίγο πριν ο "Τιτανικός" βυθιστεί. Ο διασωθείς ασυρματιστής Χάρολντ Μπράιντ αργότερα δήλωσε ότι είδε τον Μέρντοκ μέσα στο νερό κοντά στην πτυσσόμενη σωστική λέμβο Β, αλλά ήταν ήδη νεκρός.[10] Ο ανιψιός του Μέρντοκ, όταν είδε την ταινία, διαμαρτυρήθηκε για την απεικόνιση του θείου του καθώς χαλούσε την ηρωική φήμη του Μέρντοκ.[11] Λίγους μήνες αργότερα, ο αντιπρόεδρος της 20th Century Fox πήγε στη Σκωτία, όπου ζούσε ο Μέρντοκ και ζήτησε προσωπικά συγνώμη και προσέφερε μια δωρέα 5.000 λιρών στο τοπικό λύκειο.[12]
  • Τζόναθαν Φίλιπς ως Δεύτερος Αξιωματικός Τσαρλς Λαϊτόλερ: επέζησε του ναυαγίου όταν σκαρφάλωσε στην αναποδογυρισμένη πτυσσόμενη σωστική λέμβο Β. Ο Λαϊτόλερ ήταν ο τελευταίος επιζήσας που επιβιβάστηκε στο σωστικό πλοίο "Καρπάθια".[13]
  • Μαρκ Λίντσεϊ Τσάπμαν ως Αξιωματικός Χένρι Γουάιλντ: είναι ο αξιωματικός που στην ταινία λίγο πριν πεθάνει σφύριζε να γυρίσουν οι βάρκες πίσω για να σώσουν τους επιβάτες και είναι η δικιά του σφυρίχτρα που χρησιμοποίησε η Ρόουζ. Στην πραγματικότητα είναι άγνωστο το πώς πέθανε ο Γουάιλντ και το σώμα του, αν βρέθηκε, δεν αναγνωρίστηκε ποτέ.[14]
  • Γιόαν Γκράφαντ ως Πέμπτος Αξιωματικός Χάρολντ Λόου: ο μόνος αξιωματικός που γύρισε πίσω να ψάξει για επιζήσαντες. Στην ταινία ο Λόου έσωσε τη Ρόουζ.[15]
  • Έντουαρντ Φλέτσερ ως Έκτος Αξιωματικός Τζέιμς Μούντι: στην ταινία είναι ο αξιωματικός που επιβιβάζει τους Τζακ και Φαμπρίτσιο λίγο πριν την αναχώρηση του "Τιτανικού". Είναι ο μόνος μικρόβαθμος αξιωματικός που δεν επέζησε του ναυαγίου.[16]
  • Τζέιμς Λάνκαστερ ως Πάτερ Τόμας Μπάιλς: ο καθολικός ιερέας του Τιτανικού. Δεν επέζησε του ναυαγίου και το σώμα του, αν βρέθηκε, δεν αναγνωρίστηκε ποτέ.[17]
  • Λιου Πάλτερ και Έλσα Ρέιβεν ως Ίσιντορ και Ίντα Στράους: ζευγάρι α' τάξης. Όταν δόθηκε η ευκαιρία στην Ίντα να μπει σε μια από τις βάρκες, η ίδια αρνήθηκε λέγοντας πως θέλει να μείνει με το σύζυγό της. Στην ταινία τελευταία φορά τους βλέπουμε ξαπλωμένους στο κρεβάτι καθώς τα ορμητικά νερά περνούν από κάτω τους. Στην πραγματικότητα τελευταία φορά τους είδαν να κάθονται στις καρέκλες του καταστρώματος. Το σώμα του Ίσιντορ βρέθηκε ενώ της Ίντα όχι.[18][19]
  • Μάρτιν Τζάρβις και Ροζαλίντ Άιρς ως Κόσμο και Λούσι Νταφ-Γκόρντον: ένας Σκοτσέζος βαρώνος που επιβιβάστηκε στη σωστική λέμβο νο. 1. Αυτός, η σύζυγος του και η γραμματέας του ήταν ανάμεσα στα 12 άτομα στη βάρκα, της οποίας η χωρητικότητα ήταν 40. Κατηγορήθηκε ότι δωροδόκησε το πλήρωμα της βάρκας ώστε να μη γυρίσει πίσω. Αλλά ύστερα από έρευνα που έγινε για τα αίτια της τραγωδίας αθωώθηκε.[20][21]
  • Ροσέλ Ρόουζ ως Νοέλ Λέσλι, Κόμισσα του Ροθ: παρ' ότι Κόμισσα, η Λέσλι, που επιβιβάστηκε στη σωστική λέμβο νο. 8 βοήθησε στο κουπί και ακόμα φρόντιζε τους επιβάτες τρίτης τάξης.[22]
  • Σκοτ Άντερσον ως Φρέντερικ Φλιτ: ο άνθρωπος που είδε πρώτος το παγόβουνο. Επιβιβάστηκε στη σωστική λέμβο νο. 6 και επέζησε του ναυαγίου.[23]
  • Μάρτιν Ιστ ως Ρέτζιναλντ Λι: το άλλο άτομο που μαζί με τον Φλιτ αντίκρυσαν το παγόβουνο. Επέζησε του ναυαγίου όταν επιβιβάστηκε στη σωστική λέμβο νο. 13.[24]
  • Πολ Μπράιτγουελ ως Ρόμπερτ Χίτσενς: ένας από τους 6 αξιωματικούς επιμελητείας και αυτός που βρισκόταν στο τιμόνι τη στιγμή της πρόσκρουσης. Ήταν υπεύθυνος στη λωστική λέμβο νο. 6 και αρνήθηκε να επιστρέψει στο ναυάγιο.[25]
  • Σάιμον Κρέιν ως Τέταρτος Αξιωματικός Τζόσεφ Μπόξχαλ: ο αξιωματικός που ήταν υπεύθυνος της σωστικής λέμβου νο. 2.[26]
  • Γκρέγκορι Κουκ ως Τζακ Φίλιπς: βοηθός ασυρματιστής, τον οποίο ο Καπετάνιος Σμιθ διέταξει να στείλει σήμα SOS. Επέζησε του ναυαγίου όταν σκαρφάλωσε στην πτυσσόμενη σωστική λέμβο Β. αλλά πέθανε λίγες ώρες αργότερα από εξάντληση.[27]
  • Λίαμ Τουόχι ως Αρχιφούρναρης Τσαρλς Τζάγκιν: ο Τζάγκιν εμφανίζεται στην ταινία, στην πρύμνη του πλοίου μαζί με τον Τζακ και τη Ρόουζ όταν αυτό βυθίζεται, πίνοντας μπράντυ από ένα φλασκί. Σύμφωνα με την ομολογία του ίδιου του Τζάγκιν, ήταν πάνω στο πλοίο μέχρι την τελευταία στιγμή και βρέθηκε στο νερό χωρίς καν να βρέξει το κεφάλι του. Παραδέχτηκε επίσης ότι δεν κρύωνε σχεδόν καθόλου, πιθανότατα λόγω του αλκοόλ.[28]
  • Τέρι Φορέσταλ ως Μηχανικός Τζόσεφ Γ. Μπελ: ο Μπελ και οι άντρες του εργάζονταν μέχρι το τελευταίο λεπτό για να κρατήσουν τα φώτα και το ρεύμα ώστε να μπορούν να στέλνουν σήματα κινδύνου. Ο Μπελ όπως και όλοι οι μηχανικοί του πλοίου χάθηκαν στο ναυάγιο.[29]




To γυμνό πορτραίτο της Ρόουζ φορώντας την
"Καρδιά του Ωκεανου" που ζωγράφισε ο Τζακ




Σκηνή από την ταινία που δείχνει τον Τιτανικό να σπάει στα δύο



H Mεγάλη Σκάλα του Τιτανικού που 
ανακατασκευάστηκε για την ταινία


Μοντάζ


Υπήρχε ένα "κρίσιμο ιστορικό γεγονός", το οποίο ο Κάμερον προτίμησε να αφαιρέσει από την ταινία - το πλοίο το οποίο ήταν κοντά στον "Τιτανικό", αλλά είχε κλείσει τον ασύρματο και δεν άκουσε τις κλήσεις SOS. "Ναι, το Californian. Δεν ήταν συμβιβασμός. Ήταν περισσότερο για έμφαση, δημιουργώντας μια συναισθηματική αλήθεια για την ταινία", δήλωσε ο Κάμερον. Είπε ότι υπήρχαν πτυχές της βύθισης του πλοίου που φαίνονταν σημαντικές στην αρχή αλλά λιγότερο σημαντικές καθώς η ταινία εξελισσόταν. "Η ιστορία του "Californian" ήταν εκεί, γυρίσαμε μάλιστα και μια σκηνή που τους έδειχνε να κλείνουν τον ασύρματο", είπε ο Κάμερον. "Αλλά το έβγαλα. Ήταν μια καθαρή αφαίρεση, επειδή σε έστελνε πίσω σε αυτόν τον κόσμο. Αν ο "Τιτανικός" είναι μια δυνατή μεταφορά, σαν ένας μικρόκοσμος, για το τέλος του κόσμου κατά μία έννοια, τότε αυτός ο κόσμος πρέπει να είναι ανεξάρτητα ενσωματωμένος."[37]
Κατά τη διάρκεια του πρώτου μονταρισμένου υλικού, ο Κάμερον άλλαξε το φινάλε, το οποίο έδινε λύση στην ιστορία του Λόβετ. Στην αρχική εκδοχή του φινάλε, ο Μπροκ και η Λίζι βλέπουν την ηλικιωμένη Ρόουζ στην πρύμνη του πλοίου και φοβούνται ότι θα πηδήξει. Η Ρόουζ τότε αποκαλύπτει ότι κρατά στα χέρια της την "Καρδιά του Ωκεανού" και το είχε στην κατοχή της όλα αυτά τα χρόνια, αλλά δεν την πούλησε ποτέ για να μη ζήσει με τα λεφτά του Καλ. Λέει στον Μπροκ ότι η ζωή είναι ανεκτίμητη και πετάει το διαμάντι στον ωκεανό αφού του επιτρέψει να το κρατήσει. Αφού δέχεται ότι ο θησαυρός δεν αξίζει, ο Μπροκ γελάει με την ηλιθιότητά του. Η Ρόουζ τότε πηγαίνει πίσω στην καμπίνα της να κοιμηθεί και η ταινία τελειώνει όπως η τελική εκδοχή. Στο μοντάζ, ο Κάμερον αποφάσισε ότι μέχρι εκείνο το σημείο, το κοινό δεν ενδιαφέρεται πια για τον Μπροκ Λόβετ και έτσι έκοψε τη σκηνή όπου μαθαίνει για το διαμάντι. Επίσης δεν ήθελε να διακόψει τη μελαγχολία του κοινού μετά το ναυάγιο του "Τιτανικού".[66]
Η εκδοχή που χρησιμοποιήθηκε στην πρώτη δοκιμαστική προβολή περιείχε μια πάλη μεταξύ του Τζακ και του Λόβτζοϊ, η οποία λάμβανε χώρα μετά τη διαφυγή του Τζακ και της Ρόουζ στο πλημμυρισμένο σαλόνι τραπεζαρίας αλλά δεν άρεσε στο κοινό.[67] Η σκηνή γράφτηκε για να δώσει στην ταινία περισσότερο σασπένς και είχε τον Καλ να προσφέρει στον Λόβτζοϊ την "Καρδιά του Ωκεανού" αν μπορούσε να την πάρει από τη Ρόουζ και τον Τζακ. Ο Λόβτζοϊ ακολουθεί το ζευγάρι στο βυθισμένο σαλόνι τραπεζαρίας της πρώτης τάξης. Και καθώς είναι έτοιμοι να του ξεφύγουν, ο Λόβτζοϊ ακούει τη Ρόουζ. Για εκδίκηση επειδή τον ενοχοποίησε για ληστεία, ο Τζακ του επιτίθεται και σπρώχνει τον Λόβτζοϊ σε ένα γυάλινο παράθυρο και χτυπάει το κεφάλι του. Αυτό εξηγεί γιατί το κεφάλι του Λόβτζοϊ είναι γεμάτο με αίματα όταν το πλοίο σπάει στα δύο και πεθαίνει στην τελική εκδοχή της ταινίας. Το κοινό είπε ότι δεν είναι ρεαλιστικό να ρισκάρει κάποιος τη ζωή του για τον πλούτο και ο Κάμερον έκοψε τη σκηνή γι' αυτόν ακριβώς το λόγο καθώς και για το ρυθμό της ταινίας. Πολλές σκηνές αφαιρέθηκαν για παρόμοιους λόγους.[67]


Το Titanic: Music from the Motion Picture είναι το soundtrack της ταινίας σε μουσική του Τζέιμς Χόρνερ και κυκλοφόρησε στις 18 Νοεμβρίου 1997. Με την επιτυχία της ταινίας, το soundtrack σκαρφάλωσε στην 1η θέση των charts σε 21 χώρες[68], πούλησε πανω από 30 εκατομμύρια αντίτυπα[69] και έγινε ένα από τα πιο επιτυχημένα άλμπουμ όλων των εποχών και το πιο επιτυχημένο ορχηστρικό soundtrack.[70] Παρέμεινε στην 1η θέση του Billboard 200 για 16 εβδομάδες[69] και κέρδισε το Όσκαρ και τη Χρυσή Σφαίρα μουσικής.[71]
To soundtrack περιλαμβάνει το "My Heart Will Go On", το τραγούδι των τίτλων που ερμήνευσε η Σελίν Ντιόν, σε μουσική του Τζέιμς Χόρνερ και σε στίχους του Γουίλ Τζένινγκς. Στην αρχή ο Κάμερον δεν ήθελε να υπάρχει τραγούδι στους τίτλους τέλους της ταινίας, αλλά ο Χόρνερ διαφώνησε. Χωρίς να το πει στον Κάμερον, έγραψε το τραγούδι και το ηχογράφησε μαζί με τη Ντιόν. Όταν ο Χόρνερ του παρουσίασε το τραγούδι, ο Κάμερον άλλαξε γνώμη. Το τραγούδι κατέκτησε την κορυφή σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων ΠολιτειώνΗνωμένου Βασιλείου και Αυστραλίας. Έγινε το πιο επιτυχημένο single στην καριέρα της Ντιόν, ένα από τα πιο εμπορικά singles όλων των εποχών και το εμπορικότερο για το 1998.[72][73] Βραβεύτηκε μεΌσκαρ[74] και Χρυσή Σφαίρα[75] καλύτερου τραγουδιού και με Grammy τραγουδιού της χρονιάς.[76]

Η Paramount Pictures και η 20th Century Fox χρηματοδότησαν τον Τιτανικό και περίμεναν από τον Κάμερον να ολοκληρώσει την ταινία εγκαίρως ώστε να κυκλοφορήσει στις 2 Ιουλίου 1997. Επιθυμούσαν τη συγκεκριμένη ημερομηνία για να εκμεταλλευτούν την καλοκαιρινή σεζόν όπου τα blockbuster αποδίδουν καλύτερα στα ταμεία.[36] Τον Απρίλιο, ο Κάμερον ενημέρωσε ότι η ταινία δεν θα είναι έτοιμη.[36] Έτσι με τις καθυστερήσεις στην παραγωγή ανέβαλαν την κυκλοφορία της ταινίας για τις 19 Δεκεμβρίου.[77]
Την 1η Νοεμβρίου, ο Τιτανικός κάνει πρεμιέρα στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Τόκυο.[78] Στις 14 Δεκεμβρίου γίνεται η επίσημη πρεμιέρα στις ΗΠΑ με διθυραμβικά σχόλια. Η ταινία έγινε αμέσως η ταινία της χρονιάς όταν άνοιξε στις 19 Δεκεμβρίου. Έκανε άνοιγμα τριημέρου 29 εκατομμύρια δολάρια και μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου είχε εισπράξεις των 120 εκατομμυρίων δολαρίων.[79] Οι συνολικές εισπράξεις άγγιξαν τα 600,7 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και το 1,2 δισεκατομμύριο δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο, συγκεντρώνοντας το 1,8 δισεκατομμύριο δολάρια παγκοσμίως.[79] Ήταν η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία τόσο στην Αμερική όσο και παγκοσμίως για το 1997.[79] Παρέμεινε η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία όλων των εποχών μέχρι το 2010 όταν κυκλοφόρησε η ταινία Άβαταρ (Avatar, 2009) σε σκηνοθεσία του Τζέιμς Κάμερον.
Στην Ελλάδα η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 16 Ιανουαρίου 1998. Μέχρι το Φεβρουάριο του 1998 είχε κόψει 500.000 εισιτήρια στην Αθήνα και 1.000.000 εισιτήρια πανελλαδικά.[80]Συνολικά έκοψε 2.000.000 εισιτήρια πανελλαδικά.[81]

Οι διακρίσεις που έλαβε η ταινία από διάφορα σωματεία αμερικανών κριτικών συνόδεψε την εμπορική επιτυχία της ταινίας. Ο Τιτανικός συνέχισε τη θριαμβευτική του πορεία αποσπώντας τέσσεριςΧρυσές Σφαίρες, συμπεριλαμβανομένης και εκείνης για την καλύτερη δραματική ταινία κατά την 55η απονομή των βραβείων το 1998.[82] Στη συνέχεια κατάφερε να ισοφαρίσει το ρεκόρ που κατείχε από το 1950 η κλασική ταινία του Τζόζεφ Μάνκιεβιτς Όλα για την Εύα (All About Eve, 1950)[83], λαμβάνοντας δεκατέσσερις υποψηφιότητες για το βραβείο της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Τη βραδιά της 70ης απονομής των βραβείων η ταινία απέσπασε έντεκα Όσκαρ[84], ισοφαρίζοντας το ρεκόρ που κατείχε από το 1959 η επική ταινία Μπεν Χουρ (Ben Hur) του Γουίλιαμ Γουάιλερ. Το επίτευγμα αυτό επανέλαβε και η ταινία του 2003 Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Η Επιστροφή του Βασιλιά (The Lord of the Rings: The Return of the King), αποσπώντας επίσης 11 όσκαρ.

To μοντέλο που κατασκευάστηκε
 για να απεικονίσει τη βύθιση του Τιτανικού

Το 2009 ο Τζέιμς Κάμερον ανακοίνωσε ότι ο Τιτανικός είναι στη διαδικασία μετατροπής σε 3D.[95][96] "Το δοκιμάσαμε, είδα κάποια λεπτά της ταινίας σε 3D. Ήταν θεαματικό. Αλλά απαιτεί τη συμμετοχή του δημιουργού ώστε να γίνει σωστά", είπε ο Κάμερον.[97] Το Μάρτιο του 2010 ανακοίνωσε την ημερομηνία κυκλοφορίας της ταινίας την άνοιξη του 2012[98] και τον Μάιο του 2011 η Paramountεπιβεβαίωσε ότι η ταινία θα κυκλοφορήσει στις 4 Απριλίου 2012 ώστε να συμπέσει με την 100η επέτειο από το παρθενικό ταξίδι του θρυλικού πλοίου.[99]




ΣΗΜΕΡΑ


Τιτανικός, ένας αιώνας από το μοιραίο ταξίδι

Η προβλήτα του Σαουθάμπτον ασφυκτικά γεμάτη. Το θαύμα της ναυπηγικής, ένα πλωτό παλάτι, ο «αβύθιστος» Τιτανικός ξεκινά στις 10 Απριλίου του 1912 το παρθενικό του ταξίδι. Επιχειρηματίες, βιομήχανοι, η ελίτ της εποχής επιβιβάζονται περήφανοι στο υπερωκεάνιο της White Star Line. Μετανάστες «αγγίζουν» το όνειρο της Νέας Υόρκης. Όλοι κοιτούν με δέος το επίτευγμα της επιστήμης του 20ού αιώνα που έχει γίνει θρύλος πριν ακόμη σαλπάρει. Νοιώθουν ότι γράφουν ιστορία. Και έχουν δίκιο. Δεν είναι, όμως, η ιστορία που ελπίζουν και φαντάζονται. Είναι η ιστορία ενός ναυαγίου που επί έναν αιώνα συγκινεί και συναρπάζει την υφήλιο για το ανθρώπινο δράμα που εκτυλίχθηκε στα παγωμένα νερά του Βόρειου Ατλαντικού. Το in.gr παρουσιάζει το χρονικό της τραγωδίας, τα πρόσωπα, τα αντικείμενα, το φαινόμενο του Τιτανικού, τους μύθους και τους θρύλους που ακολουθούν το μοιραίο πλοίο...









Ο Τζέιμς Κάμερον μας ξεναγεί στον τρισδιάστατο «Τιτανικό»


Μια μυθική ταινία, μια επίπονη και κουραστική διαδικασία, μια τραγική επέτειος. Τον Απρίλιο του 2012 συμπληρώνονται εκατό χρόνια από το ναυάγιο «Τιτανικού» και ο Τζέιμς Κάμερον φέρνει το πρώτο και τελευταίο ταξίδι του, ξανά, στην μεγάλη οθόνη. Σε 3D. Στο βίντεο που ακολουθεί, μιλά τις λεπτομέρειες αυτού του εγχειρήματος.

Μπορεί ο Τζέιμς Κάμερον να έχει περιγράψει την διαδικασία της μετατροπής του «Τιτανικού» σε 3D σαν το κινηματογραφικό αντίστοιχο του να κουρεύεις το γκαζόν με νυχοκόπτη, είμαστε σίγουροι πως αν κάποιος μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο, δεν είναι άλλος από εκείνον. Αποφασισμένος να φέρει την ταινία που τον έχρισε «βασιλιά του κόσμου» στις αίθουσες για μια ακόμη φορά, ξεκίνησε από νωρίς μια επίπονη εργασία για να μεταμορφώσει την δισδιάστατη ταινια σε 3D, προκειμένου να είναι έτοιμη για την έξοδο της στις αίθουσες, την εκατοντακοστή επέτειο από την βύθιση του τιτανικού, τον Απρίλιο του 2012.
Οπως λέει ο ίδιος στο βίντεο που ακολουθεί, στο οποίο περιγράφει τόσο τους λόγους όσο και την διαδικασία που ακολούθησε για να κάνει σίγουρο ότι ακόμη κι αν η ταινία δεν είχε γυριστεί ως τέτοια, θα είναι εφάμιλλη της καλύτερης 3D ποιότητας, ο «Τιτανικός» είναι το μωρό του, οπότε δεν θα μπορούσε παρά να σηκώσει τα μανίκια και να ασχοληθεί με αφοσίωση και επιμονή.
Το αποτέλεσμα ελπίζει ότι δεν θα δικαιώσει απλά τους κόπους του, αλλά και την αγάπη μιας ολόκληρης γενιάς θεατών που την έκαναν μια από τις πιο πετυχημένες ταινίες στην ιστορία του σινεμά. Ακόμη κι αν όπως λέει, οι σημερινοί τριαντάρηδες ίσως δουν στην ταινία κάτι διαφορετικό και πιο βαθύ από την ιστορία του ρομαντικού έρωτα και της απώλειας, που είχαν βιώσει σαν έφηβοι. Αλλά όπως υπόσχεται, η καινούρια εκδοχή του «Τιτανικού» θα είναι τόσο εντυπωσιακή, ώστε θα είναι σαν να τον βλέπεις για πρώτη φορά.




"Η ιστορία δεν θα μπορούσε να γραφτεί καλύτερα... Η αντιπαράθεση των πλούσιων και των φτωχών, οι ρόλοι των φύλων που φτάνουν μέχρι το θάνατο (οι γυναίκες πρώτα), η στωικότητα και η ευγένεια μιας περασμένης εποχής, η υπεροχή του σπουδαίου αυτού πλοίου σε συνδυασμό με την τρέλλα του ανθρώπου που το οδήγησε στο σκοτάδι. Και πάνω από όλα το μάθημα: ότι η ζωή είναι αβέβαιη, το μέλλον άγνωστο... το αδιανόητο πιθανό."
— Τζέιμς Κάμερον[30]

22 σχόλια:

  1. Α ναι σαν σήμερα ξεκίνησε το ταξίδι του ο Τιτανικός!!

    Συμπέρασμα:Άνθρωπε κατέβα από το καλάμι δεν είσαι ικανός για τίποτα!!

    Σε χαιρετώ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βασικά 10 Απριλίου ξεκίνησε, απλά χθες βρήκα χρόνο να τα μαζέψω όλα αυτά...Το σημαντικό είναι ότι φέτος την Ανάσταση(τη δική μας, γιατί οι άλλοι είχαν μια βδομάδα πριν) θα κλείνει 100 χρόνια από το ναυάγιο..

      Ακόμη και το "αβύθιστο" πλοίο βυθίστηκε(στο παρθενικό του ταξίδι μάλιστα!)...

      Διαγραφή
    2. Με κοροίδεψες λοιπόν!!Ντροπή σου!!ΧΑΧΑΧΑ!!

      Ειρωνεία!!

      Διαγραφή
    3. Ε όχι και σε κορόιδεψα.. Το κείμενο μέσα λέει καθαρά: 10 του μηνός ξεκίνησε, 14 χτύπησε στο παγόβουνο, 15 βυθίστηκε!!!χαχαχαχα
      Να το διάβαζες!!!

      Διαγραφή
    4. Αυτή τη στιγμή εχω κάνει μια βλακεία και το μπλογκ σου μου φαινεται σαν μινιατούρα!!ΧΑΧΑΧΑ!!

      Διαγραφή
    5. Απλά πάτα μεγέθυνση(100%)!!!

      Διαγραφή
    6. Εξαρτάται με τι πρόγραμμα μπαίνεις στο ίντερνετ..

      Διαγραφή
    7. αχχχ δεν έχω μοτζιλα, δε θυμάμαι από που κάνει μεγέθυνση.. :Ρ

      Διαγραφή
    8. Ου να μου χαθείς δε ντρέπεσαι!!

      Διαγραφή
    9. μπράβο! κι εγώ στο chrome μόνη το βρήκα :Ρ

      Διαγραφή
  2. Ωωω.
    Τι όμορφη ανάρτηση,μ' άρεσε.
    Εντάξει για την ταινία,δεν υπάρχουν λόγια!
    καλό Πάσχα(:

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ καλή μου!!! Καλά η ταινία δεν υπάρχει!!! Θέλω τώρα να τη δω σε 3D, αλλά φοβάμαι ότι δε θα την προλάβω... :(

      Καλό Πάσχα φίλη μου!!! Εύχομαι ό,τι καλύτερο σε σένα και τα αγαπημένα σου άτομα, με υγεία πάνω απ' όλα!!!

      Διαγραφή
  3. ΛΙΖΑ ΕΧΩ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΟΥ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ, ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ :::

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. δεν εχω δει ποτε ολοκληρη την ταινια! κι εχω χρονια να δω κομματι της... εστω και λιγο! μπορει να ειμαι και η μονη πανω στη γη! μα ναι δεν εχω δει τον Τιτανικο! :Ρ θελω να τον δω ομως! εμαθα πολλα μεσα απο την αναρτηση αυτη! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχαχα πλάκα κάνεις??? Πώς ξέφυγες? Εγώ τον είδα το 97, όταν βγήκε(λίγο εξτριμ η ερωτική σκηνή για την ηλικία μου, αλλά πολλά που καταλάβαινα κι εγώ 6 χρονών)..χαχαχα
      Έχω δει την ταινία άπειρες φορές και φαντάσου ότι είναι τόσο καλογυρισμένη που ακόμη και τώρα όταν τη βλέπω έχω αγωνία -κι ας ξέρω μέχρι και τους διαλόγους!!!!χαχαχαχαχα

      Συνιστώ ανεπιφύλακτα!!!

      Διαγραφή
    2. ενταξει με πεισατε θα την δω! :Ρ αλλα μετα για το κλαμα που θα ριξω (γιατι εχει πνιγμους και τετοια οποτε τριες χειροτερα :Ρ) θα ερχομαι και θα σας κανω αναρτησεις για το πως φανταζομουν τους πρωταγωνιστες εμενα κι αυτον και μπλα μπλα μπλα! θα καλιω κανα χρονο ειμαι σιγουρη και θα την δω απειρες φορες! μια ταινια που εχω δει πολλες φορες ειναι το "a walk to remember"! εκει να δεις κλαμα! θα την δω και θα σου ξανα κανω επισημανση σε εναρτηση! να το θυμασαι! ;) :Ρ

      Διαγραφή
    3. χαχαχα να τη δεις και να μας πεις!!! εγώ θα την ξαναδώ μια απ' αυτές τις μέρες.. πίστεψε με θα πέσει πολύ κλάμα -και όχι μόνο για τους πνιγμούς(αν δεν καταλάβεις κάτι ρώτα ;) )..

      Σε μένα θα πεις για τον Nicholas Sparks???χαχαχα έχω δει τα άπαντα αυτού του ανθρώπου(και τα έχω και σε DVD)!!! Το αγαπημένο μου(all times classic) είναι το "Ημερολόγιο".. Αλλά με όλα έχω ρίξει το κλάμα του αιώνα!!! Το a walk to remember είναι τόσο συγκινητικό γιατί εκτός από το τραγικό τέλος είναι η πιο αγνή ιστορία αγάπης που έχει γραφτεί και αυτό την κάνει ακόμη πιο τραγική.. Ότι θες να ρωτήσεις για τον Sparks εδώ(τα βιβλία του δε διάβασα ακόμη, αλλά τα έχω κατεβάσει και τα έχω βάλλει στο πρόγραμμα -είναι και πολλά πανάθεμα τα)!!!χαχαχα

      Τσέκαρε τις αναρτήσεις μου:
      1)Φεβρουάριος 2012 - Nicholas Sparks
      (http://lisaandothers.blogspot.com/2012/02/nicholas-sparks.html)
      Είχα δει στο καπάκι 3 ταινίες του εκείνη τη μέρα και όπως καταλαβαίνεις είχα πλαντάξει.. η ανάρτηση έχει και το λινκ για το προσωπικό του σαιτ όπου θα βρεις ο μια ολοκληρωμένη λίστα όλων των έργων του(ξέχασα να συμπεριλάβω κάποια)..

      2)Μάρτιος 2012 - Αν η ζωή μου(μέρος 2ο)...
      (http://lisaandothers.blogspot.com/2012/03/2.html)
      Ξεκίνησα ένα αφιέρωμα για το πως θα ήταν η ζωή μου "αν..." δεν το έχω ολοκληρώσει ακόμη, αλλά έχω ήδη γράψει 4 μέρη. Τα επόμενα περιλαμβάνουν πολλά ενσωματωμένα βίντεο, οπότε το έχω "τρενάρει" λίγο το θέμα..

      Αχχχχ... Μόνο που σκέφτηκα τον Τιτανικό και τον Nicholas Sparks κοντεύω να βάλλω τα κλάματα..

      Διαγραφή
  5. Σήμερα το βράδυ θα δω τον Τιτανικό και θα κλαίω και για το ναυάγιο και για το Μητροπάνο..

    ΑπάντησηΔιαγραφή